João 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Naan̰ kɛn se Isa iin̰ ɓaa do *kɔsn ɔlib ki.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Mɛtbeen̰ki tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, naan̰ ɔk tɛrlo daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ jeege paac ɓaaɗo ɔŋin̰a. Gɔtn se naan̰ booy iŋg naaŋ ki ɔɔ baagɗen dooyo.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Gɔtn se jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute *Parizige se ɔk ɓaano te mɛnd gaaba kalaŋ bin se jꞋɔkin̰o te gaabm kuuy. Naaɗe ɓaaɗo ɔndin̰ daan jeege tu.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Naaɗe ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooy jeege, mɛnd se tɛɗga nakŋ *kusin̰a jꞋɔŋin̰o tooɗ tooɗ te gaabm kuuy.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Maakŋ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se taaɗjeki ɔɔ: ‹Mɛndgen bin se jꞋaɗen tund tɔɔl te koa.› Num gɛn naai ki num ɔɔ ɗi?»
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Kɛn naaɗe jaay taaɗ bin se, je kɛn naan̰ taaɗga taar ɗim cɔkɔ sum ɓo, naaɗe an̰ goom kɔkɔ taa an̰ kɔkŋ mindin̰a. Num gaŋ gɔtn se, Isa no don̰ naaŋ ki ɔɔ baag raaŋ naaŋ ki ute goon jin̰a.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Aan gɔɔ naaɗe dɔɔk taara tɔnd mɛtin̰ ɔn̰ ey se, gɔtn se Isa uun don̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Maakŋ naase kɛn Ꞌpaacki se, nam nam ɓii kalaŋ jaay tɛɗ te nakŋ kusin̰ ey num, uun koa und mɛnd se deete.»
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Gɔtn se tɛr naan̰ no don̰ naaŋ ki daala ɔɔ baag raaŋ naaŋ ki.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Kɛn naaɗe jaay booy taar ese se, naŋa naŋa kic ɓo uun ɗoobin̰ ɗoobin̰a. Jee magalge se ɓo baag kiin̰ ɓaa deet deet. Gɔtn se ɔɔp Isa kalin̰ ki te mɛnd kɛn naaɗe ɔk ɓaano daanɗe ki se.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Num gɔtn se Isa uun don̰ daala ɗeek mɛnd ki se ɔɔ: «Mɛnda, jee se ɓaaga gay? Maakɗe ki se, nam nam Ꞌɗaar jaay Ꞌkɛnd teeli gɛn kuti se gɔtɔ ne?»
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Mɛnda se ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, nam utum te eyo.» Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam kic mꞋje kuti eyo. ꞋƁaao naɓo mɔɔtn ɔn̰te tɛɗn nakŋ kusin̰a.»
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Isa ɗeek jeege tu daala ɔɔ: «Maam se, mꞋgɔtn wɔɔr gɛn jeege paac. Debm kɛn ɓaaɗoga mɛtum ki se, naan̰ se lee maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ eyo. Gaŋ naan̰ se Ꞌkɔŋ gɔtn wɔɔr kɛn an̰ tɔɔɗn kɔl gɔtn kɛn naan̰ an kɔŋ kaaja.»
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Gɔtn se *Parizige ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Ꞌtɛɗn saaɗn gɛn naai mala se, saaɗn naai se ɔs aay eyo.»
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn maam mꞋtɛɗn saaɗn maam mala kic ɓo, saaɗn maam se ɔs aaye. Taa maam mꞋjeel gɔtn maam mꞋiin̰no ɔɔ gɔtn maam mꞋan ɓaa. Num gaŋ naase gɔtn maam mꞋiin̰no lɛ, Ꞌjeelki eyo ɔɔ gɔtn maam ɓaan ɓaa ro ki kic ɓo, naase Ꞌjeelki eyo.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Naase ɔjki bɔɔrɔ do jeege tu aan gɔɔ kɛn jikilimge lee tɛɗa. Num maam lɛ mꞋɔj bɔɔrɔ do nam ki eyo.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Kɛn jaay aanumga gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ kic num, kɔjn̰ bɔɔr maam se kɛn mɛt ki. Taa maam se mꞋkalum ki eyo, num Bu kɛn ɔlumo se kic utu te maama.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Maakŋ *Ko Taar kɛn Raa ɛɗseno se, kꞋraaŋin̰ga raaŋ jꞋɔɔ: kɛn jeege di jaay taaɗ taarɗe ɔk mɛtn naapa se saaɗn naaɗe se, ɔs aaye.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Maam mala ɓo mꞋtaaɗn saaɗuma ɔɔ Bubum kɛn ɔlumo se kic taaɗ saaɗn maama.»
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Bubi naai Ꞌtaaɗn se gay?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase lɛ Ꞌjeelumki eyo. Ɔɔ Bubum kic naase Ꞌjeelin̰ki eyo. Kɛn naase jaay Ꞌjeelumki maam num, Bubum kic ɓo naase an̰ki Ꞌkɔŋ jeel kici.»
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Isa taaɗ taargen se, kaaɗ kɛn naan̰ dooy dooy jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki. Naan̰ kɛn se, naan̰ iŋg cɛɛ nakŋ kɛn jeege lee tɔmb *sɛrkɛ maak ki; num gaŋ gɔtn se, nam ɔŋ ɔl te jin̰ ron̰ ki eyo taa kaaɗin̰ aas te ey ɓɔrtɔ.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Isa taaɗɗen daala ɔɔ: «Maam se mꞋɓaa ɓaao ɔɔ naase utu amki jea, naɓo naase se utu aki kooy maakŋ *kusin̰se ki. Taa gɔtn maam mꞋan ɓaa se lɛ, naase aki kɔŋ ɓaa eyo.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Gɔtn se magal Yaudge taaɗ te naapa ɔɔ: «Taar kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ gɔtn maam mꞋɓaan ɓaa se naase aki kɔŋ ɓaa eyo. Bin se, naan̰ kalin̰ ki ɓo ɓaa ɓaa tɔɔl ron̰ la?»
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Naase se, jee do naaŋ ki, num maam lɛ, mꞋiin̰o raan. Naase se, jee do naaŋ ki ara, num maam se, mꞋmɛtn jee do naaŋ ki ara ki eyo.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Taa naan̰ se ɓo maam taaɗseno mꞋɔɔ, naase se utu aki kooy maakŋ kusin̰sege tu. Kɛn naase jaay Ꞌbaate Ꞌkaalki maakse do maam kɛn mꞋiŋg daayum se, naase se utu aki kooy maakŋ kusin̰sege tu.»
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai tap ɓo naŋa?» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Do kupm mɛt ki tap ɓo maam mꞋɔn̰ te eyo num mꞋtaaɗsenoga.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Do naase ki se, maam mꞋɔk taarge dɛna kɛn mꞋasen taaɗa ɔɔ gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ dose ki. Num gaŋ Debm kɛn ɔlumo se, naan̰ taaɗ taar mɛt ki. Ɔɔ taar kɛn maam taaɗ jeege tu se, mꞋbooyo gɔtn naan̰ ki.»
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Num taar jaay naan̰ taaɗɗen te *Raa Bubu se, naaɗe ɔnd te mɛtin̰ eyo.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Gɔtn se Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Kɛn naase jaay Ꞌtup Ꞌtɔɔlkiga *Goon Deba ro kaag ki uun ɗaarin̰kiga raan se, kaaɗ kɛn se jaay naɓo naase aki jeele, maam se ɓo debm kɛn mꞋiŋg gɛn daayum. Ɔɔ maam se mꞋtɛɗ naka gɛn dom eyo, num maam taaɗ se mꞋtaaɗ te nakŋ kɛn Bubum dooyumo.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Debm kɛn ɔlumo se, naan̰ utu te maama. Naan̰ ɔŋ ɔn̰um te kalum ki eyo, taa maam se daayum mꞋtɛɗ nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki.»
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Gɔtn se kɛn jeege jaay booy taar Isa taaɗ bin se, jeege dɛna took aal maakɗe don̰ ki.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Gɔtn se Isa taaɗ Yaudge tun aalga kaal maakɗe don̰ ki se ɔɔ: «Kɛn naase jaay ɔkki taarum maakse ki tɔɔg se, naase aki tɛɗn jee mɛtum kɛn mala mala.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Ute naan̰ se naase aki jeel taar mɛt ki, ɔɔ taar mɛt ki kɛn naase aki jeel se ɓo, asen kɔɔɗn dose maakŋ ɓul ki.»
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se kꞋmɛtjil *Abraamge ɔɔ ɓii kalaŋ naaje kꞋtɛɗ te ɓul nam gam eyo. Naai Ꞌtaaɗjen ɔɔ: naase aki kɔŋ tɛɗn ɓul ey sum se, taa ɗi?»
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm jaay tɛɗ nakŋ *kusin̰ se, naan̰ ɔɔp tɛɗga ɓul gɛn kusin̰a.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Ɓulu se naan̰ kɔŋ kiŋg maakŋ ɓee ki gɛn daayum eyo, num goono ɓo debm Ꞌkiŋg maakŋ ɓee ki gɛn daayum.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Taa naan̰ se ɓo kɛn Goon Raa jaay ɔɔɗsenga maakŋ ɓul ki num, naase aki kɔŋ dose ɗeer ɗeer.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Maam mꞋjeele naase se mɛtjil Abraamge. Naɓo naase Ꞌbaate Ꞌkuunki taaruma ɔɔ taa naan̰ se ɓo naase Ꞌje amki tɔɔlɔ.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Maam se mꞋtaaɗsen nakŋ kɛn maam mꞋaako gɔtn Bubum ki. Gaŋ naase se Ꞌtɛɗki nakŋ kɛn naase Ꞌbooykiro gɔtn bubse ki.»
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Bubm naaje se, Abraam.» Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay gaan Abraamge ɗeer num, naase aki tɛɗn nakgen aan gɔɔ Abraam tɛɗo se.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Num ɓɔrse naase Ꞌje amki tɔɔlɔ. Taa maam mꞋtaaɗsenga taaɗ taar mɛt ki kɛn maam booyo gɔtn Raa ki. Nakgen bin se Abraam ɔŋ tɛɗin̰ te eyo.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Num gaŋ naase se Ꞌtɛɗki nakgen kɛn bubse lee tɛɗa.» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se kꞋgaan bumige eyo. Naaje jꞋɔk Bubu kalaŋ sum, ɔɔ Bubm naaje se, Raa!»
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn Raa jaay Bubse num kaaɗn naane, naase amki jea. Maam mꞋiin̰o gɔtn Raa ki ɔɔ mꞋɓaaɗo kic ɓo taa naan̰a: maam se mꞋɓaaɗo gɛn dom eyo, num naan̰ ɓo debm kɛn ɔlumo.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Gɛn ɗi naase Ꞌbooy ɔkki taarum ey se? Taa taar maam mꞋtaaɗsen se naase aasin̰ki gɛn booy kɔkin̰ eyo.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Bubm naase se, naan̰ Bubm sitange. Ɔɔ naase Ꞌjeki tɛɗn nakŋ kɛn bubse maakin̰ jea. Do dɔkin̰ kic ɓo, naan̰ ɓo debm tɛɛso gɛn tɔɔl jeege. Ɔɔ naan̰ se taaɗ taar mɛt ki eyo, taa nakŋ mɛt ki se gɔtn naan̰ ki gɔtɔ. Kɛn naan̰ baaga taaɗn taar‑kɔɔɓɔ se taargen se naan̰ uun don̰ ki ɓo taaɗa, taa naan̰ se debm taar‑kɔɔɓɔ ɔɔ bubm jee taar‑kɔɔɓge.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Num gaŋ maam se mꞋtaaɗsen taar mɛt ki. Taa naan̰ se ɓo naase Ꞌbaate Ꞌtookki taaruma.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Maakse ki se naŋa jaay am kɔŋ taaɗn kusin̰ kɛn maam tɛɗa ɔɔ kɛn maam mꞋtaaɗ taar mɛt ki num, naase Ꞌbaate kuunki taarum se gɛn ɗi?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Debm gɛn Raa se, booy uun taar Raa. Num naase se, jee Raage eyo, taa naan̰ se ɓo naase Ꞌbaate Ꞌbooyki taaruma.»
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Gɔtn se magal Yaudge taaɗ Isa ki ɔɔ: «Kɛn kꞋɗeek jꞋɔɔ naai kɔɗ *Samari ɔɔ debm sitan se, taarje mɛt ki.»
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam se debm sitan eyo. Num maam se *mꞋnook Bubuma, gaŋ naase aalumki maak ki eyo.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Maam se mꞋje jeege ɓo am nook eyo, num deb kuuy ɓo je jeege am nooko, naan̰ ɓo debm utu Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm jaay booy uun taar maam se, mɔɔtn naan̰ se Ꞌkɔŋ kooy eyo.»
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Gɔtn se, magal Yaudge ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse naaje kꞋjeeliga naai se debm sitan! Ey num Abraam te jee taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn do dɔkin̰ se kic ɓo ooyga, gaŋ naai Ꞌtaaɗ ɔɔ debm jaay booy uunga taar naai num, mɔɔtn Ꞌkɔŋ kooy eyo.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Bin se bubjen Abraam kɛn ooyga se naai magal cirin̰ la? Ey num jee taaɗ taar teeco taar Raa ki se kic ɓo ooyga ɔɔ naai magal roi bin se Ꞌje kaasn te naŋa?»
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn maam ɓo mꞋnook rom mala sum num, nookŋ ro maam se nakŋ cɛrɛ. Kɛn nookum maam se, Bubuma, ɔɔ naan̰ ɓo kɛn naase Ꞌtaaɗki ɔɔki naan̰ ɓo Raase se.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Gaŋ naase Ꞌjeel ɔkin̰ki eyo ɔɔ maam se mꞋjeel mꞋɔkin̰ mala mala. Kɛn maam jaay mꞋtaaɗ mꞋɔɔ mꞋjeel mꞋɔkin̰ ey se, mꞋtɛɗn debm taar‑kɔɔɓɔ aan gɔɔ naase kici. Num maam se mꞋjeel mꞋɔkin̰a ɔɔ mꞋɔk taarin̰ se maakum ki.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Bubse Abraam se maakin̰ raapo ɔɔ naan̰ aak kaam ɓiin mꞋano Ꞌɓaa do naaŋ ki. Kɛn naan̰ jaay aak naan̰ se sum se, naan̰ maakin̰ raap dɛn aak eyo.»
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Do taar kɛn naan̰ taaɗ se magal Yaudge ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai kɛn ɓaari si‑mii kic aas te ey sum ɓo aakga Abraam ne?»
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kaaɗ kɛn jꞋooj te Abraam ey se, maam mꞋutu tap.»
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Gɔtn se naaɗe tɔs koa je an̰ tundu, naɓo naan̰ ɛnd iig daan jeege tu ɔɔ iin̰ teec daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se naatn.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.