João 20

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɓii dumas ki, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ kɛn gɔtɔ utu ilim sum ɓo, Mari kɛn iin̰o Magdala ki iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Kɛn naan̰ aan se, aak ko kɛn kꞋgaasn taa ɓaaɗ se, kꞋdircilin̰ga naatn.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrl aan̰ ɓaa ɔŋ Simon Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy kɛn Isa jen̰ se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛljege se, nam ɔɔɗin̰ga naatn maakŋ ɓaaɗ ki, ɔɔ gɔtn kꞋɓaa jꞋɔlin̰ se naaje kꞋjeel gɔtin̰ eyo.»
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Kɛn Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy jaay booy taar se, gɔtn se naaɗe teeco ɔɔ iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Kɛn naaɗe jaay ɓaa ɓaa se, naaɗe di paac aan̰ kaan̰a, naɓo debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, aan̰ deel Piɛr ɔɔ naan̰ ɓo ɓaa aan deet taa ɓaaɗ ki.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se no aak maakŋ ɓaaɗa, naan̰ aak kalgen kꞋteelsin̰ se, utu tooɗ gɔtin̰ ki gaŋ naan̰ baate kɛnd maak ki.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Anum kɛn Simon Piɛr kɛn aan̰o mɛtin̰ ki jaay aan se, naan̰ ɛnd maakŋ ɓaaɗ ki. Ɔɔ naan̰ kic aak kalgen kꞋteelsin̰ se tooɗ tooɗ gɔtin̰ ki.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Ɔɔ naan̰ aak kal kꞋteelin̰ kaamin̰ se ɓo, tooɗ te kalgen kꞋteelin̰ ron̰ ki se kalaŋ eyo. Kal kꞋteelin̰ kaamin̰ se, naan̰ aakin̰ kꞋteel jꞋaalin̰ga cɛɛs ki.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Naan̰ kɛn se jaay debm mɛtn Isa kɛn aan̰ aan deet se, naan̰ kic ɛnd maakŋ ɓaaɗ ki se. Naan̰ aaka ɔɔ took aal maakin̰ paac.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Ey num jee mɛtn Isa ki se, booy ɔk te ey ɓɔrtɔ taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ kɛn ɗeek ɔɔ: Isa se, bɛɛki num, aɗe dur daan yoge tu.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Gɔtn se sum ɓo jee mɛtn Isa kɛn di se ɔk tɛrl ɓaa ɓeeɗege tu.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Gaŋ Mari ɗaar eem taa ɓaaɗ ki ɔɔ maakŋ keemin̰ ki se naan̰ no aak maakŋ ɓaaɗa.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Ɔɔ naan̰ aak *kɔɗn Raage dio iŋg kiŋg te kalɗege raap raapo, gɔtn kꞋjꞋaalno ro Isa ro ki se. Deb kalaŋ iŋg kaam don̰ ki ɔɔ deb kalaŋ iŋg kaam gɔtn jɛn̰ge tu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Naaɗe ɗeek Mari ki ɔɔ: «Mɛnd ara, naai eem gɛn ɗio?» Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Mɛlum se nam ɔɔɗin̰ga naata ɔɔ gɔtn kꞋɓaa kꞋjꞋɔl kꞋjꞋaalsin̰ ro ki se lɛ, maam mꞋjeel eyo.»
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Kɛn naan̰ utu taaɗ taaɗ jaay tɛrl aak bin se, naan̰ aak Isa ɗaar ɗaar gɔtn ese. Naɓo naan̰ aak jeelin̰ eyo.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛnd ara, naai eem gɛn ɗio? Naai Ꞌje naŋa?» Num gaŋ Mari jaay aakin̰ se, naan̰ saap ɔɔ daan debm bɔɔbm jinɛnɛ se lɛ ɗaam. Gɔtn se naan̰ taaɗin̰ ɔɔ: «Gaabm ara kɛn naai ɓo ɔɔɗin̰ga lɛ, taaɗum gɔtin̰ kɛn naai aalsin̰ ro ki se ɔɔ maam mꞋan̰ ɓaa kuunu.»
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Gaŋ Isa daŋin̰ ron̰ ki ɔɔ: «Mari.» Ɔɔ Mari tɛrl aakin̰a ɔɔ ɗeekin̰ te taar *Ɛbre ɔɔ: Raabuni. Kɛse je ɗeekŋ ɔɔ: Debm dooy jeege.
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌkɔkuma, taa maam mꞋookŋ mꞋɓaa te gɔtn Bubum ki ey ɓɔrtɔ. Num naai se, Ꞌɓaa ɔŋ gɛnaamge se Ꞌtaaɗɗen ɔɔ, maam se mꞋookŋ mꞋɓaa ɓaa gɔtn Bubum ki, ɔɔ Bubum se, Bubm naase kici, ɔɔ mꞋɓaa ɓaa gɔtn Raam ki ɔɔ mꞋRaam se *Raa naase kici.»
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Gaŋ naan̰ kɛn se jaay ɓo, Mari kɛn iin̰o Magdala ki se ɓaa ɔŋ jee mɛtn Isa ki se taaɗɗen ɔɔ: «Maam se mꞋaakiga Mɛljege utu kaamuma. Ɔɔ Ꞌbooyki kɛse ɓo taar kɛn naan̰ taaɗumo.»
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Ɓii dumas kɛn se sum ɓo aan tɛgɛrin̰ ki se, jee mɛtn Isa ki se, ɛnd maakŋ ɓee ki ɔɔ ɗɛkɛl taara doɗe ki, taa naaɗe ɓeer ɓeer magal Yaudge tu. Gɔtn se naaɗe aak Isa mala ɓaaɗo ɗaar daanɗe ki. Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ tɔɔsn Raa se Ꞌtɛɗn te naase!»
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Kɛn naan̰ utu ɗaar taaɗɗen taaɗ se, gɔtn se naan̰ tuun taaɗɗen jin̰ge ute gɔtn cɛŋkɛn̰a. Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aak Mɛljege se maakɗe raap aak eyo.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Tɛr Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Raa asen kɛɗn tɔɔsin̰a. Aan gɔɔ Bu ɔlumo do naaŋ ki se, maam kic mꞋɔlsen naase.»
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iiɓɗen kuulu doɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔkki *Nirl Salal.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Jee kɛn tɛɗga nakŋ *kusin̰ jaay naase Ꞌtɛɗɗekiga kalɗɛ se, Raa kic aɗen tɔɔl kusin̰ɗege. Ɔɔ jeegen naase ɔŋ Ꞌtɛɗɗeki te kalɗɛ ey lɛ, Raa kic aɗen kɔŋ tɔɔl kusin̰ɗege ey kici.»
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Gaŋ ɓii kɛn Isa jaay ɓaaɗo ɔŋ jeen̰gen mɛtin̰ ki maakŋ ɓee ki se, Tɔma kɛn kꞋdaŋin̰ Didim kɛn maakŋ jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se, gɔtɔ te naaɗe.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Jee mɛtn Isa kɛn kuuy se, ɓaa taaɗ Tɔma ki ɔɔ: «Naaje se jꞋaakkiga Mɛljege utu kaamje!» Gaŋ Tɔma tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn maam jaay mꞋaak te dɔl kɛn kꞋtupin̰ te ponto jin̰ ki eyo, ɔɔ mꞋɔl jim mꞋnaam te gɔtin̰ eyo ɔɔ tɛrl cɛŋkɛn̰ ki jaay mꞋɔl jim naamin̰ te ey se, maam kɔŋ tookŋ taarse se eyo.»
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Kɛn aan ɓii dumas kɛn kuuy se, jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo tus maakŋ ɓee kɛn se daala. Ɓii kɛn se Tɔma kic ɓo utu te naaɗe. Kɛn Isa ɔŋɗe se kaam taarɗe kꞋɗɛkɛlin̰ga ɗɛkɛlɛ. Naan̰ naar ɗaar daanɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Raa asen kɛɗn tɔɔsin̰a.»
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Tɛr Isa ɗeek Tɔma ki ɔɔ: «Aak jimge, ɔɔ ɔl ji naam gɔtin̰a. Tɛr ɔl ji naam cɛŋkɛma. Ɔn̰te naajn̰ taara num aal maaki dom ki.»
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Tɔma tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai se Mɛluma ɔɔ Raama!»
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai aal maaki dom ki se taa naai aakumga kaaka. Num maak‑raapo jeege tun aakum te ey jaay ɓo, aal maakɗe dom ki se.»
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Isa se tɛɗga nakŋ‑kɔɔɓgen kuuy dɛna naan jeege tun mɛtin̰ ki. Naɓo kɛngen mɛtin̰ge se jꞋɔŋ kꞋraaŋɗen te maakŋ Kitap kɛn ese se eyo.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Num nakgen kꞋraaŋin̰ maakŋ Kitap kɛn ese se, taa asen kɔl naase aki jeele Isa se, naan̰ ɓo *al‑Masi, Goon Raa. Ɔɔ kɛn naase jaay aalki maakse don̰ ki se, naase aki kɔŋ kaaja ute ro naan̰a.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.