João 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ te jee mɛtin̰ ki gaaŋ kaam maane kꞋdaŋin̰ Sedrɔn deel ɓaa jɛŋ kɛn kaam naane. Gɔtn se ɔk jinɛnɛ ɔɔ naan̰ ute jee mɛtin̰ ki se ɓaa ɛnd maak ki.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Gaŋ Judas je kutn Isa se, jeel gɔtn ese kici taa Isa ute jee mɛtin̰ ki se, lee ɓaaɗo tus tus gɔtn ese.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Naan̰ deelo naan dɔɔl asgar *Rɔmɛge tu, ute asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa. Naaɗe se *Parizige ute *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ɓo ɔlɗeno. Naaɗe ɓaaɗo jinɛnɛ ki se, ute jɛl pooɗge te lɔɔmpɗege ɔɔ ute nakŋ tɛɗn bɔɔrɗege.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Num gaŋ Isa jeel paac nakŋ utu kaan don̰ ki se, naan̰ iiko cɛɛɗe ki ɗeekɗen ɔɔ: «Naase Ꞌjeki naŋa?»
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋje Isan kɔɗ Nazarɛt.» Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo maama.» Gaŋ Judas debm kɛn je kutin̰ se utu maakŋ jeege tun se kici.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Kɛn jee se jaay booy Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Kɛse maam se,» jee se tɛr te mɛtɗe diwir ɔɔ naaɗe paac si naaŋ ki.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Tɛr Isa tɔnd mɛtɗe daala ɔɔ: «Naase tap ɓo, Ꞌjeki naŋa?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋje Isan kɔɗ Nazarɛt.»
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam mꞋtaaɗsenoga taaɗa mꞋɔɔ kɛse ɓo maama. Kɛn naase jaay, Ꞌjemki maam sum num, ɔn̰ki jee mɛtum ki se Ꞌɓaao.»
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Taar kɛn Isa taaɗo se aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: Maakŋ jeege tun kɛn naai ɛɗumɗeno kaam jim paac se, nam kalaŋ maam mꞋutin̰ te eyo.
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Gɔtn se, Simon Piɛr ɔɔɗ gɔrɗ‑jɛrlin̰ se, ɔɔ ɔg gaaŋ te bi debm tɛɗn naabm magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Naan̰ gaaŋ te bin̰ do ji daama ɔɔ gaabm se kꞋdaŋin̰ Malkus.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 Gaŋ Isa taaɗ Piɛr ki ɔɔ: «Gɔrɗ‑jɛrli se ɔlin̰ saapin̰ ki gɔtin̰ ki! *Kɔɔpm dubar kɛn Bubum ɛɗumo se, maam mꞋan̰ kaayin̰ ey la?»
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Gɔtn se dɔɔl asgar *Rɔmɛge, ute bubɗe ɔɔ te asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa kɛn Yaudge ɔlɗeno se, iij‑ɔk Isa ɔɔ dɔɔkin̰a.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 Naaɗe ɔk ɓaansin̰o deet se gɔtn Annan ki. Ɔɔ Annan se ɓo moom Kayipm gaaba. Ɔɔ ɓaar kɛn ese Kayipm ɓo *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayipm ese ɓo kɛn taaɗo magal Yaudge tu ɔɔ: kɛn asen tɛɗn jiga naase ki se, deb kalaŋ ɓo Ꞌkooyo ɔɔ Ꞌkɔn̰ jee dɛna.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Simon Piɛr ute debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, naaɗe ɔko mɛtn Isa. Num debm mɛtn Isa kɛn kuuy se, *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se jeelin̰a, gɔtn se naan̰ ɛnd te Isa kalaŋ ɓaa daan bɔɔr ɓee magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Gaŋ Piɛr se ɔɔp iŋg naatn taa ɗoob ki, anum debm mɛtn Isa kɛn kuuy, kɛn magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki jeelin̰ se teeco. Ɔɔ ɓaaɗo taaɗ mɛnd kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, ɔɔ jꞋɔn̰ Piɛr se ɛndo.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Ɔɔ mɛnd kɛn iŋg bɔɔb taa ɗoobo se, naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Naai kic ɓo maakŋ jeege tun mɛtn gaab kɛn se la?» Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se mɛtn naaɗe eyo!»
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Ɓii kɛn se kuulu ɔɔn̰ɔ, taa naan̰ se ɓo jee tɛɗn naabge ute asgargen kɛn lee bɔɔb *Ɓee Raa se, gɔtn se naaɗe tuuy pooɗo ɔɔ ɗaar riib riibi. Gɔtn se Piɛr kic ɗaar riib te naaɗe.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Gaŋ magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se baag tɔnd mɛtn Isa se taa jee mɛtin̰ ki ɔɔ do taar kɛn naan̰ lee dooyɗe.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Jee te dɛnɗe se maam taaɗɗenga tal tal ɔɔ daayum maam mꞋlee dooyo jeege maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki ɔɔ mꞋdooyo jeege daan bɔɔr *Ɓee Raa ki, gɔtn kɛn Yaudge paac lɛ tusn se taar ɗim kalaŋ tap ɓo maam mꞋɔyin̰ te eyo.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Naai tap ɓo Ꞌtɔnd mɛtum bin se taa ɗio? Naai Ꞌtɔnd mɛtn jeegen tiŋg booyo taar kɛn maam mꞋlee taaɗɗeno se. Ɔɔ mɛtn taar kɛn maam taaɗɗeno se lɛ, naaɗe jeelin̰ paac.»
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Do taar kɛn se sum ɓo maakŋ asgarge tun kɛn lee bɔɔb Ɓee Raa se deb kalaŋ kɛn cɛɛn̰ ki se, ɔndin̰ mɛtn bin̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ɓo kꞋtaaɗin̰ taar kɛn bin ne?»
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋTaaɗum tu taar ɗi kɛn maam mꞋtaaɗ mꞋtujin̰ se! Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋtaaɗga taar mɛt ki num, gɛn ɗi jaay naai ɔndum se?»
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Isa jaay Annan ɔlin̰ gɔtn Kayipm kɛn magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, Isa kꞋdɔɔkin̰ga dɔɔkɔ.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Kaaɗ kɛn Simon Piɛr ɗaar riib riib pooɗo gɔtn ese se, naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Maakŋ jeege tun mɛtn gaab kɛn se, naai kic ɓo maakɗe ki la!» Gɔtn se Piɛr naaj ɔɔ: «Maam se mɛtn naaɗe eyo.»
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Gaŋ maakŋ jee tɛɗn naabm *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, deb kalaŋ se taasn gaabm kɛn Piɛr ɔg gaaŋo te bin̰ se, naan̰ ɗeek Piɛr ki ɔɔ: «Naai se, maam mꞋaakioga te naan̰ maakŋ jinɛn ki ɗaamo?»
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Gaŋ tɛr gɔtn se Piɛr naaj daala ɔɔ kaaɗ kɛn se sum ɓo gaŋ kɔrɔn̰jɔ naar ɔɔɗ ɔɔyɔ.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ se, naaɗe ɔko Isa gɔtn Kayip ki ɔɔ ɓaansin̰ ɓee magal *Rɔmɛge tu ron̰ Pilat. Gaŋ naaɗe baate kɛnd maak ki taa naaɗe ɗaapga ɗaap roɗe gɛn kɔsn *laa Paak, taa naaɗe je tɛɗn kusin̰a roɗe ki eyo.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Gɔtn se Pilat teec ɔŋɗe naatn ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gaabm se naase ɔkin̰ki mindin̰ gɛn ɗi?»
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Gaabm se kɛn tuj te ɗim ey sum ɓo naaje jꞋansin̰o kɔkŋ ɓaa gɔti ki la?»
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Gɔtn se Pilat tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala ɔk ɓaansin̰ki, ɔɔ taar se, ɓaa aakin̰ki ute ɗoobm naase.» Gaŋ Yaudge tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje jꞋundjen te kulu gɛn tɔɔl deba eyo.»
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Bin ɓo taar kɛn Isa taaɗo ɔɔ te ɗoobm gay kɛn naan̰ utu an kooy se, aanga ɗoobin̰ ki.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Gɔtn se Pilat tɛrl ɛnd maak ki daala, ɔl kꞋdaŋo Isa, ɔɔ naan̰ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naai ɓo Gaar Yaudge la?»
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Num Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar naai Ꞌtaaɗ se, naai mala ɓo saap ɔŋin̰ lɔɓu, jeegen kuuy ɓo taaɗi taa maam lɛ?»
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Pilat tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai aakum maam se, mꞋkɔɗ Yaud la? Kɛse jeeige mala naaɗen *jee magal tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se ɓo ɔk ɓaansio gɔtum ki je ai kutu. Naai tap ɓo tujga ɗio?»
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Gɔtn se Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Gaar maam se gɛn do naaŋa ara eyo. Kɛn gaar maam jaay gɛn do naaŋa ara num, asgarumge am kɔŋ kɔn̰um Yaudge am kɔk eyo. Num ɓɔrse gaar maam se, gɛn do naaŋa ara eyo.»
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Gɔtn se Pilat ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn bin se, naai gaarge ɗaamo?» Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ aan gɔɔ kɛn naai Ꞌtaaɗin̰ se, maam se mꞋgaarge. Taa naan̰ se ɓo maam jꞋoojuma ɔɔ maam mꞋɓaaɗo do naaŋ ki se taa mꞋtɛɗn saaɗa do taar kɛn mɛt ki. Ɔɔ debm jaay iŋg ute taar mɛt ki se, booy kuun taaruma.»
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Pilat tɛrl Isa ki ɔɔ: «Taar mɛt ki se, taar gayo?»
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Aan gɔɔ aanga laa Paakŋ gɛn Yaudge tak ɓo, maam mꞋlee mꞋtɔɔɗ tɔlsen tɔl maakŋ jee daŋgayge tu deba kalaŋ se, ɓɔrse naase Ꞌjeki mꞋasen kɔɔɗn kɔl Gaar Yaudge se la?»
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Tɛr gɔtn se naaɗe baag tɔɔyɔ ɔɔ: «Naaje kꞋje Barabas, ey num naan̰ se eyo!» Anum gaŋ Barabas se, naan̰ debm tujn̰ nakŋ jeege.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.