João 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn ɓii di jaay deele ɔɔ aan ɓii k‑mɔtɔge tu se, jeege ɓaa kɔkŋ mɛnda maakŋ naaŋ kɛn Kana kɛn taa naaŋ Galile ki. Ɔɔ ɓiin se ko Isa kic ɓo utu gɔtn ese.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Gɔtn se Isa kic ute jee mɛtin̰ ki, kꞋdaŋɗeno ɓaaɗoga gɔtn kɔkŋ mɛnd kɛn se kici.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Gaŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn jꞋɛɗ jeege tun ɓaaɗo se ɓaa naŋa. Gɔtn se ko Isa ɓaa taaɗ goonin̰ Isa ki ɔɔ: «Ɓɛrɛ, tɔtɗe se naŋga.»
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Num gaŋ Isa tɛrl kon̰ ki ɔɔ: «Kaaya, naabm maam mꞋtɛɗ se, naai ɓo am taaɗ eyo, ɔɔ kaaɗn maam mꞋan tɛɗn naabm se lɛ, utu aan te ey ɓɔrtɔ.»
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Gɔtn se ko Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Nakŋ naan̰ utu asen taaɗ paac se, Ꞌtɛɗin̰sin̰ki.»
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Anum gɔtɗe ki se, ɔk dugulgen gɛn koa mɛcɛ kɛn Yaudge tɔmb maane gɛn lee tugŋ roɗe taa tɛɗn aak bɛɛ naan *Raa ki ɔɔ dugulɗege se ɔs kɔɔyɔ sɔɔ ey lɛ ɔs kɔɔyɔ mii.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Dugulge se ɓaa ɗoocɗeki ute maane.» Ɔɔ jee tɛɗn naabge se, ɓaa tak ɗooc maane dugulge tun se cɛlɛl cɛlɛl.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Kɛn naaɗe ɗooc dugulge aas se, Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Ɓɔrse se, Ꞌtak Ꞌɓaa ɛɗki debm kɛn jꞋɔndin̰ naan gɛn kɔsɔ se.» Ɔɔ naaɗe tak ɓaa ɛɗin̰.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Kɛn naan̰ jaay uum naam maane se, naamin̰ dɛlga tɔtn koojn̰ bin̰. Num tɔtn se naan̰ jeel gɔtn kꞋɓaansin̰ eyo. Anum jee tɛɗn naabgen tako maane se, naaɗe kalɗe ki sum ɓo jeel gɔtin̰a. Gɔtn se debm kɛn jꞋɔndin̰ naan gɛn kɔsɔ se, naar daŋo gaabm mɛnda se,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 ɔɔ naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jeege paac kɛn jaay ɓaaɗoga gɔtn kɔkŋ mɛnd ki num, jꞋɛɗɗen tɔtn koojn̰ bin̰ atak ɓo deete. Ɔɔ kɛn naaɗe aay dɛrɛŋga te maraadɗe jaay ɓo, jꞋɛɗɗen tɔtn kɛn atak baat se, kaam mɔɔtn. Gaŋ naai num ɛɗ tɔtn atak baat se ɓo deete ɔɔ ɔn̰ kɛn atak tap ɓo kaam mɔɔtn.»
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Kana kɛn taa naaŋ Galile ki se ɓo, gɔtn kɛn Isa baag tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓin̰gen deet deetn kɛn jꞋansin̰ kaakŋ jeele. Nakŋ‑kɔɔɓgen naan̰ tɛɗ se, naan̰ taaɗ *nookin̰ jeege tu ɔɔ jee mɛtin̰ ki se took aal maakɗe don̰ ki.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa iin̰ te kon̰a, jee mɛtin̰ ki ɔɔ te gɛnaan̰ge bɔɔy ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki. Naɓo, Kaparnayum ki se, naaɗe tiŋgo ɓii kandum sum.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Kɛn Isa jaay aak *laa Paakŋ gɛn Yaudge ɔɔpga gɔɔr se, naan̰ iin̰ ook ɓaa Jeruzalɛm ki.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Kɛn naan̰ aan Jeruzalɛm ki, jaay ɛnd daan bɔɔr Ɓee Raa ki se, ɔŋ jee tɛɗn zo maraŋge, gɛn baatge, ute gɛn dɛɛrge ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɔŋ jee lee pɛlɛkŋ gursgen gɛn taa naaŋgen kuuy utu iŋg kiŋg gɔtn ese kici.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Kɛn Isa jaay aakɗe se naan̰ tɔs kɔlɔ ɔɔ tɛɗin̰ ria. Gɔtn se naan̰ tuurɗe paac daan bɔɔr Ɓee Raa ki se, baatɗege ute maraŋɗege. Naan̰ tɔt tɔɔl tund te tabil jee pɛlɛkŋ gursgen ese, ɔɔ gursɗege se kic ɓo si wɔɔk kalaŋ kalaŋ.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Ɔɔ naan̰ taaɗ jee tɛɗn zo dɛɛrge tu ɔɔ: «Naksege se ɔɔɗ teecɗeki naatn gɔtn ara! Ɔn̰te Ꞌtɛɗki ɓee Bubum se Ꞌtɛɗn gɔtn tɛɗn suuk!»
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Jee mɛtin̰ ki jaay saap do nakŋ naan̰ tɛɗ se, naaɗe saap ɔŋ taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ kɛn ɔɔ: Raama, maam se mꞋje ɓei. Maakje kɛn maam mꞋɔk do ɓee naai ki se dɛn aak eyo ɔɔ tulum maakum ki aan gɔɔ pooɗo.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Gaŋ magal Yaudge taaɗin̰ ɔɔ: «Nakŋ kɔɔɓm gay kɛn naai ajen Ꞌtɛɗ jaay naaje jꞋan kaakŋ jeel ro ki ɔɔ ajen taaɗn ɔɔ naai se ɔk ɗoobo gɛn tɛɗn nakgen se?»
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɓee Raa ɗaar se, Ꞌtɔɔkin̰ki naatn, daan ɓiige tun mɔtɔ sum ɓo maam mꞋan̰ kiin̰in̰ gɔtin̰ ki.»
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Gɔtn ese magal Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɓee Raa se, naaje jꞋɔk ɓaara si‑sɔɔ‑kaar‑mɛcɛ jaay jꞋiin̰ jꞋaasin̰a. Gaŋ naai num ɔɔ daan ɓiige tun mɔtɔ ki sum ɓo an̰ Ꞌkiin̰ kaasn gɔtin̰ ki bin ne?»
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Kɛn Isa jaay taaɗɗen taa ɓee bin se, naan̰ aalɗen kaal naagŋ taara. Ey num naan̰ taaɗ te ron̰ mala.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Taa naan̰ se ɓo kɛn Isa jaay ooy duro daan yoge tu se, jee mɛtin̰ ki ɓaa saap ɔŋ taar kɛn naan̰ taaɗɗeno se ɔɔ tɛr naaɗe took do taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰a ɔɔ ute taargen Isa taaɗɗeno.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Kaaɗ kɛn Isa utu Jeruzalɛm ki maakŋ *laa Paak gɛn Yaudge se, naan̰ tɛɗoga nakŋ‑kɔɔɓge dɛna kɛn taaɗ jeege tu an kaakŋ jeel ro ki ɔɔ kɛn jeege jaay aak nakŋ‑kɔɔɓgen naan̰ tɛɗ se, maakɗe ki se, jeege dɛna aal maakɗe don̰ ki.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Gaŋ Isa aalɗe maak ki eyo, taa naan̰ se jeel naŋ maakɗe paac.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Nakŋ maakŋ debkilim ki se naan̰ je nam ɓo an̰ tɛɗn saaɗin̰ eyo, taa naan̰ mala se jeel naŋ nakŋ kɛn maakŋ debkilim ki.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.