João 2
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kɛn ɓii di jaay deele ɔɔ aan ɓii k‑mɔtɔge tu se, jeege ɓaa kɔkŋ mɛnda maakŋ naaŋ kɛn Kana kɛn taa naaŋ Galile ki. Ɔɔ ɓiin se ko Isa kic ɓo utu gɔtn ese.
1 E, ao terceiro dia, fizeram-se umas bodas em Caná da Galileia; e estava ali a mãe de Jesus.
2 Gɔtn se Isa kic ute jee mɛtin̰ ki, kꞋdaŋɗeno ɓaaɗoga gɔtn kɔkŋ mɛnd kɛn se kici.
2 E foram também convidados Jesus e os seus discípulos para as bodas.
3 Gaŋ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn jꞋɛɗ jeege tun ɓaaɗo se ɓaa naŋa. Gɔtn se ko Isa ɓaa taaɗ goonin̰ Isa ki ɔɔ: «Ɓɛrɛ, tɔtɗe se naŋga.»
3 E, faltando o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Não têm vinho.
4 Num gaŋ Isa tɛrl kon̰ ki ɔɔ: «Kaaya, naabm maam mꞋtɛɗ se, naai ɓo am taaɗ eyo, ɔɔ kaaɗn maam mꞋan tɛɗn naabm se lɛ, utu aan te ey ɓɔrtɔ.»
4 Disse-lhe Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Gɔtn se ko Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Nakŋ naan̰ utu asen taaɗ paac se, Ꞌtɛɗin̰sin̰ki.»
5 Sua mãe disse aos empregados: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Anum gɔtɗe ki se, ɔk dugulgen gɛn koa mɛcɛ kɛn Yaudge tɔmb maane gɛn lee tugŋ roɗe taa tɛɗn aak bɛɛ naan *Raa ki ɔɔ dugulɗege se ɔs kɔɔyɔ sɔɔ ey lɛ ɔs kɔɔyɔ mii.
6 E estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam duas ou três metretas.
7 Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Dugulge se ɓaa ɗoocɗeki ute maane.» Ɔɔ jee tɛɗn naabge se, ɓaa tak ɗooc maane dugulge tun se cɛlɛl cɛlɛl.
7 Disse-lhes Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Kɛn naaɗe ɗooc dugulge aas se, Isa taaɗ jee tɛɗn naabge tu ɔɔ: «Ɓɔrse se, Ꞌtak Ꞌɓaa ɛɗki debm kɛn jꞋɔndin̰ naan gɛn kɔsɔ se.» Ɔɔ naaɗe tak ɓaa ɛɗin̰.
8 E disse-lhes: Tirai agora e levai ao mestre-sala. E levaram.
9 Kɛn naan̰ jaay uum naam maane se, naamin̰ dɛlga tɔtn koojn̰ bin̰. Num tɔtn se naan̰ jeel gɔtn kꞋɓaansin̰ eyo. Anum jee tɛɗn naabgen tako maane se, naaɗe kalɗe ki sum ɓo jeel gɔtin̰a. Gɔtn se debm kɛn jꞋɔndin̰ naan gɛn kɔsɔ se, naar daŋo gaabm mɛnda se,
9 E, logo que o mestre-sala provou a água feita vinho (não sabendo de onde viera, se bem que o sabiam os empregados que tinham tirado a água), chamou o mestre-sala ao esposo.
10 ɔɔ naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jeege paac kɛn jaay ɓaaɗoga gɔtn kɔkŋ mɛnd ki num, jꞋɛɗɗen tɔtn koojn̰ bin̰ atak ɓo deete. Ɔɔ kɛn naaɗe aay dɛrɛŋga te maraadɗe jaay ɓo, jꞋɛɗɗen tɔtn kɛn atak baat se, kaam mɔɔtn. Gaŋ naai num ɛɗ tɔtn atak baat se ɓo deete ɔɔ ɔn̰ kɛn atak tap ɓo kaam mɔɔtn.»
10 E disse-lhe: Todo homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então, o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 Kana kɛn taa naaŋ Galile ki se ɓo, gɔtn kɛn Isa baag tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓin̰gen deet deetn kɛn jꞋansin̰ kaakŋ jeele. Nakŋ‑kɔɔɓgen naan̰ tɛɗ se, naan̰ taaɗ *nookin̰ jeege tu ɔɔ jee mɛtin̰ ki se took aal maakɗe don̰ ki.
11 Jesus principiou assim os seus sinais em Caná da Galileia e manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa iin̰ te kon̰a, jee mɛtin̰ ki ɔɔ te gɛnaan̰ge bɔɔy ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki. Naɓo, Kaparnayum ki se, naaɗe tiŋgo ɓii kandum sum.
12 Depois disso, desceu a Cafarnaum, ele, e sua mãe, e seus irmãos, e seus discípulos, e ficaram ali não muitos dias.
13 Kɛn Isa jaay aak *laa Paakŋ gɛn Yaudge ɔɔpga gɔɔr se, naan̰ iin̰ ook ɓaa Jeruzalɛm ki.
13 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Kɛn naan̰ aan Jeruzalɛm ki, jaay ɛnd daan bɔɔr Ɓee Raa ki se, ɔŋ jee tɛɗn zo maraŋge, gɛn baatge, ute gɛn dɛɛrge ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɔŋ jee lee pɛlɛkŋ gursgen gɛn taa naaŋgen kuuy utu iŋg kiŋg gɔtn ese kici.
14 E achou no templo os que vendiam bois, e ovelhas, e pombos, e os cambiadores assentados.
15 Kɛn Isa jaay aakɗe se naan̰ tɔs kɔlɔ ɔɔ tɛɗin̰ ria. Gɔtn se naan̰ tuurɗe paac daan bɔɔr Ɓee Raa ki se, baatɗege ute maraŋɗege. Naan̰ tɔt tɔɔl tund te tabil jee pɛlɛkŋ gursgen ese, ɔɔ gursɗege se kic ɓo si wɔɔk kalaŋ kalaŋ.
15 E, tendo feito um azorrague de cordéis, lançou todos fora do templo, bem como os bois e ovelhas; e espalhou o dinheiro dos cambiadores, e derribou as mesas,
16 Ɔɔ naan̰ taaɗ jee tɛɗn zo dɛɛrge tu ɔɔ: «Naksege se ɔɔɗ teecɗeki naatn gɔtn ara! Ɔn̰te Ꞌtɛɗki ɓee Bubum se Ꞌtɛɗn gɔtn tɛɗn suuk!»
16 e disse aos que vendiam pombos: Tirai daqui estes e não façais da casa de meu Pai casa de vendas.
17 Jee mɛtin̰ ki jaay saap do nakŋ naan̰ tɛɗ se, naaɗe saap ɔŋ taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ kɛn ɔɔ: Raama, maam se mꞋje ɓei. Maakje kɛn maam mꞋɔk do ɓee naai ki se dɛn aak eyo ɔɔ tulum maakum ki aan gɔɔ pooɗo.
17 E os seus discípulos lembraram-se do que está escrito: O zelo da tua casa me devorará.
18 Gaŋ magal Yaudge taaɗin̰ ɔɔ: «Nakŋ kɔɔɓm gay kɛn naai ajen Ꞌtɛɗ jaay naaje jꞋan kaakŋ jeel ro ki ɔɔ ajen taaɗn ɔɔ naai se ɔk ɗoobo gɛn tɛɗn nakgen se?»
18 Responderam, pois, os judeus e disseram-lhe: Que sinal nos mostras para fazeres isso?
19 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɓee Raa ɗaar se, Ꞌtɔɔkin̰ki naatn, daan ɓiige tun mɔtɔ sum ɓo maam mꞋan̰ kiin̰in̰ gɔtin̰ ki.»
19 Jesus respondeu e disse-lhes: Derribai este templo, e em três dias o levantarei.
20 Gɔtn ese magal Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɓee Raa se, naaje jꞋɔk ɓaara si‑sɔɔ‑kaar‑mɛcɛ jaay jꞋiin̰ jꞋaasin̰a. Gaŋ naai num ɔɔ daan ɓiige tun mɔtɔ ki sum ɓo an̰ Ꞌkiin̰ kaasn gɔtin̰ ki bin ne?»
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos, foi edificado este templo, e tu o levantarás em três dias?
21 Kɛn Isa jaay taaɗɗen taa ɓee bin se, naan̰ aalɗen kaal naagŋ taara. Ey num naan̰ taaɗ te ron̰ mala.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Taa naan̰ se ɓo kɛn Isa jaay ooy duro daan yoge tu se, jee mɛtin̰ ki ɓaa saap ɔŋ taar kɛn naan̰ taaɗɗeno se ɔɔ tɛr naaɗe took do taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰a ɔɔ ute taargen Isa taaɗɗeno.
22 Quando, pois, ressuscitou dos mortos, os seus discípulos lembraram-se de que lhes dissera isso; e creram na Escritura e na palavra que Jesus tinha dito.
23 Kaaɗ kɛn Isa utu Jeruzalɛm ki maakŋ *laa Paak gɛn Yaudge se, naan̰ tɛɗoga nakŋ‑kɔɔɓge dɛna kɛn taaɗ jeege tu an kaakŋ jeel ro ki ɔɔ kɛn jeege jaay aak nakŋ‑kɔɔɓgen naan̰ tɛɗ se, maakɗe ki se, jeege dɛna aal maakɗe don̰ ki.
23 E, estando ele em Jerusalém pela Páscoa, durante a festa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Gaŋ Isa aalɗe maak ki eyo, taa naan̰ se jeel naŋ maakɗe paac.
24 Mas o mesmo Jesus não confiava neles, porque a todos conhecia
25 Nakŋ maakŋ debkilim ki se naan̰ je nam ɓo an̰ tɛɗn saaɗin̰ eyo, taa naan̰ mala se jeel naŋ nakŋ kɛn maakŋ debkilim ki.
25 e não necessitava de que alguém testificasse do homem, porque ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.