João 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gɛnaan̰gen mɛndge se ɔl deba ɓaa taaɗ Isa ki ɔɔ: «Mɛlje ɓɛrɛ, debm naai Ꞌjen̰ se oocga kɔɔn̰ɔ.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Kɛn Isa jaay booy taar se, naan̰ ɗeek ɔɔ: «Kɔɔn̰ Lazar se an̰ kɔŋ tɔɔl eyo, num naan̰ se utu Ꞌtaaɗn nookŋ *Raa. Ɔɔ ute kɔɔn̰ Lazar se, Goon Raa *nookin̰ ute Ꞌkeeme.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ey num Mart te gɛnaan̰ Mari ɔɔ Lazar se, Isa jeɗe aak eyo.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Gaŋ gɔtn ese kɛn Isa jaay booy ɔɔ Lazar kɔɔn̰ɔ se, naan̰ ɔɔp tɛɗ ɓii dio gɔt kɛn kꞋɓaaɗo jꞋɔŋin̰ se.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kɛn ɓii di jaay deel se, naan̰ ɗeek jee mɛtin̰ ki ɔɔ: «JꞋiin̰ kꞋtɛrl kꞋɓaaki taa naaŋ Jude ki.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Gɔtn se jee mɛtin̰ ki ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooyje, gɔɔr gɔɔr ese sum ɓo Yaudge je ai tund tɔɔli te koa se ɓo, naai Ꞌje tɛrl ɓaa gɔtn naane daal ne?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Gɔtɔ jaay iipga ɔɔ kaaɗa jaay ookga se naan̰ lɛk bini aan tɛgɛr jaay ooc ey la? Taa naan̰ se ɓo debm lee te kaam kaaɗa se naan̰ rɔɔk eyo, taa te kaam kaaɗa se naan̰ aak nakgen do naaŋ ki.
9 Jesus respondeu:
10 Anum debm lee nɔɔr se, naan̰ Ꞌrɔɔkŋ kooco taa gɔtn wɔɔr kɛn an̰ wɔɔr gɔtɔ se gɔtɔ.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ tɛr ɗeekɗen ɔɔ: «Ɓɛrɛ, mɛɗjege Lazar se, kaamin̰ ɔkga bia, gaŋ maam mꞋutu mꞋan̰ ɓaa duru.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Jee mɛtin̰ ki se ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛlje, kɛn naan̰ jaay tooɗga bi se, naan̰ utu Ꞌkɔŋ lapia.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ute naan̰ se Isa jeɗen taaɗn ɔɔ Lazar se ooyga. Gaŋ maak‑saapm naaɗe ki se, ɔɔ daan naane Isa taaɗɗen te tooɗn bi aan gɔɔ kɛn jeege lee tooɗ se sum.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Gɔtn se Isa taaɗɗesin̰ tal ɔɔ: «Ɓɛrɛ, Lazar se ooyga.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Num kɛn Lazar ooy jaay maam gɔtɔ gɔtn naane se, maam maakum‑raapo taa naase. Taa bin se naase aki kaal maakse dom ki paac. Ɓɔrse jꞋiin̰ kꞋɓaa kꞋjꞋɔŋin̰ki.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Gɔtn se debm mɛtin̰ kɛn kꞋdaŋin̰ Tɔma ɔɔ ron̰ Tɔma se je ɗeekŋ ɔɔ rɔŋɔ, naan̰ ɗeek jee mɛtn Isa kɛn mɛtin̰ge se ɔɔ: «Naaje kic ɓo jꞋiin̰ kꞋɓaaki te naan̰a jꞋaki ɓaa kooy kalaŋ.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Kɛn Isa jaay aan se, ɔŋ Lazar ɔkga ɓii sɔɔ maakŋ ɓaaɗ kɛn aan gɔɔ iiɓi se.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Aan gɔɔ Betani se gɔɔr te Jeruzalɛm, daanɗe se ɔk kilɔmɛtir ɓaa ɓaa nakŋ mɔtɔ sum se,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 taa naan̰ se ɓo, Yaudge dɛna ɓaaɗo taa Ꞌɗaar ro Mari ute Mart ki taa yo gɛnaaɗe.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Kɛn Mart jaay booy ɔɔ Isa utu ɓaaɗo se, naan̰ iin̰ ɓaa ɔŋin̰a, gaŋ Mari se ɔɔp iŋg ɓeene.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kɛn Mart jaay aan se ɗeek Isa ki ɔɔ: «Mɛluma, kɛn naai jaay utu gɔtn ara ki num, kaaɗn naane gɛnaam Ꞌkooy eyo.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Gaŋ ɓɔrse kɛn naan̰ ooyga kic ɓo maam mꞋjeele nakŋ paacn̰ kɛn naai Ꞌtɔndga mɛta gɔtn Raa ki se, Raa se naan̰ aisin̰ kɛɗa.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Gɛnaai se utu Ꞌduru.»
23 Jesus disse a ela:
24 Gɔtn se Mart tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, maam mꞋjeele ɓiin dunia naŋ jaay jeege utu aɗe dur se, naan̰ kic utu aɗe duru.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam ɓo debm dur jeege daan yoge tu ɔɔ kɛn ɛɗ kaaja jeege tu. Debm kɛn jaay aal maakin̰ do maam ki se, ooyga kic ɓo utu Ꞌkɔŋ kaaja.
25 Então Jesus declarou:
26 Debm jaay iŋg ɔɔ aal maakin̰ do maam ki se, naan̰ se mɔɔtn Ꞌkɔŋ kooy eyo. Num do taar kɛn se naai Ꞌtook la?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Gɔtn se Mart tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ Mɛluma, maam se mꞋaal maakum doi ki taa naai ɓo *al‑Masi, Goon Raa, kɛn utu aɗe ɓaa do naaŋ ki se.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Kɛn Mart jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ iin̰ ɓaa ɔŋ gɛnaan̰ Mari ɔɔ taaɗin̰ naaŋ ki ɔɔ: «Debm dooyje se ɓaaɗoga ɔɔ naan̰ daŋi.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Kɛn Mari jaay booy taar se, naan̰ naar iin̰ ɓaa gɔtn Isa ki.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Naan̰ kɛn se Isa ɛnd te Betani ki ey ɓɔrtɔ. Naan̰ utu iŋg kiŋg gɔt kɛn Mart ɔŋin̰o se.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Gaŋ Yaudge se iŋg kiŋg ɓeene ute Mari, naaɗe iŋg sɛlin̰ sɛlɛ. Kɛn naaɗe jaay aakin̰ naan̰ naar iin̰ teec se, naaɗe ɔk mɛtin̰a. Taa naaɗe saap ɔɔ: «Kaaɗn naane naan̰ ɓaa ɓaa taa ɓaaɗ ki se, gɛn ɓaa keeme.»
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kɛn Mari jaay aan ɔŋ Isa gɔt kɛn naan̰ iŋg se, jaay naan̰ aakin̰ se, ooc mɛtn jɛn̰ ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kɛn naai jaay utu gɔtn ara ki num, kaaɗn naane gɛnaam se Ꞌkooy eyo.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Kɛn Isa aak Mari te Yaudgen ɔko mɛtin̰a jaay baag keeme se, gɔtn se Isa maakin̰ ɔŋ ɗaar eyo, gɔtn se maakin̰ tuju.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Naan̰ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Naase aalin̰kiga kaam gay?» Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛlje, Ꞌɓaaɗo kaaka.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Gɔtn se Isa eeme.
35 Jesus chorou.
36 Gaŋ Yaudge taaɗ ɔɔ: «Aakki tu! Lazar se naan̰ jen̰ dɛn aak eyo!»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Anum maakɗe ki se, jee kandum ɗeek ɔɔ: «Debm kaam‑tɔɔkɔ kic naan̰ ɔɔɗin̰ kaamin̰a, num Lazar ɓo n̰Ꞌɔŋ gaasin̰ te yo ki ey la?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Gɔtn se tɛr Isa maakin̰ ɔŋ ɗaar ey daala, naan̰ iin̰ ɓaa taa ɓaaɗ ki. Ɓaaɗn se aan gɔɔ iiɓi ɔɔ taarin̰ se naaɗe gaasin̰ te koa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Ko taar ki se ɔɔɗin̰ki naata.» Mart, gɛnaa debm ooy se, ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naan̰ se ɔkga ɓii sɔɔ maakŋ ɓaaɗ ki; ɓɔrse naan̰ tɛɗn ootga.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Gaŋ Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam taaɗiga taaɗa mꞋɔɔ kɛn naai jaay aalga maaki do maam ki num naai utu Ꞌkaakŋ *nookŋ Raa ey la?»
40 Jesus respondeu:
41 Gɔtn se naaɗe ɔɔɗ und te ko taar ki se naata, Isa uun kaamin̰ raan ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Bua, mꞋtɔɔmi taa naai Ꞌbooyumga.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ɗeere, maam se mꞋjeele daayum nakŋ maam mꞋtɔndga mɛti ɓo, naai Ꞌlee Ꞌbooyum booyo. Anum mꞋtaaɗ se taa jee dɛn gurug aalum se, naaɗe Ꞌjeele naai ɓo ɔlumo.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰ se, naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Lazar Ꞌteeco!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Gɔtn ese debm ooyga kooy se teeco, ɔɔ teeco se jin̰ge te jɛn̰ge se kꞋteelin̰ga teel te kala ɔɔ daan kaamin̰ se naaɗe deebin̰ kala. Gɔtn se Isa ɗeek jeege tu ɔɔ: «ꞋTuutin̰ki kalin̰gen ron̰ ki se naata ɔɔ ɔn̰in̰ki naan̰ ɓaa.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Yaudgen ɓaaɗo ɗaar ro Mari ki se, naaɗe jaay aak nakŋ Isa tɛɗ se, dɛnin̰ took aal maakɗe don̰ ki.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Gaŋ jee mɛtin̰ge se ɓaa ɔŋ *Parizige ɔɔ taaɗɗen nakŋ kɛn Isa tɛɗo se.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Gɔtn se *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute Parizige, naaɗen *jee kaakŋ mɛtn taargen Yaudge se paac tuso ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Gaabm se jꞋan̰ki tɛɗn ɔɔ ɗi? Naan̰ lɛ tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ɔn̰ eyo.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kɛn jaay jꞋɔn̰in̰ te naan̰ se lɛ, jeege paac utu Ꞌtookŋ taar naan̰a. Ɔɔ ɓɛrɛ sɔm *Rɔmɛge se utu aɗe ɓaao ɔɔ utu an tɔɔkŋ te Ɓee Raajege ɔɔ utu an tɛrɛcn̰ te naaŋjege.»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Maakɗe ki se gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Kayip. Ɓaar se, naan̰ ɓo magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, naan̰ ɗeek ɔɔ: «Naase se Ꞌjeelki ɗim eyo.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Naase Ꞌsaapki kic ɓo ɔŋin̰ki eyo, ey num bɛɛki se, deb kalaŋ ɓo Ꞌkooyo Ꞌkɔn̰ jee dɛna. Bin se naaŋjege se Ꞌkɔŋ tɛrɛcn̰ te magalin̰ eyo.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Taa ɓaar se naan̰ ɓo magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu, bin se taar naan̰ taaɗ se iin̰o maak‑saapm naan̰ malin̰ ki eyo, gaŋ taar naan̰ taaɗ se, iin̰o gɔtn Raa ki. Ɔɔ taar naan̰ taaɗ se je taaɗn ɔɔ: Isa se utu kooy taa Yaudgen te dɛnin̰,
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 ɔɔ naan̰ utu kooy se taa Yaudge kalin̰ ki sum eyo, num gaŋ kooy naan̰ se utu Ꞌtusn gaan Raagen gɔtn ɓaa se paac Ꞌtɛɗn kalaŋ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ɓii kɛn se sum ɓo, magal Yaudge uun doa taa tɔɔl Isa.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Taa naan̰ se mɔɔtn Isa baate lee maakŋ Yaudge tu, naan̰ iik tɔk ɓaa maakŋ naaŋ ki kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ Epraim, kɛn gɔɔr te kɔɗ‑ɓaara. Gɔtn ese ɓo naan̰ ɓaa iŋg te jee mɛtin̰ ki.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Jeege dɛna iin̰o taa naaŋge tun kuuy ɔɔ ɓaaɗo Jeruzalɛm ki, gɛn tugŋ ɗaapm roɗe naan Raa ki, taa *laa Paakŋ gɛn Yaudge se ɔɔpga gɔɔrɔ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Daan bɔɔr *Ɓee Raa ki se naaɗe lee je Isa ɔɔ gɔtn se naaɗe taaɗ te naapa ɔɔ: «Naase tap ɓo Ꞌsaapin̰ki ɔɔki ɗio? Ɓɛrɛ, ɗaam jaay ey num, Isa se aɗe kɔŋ ɓaa laa ki se eyo.»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Taa magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute Parizige se, taaɗga taaɗ jeege tu ɔɔ: «Debm kɛn jaay jeel gɔtn Isa num, aɗen taaɗn gɔtin̰a taa naaɗe an̰ ɓaa kɔkɔ.»
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.