João 20
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Ɓii dumas ki, tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ kɛn gɔtɔ utu ilim sum ɓo, Mari kɛn iin̰o Magdala ki iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Kɛn naan̰ aan se, aak ko kɛn kꞋgaasn taa ɓaaɗ se, kꞋdircilin̰ga naatn.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrl aan̰ ɓaa ɔŋ Simon Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy kɛn Isa jen̰ se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Mɛljege se, nam ɔɔɗin̰ga naatn maakŋ ɓaaɗ ki, ɔɔ gɔtn kꞋɓaa jꞋɔlin̰ se naaje kꞋjeel gɔtin̰ eyo.»
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 Kɛn Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy jaay booy taar se, gɔtn se naaɗe teeco ɔɔ iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki.
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Kɛn naaɗe jaay ɓaa ɓaa se, naaɗe di paac aan̰ kaan̰a, naɓo debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, aan̰ deel Piɛr ɔɔ naan̰ ɓo ɓaa aan deet taa ɓaaɗ ki.
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Ɔɔ kɛn naan̰ jaay aan se no aak maakŋ ɓaaɗa, naan̰ aak kalgen kꞋteelsin̰ se, utu tooɗ gɔtin̰ ki gaŋ naan̰ baate kɛnd maak ki.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Anum kɛn Simon Piɛr kɛn aan̰o mɛtin̰ ki jaay aan se, naan̰ ɛnd maakŋ ɓaaɗ ki. Ɔɔ naan̰ kic aak kalgen kꞋteelsin̰ se tooɗ tooɗ gɔtin̰ ki.
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Ɔɔ naan̰ aak kal kꞋteelin̰ kaamin̰ se ɓo, tooɗ te kalgen kꞋteelin̰ ron̰ ki se kalaŋ eyo. Kal kꞋteelin̰ kaamin̰ se, naan̰ aakin̰ kꞋteel jꞋaalin̰ga cɛɛs ki.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Naan̰ kɛn se jaay debm mɛtn Isa kɛn aan̰ aan deet se, naan̰ kic ɛnd maakŋ ɓaaɗ ki se. Naan̰ aaka ɔɔ took aal maakin̰ paac.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Ey num jee mɛtn Isa ki se, booy ɔk te ey ɓɔrtɔ taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ kɛn ɗeek ɔɔ: Isa se, bɛɛki num, aɗe dur daan yoge tu.
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Gɔtn se sum ɓo jee mɛtn Isa kɛn di se ɔk tɛrl ɓaa ɓeeɗege tu.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Gaŋ Mari ɗaar eem taa ɓaaɗ ki ɔɔ maakŋ keemin̰ ki se naan̰ no aak maakŋ ɓaaɗa.
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 Ɔɔ naan̰ aak *kɔɗn Raage dio iŋg kiŋg te kalɗege raap raapo, gɔtn kꞋjꞋaalno ro Isa ro ki se. Deb kalaŋ iŋg kaam don̰ ki ɔɔ deb kalaŋ iŋg kaam gɔtn jɛn̰ge tu.
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Naaɗe ɗeek Mari ki ɔɔ: «Mɛnd ara, naai eem gɛn ɗio?» Naan̰ tɛrlɗen ɔɔ: «Mɛlum se nam ɔɔɗin̰ga naata ɔɔ gɔtn kꞋɓaa kꞋjꞋɔl kꞋjꞋaalsin̰ ro ki se lɛ, maam mꞋjeel eyo.»
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Kɛn naan̰ utu taaɗ taaɗ jaay tɛrl aak bin se, naan̰ aak Isa ɗaar ɗaar gɔtn ese. Naɓo naan̰ aak jeelin̰ eyo.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛnd ara, naai eem gɛn ɗio? Naai Ꞌje naŋa?» Num gaŋ Mari jaay aakin̰ se, naan̰ saap ɔɔ daan debm bɔɔbm jinɛnɛ se lɛ ɗaam. Gɔtn se naan̰ taaɗin̰ ɔɔ: «Gaabm ara kɛn naai ɓo ɔɔɗin̰ga lɛ, taaɗum gɔtin̰ kɛn naai aalsin̰ ro ki se ɔɔ maam mꞋan̰ ɓaa kuunu.»
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Gaŋ Isa daŋin̰ ron̰ ki ɔɔ: «Mari.» Ɔɔ Mari tɛrl aakin̰a ɔɔ ɗeekin̰ te taar *Ɛbre ɔɔ: Raabuni. Kɛse je ɗeekŋ ɔɔ: Debm dooy jeege.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌkɔkuma, taa maam mꞋookŋ mꞋɓaa te gɔtn Bubum ki ey ɓɔrtɔ. Num naai se, Ꞌɓaa ɔŋ gɛnaamge se Ꞌtaaɗɗen ɔɔ, maam se mꞋookŋ mꞋɓaa ɓaa gɔtn Bubum ki, ɔɔ Bubum se, Bubm naase kici, ɔɔ mꞋɓaa ɓaa gɔtn Raam ki ɔɔ mꞋRaam se *Raa naase kici.»
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Gaŋ naan̰ kɛn se jaay ɓo, Mari kɛn iin̰o Magdala ki se ɓaa ɔŋ jee mɛtn Isa ki se taaɗɗen ɔɔ: «Maam se mꞋaakiga Mɛljege utu kaamuma. Ɔɔ Ꞌbooyki kɛse ɓo taar kɛn naan̰ taaɗumo.»
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Ɓii dumas kɛn se sum ɓo aan tɛgɛrin̰ ki se, jee mɛtn Isa ki se, ɛnd maakŋ ɓee ki ɔɔ ɗɛkɛl taara doɗe ki, taa naaɗe ɓeer ɓeer magal Yaudge tu. Gɔtn se naaɗe aak Isa mala ɓaaɗo ɗaar daanɗe ki. Ɔɔ naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰ tɔɔsn Raa se Ꞌtɛɗn te naase!»
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Kɛn naan̰ utu ɗaar taaɗɗen taaɗ se, gɔtn se naan̰ tuun taaɗɗen jin̰ge ute gɔtn cɛŋkɛn̰a. Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay aak Mɛljege se maakɗe raap aak eyo.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Tɛr Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Raa asen kɛɗn tɔɔsin̰a. Aan gɔɔ Bu ɔlumo do naaŋ ki se, maam kic mꞋɔlsen naase.»
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iiɓɗen kuulu doɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔkki *Nirl Salal.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Jee kɛn tɛɗga nakŋ *kusin̰ jaay naase Ꞌtɛɗɗekiga kalɗɛ se, Raa kic aɗen tɔɔl kusin̰ɗege. Ɔɔ jeegen naase ɔŋ Ꞌtɛɗɗeki te kalɗɛ ey lɛ, Raa kic aɗen kɔŋ tɔɔl kusin̰ɗege ey kici.»
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Gaŋ ɓii kɛn Isa jaay ɓaaɗo ɔŋ jeen̰gen mɛtin̰ ki maakŋ ɓee ki se, Tɔma kɛn kꞋdaŋin̰ Didim kɛn maakŋ jee mɛtin̰ kɛn sik‑kaar‑di se, gɔtɔ te naaɗe.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Jee mɛtn Isa kɛn kuuy se, ɓaa taaɗ Tɔma ki ɔɔ: «Naaje se jꞋaakkiga Mɛljege utu kaamje!» Gaŋ Tɔma tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛn maam jaay mꞋaak te dɔl kɛn kꞋtupin̰ te ponto jin̰ ki eyo, ɔɔ mꞋɔl jim mꞋnaam te gɔtin̰ eyo ɔɔ tɛrl cɛŋkɛn̰ ki jaay mꞋɔl jim naamin̰ te ey se, maam kɔŋ tookŋ taarse se eyo.»
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Kɛn aan ɓii dumas kɛn kuuy se, jee mɛtn Isa ki ɓaaɗo tus maakŋ ɓee kɛn se daala. Ɓii kɛn se Tɔma kic ɓo utu te naaɗe. Kɛn Isa ɔŋɗe se kaam taarɗe kꞋɗɛkɛlin̰ga ɗɛkɛlɛ. Naan̰ naar ɗaar daanɗe ki ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Raa asen kɛɗn tɔɔsin̰a.»
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Tɛr Isa ɗeek Tɔma ki ɔɔ: «Aak jimge, ɔɔ ɔl ji naam gɔtin̰a. Tɛr ɔl ji naam cɛŋkɛma. Ɔn̰te naajn̰ taara num aal maaki dom ki.»
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Tɔma tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai se Mɛluma ɔɔ Raama!»
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai aal maaki dom ki se taa naai aakumga kaaka. Num maak‑raapo jeege tun aakum te ey jaay ɓo, aal maakɗe dom ki se.»
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Isa se tɛɗga nakŋ‑kɔɔɓgen kuuy dɛna naan jeege tun mɛtin̰ ki. Naɓo kɛngen mɛtin̰ge se jꞋɔŋ kꞋraaŋɗen te maakŋ Kitap kɛn ese se eyo.
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 Num nakgen kꞋraaŋin̰ maakŋ Kitap kɛn ese se, taa asen kɔl naase aki jeele Isa se, naan̰ ɓo *al‑Masi, Goon Raa. Ɔɔ kɛn naase jaay aalki maakse don̰ ki se, naase aki kɔŋ kaaja ute ro naan̰a.
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.