Lucas 22

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɓii laa mappan ɔk ɔrɔm eyo kɛn kꞋdaŋin̰ *laa Paak jaay ɔɔp gɔɔr se,
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 gɔtn se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage je ɗoobm an goon̰ kɔkŋ Isa taa an̰ ɓaa tɔɔlɔ, naɓo naaɗe ɓeer ɓeer jeege tu.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Gɔtn se *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd maakŋ Judas, kɛn kꞋdaŋin̰ Iskariɔt se ɔɔ naan̰ kic mɛtn jee Isagen kɛn sik‑kaar‑dio.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Naan̰ ɓaa taaɗ ute magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal jee kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa se, taa Ꞌkɔŋ raay kɛn naan̰ an kɔkŋ Isa aɗesin̰ kɛɗa.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Kɛn naaɗe booy taar se, maakɗe raapo ɔɔ naaɗe taaɗin̰ga taaɗ ɔɔ utu an̰ kɛɗn gurs.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Naan̰ kɛn se, Judas tooko ɔɔ baag toom Isa taa kɛn naan̰ jaay aak jeege gɔtɔ num, naan̰ aɗesin̰ taaɗa ɔɔ naaɗe an̰ kɔkɔ.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ɓii gɛn laa mappan ɔk ɔrɔm ey jaay aan se, ɓii kɛn se ɓo bɛɛki num, kꞋtɔjn̰ gaan baatge gɛn laa Paak gɛn Yaudge.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Taa naan̰ se ɓo, Isa ɔl Piɛr ute Jan ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaa Ꞌtɛɗjeki kɔsɔ gɛn laa Paak taa jꞋaki ɓaa kɔsɔ.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌje jꞋaisin̰ tɛɗn kaam gay?»
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋƁooyki: kɛn Ꞌɓaaki ɓaa maakŋ gɛgɛr ki se, naase aki dɔɔɗn ute gaaba uuno kɔɔyɔ ɗooc te maane se. Ɔkki mɛtin̰a ɔɔ Ꞌɓaaki maakŋ ɓee kɛn naan̰ an kɛnd maak ki se.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Kɛn aankiga num, Ꞌtaaɗki mɛl ɓee ki se ɔɔki: ‹Debm dooy jeege ɔljeno ɔɔ kꞋtɔnd mɛti ɔɔ ɓee gay jaay ɓo naan̰ an kɔsn kɔsn laa Paak te jee mɛtin̰ ki se?›
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Num naan̰ asen taaɗn ɓee magala kɛn jꞋiin̰in̰ do ɓee ki raan, ɔɔ maakŋ ɓee se, nakin̰ge paac aas kart. Gɔtn ese ɓo ajeki tɛɗn kɔsn gɛn laa Paak.»
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Kɛn naaɗe ɓaa aan se, ɔŋ nakge se paac aan gɔɔ kɛn Isa taaɗɗeno. Gɔtn se ɓo naaɗe tɛɗ kɔsn gɛn laa Paak.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Kɛn kaaɗn kɔsɔ jaay aan se, Isa ɓaaɗo iŋg kaaɗn tabil ki ute jee kaan̰ naabin̰ge.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Maam mꞋje ute maakum paac mꞋkɔsn *laa Paak ute naase jaay ɓo mꞋdabara.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: maam mɔɔtn tap ɓo Laa Paak se, mꞋkɔŋ kɔs ey sum, bini nakŋ kɛn Laa Paak je taaɗa se utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki *maakŋ Gaar Raa ki.»
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Gɔtn se naan̰ uun *kɔɔpm kɛn ɔk tɔtn koojn̰ bin̰ se jin̰ ki, tɔɔm *Raa ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔkki ɔɔ Ꞌnig aayin̰ki ute naapa.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: tɔtn koojn̰ bin̰ ese se, mɔɔtn mꞋan̰ kɔŋ kaaye ɗɔɔl ute naase ey sum, bini maakŋ Gaar Raa aɗe ɓaa.»
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Tɛr naan̰ uun mappa jin̰ ki, tɔɔm Raa ɔɔ dup ɛɗɗesin̰a ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo roma kɛn mꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ taa naase. Nakŋ se Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki bini ɔɔ Ꞌsaapki dom ki.»
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Kɛn naaɗe ɔs aas se, naan̰ uun kɔɔpm ɔk tɔtn koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɛɗin̰ bin kici, taaɗɗen ɔɔ: «Tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn maakŋ kɔɔpm ese se kɛse je taaɗn ɔɔ: *Raa dɔɔkga kiji ute naase ɔɔ kɛse ɓo moosum kɛn ɔɔy taa naase.»
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Kɛn naaɗe iŋg ɔs kɔs se, Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Aakki, debm am kut se ɔlga jin̰ maakŋ baay ki ute maam tɛlɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 *Goon Deba se, utu Ꞌkooy aan gɔɔ kɛn Raa taaɗni, num gaŋ ɔɔn̰ deb kɛn an̰ kut se!»
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, naaɗe baag taaɗn ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo Ꞌkɔŋ tɛɗn nakŋ se.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Gɔtn se, jee mɛtn Isa ki baag tɛɗn dɛkɛn̰ɛ ɔɔ naaj ute naapa ɔɔ maakɗe ki se, naŋa ɓo Ꞌtɛɗn magala.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋJeelki, gaarin̰gen do naaŋ ki se iŋg do jeege tu tɛɗ jeege kusin̰a, ɔɔ magalgen tiŋg do jeege tu se, je jeege aɗen daŋ jee bɛɛ.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Num naase se, ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini. Anum maakse ki se, debm je Ꞌtɛɗn magal se, ɔn̰ Ꞌtɛɗ ron̰ aan goon cɔkɔ ɔɔ debm je tɛɗn naana se, ɔn̰ Ꞌtɛɗn debm kaan̰ naabse.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Debm magal ɓo kɛn gay: debm kɛn iŋg ɔs kɔs lɔɓu debm kɛn kɔsɔ ooyga num lee ɓaaɗo tɔndin̰ jeege tu se ne? Debm ɔs kɔs se ɓo debm magal ey la? Anum maam mꞋiŋg maakse ki se aan gɔɔ mꞋdebm tɛɗn naabse.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Kɛn maam maakŋ dubar ki se, naase ɓo, jee daayum iŋgkiro ute maama.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Aan gɔɔ Bubum ɔn̰um gaara maam ki se, maam kic mꞋɔn̰sen gaara naase ki,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 taa naase aki ɓaa kɔsɔ ɔɔ aki kaaye ute maama maakŋ gaarum ki. Ɔɔ naase utu aki kiŋg do kaag doge tu gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do taa ɓee gaan *Israɛlge tun sik‑kaar‑di se.»
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Gɔtn se Isa ɗeek Simon ki ɔɔ: «Simon, Simon, Ꞌbooyo! *Ɓubm sitange se tɔndga mɛta ɔɔ je ai lɔɔyɔ aan gɔɔ teen̰ kꞋlɔɔyin̰ maakŋ gɛrt ki se.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Gaŋ maam mꞋtɔndga mɛtn Raa taa naai, taa kaal maaki kɛn naai aal dom ki se, Ꞌtɛɗn cɛr eyo. Ɔɔ kɛn naai jaay tɛrloga gɔtum ki num, gɛnaaige se, ɛɗɗen kaay kaama taa Ꞌtɛɗn jee tɔɔgɔ naan maam ki.»
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, maam mꞋtookŋ mꞋɓaa daŋgay ki ute naai ɔɔ mꞋkooy ute naai.»
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Tɛr Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo, Piɛr, mꞋai taaɗa: jaaki se, kɔr kɔrɔn̰jɔ Ꞌkɔɔy ey sum ɓo, naai Ꞌnaajn̰ ɗɔɔl mɔtɔ ɔɔ Ꞌɗeekŋ ɔɔ Ꞌjeelum eyo.»
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Gɔtn se, Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Kaaɗ kɛn mꞋɔlseno naaba jaay mꞋtaaɗsen mꞋɔɔ ɔn̰te Ꞌkuunki gursi, ɓɔɔnɔ ɔɔ saa se, ɗim baatsege la?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɗim baatje te eyo.»
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Tɛr naan̰ ɗeekɗen daala ɔɔ: «Ɓɔrse se, debm ɔk gurs lɛ, uunu ɔɔ debm ɔk ɓɔɔnɔ kic lɛ, uunu; ɔɔ debm ɔk gɔrɗ‑jɛrlɛ ey lɛ dugŋ naatn ute kal magalin̰a ɔɔ n̰Ꞌdugŋ gɔrɗ‑jɛrlɛ.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Taa naan̰ se, maam mꞋɗeekseni: taar kɛn Kitap taaɗ rom ki se, utu Ꞌkaan ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: naan̰ se se jꞋaalga mun̰ maakŋ jee tujge tu.
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Gaŋ jee mɛtin̰ ki tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, naaje jꞋɔk gɔrɗ‑jɛrlɛ di ara.» Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse bɛɛga sum, taarse se ɔn̰in̰ki.»
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Gɔtn se Isa teec ɓaa ook do kɔs ɔlib ki, gɔtn kɛn naan̰ lee ɓaan ro ki. Ɔɔ jee mɛtin̰ ki se, ɓaa ute naan̰a.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Kɛn naaɗe aan gɔtn ese se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋTɔndki mɛtn Raa taa naase aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo.»
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Tɛr Isa iik tɔɔk cɛɛs ki daanɗe ute jee mɛtin̰ ki se kaam kund koa; gɔtn se naan̰ ɛrg naaŋ ki ɔɔ baag tɔnd mɛtn Raa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 ɗeek ɔɔ: «Bua, kɛn naai Ꞌje num, *kɔɔpm dubar utu Ꞌkaan dom ki se, naai iikin̰ naatn dɔkɔ rom ki. Num gaŋ Ꞌtɛɗ aan gɔɔ kɛn naai maaki jen ro ki, aan gɔɔ kɛn maam ɓo mꞋje se eyo.»
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Gɔtn ese *kɔɗn Raa bɔɔyo maakŋ raa ki ɓaaɗo ɛɗin̰ gaab tɔɔgɔ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Kɛn Isa jaay maakin̰ tuj kasak kasak se, naan̰ tɔnd mɛtn Raa bini gɔtɔŋgin̰ teec ron̰ ki jaay taɗ naaŋ ki se tec aan gɔɔ mooso.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Kɛn naan̰ tɔnd mɛtn Raa jaay aas se, iin̰ ɓaaɗo ɔŋ jee mɛtin̰ ki ɔɔ ute maak‑tujɗe se ɔlɗen naaɗe tooɗ bia.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay Ꞌtooɗki bi se? Iin̰ki raan ɔɔ Ꞌtɔndki mɛtn Raa, taa aki koocn̰ maakŋ nakŋ naam ki eyo.»
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Kɛn Isa utu taaɗ taaɗ ɓɔrt sum ɓo, jee dɛnge teeco ɔɔ debm tɔɔɗɗeno se ron̰ Judas. Naan̰ se mɛtn jee Isagen sik‑kaar‑di se. Naan̰ ɓaaɗo cɛɛ Isa ki, baam ɔkin̰a ɔɔ aay ciilin̰.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ɔɔ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Judas, ute baam kɔkŋ kɛn naai Ꞌbaam ɔkuma ɔɔ aay ciilum se ɓo, naai an kutn *Goon Deba ne?»
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Jee kɛn cɛɛ Isa ki jaay aak nakŋ kɛn utu Ꞌtɛɗ se, naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, jee ese jꞋaɗen tɔgŋ ute gɔrɗ‑jɛrljege se la?»
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Maakɗe ki se, deb kalaŋ ɔɔɗo gɔrɗ‑jɛrlin̰a ɔɔ ɔg gaaŋ te bi do ji daama gɛn debm tɛɗn naabm *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Num gaŋ Isa taaɗɗen ɔɔ: «Ɔn̰ki! Ɔn̰te Ꞌtɛɗki bini.» Ɔɔ Isa ɔl jin̰ ut bi gaabm se ɔɔ gaabm se ɔŋ lapia.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Gɔtn se Isa taaɗ jeege tun ɓaan̰o kɔkɔ ɔɔ jee se, magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, magal jee kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa ute magal taa Ɓee Yaudge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌteeckiro ute gɔrɗ‑jɛrlsege ɔɔ sirɗsege se, aan gɔɔ Ꞌɓaakiro kɔkŋ debm ɓoogo.
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Ey num ɓii‑raa, maam mꞋtiŋgo ute naase daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ nam tap ɓo ɔŋ ɔl te jin̰ rom ki eyo. Naɓo ɓɔrse se, kaaɗn naasen ɔkki tɔɔgɔ maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se ɓo, aanga.»
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Kɛn naaɗe jaay ɔk Isa se, naaɗe ɓaansin̰o maakŋ ɓee *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Naan̰ kɛn se, Piɛr lee tɔl goosɗe kaam mɔɔtn dɔkɔ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ gɔtn se kꞋtuuyga tuuy pooɗo daan bɔɔr ki ɔɔ jeege iŋg riib riibi ɔɔ Piɛr ɓaaɗo iŋg riib ute naaɗe kici.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Mɛnd tɛɗn naabm gɔtn ese jaay aakin̰ naan̰ iŋg riib riib pooɗo se, naan̰ ɔndin̰ kaama tak ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Gaabm se kic debm naan̰a.»
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Gaŋ Piɛr naaj ɔɔ: «Mɛnd ara, ɓɛrɛ, gaabm se maam mꞋjeelin̰ eyo.»
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Tɛr cɔkɔ sum ɓo, deb kuuy aakin̰ se, ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai kic Ꞌmɛtn naaɗe.» Ɔɔ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «A‑a, maam mɛtn naaɗe eyo.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Cɔkɔ sum se, deb kuuy ɓaaɗo ɗeekin̰ daala ɔɔ: «Ɗeer ɗeer, gaabm ese debm naan̰ kici, taa naan̰ se kic kɔɗ Galile.»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Taari se tap ɓo, naai Ꞌje ɗeekŋ ɔɔ ɗio?» Gaŋ kɔr naan̰ utu taaɗ taaɗ ɓɔrt se sum ɓo, kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Gɔtn se, Mɛljege tɛrl aak Piɛr, ɔɔ kɛn kaamɗe jaay dɔɔɗ se, Piɛr naar saap do taar kɛn Mɛljege taaɗin̰o, kɛn ɔɔ: «Jaaki, kɔr kɔrɔn̰jɔ tɔɔy ey sum ɓo, naai am baatn ɗɔɔl mɔtɔ.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Gɔtn se naan̰ teeco ɔɔ baag keeme gab gab.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Jee iŋg bɔɔb Isa se, naaɗe tɛrɛcin̰ mɛtin̰a ɔɔ tɔndin̰a.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Naaɗe teelin̰ kaamin̰a, tɔndin̰a ɔɔ taaɗin̰ ɔɔ: «Debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se, Ꞌtaaɗjen tu: debm kɛn tɔndi se tap ɓo naŋa?»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Gɔtn ese, naaɗe naajin̰ rap rap.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, magal taa ɓee Yaudge, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se ɓo jee kɛn lee aak mɛtn taarge, naaɗe tusu paac ɔɔ ɔl jꞋɔk kꞋɓaano te Isa naanɗe ki.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Aan gɔtn se, naaɗe tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Kɛn naai ɓo *al‑Masi lɛ, Ꞌɗeekjeni.» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam mꞋtaaɗsenga kic lɛ, naase aki Ꞌtookki eyo.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ɔɔ kɛn mꞋtɔnd mɛtse kic lɛ, naase amki Ꞌkɔŋ tɛrl eyo.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Num naan ki se, *Goon Deba se utu Ꞌɓaa kiŋg do ji daam Raa Sidburku ki.»
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Naaɗe paac tɛrlin̰ ɔɔ: «Do taari ki se, naai je ɗeekŋ ɔɔ naai ɓo ꞋGoon Raa ɗaamo?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse naase malin̰ge ɓo Ꞌtaaɗki ɔɔki maam Goon Raa.»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Gɔtn se naaɗe ɗeek ɔɔ: «Naase nakage kꞋjeki saaɗn nam kuuy se, gɛn ɗi daala! Naajege lɛ, kꞋbooyin̰kiga te bijege, naan̰ mala ɓo taaɗjeki ute taarin̰a.»
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.