João 21
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, Isa tɛrl ɓaaɗo teec naan jeen̰ge tun mɛtin̰ ki taa baar kɛn kꞋdaŋin̰ Tiberiad. ꞋBooyki tɛɗ ɔɔ ɗi jaay naan̰ teec naanɗe ki se.
1 Depois disso, manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos, junto ao mar de Tiberíades; e manifestou-se assim:
2 Jee gɔtn ese se naaɗe Simon Piɛr ute Tɔma rɔŋɔ se, Natanaɛl kɔɗ Kana kɛn iin̰o taa naaŋ Galile ki, gaan Zebedege ute jee mɛtn Isa kɛn kuuy dio. Naaɗe se iŋg kalaŋ.
2 estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael, que era de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Num gaŋ Simon Piɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Maam se mꞋɓaa ɓaa tɔkŋ kɛn̰jɛ.» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Bin num naaje kic kꞋɓaa te naai.» Naaɗe teec ɓaa ook maakŋ markab ki. Num kɛn naaɗe jaay aan se, maakŋ nɔɔr kɛn te magalin̰ se, naaɗe je kɛn̰jge bini ɔŋ te eyo.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe eles: Também nós vamos contigo. Foram, e subiram logo para o barco, e naquela noite nada apanharam.
4 Kɛn gɔtɔ jaay iip tɔɔk se, naaɗe aak Isa ɗaar ɗaar do jɛŋ baar ki. Naɓo jee mɛtin̰ ki se aakin̰a ɔɔ aak jeelin̰ eyo.
4 E, sendo já manhã, Jesus se apresentou na praia, mas os discípulos não conheceram que era Jesus.
5 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Naase gaange, kɛn̰jɛ cɔkɔ kic naase ɔkki ey ɗaamo?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «JꞋɔk eyo.»
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, tendes alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Gɔtn se naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Uun undki gɛndse se kaam do ji daam aak markaba. Gɔtn se ɓo naase aki kɔŋɔ.» Naaɗe und gɛndɗe ɔɔ tɔsɔ maakŋ gɛndɗe ki se, kɛn̰jɛ dɛna num gɛn kiikin̰ kic ɓo naaɗe ɔŋ iikin̰ eyo.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam tirar, pela multidão dos peixes.
7 Gɔtn se debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se, ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Kɛse Mɛljege!» Ɔɔ kɛn Simon Piɛr jaay booy jꞋɔɔ kɛse Mɛljege se, naan̰ ɔɔɗga kɔɔɗ kalin̰ kic ɓo, uun uusin̰ gɔtin̰ ki, dɔɔk maakin̰ jaay aal ooc maan taa an̰ ɓaa kɔŋɔ.
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. E, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se ao mar.
8 Kaaɗ kɛn se, jee mɛtn Isa kɛn kuuy se, naaɗe kic ɔɔpɗenga gɔɔr kaam tal cili‑kaar‑di sum ɓo, kookŋ kaan jɛŋ ki. Kɛn naaɗe jaay ɓaaɗo ɓaa te markabɗe se, tiiko gɛndɗen kɛn ɗooc te kɛn̰jɛ se.
8 E os outros discípulos foram com o barco (porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados), levando a rede cheia de peixes.
9 Kɛn naaɗe jaay aan taa baar ki se, bɔɔy naaŋ ki ɔɔ gɔtn se naaɗe aak naal pooɗo, ɔɔ do naal pooɗ kɛn se kꞋnaŋ naŋ kɛn̰jɛ ɔɔ naaɗe aak mappa gɔtn ese kici.
9 Logo que saltaram em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima, e pão.
10 Num Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛn̰jgen naase Ꞌtɔkkiro se, Ꞌɓaankiro kandum.»
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Gɔtn se Simon Piɛr ook maakŋ markab ki ɔɔ tiiko gɛnd ɗooc te kɛn̰jɛ se ɓaano do jɛŋ ki. Ɔɔ kɛn̰j maakŋ gɛnd kɛn se, kꞋmɛt kꞋjꞋɔŋin̰ kɛn̰jgen magal magal salal ɓo kaar‑te‑si‑mii‑kaar‑mɔtɔ. Ɔɔ te dɛn kɛn̰jgen ese se kic ɓo, gɛndɗe nɛɛp te eyo.
11 Simão Pedro subiu e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, sendo tantos, não se rompeu a rede.
12 Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋƁaakiro aki kɔsɔ.» Gɔtn se jee mɛtin̰ ki paac se, nam jaay Ꞌtɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai naŋa» kic ɓo gɔtɔ. Taa Mɛljege se, naaɗe paac aak jeelin̰ga.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Isa ɓaaɗo ɔŋɗe ɔɔ uun mappa se nigɗesin̰a, tɛr kɛn̰jɛ se kic naan̰ uun nigɗesin̰a.
13 Chegou, pois, Jesus, e tomou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Kɛn Isa jaay duro daan yoge tu se, te naan̰ se naan̰ teec ɗɔɔlga mɔtɔ naan jeege tun mɛtin̰ ki.
14 E já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Kɛn naaɗe jaay ɔs aas sum se, Isa ɗeek Simon Piɛr ki ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki cir jee se paac la?» Gɔtn se Simon tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn mꞋjei se.» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum gaan baatumge.»
15 E, depois de terem jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Tɛr naan̰ ɗeekin̰ gɛn k‑dige ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem te maaki paac la?» Naan̰ tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, naai Ꞌjeele kɛn maam mꞋjei se.» Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋTɛɗn debm gaam baatumge.»
16 Tornou a dizer-lhe segunda vez: Simão, Disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Tɛr Isa ɗeekin̰ gɛn k‑mɔtɔge tu daala ɔɔ: «Simon goon Jan, naai Ꞌjem la?» Gɔtn se Piɛr maakin̰ tuj se ro kɛn kɛn Isa tɔnd mɛtin̰ ɗɔɔlin̰ mɔtɔ ɔɔ: «Naai Ꞌjem la, Ꞌjem la se?» Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai Ꞌjeel nakge paac ɔɔ Ꞌjeelum maam se, mꞋjei.» Tɛr Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋGaamum baatumge.
17 Disse-lhe terceira vez: Simão, Simão entristeceu-se por lhe ter dito terceira vez: Amas-me? E disse-lhe: Senhor, tu sabes tudo; tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 ꞋBooy bɛɛ mꞋai taaɗa: kɛn naai utu goon kɔɗɔ se, naai mala ɓo tuus kali ɔɔ Ꞌdɔɔk maaki ɔɔ gɔtn naai maaki je ɓo ɓaa sum. Num kɛn naai jaay ɓaaɗo gɔɔlga num, utu kuun ji raan nam kuuy ɓo utu ai dɔɔkŋ maaki ɔɔ ai ɓaa kɔli gɔt kɛn naai maaki je eyo.»
18 Na verdade, na verdade te digo
19 Kɛn Isa jaay taaɗ bin se je taaɗn ɔɔ Piɛr se ute ɗoobm gay jꞋutu jꞋan̰ tɔɔlɔ ɔɔ yo naan̰ se utu *nookŋ *Raa. Do taar kɛn se, tɛr Isa taaɗin̰ ɔɔ: «Naai se ɔk mɛtuma.»
19 E disse isso significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, dito isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Gɔtn se Piɛr tɛrl aak mɛtin̰ ki se, naan̰ aak debm mɛtn Isa kɛn Isa jen̰ se utu ɓaaɗo mɛtɗe ki. Naan̰ se ɓo kaaɗ kɛn naaɗe ɔso kɔs jaay naan̰ dɛjo kaaɗn Isa ki ɔɔ ɗeekin̰o ɔɔ: «Mɛlje, kɛn utu ai kuti se naŋa?»
20 E Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que na ceia se recostara também sobre o seu peito, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Kɛn Piɛr jaay aakin̰ se, ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛlje, naan̰ se ɗi an̰ kaan don̰ ki kaca?»
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naan̰ se, kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ Ꞌtiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗio? Naai se, Ꞌɓaaɗo Ꞌdaanuma.»
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti? Segue-me tu.
23 Taar se jaay gɛnaage ɓaa booyin̰ se, naaɗe taaɗ ɔɔ: «Debm mɛtn Isa kɛn ese se Ꞌkooy ey sum.» Num gaŋ taar kɛn ɔɔ naan̰ Ꞌkooy ey sum se, ɗeer num, Isa taaɗ te bini eyo. Num naan̰ taaɗ ɔɔ: «Kɛn maam je mꞋan̰ kɔn̰in̰ tiŋg bini maam mꞋutu mꞋaɗe ɓaa kic num, naai se ɔli ɗi?»
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti?
24 Debm kɛn taaɗ nakgen se ɔɔ jaay raaŋin̰ paac se, naan̰ se ɓo debm mɛtn Isa kɛn ese. Naaje kꞋjeele saaɗn naan̰ se, saaɗn mɛt ki.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Isa se tɛɗga nakge kuuy kic ɓo dɛna. Nakgen se jaay kꞋraaŋin̰ paac kalaŋ kalaŋ ɔɔ kꞋdirig te kalaŋ ey se, maam mꞋjeele taargen kꞋraaŋo se do naaŋa te magalin̰ kic ɓo an̰ kɔŋ kɔk eyo.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez; e, se cada uma das quais fosse escrita, cuido que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que se escrevessem. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.