Hebreus 6
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Bin ɓo mɛtn taar *al‑Masi kɛn kꞋdooy jeegen utu aal kaal maakɗe don̰ ki se, jꞋɔn̰in̰ki kiŋg gɔtin̰ ki aan gɔɔ kɛn do kuun mɛt ki, num naajege se, kꞋɓaaki ute naanjege taa jꞋaki tɛɗn jee magala. JꞋɔn̰ten tɛrl do nakge tun do kuun mɛt ki se aan gɔɔ: kɛn gɛn tɛrl naaga do nakge tun ajenki kɔl yo ki ɔɔ jꞋaalki maakjege do *Raa ki;
1 Pelo que, transpondo os ensinamentos elementares da doutrina de Cristo, procuremos alcançar-lhe a plenitude. Não queremos agora insistir nas noções fundamentais da conversão, da renúncia ao pecado, da fé em Deus,
2 jꞋɔn̰te kiŋgki do dooy gɛn napar tugŋ ɗaapm ro naan Raa ki ɔɔ gɛn tɔnd ji do jeege tu taa Raa aɗen tɛɗn bɛɛ; jꞋɔn̰ten kiŋgki do taar kɛn Raa taaɗ ɔɔ jeegen ooyga kooy se utu duru daan yoge tu ɔɔ taar kɛn Raa utu kɔjn̰ bɔɔrɔ kaam mɔɔtn gɛn sɔrɔkin̰a do jeege tu.
2 a doutrina dos vários batismos, da imposição das mãos, da ressurreição dos mortos e do julgamento eterno.
3 JꞋɔn̰ten kiŋgki gɔtn ese sum, num kꞋɓaaki ute naanjege aan gɔɔ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki.
3 Isto faremos, se Deus o permitir.
4 — ausente —
4 Porque aqueles que foram uma vez iluminados saborearam o dom celestial, participaram dos dons do Espírito Santo,
5 — ausente —
5 experimentaram a doçura da palavra de Deus e as maravilhas do mundo vindouro e, apesar disso, caíram na apostasia,
6 — ausente —
6 é impossível que se renovem outra vez para a penitência, visto que, da sua parte, crucificaram de novo o Filho de Deus e publicamente o escarneceram.
7 Aakki maakŋ‑gɔtn jaay maane bɔɔy daayum maak ki se kɛn nakŋ kɔsin̰ maak ki jaay oojga jiga mɛl maakŋ gɔt ki se, gɔtn se, Raa tɛɗin̰ bɛɛn̰a.
7 O terreno que recebe chuvas freqüentes e fornece ao agricultor boas searas, é abençoado por Deus.
8 Num kɛn maakŋ‑gɔtn se jaay iin̰ muge ute kɔrɔndge sum num, maakŋ‑gɔtn ese se ooj te ɗim ey se, gɔtn se Raa an̰ naama ɔɔ jꞋan̰ toocn̰ naatn gɛn sɔrɔkin̰a.
8 O que produz só espinhos e abrolhos, é abandonado, não demora que será amaldiçoado e acabará sendo incendiado.
9 Jee maak‑jemge, kɛn naaje kꞋtaaɗ bin kic ɓo naaje se kꞋjeele naase se utu iŋgki do ɗoob kɛn jiga kɛn asen kaaja.
9 Embora vos falemos desse modo, caríssimos, temos a melhor idéia a vosso respeito e de vossa salvação.
10 Taa Raa se naan̰ debm tɛɗ nakge ute ɗoobin̰a ɔɔ naan̰ kɔŋ dirig eyo naabm kɛn naase Ꞌtɛɗin̰kiro ute maak‑jea taa naan̰a gɛnaasege tu ɔɔ ɓɔrse kic naase utu Ꞌlee Ꞌtɛɗin̰ki tɛɗ se.
10 Deus não é injusto e não esquecerá vossas obras e a caridade que mostrastes por amor de seu nome, vós que servistes e continuais a servir os santos.
11 Anum naaje se kꞋje maakse ki se naŋa naŋa kic ɓo nakgen naan̰ Ꞌtɛɗ ɓɔrse se ɔn̰te kɔn̰in̰a, num aay kaamin̰ ɔnd don̰ do nakŋ kɛn naajege jꞋɔndki dojege do ki kɛn utu kaan ute ɗoobin̰a bini kaan do taar tɔɔlin̰ ki.
11 Desejamos, apenas, que ponhais todo o empenho em guardar intata a vossa esperança até o fim,
12 Ɔn̰te Ꞌkɔɔrki, aayki kaamse, uunki ɗoobm jee kɛn aal maakɗe do Isa ki ɔɔ aay kaamɗe do ki ɔɔ ute nakgen se ɓo naaɗe utu Ꞌkɔŋ nakŋ bɛɛ kɛn Raa taaɗ ɔɔ utu Ꞌkɛɗn jeen̰ge tu se.
12 e que, longe de vos tornardes negligentes, sejais imitadores daqueles que pela fé e paciência se tornam herdeiros das promessas.
13 Naase Ꞌjeelki do dɔkin̰ se, Raa taaɗoga taaɗ ɔɔ utu kɛɗn naka ɓugjege tu *Abraam ki. Kaaɗ kɛn naan̰ taaɗin̰ taar se, naan̰ naam taarin̰ ute ron̰ mala taa nam jaay magal cirin̰ naan̰ Raa se, gɔtɔ.
13 Quando Deus fez a promessa a Abraão, como não houvesse ninguém maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Naan̰ taaɗin̰ tal ɔɔ: Ɗeere, maam se mꞋai tɛɗn bɛɛ dɛna, ɔɔ mꞋai dirl mɛtjili Ꞌtɛɗn dɛn aak eyo.
14 dizendo: Em verdade eu te abençoarei, e multiplicarei a tua posteridade {Gn 22,16s}.
15 Taar kɛn Raa taaɗ Abraam ki se, Abraam aay kaamin̰ booyin̰ga dɛna ɔɔ aal maakin̰ paac do ki ɔɔ ute naan̰ se, Raa ɓaaɗo ɛɗin̰ nakŋ kɛn naan̰ taaɗin̰o ɔɔ an̰ kɛɗ se.
15 E Abraão, esperando com paciência, alcançou a realização da promessa.
16 Kɛn jikilimge jaay ɓaa ɓaa naam taarɗe se, naaɗe naam ute ro debm kɛn magal cirɗe; bin ɓo taarɗe se naaɗe tɔɔlin̰ ute naam kɛn naaɗe naam taarɗe se.
16 Os homens, com efeito, juram por quem é maior do que eles, e o juramento serve de garantia e põe fim a toda controvérsia.
17 Bin ɓo jee kɛn Raa taaɗoga taaɗ ɔɔ utu aɗen kɛɗ naka se, naan̰ taaɗɗesin̰ tal cir daala ɔɔ naan̰ se Ꞌkɔŋ tɛrl taarin̰ kuuy eyo. Taa naan̰ se ɓo do taar kɛn ese se, naan̰ naam taarin̰ do ki.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais seguramente aos herdeiros da promessa a imutabilidade da sua resolução, interpôs o juramento.
18 Ute nakgen kɛn naan̰ taaɗ ɔɔ utu aɗen kɛɗa ɔɔ ute naam taarin̰ kɛn naan̰ naam se, kꞋjeelki ute nakgen di ese se, Raa se Ꞌkɔŋ tɛɗn taar‑kɔɔɓ eyo. Bin ɓo naajegen kɛn jꞋɔŋkiga gɔtn koomo gɔtin̰ ki se, taarin̰gen di se ɓo kɛn ɛɗjekiga kaay kaam mɛc, kɛn ajeki kɔl jꞋaki kɔnd dojege tak do nakge tun kɛn naan̰ taaɗjeki ɔɔ utu ajeki kɛɗ se.
18 Por este ato duplamente irrevogável, pelo qual o próprio Deus se proibia de desdizer-se, encontramos motivo de profunda consolação, nós que pusemos nossa perspectiva em alcançar a esperança proposta.
19 Aan gɔɔ maal kɛn tɔɔgɔ kɛn lee gak ɗaar markaba se, kɔnd do naajege kic ɓo tɛɗ kiŋgjege se tɔɔg gaŋ tec bin kici. Ɔɔ kɔnd do ese se ɛnd bini deel kal deer kɛn kꞋgaaŋ gɔtn *Ɓee Raa kɛn *salal ɔɔ naan̰ se ɓaa bini aan gɔtn Raa ki mala.
19 Esperança esta que seguramos qual âncora de nossa alma, firme e sólida, e que penetra até além do véu, no santuário
20 Gɔtn ese se ɓo Isa ɛndo naanjege tu ɔɔ naan̰ ɛndo se taa naajege kici. Ɔɔ naan̰ tɛɗ naan̰ ese se, taa naan̰ Ꞌtɛɗga *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki gɛn daayum aan gɔɔ Mɛlkisɛdɛk.
20 onde Jesus entrou por nós como precursor, Pontífice eterno, segundo a ordem de Melquisedec.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.