João 21
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa tɛrl ɓaaɗo teec naan jeen̰ge tun mɛtin̰ ki taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Tiberiad. ꞋBooyki tɛɗ ɔɔ ɗi jaay naan̰ teec naanɗe ki se.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Jee gɔtn ese se naaɗe Simon Piɛr ute Tɔma rɔŋɔ se, Natanaɛl kɔɗ Kana kɛn iin̰o taa naaŋ Galile ki, gaan Zebedege ute jee mɛtn Isa kɛn kuuy dio. Naaɗe se iŋg kalaŋ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Num gaŋ Simon Piɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋɓaa ɓaa tɔkŋ kɛn̰jɛ.» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Bin num naaje kic kꞋɓaa te naai.» Naaɗe teec ɓaa ook maakŋ markab ki. Num kɛn naaɗe jaay aan se, maakŋ nɔɔr kɛn te magalin̰ se, naaɗe je kɛn̰jge bini ɔŋ te eyo.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Kɛn gɔtɔ jaay iip tɔɔk se, naaɗe aak Isa ɗaar ɗaar do jɛŋ baar ki. Naɓo jee mɛtin̰ ki se aakin̰a ɔɔ aak jeelin̰ eyo.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase gaange, kɛn̰jɛ cɔkɔ kic naase ɔkki ey ɗaamo?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «JꞋɔk eyo.»
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Uun undki gɛndse se kaam do ji daam aak markaba. Gɔtn se ɓo naase aki kɔŋɔ.» Naaɗe und gɛndɗe ɔɔ tɔsɔ maakŋ gɛndɗe ki se, kɛn̰jɛ dɛna num gɛn kiikin̰ kic ɓo naaɗe ɔŋ iikin̰ eyo.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Gɔtn se debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se, ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Kɛse Mɛljege!» Ɔɔ kɛn Simon Piɛr jaay booy jꞋɔɔ kɛse Mɛljege se, naan̰ ɔɔɗga kɔɔɗ kalin̰ kic ɓo, uun uusin̰ gɔtin̰ ki, dɔɔk maakin̰ jaay aal ooc maan taa an̰ ɓaa kɔŋɔ.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Kaaɗ kɛn se, jee mɛtn Isa kɛn kuuy se, naaɗe kic ɔɔpɗenga gɔɔr kaam tal cili‑kaar‑di sum ɓo, kookŋ kaan jɛŋ ki. Kɛn naaɗe jaay ɓaaɗo ɓaa te markabɗe se, tiiko gɛndɗen kɛn ɗooc te kɛn̰jɛ se.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Kɛn naaɗe jaay aan taa baar ki se, bɔɔy naaŋ ki ɔɔ gɔtn se naaɗe aak naal pooɗo, ɔɔ do naal pooɗ kɛn se kꞋnaŋ naŋ kɛn̰jɛ ɔɔ naaɗe aak mappa gɔtn ese kici.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Num Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn̰jgen naase Ꞌtɔkkiro se, Ꞌɓaankiro kandum.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Gɔtn se Simon Piɛr ook maakŋ markab ki ɔɔ tiiko gɛnd ɗooc te kɛn̰jɛ se ɓaano do jɛŋ ki. Ɔɔ kɛn̰j maakŋ gɛnd kɛn se, kꞋmɛt kꞋjꞋɔŋin̰ kɛn̰jgen magal magal salal ɓo kaar‑te‑si‑mii‑kaar‑mɔtɔ. Ɔɔ te dɛn kɛn̰jgen ese se kic ɓo, gɛndɗe nɛɛp te eyo.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaakiro aki kɔsɔ.» Gɔtn se jee mɛtin̰ ki paac se, nam jaay Ꞌtɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai naŋa» kic ɓo gɔtɔ. Taa Mɛljege se, naaɗe paac aak jeelin̰ga.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Isa ɓaaɗo ɔŋɗe ɔɔ uun mappa se nigɗesin̰a, tɛr kɛn̰jɛ se kic naan̰ uun nigɗesin̰a.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Kɛn Isa jaay duro daan yoge tu se, te naan̰ se naan̰ teec ɗɔɔlga mɔtɔ naan jeege tun mɛtin̰ ki.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas sum se, Isa ɗeek Simon Piɛr ki ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki cir jee se paac la?» Gɔtn se Simon tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn mꞋjei se.» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum gaan baatumge.»
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Tɛr naan̰ ɗeekin̰ gɛn k‑dige ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki paac la?» Naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn maam mꞋjei se.» Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋTɛɗn debm gaam baatumge.»
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Tɛr Isa ɗeekin̰ gɛn k‑mɔtɔge tu daala ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem la?» Gɔtn se Piɛr maakin̰ tuj se ro kɛn kɛn Isa tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔlin̰ mɔtɔ ɔɔ: «Naai Ꞌjem la, Ꞌjem la se?» Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai Ꞌjeel nakge paac ɔɔ Ꞌjeelum maam se, mꞋjei.» Tɛr Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum baatumge.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: kɛn naai utu goon kɔɗɔ se, naai mala ɓo tuus kali ɔɔ Ꞌdɔɔk maaki ɔɔ gɔtn naai maaki je ɓo ɓaa sum. Num kɛn naai jaay ɓaaɗo gɔɔlga num, utu kuun ji raan nam kuuy ɓo utu ai dɔɔkŋ maaki ɔɔ ai ɓaa kɔli gɔt kɛn naai maaki je eyo.»
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Kɛn Isa jaay taaɗ bin se je taaɗn ɔɔ Piɛr se ute ɗoobm gay jꞋutu jꞋan̰ tɔɔlɔ ɔɔ yo naan̰ se utu *nookŋ *Raa. Do taar kɛn se, tɛr Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Naai se ɔk mɛtuma.»
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Gɔtn se Piɛr tɛrl aak mɛtin̰ ki se, naan̰ aak debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se utu ɓaaɗo mɛtɗe ki. Naan̰ se ɓo kaaɗ kɛn naaɗe ɔso kɔs jaay naan̰ dɛjo kaaɗn Isa ki ɔɔ ɗeekin̰o ɔɔ: «Mɛlje, kɛn utu ai kuti se naŋa?»
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Kɛn Piɛr jaay aakin̰ se, ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛlje, naan̰ se ɗi an̰ kaan don̰ ki kaca?»
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naan̰ se, kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ Ꞌtiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗio? Naai se, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Taar se jaay gɛnaage ɓaa booyin̰ se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Debm mɛtn Isa kɛn ese se Ꞌkooy ey sum.» Num gaŋ taar kɛn ɔɔ naan̰ Ꞌkooy ey sum se, ɗeer num, Isa taaɗ te bini eyo. Num naan̰ taaɗ ɔɔ: «Kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ tiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗi?»
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Debm kɛn taaɗ nakgen se ɔɔ jaay raaŋin̰ paac se, naan̰ se ɓo debm mɛtn Isa kɛn ese. Naaje kꞋjeele saaɗn naan̰ se, saaɗn mɛt ki.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Isa se tɛɗga nakge kuuy kic ɓo dɛna. Nakgen se jaay kꞋraaŋin̰ paac kalaŋ kalaŋ ɔɔ kꞋdirig te kalaŋ ey se, maam mꞋjeele taargen kꞋraaŋo se do naaŋa te magalin̰ kic ɓo an̰ kɔŋ kɔk eyo.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.