Hebreus 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Do dɔkin̰ se, *Raa taaɗ jeege tu ɔɔ utu aɗe kɛɗn gɔtn kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se ɔɔ ɓɔrse kic gɔtn se utu booy jeege. Bin num ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn *kusin̰a jaay kɔn̰ ron̰ Ꞌkɔɔpm kaam mɔɔtn jaay Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese ey se.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Naajege kic ɓo kꞋbooykiga Labar Jiga aan gɔɔ jeegen tiŋgo do kɔɗ‑ɓaar ki. Naaɗe se booyga taar se, naɓo taar se tɛɗ te ɗim maakɗe ki eyo, taa naaɗe baate tooko kaal maakɗe do taar kɛn ese se.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Naɓo naajegen jꞋaalkiga maakjege do labar kɛn jiga se, jꞋaki kɔŋ kɛnd gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn tɔɔl maaka se. Ey num jee kɛn baate kaalo maakɗe se, Raa taaɗ ɔɔ:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Bin num gɛn ɓii k‑cilige tu se maakŋ Kitap ki se gɔt kaam kalaŋ nam taaɗga taaɗ ɔɔ: Ɓii mɛcɛ se Raa tɛɗ naŋ naabin̰ paac ɔɔ: Ɓii k‑cilige tu se, naan̰ jamakŋ ro ki.
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ɔɔ daala gɔtn ese se kic taaɗ ɔɔ: Jee se kɔŋ kɛnd gɔt kɛn maam mꞋɗaapin̰ gɛn tɔɔl maaka se eyo.
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Bin ɓo Raa se uunoga doa gɛn jee mɛtin̰ge se ɔk ɗoobo gɛn kɛnd gɔt kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se. Num gaŋ jee kɛn booyo Labar Jiga deet deetn jaay baate tookŋ taar Raa se, naaɗe se Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese se eyo.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Taa naan̰ se ɓo Raa ɔndga ɓii kuuy kɛn naan̰ daŋin̰ jaaki. Kɛn Raa ɔnd ɓii ese se, gaan *Israɛlge se tɛrlga tɛrl naaga Raa ki daanin̰ dɔkga jaay naan̰ taaɗɗeno maakŋ Kitap ki ute taar Gaar *Daud ɔɔ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Jɔsuɛ jaay ɔloga gaan Israɛlge taa naaŋ kɛn naaɗe saap ɔɔ gɔtn jamak kɛn mala mala num, ɗeere bin se, Raa kɔŋ taaɗn taa ɓii gɛn jamakŋ kɛn kuuy ey sum.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Bin ɓo aan gɔɔ Raa naŋ naabin̰a ɔɔ jamakŋ ɓii k‑cilige tu se, jee Raage kic Raa utu aɗen kɛɗn gɔtn jamaka bin kici.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Taa debm jaay ɛndga gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ gɛn jamaka se, naan̰ se naŋga naabin̰a ɔɔ jamakŋ aan gɔɔ Raa kɛn naŋ naabin̰ jaay jamakŋ ro ki se kici.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Bin se jꞋaayki kaamjege gɛn kɛnd maakŋ gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se; jꞋɔndki kɔndɔ maakjege tu se, nam ɔn̰te naajn̰ taara aan gɔɔ gɛn gaan Israɛlge sɔm an̰ kɔlin̰ Ꞌkoocn̰ jaay Ꞌtookŋ taar gɛn Raa ey se.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Taa taar Raa se naan̰ iŋg zɛɛrɛ ɔɔ ɔk tɔɔgŋ kɛn ɔs maakŋ jeege. Ɔɔ naan̰ se aat cir gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn taarin̰gen di paac taat ranan ranan se. Naan̰ ɛnd maakŋ nakge tun maakŋ ro debkilim ki se paac, naan̰ ɛnd bini ɔŋ cɛŋgɛ, saapa ɔɔ koa. Nakŋ maakŋ saapjege tu ute kɛngen naaje kꞋjeki se, naan̰ ɓo jeel naŋin̰ tak ɔɔ lee taaɗjeki mɛtin̰ naajege tu.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Nakge paac se Raa ɓo aalɗeno ɔɔ debm jaay Raa ɔŋ aakin̰ ey se, gɔtɔ. Naan Raa ki se nakŋ ko kꞋkɔyin̰ tap ɓo gɔtɔ; nakge paac tooɗ tal. Ɔɔ naan Raa ki se ɓo, naŋa naŋa kic ɓo Ꞌɓaa taaɗn mɛtn taarin̰ taarin̰a.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Taa naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ kɛn magal cir jee tɛɗn sɛrkgen ɓaa se paac. Naan̰ se ook ɓaaga maakŋ raa ki cɛɛsn Raa ki. Naan̰ se Isa, Goon Raa. Taa naan̰ se ɓo kaal maakjegen do Isa ki jaay kꞋlee kꞋtaaɗki mɛtin̰ jeege tu se, jꞋɔkin̰ki tɔɔgɔ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ɗeere, naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ magal kɛn aas kaakŋ taa‑daayjege. Naan̰ se ɔŋoga napar nakŋ naamge paac aan gɔɔ naajege, naɓo naan̰ se ɔŋ tɛɗ te *kusin̰ eyo.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Bin num jꞋɔn̰ten Ꞌɓeerki, kꞋɓaaki gɔtn kaag do Raa kɛn debm ajeki kɛɛjn̰ dojege tu ɔɔ ajeki tɛɗn bɛɛ kaaɗ kɛn naaje kꞋjeki naan̰ aajjeki noogo.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.