João 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ te jee mɛtin̰ ki gaaŋ kaam maane kꞋdaŋin̰ Sedrɔn deel ɓaa jɛŋ kɛn kaam naane. Gɔtn se ɔk jinɛnɛ ɔɔ naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se ɓaa ɛnd maak ki.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Gaŋ Judas je kutn Isa se, jeel gɔtn ese kici taa Isa ute jee mɛtin̰ ki se, lee ɓaaɗo tus tus gɔtn ese.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Naan̰ deelo naan dɔɔl asgar *Rɔmɛge tu, ute asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa. Naaɗe se *Parizige ute *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɓo ɔlɗeno. Naaɗe ɓaaɗo jinɛnɛ ki se, ute jɛl pooɗge te lɔɔmpɗege ɔɔ ute nakŋ tɛɗn bɔɔrɗege.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Num gaŋ Isa jeel paac nakŋ utu kaan don̰ ki se, naan̰ iiko cɛɛɗe ki ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjeki naŋa?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋje Isan kɔɗ Nazarɛt.» Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo maama.» Gaŋ Judas debm kɛn je kutin̰ se utu maakŋ jeege tun se kici.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Kɛn jee se jaay booy Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse maam se,» jee se tɛr te mɛtɗe diwir ɔɔ naaɗe paac si naaŋ ki.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Tɛr Isa tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Naase tap ɓo, Ꞌjeki naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋje Isan kɔɗ Nazarɛt.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam mꞋtaaɗsenoga taaɗa mꞋɔɔ kɛse ɓo maama. Kɛn naase jaay, Ꞌjemki maam sum num, ɔn̰ki jee mɛtum ki se Ꞌɓaao.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Taar kɛn Isa taaɗo se aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Maakŋ jeege tun kɛn naai ɛɗumɗeno kaam jim paac se, nam kalaŋ maam mꞋutin̰ te eyo.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Gɔtn se, Simon Piɛr ɔɔɗ gɔrɗ‑jɛrlin̰ se, ɔɔ ɔg gaaŋ te bi debm tɛɗn naabm magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Naan̰ gaaŋ te bin̰ do ji daama ɔɔ gaabm se kꞋdaŋin̰ Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Gaŋ Isa taaɗ Piɛr ki ɔɔ: «Gɔrɗ‑jɛrli se ɔlin̰ saapin̰ ki gɔtin̰ ki! *Kɔɔpm dubar kɛn Bubum ɛɗumo se, maam mꞋan̰ kaayin̰ ey la?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Gɔtn se dɔɔl asgar *Rɔmɛge, ute bubɗe ɔɔ te asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa kɛn Yaudge ɔlɗeno se, iij‑ɔk Isa ɔɔ dɔɔkin̰a.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Naaɗe ɔk ɓaansin̰o deet se gɔtn Annan ki. Ɔɔ Annan se ɓo moom Kayipm gaaba. Ɔɔ ɓaar kɛn ese Kayipm ɓo *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayipm ese ɓo kɛn taaɗo magal Yaudge tu ɔɔ: kɛn asen tɛɗn jiga naase ki se, deb kalaŋ ɓo Ꞌkooyo ɔɔ Ꞌkɔn̰ jee dɛna.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simon Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, naaɗe ɔko mɛtn Isa. Num debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se jeelin̰a, gɔtn se naan̰ ɛnd te Isa kalaŋ ɓaa daan bɔɔr ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Gaŋ Piɛr se ɔɔp iŋg naatn taa ɗoob ki, anum debm mɛtn Isa kɛn kuuy, kɛn magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki jeelin̰ se teeco. Ɔɔ ɓaaɗo taaɗ mɛnd kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, ɔɔ jꞋɔn̰ Piɛr se ɛndo.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ɔɔ mɛnd kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Naai kic ɓo maakŋ jeege tun mɛtn gaab kɛn se la?» Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se mɛtn naaɗe eyo!»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ɓii kɛn se kuulu ɔɔn̰ɔ, taa naan̰ se ɓo jee tɛɗn naabge ute asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa se, gɔtn se naaɗe tuuy pooɗo ɔɔ ɗaar riib riibi. Gɔtn se Piɛr kic ɗaar riib te naaɗe.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Gaŋ magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se baag tɔnd mɛtn Isa se taa jee mɛtin̰ ki ɔɔ do taar kɛn naan̰ lee dooyɗe.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee te dɛnɗe se maam taaɗɗenga tal tal ɔɔ daayum maam mꞋlee dooyo jeege maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki ɔɔ mꞋdooyo jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki, gɔtn kɛn Yaudge paac lɛ tusn se taar ɗim kalaŋ tap ɓo maam mꞋɔyin̰ te eyo.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Naai tap ɓo Ꞌtɔnd mɛtum bin se taa ɗio? Naai Ꞌtɔnd mɛtn jeegen tiŋg booyo taar kɛn maam mꞋlee taaɗɗeno se. Ɔɔ mɛtn taar kɛn maam taaɗɗeno se lɛ, naaɗe jeelin̰ paac.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Do taar kɛn se sum ɓo maakŋ asgarge tun kɛn lee bɔɔb Ɓee Raa se deb kalaŋ kɛn cɛɛn̰ ki se, ɔndin̰ mɛtn bin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ɓo kꞋtaaɗin̰ taar kɛn bin ne?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋTaaɗum tu taar ɗi kɛn maam mꞋtaaɗ mꞋtujin̰ se! Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋtaaɗga taar mɛt ki num, gɛn ɗi jaay naai ɔndum se?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Isa jaay Annan ɔlin̰ gɔtn Kayipm kɛn magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, Isa kꞋdɔɔkin̰ga dɔɔkɔ.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Kaaɗ kɛn Simon Piɛr ɗaar riib riib pooɗo gɔtn ese se, naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Maakŋ jeege tun mɛtn gaab kɛn se, naai kic ɓo maakɗe ki la!» Gɔtn se Piɛr naaj ɔɔ: «Maam se mɛtn naaɗe eyo.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Gaŋ maakŋ jee tɛɗn naabm *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, deb kalaŋ se taasn gaabm kɛn Piɛr ɔg gaaŋo te bin̰ se, naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Naai se, maam mꞋaakioga te naan̰ maakŋ jinɛn ki ɗaamo?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Gaŋ tɛr gɔtn se Piɛr naaj daala ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo gaŋ kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, naaɗe ɔko Isa gɔtn Kayip ki ɔɔ ɓaansin̰ ɓee magal *Rɔmɛge tu ron̰ Pilat. Gaŋ naaɗe baate kɛnd maak ki taa naaɗe ɗaapga ɗaap roɗe gɛn kɔsn *laa Paak, taa naaɗe je tɛɗn kusin̰a roɗe ki eyo.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Gɔtn se Pilat teec ɔŋɗe naatn ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gaabm se naase ɔkin̰ki mindin̰ gɛn ɗi?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Gaabm se kɛn tuj te ɗim ey sum ɓo naaje jꞋansin̰o kɔkŋ ɓaa gɔti ki la?»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Gɔtn se Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala ɔk ɓaansin̰ki, ɔɔ taar se, ɓaa aakin̰ki ute ɗoobm naase.» Gaŋ Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje jꞋundjen te kulu gɛn tɔɔl deba eyo.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Bin ɓo taar kɛn Isa taaɗo ɔɔ te ɗoobm gay kɛn naan̰ utu an kooy se, aanga ɗoobin̰ ki.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Gɔtn se Pilat tɛrl ɛnd maak ki daala, ɔl kꞋdaŋo Isa, ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Num Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar naai Ꞌtaaɗ se, naai mala ɓo saap ɔŋin̰ lɔɓu, jeegen kuuy ɓo taaɗi taa maam lɛ?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pilat tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai aakum maam se, mꞋkɔɗ Yaud la? Kɛse jeeige mala naaɗen *jee magal tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se ɓo ɔk ɓaansio gɔtum ki je ai kutu. Naai tap ɓo tujga ɗio?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Gɔtn se Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gaar maam se gɛn do naaŋa ara eyo. Kɛn gaar maam jaay gɛn do naaŋa ara num, asgarumge am kɔŋ kɔn̰um Yaudge am kɔk eyo. Num ɓɔrse gaar maam se, gɛn do naaŋa ara eyo.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Gɔtn se Pilat ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn bin se, naai gaarge ɗaamo?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ aan gɔɔ kɛn naai Ꞌtaaɗin̰ se, maam se mꞋgaarge. Taa naan̰ se ɓo maam jꞋoojuma ɔɔ maam mꞋɓaaɗo do naaŋ ki se taa mꞋtɛɗn saaɗa do taar kɛn mɛt ki. Ɔɔ debm jaay iŋg ute taar mɛt ki se, booy kuun taaruma.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pilat tɛrl Isa ki ɔɔ: «Taar mɛt ki se, taar gayo?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Aan gɔɔ aanga laa Paakŋ gɛn Yaudge tak ɓo, maam mꞋlee mꞋtɔɔɗ tɔlsen tɔl maakŋ jee daŋgayge tu deba kalaŋ se, ɓɔrse naase Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl Gaar Yaudge se la?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Tɛr gɔtn se naaɗe baag tɔɔyɔ ɔɔ: «Naaje kꞋje Barabas, ey num naan̰ se eyo!» Anum gaŋ Barabas se, naan̰ debm tujn̰ nakŋ jeege.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.