Hebreus 4

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Do dɔkin̰ se, *Raa taaɗ jeege tu ɔɔ utu aɗe kɛɗn gɔtn kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se ɔɔ ɓɔrse kic gɔtn se utu booy jeege. Bin num ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn *kusin̰a jaay kɔn̰ ron̰ Ꞌkɔɔpm kaam mɔɔtn jaay Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese ey se.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Naajege kic ɓo kꞋbooykiga Labar Jiga aan gɔɔ jeegen tiŋgo do kɔɗ‑ɓaar ki. Naaɗe se booyga taar se, naɓo taar se tɛɗ te ɗim maakɗe ki eyo, taa naaɗe baate tooko kaal maakɗe do taar kɛn ese se.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Naɓo naajegen jꞋaalkiga maakjege do labar kɛn jiga se, jꞋaki kɔŋ kɛnd gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn tɔɔl maaka se. Ey num jee kɛn baate kaalo maakɗe se, Raa taaɗ ɔɔ:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Bin num gɛn ɓii k‑cilige tu se maakŋ Kitap ki se gɔt kaam kalaŋ nam taaɗga taaɗ ɔɔ: Ɓii mɛcɛ se Raa tɛɗ naŋ naabin̰ paac ɔɔ: Ɓii k‑cilige tu se, naan̰ jamakŋ ro ki.
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Ɔɔ daala gɔtn ese se kic taaɗ ɔɔ: Jee se kɔŋ kɛnd gɔt kɛn maam mꞋɗaapin̰ gɛn tɔɔl maaka se eyo.
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Bin ɓo Raa se uunoga doa gɛn jee mɛtin̰ge se ɔk ɗoobo gɛn kɛnd gɔt kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se. Num gaŋ jee kɛn booyo Labar Jiga deet deetn jaay baate tookŋ taar Raa se, naaɗe se Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese se eyo.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Taa naan̰ se ɓo Raa ɔndga ɓii kuuy kɛn naan̰ daŋin̰ jaaki. Kɛn Raa ɔnd ɓii ese se, gaan *Israɛlge se tɛrlga tɛrl naaga Raa ki daanin̰ dɔkga jaay naan̰ taaɗɗeno maakŋ Kitap ki ute taar Gaar *Daud ɔɔ:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Jɔsuɛ jaay ɔloga gaan Israɛlge taa naaŋ kɛn naaɗe saap ɔɔ gɔtn jamak kɛn mala mala num, ɗeere bin se, Raa kɔŋ taaɗn taa ɓii gɛn jamakŋ kɛn kuuy ey sum.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Bin ɓo aan gɔɔ Raa naŋ naabin̰a ɔɔ jamakŋ ɓii k‑cilige tu se, jee Raage kic Raa utu aɗen kɛɗn gɔtn jamaka bin kici.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Taa debm jaay ɛndga gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ gɛn jamaka se, naan̰ se naŋga naabin̰a ɔɔ jamakŋ aan gɔɔ Raa kɛn naŋ naabin̰ jaay jamakŋ ro ki se kici.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Bin se jꞋaayki kaamjege gɛn kɛnd maakŋ gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se; jꞋɔndki kɔndɔ maakjege tu se, nam ɔn̰te naajn̰ taara aan gɔɔ gɛn gaan Israɛlge sɔm an̰ kɔlin̰ Ꞌkoocn̰ jaay Ꞌtookŋ taar gɛn Raa ey se.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Taa taar Raa se naan̰ iŋg zɛɛrɛ ɔɔ ɔk tɔɔgŋ kɛn ɔs maakŋ jeege. Ɔɔ naan̰ se aat cir gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn taarin̰gen di paac taat ranan ranan se. Naan̰ ɛnd maakŋ nakge tun maakŋ ro debkilim ki se paac, naan̰ ɛnd bini ɔŋ cɛŋgɛ, saapa ɔɔ koa. Nakŋ maakŋ saapjege tu ute kɛngen naaje kꞋjeki se, naan̰ ɓo jeel naŋin̰ tak ɔɔ lee taaɗjeki mɛtin̰ naajege tu.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Nakge paac se Raa ɓo aalɗeno ɔɔ debm jaay Raa ɔŋ aakin̰ ey se, gɔtɔ. Naan Raa ki se nakŋ ko kꞋkɔyin̰ tap ɓo gɔtɔ; nakge paac tooɗ tal. Ɔɔ naan Raa ki se ɓo, naŋa naŋa kic ɓo Ꞌɓaa taaɗn mɛtn taarin̰ taarin̰a.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Taa naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ kɛn magal cir jee tɛɗn sɛrkgen ɓaa se paac. Naan̰ se ook ɓaaga maakŋ raa ki cɛɛsn Raa ki. Naan̰ se Isa, Goon Raa. Taa naan̰ se ɓo kaal maakjegen do Isa ki jaay kꞋlee kꞋtaaɗki mɛtin̰ jeege tu se, jꞋɔkin̰ki tɔɔgɔ.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Ɗeere, naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ magal kɛn aas kaakŋ taa‑daayjege. Naan̰ se ɔŋoga napar nakŋ naamge paac aan gɔɔ naajege, naɓo naan̰ se ɔŋ tɛɗ te *kusin̰ eyo.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Bin num jꞋɔn̰ten Ꞌɓeerki, kꞋɓaaki gɔtn kaag do Raa kɛn debm ajeki kɛɛjn̰ dojege tu ɔɔ ajeki tɛɗn bɛɛ kaaɗ kɛn naaje kꞋjeki naan̰ aajjeki noogo.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.