João 21
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa tɛrl ɓaaɗo teec naan jeen̰ge tun mɛtin̰ ki taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Tiberiad. ꞋBooyki tɛɗ ɔɔ ɗi jaay naan̰ teec naanɗe ki se.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Jee gɔtn ese se naaɗe Simon Piɛr ute Tɔma rɔŋɔ se, Natanaɛl kɔɗ Kana kɛn iin̰o taa naaŋ Galile ki, gaan Zebedege ute jee mɛtn Isa kɛn kuuy dio. Naaɗe se iŋg kalaŋ.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Num gaŋ Simon Piɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋɓaa ɓaa tɔkŋ kɛn̰jɛ.» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Bin num naaje kic kꞋɓaa te naai.» Naaɗe teec ɓaa ook maakŋ markab ki. Num kɛn naaɗe jaay aan se, maakŋ nɔɔr kɛn te magalin̰ se, naaɗe je kɛn̰jge bini ɔŋ te eyo.
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Kɛn gɔtɔ jaay iip tɔɔk se, naaɗe aak Isa ɗaar ɗaar do jɛŋ baar ki. Naɓo jee mɛtin̰ ki se aakin̰a ɔɔ aak jeelin̰ eyo.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase gaange, kɛn̰jɛ cɔkɔ kic naase ɔkki ey ɗaamo?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «JꞋɔk eyo.»
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Uun undki gɛndse se kaam do ji daam aak markaba. Gɔtn se ɓo naase aki kɔŋɔ.» Naaɗe und gɛndɗe ɔɔ tɔsɔ maakŋ gɛndɗe ki se, kɛn̰jɛ dɛna num gɛn kiikin̰ kic ɓo naaɗe ɔŋ iikin̰ eyo.
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Gɔtn se debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se, ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Kɛse Mɛljege!» Ɔɔ kɛn Simon Piɛr jaay booy jꞋɔɔ kɛse Mɛljege se, naan̰ ɔɔɗga kɔɔɗ kalin̰ kic ɓo, uun uusin̰ gɔtin̰ ki, dɔɔk maakin̰ jaay aal ooc maan taa an̰ ɓaa kɔŋɔ.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Kaaɗ kɛn se, jee mɛtn Isa kɛn kuuy se, naaɗe kic ɔɔpɗenga gɔɔr kaam tal cili‑kaar‑di sum ɓo, kookŋ kaan jɛŋ ki. Kɛn naaɗe jaay ɓaaɗo ɓaa te markabɗe se, tiiko gɛndɗen kɛn ɗooc te kɛn̰jɛ se.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Kɛn naaɗe jaay aan taa baar ki se, bɔɔy naaŋ ki ɔɔ gɔtn se naaɗe aak naal pooɗo, ɔɔ do naal pooɗ kɛn se kꞋnaŋ naŋ kɛn̰jɛ ɔɔ naaɗe aak mappa gɔtn ese kici.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Num Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn̰jgen naase Ꞌtɔkkiro se, Ꞌɓaankiro kandum.»
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Gɔtn se Simon Piɛr ook maakŋ markab ki ɔɔ tiiko gɛnd ɗooc te kɛn̰jɛ se ɓaano do jɛŋ ki. Ɔɔ kɛn̰j maakŋ gɛnd kɛn se, kꞋmɛt kꞋjꞋɔŋin̰ kɛn̰jgen magal magal salal ɓo kaar‑te‑si‑mii‑kaar‑mɔtɔ. Ɔɔ te dɛn kɛn̰jgen ese se kic ɓo, gɛndɗe nɛɛp te eyo.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaakiro aki kɔsɔ.» Gɔtn se jee mɛtin̰ ki paac se, nam jaay Ꞌtɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai naŋa» kic ɓo gɔtɔ. Taa Mɛljege se, naaɗe paac aak jeelin̰ga.
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Isa ɓaaɗo ɔŋɗe ɔɔ uun mappa se nigɗesin̰a, tɛr kɛn̰jɛ se kic naan̰ uun nigɗesin̰a.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Kɛn Isa jaay duro daan yoge tu se, te naan̰ se naan̰ teec ɗɔɔlga mɔtɔ naan jeege tun mɛtin̰ ki.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas sum se, Isa ɗeek Simon Piɛr ki ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki cir jee se paac la?» Gɔtn se Simon tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn mꞋjei se.» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum gaan baatumge.»
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Tɛr naan̰ ɗeekin̰ gɛn k‑dige ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki paac la?» Naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn maam mꞋjei se.» Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋTɛɗn debm gaam baatumge.»
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Tɛr Isa ɗeekin̰ gɛn k‑mɔtɔge tu daala ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem la?» Gɔtn se Piɛr maakin̰ tuj se ro kɛn kɛn Isa tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔlin̰ mɔtɔ ɔɔ: «Naai Ꞌjem la, Ꞌjem la se?» Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai Ꞌjeel nakge paac ɔɔ Ꞌjeelum maam se, mꞋjei.» Tɛr Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum baatumge.
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: kɛn naai utu goon kɔɗɔ se, naai mala ɓo tuus kali ɔɔ Ꞌdɔɔk maaki ɔɔ gɔtn naai maaki je ɓo ɓaa sum. Num kɛn naai jaay ɓaaɗo gɔɔlga num, utu kuun ji raan nam kuuy ɓo utu ai dɔɔkŋ maaki ɔɔ ai ɓaa kɔli gɔt kɛn naai maaki je eyo.»
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Kɛn Isa jaay taaɗ bin se je taaɗn ɔɔ Piɛr se ute ɗoobm gay jꞋutu jꞋan̰ tɔɔlɔ ɔɔ yo naan̰ se utu *nookŋ *Raa. Do taar kɛn se, tɛr Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Naai se ɔk mɛtuma.»
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Gɔtn se Piɛr tɛrl aak mɛtin̰ ki se, naan̰ aak debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se utu ɓaaɗo mɛtɗe ki. Naan̰ se ɓo kaaɗ kɛn naaɗe ɔso kɔs jaay naan̰ dɛjo kaaɗn Isa ki ɔɔ ɗeekin̰o ɔɔ: «Mɛlje, kɛn utu ai kuti se naŋa?»
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Kɛn Piɛr jaay aakin̰ se, ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛlje, naan̰ se ɗi an̰ kaan don̰ ki kaca?»
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naan̰ se, kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ Ꞌtiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗio? Naai se, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Taar se jaay gɛnaage ɓaa booyin̰ se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Debm mɛtn Isa kɛn ese se Ꞌkooy ey sum.» Num gaŋ taar kɛn ɔɔ naan̰ Ꞌkooy ey sum se, ɗeer num, Isa taaɗ te bini eyo. Num naan̰ taaɗ ɔɔ: «Kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ tiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗi?»
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Debm kɛn taaɗ nakgen se ɔɔ jaay raaŋin̰ paac se, naan̰ se ɓo debm mɛtn Isa kɛn ese. Naaje kꞋjeele saaɗn naan̰ se, saaɗn mɛt ki.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Isa se tɛɗga nakge kuuy kic ɓo dɛna. Nakgen se jaay kꞋraaŋin̰ paac kalaŋ kalaŋ ɔɔ kꞋdirig te kalaŋ ey se, maam mꞋjeele taargen kꞋraaŋo se do naaŋa te magalin̰ kic ɓo an̰ kɔŋ kɔk eyo.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.