Hebreus 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Do dɔkin̰ se, *Raa taaɗ jeege tu ɔɔ utu aɗe kɛɗn gɔtn kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se ɔɔ ɓɔrse kic gɔtn se utu booy jeege. Bin num ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn *kusin̰a jaay kɔn̰ ron̰ Ꞌkɔɔpm kaam mɔɔtn jaay Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese ey se.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Naajege kic ɓo kꞋbooykiga Labar Jiga aan gɔɔ jeegen tiŋgo do kɔɗ‑ɓaar ki. Naaɗe se booyga taar se, naɓo taar se tɛɗ te ɗim maakɗe ki eyo, taa naaɗe baate tooko kaal maakɗe do taar kɛn ese se.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Naɓo naajegen jꞋaalkiga maakjege do labar kɛn jiga se, jꞋaki kɔŋ kɛnd gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn tɔɔl maaka se. Ey num jee kɛn baate kaalo maakɗe se, Raa taaɗ ɔɔ:
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Bin num gɛn ɓii k‑cilige tu se maakŋ Kitap ki se gɔt kaam kalaŋ nam taaɗga taaɗ ɔɔ: Ɓii mɛcɛ se Raa tɛɗ naŋ naabin̰ paac ɔɔ: Ɓii k‑cilige tu se, naan̰ jamakŋ ro ki.
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Ɔɔ daala gɔtn ese se kic taaɗ ɔɔ: Jee se kɔŋ kɛnd gɔt kɛn maam mꞋɗaapin̰ gɛn tɔɔl maaka se eyo.
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Bin ɓo Raa se uunoga doa gɛn jee mɛtin̰ge se ɔk ɗoobo gɛn kɛnd gɔt kɛn naan̰ ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se. Num gaŋ jee kɛn booyo Labar Jiga deet deetn jaay baate tookŋ taar Raa se, naaɗe se Ꞌkɔŋ kɛnd gɔt kɛn ese se eyo.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Taa naan̰ se ɓo Raa ɔndga ɓii kuuy kɛn naan̰ daŋin̰ jaaki. Kɛn Raa ɔnd ɓii ese se, gaan *Israɛlge se tɛrlga tɛrl naaga Raa ki daanin̰ dɔkga jaay naan̰ taaɗɗeno maakŋ Kitap ki ute taar Gaar *Daud ɔɔ:
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Jɔsuɛ jaay ɔloga gaan Israɛlge taa naaŋ kɛn naaɗe saap ɔɔ gɔtn jamak kɛn mala mala num, ɗeere bin se, Raa kɔŋ taaɗn taa ɓii gɛn jamakŋ kɛn kuuy ey sum.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Bin ɓo aan gɔɔ Raa naŋ naabin̰a ɔɔ jamakŋ ɓii k‑cilige tu se, jee Raage kic Raa utu aɗen kɛɗn gɔtn jamaka bin kici.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Taa debm jaay ɛndga gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ gɛn jamaka se, naan̰ se naŋga naabin̰a ɔɔ jamakŋ aan gɔɔ Raa kɛn naŋ naabin̰ jaay jamakŋ ro ki se kici.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Bin se jꞋaayki kaamjege gɛn kɛnd maakŋ gɔt kɛn Raa ɗaapin̰ga ɗaap gɛn jamaka se; jꞋɔndki kɔndɔ maakjege tu se, nam ɔn̰te naajn̰ taara aan gɔɔ gɛn gaan Israɛlge sɔm an̰ kɔlin̰ Ꞌkoocn̰ jaay Ꞌtookŋ taar gɛn Raa ey se.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Taa taar Raa se naan̰ iŋg zɛɛrɛ ɔɔ ɔk tɔɔgŋ kɛn ɔs maakŋ jeege. Ɔɔ naan̰ se aat cir gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn taarin̰gen di paac taat ranan ranan se. Naan̰ ɛnd maakŋ nakge tun maakŋ ro debkilim ki se paac, naan̰ ɛnd bini ɔŋ cɛŋgɛ, saapa ɔɔ koa. Nakŋ maakŋ saapjege tu ute kɛngen naaje kꞋjeki se, naan̰ ɓo jeel naŋin̰ tak ɔɔ lee taaɗjeki mɛtin̰ naajege tu.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Nakge paac se Raa ɓo aalɗeno ɔɔ debm jaay Raa ɔŋ aakin̰ ey se, gɔtɔ. Naan Raa ki se nakŋ ko kꞋkɔyin̰ tap ɓo gɔtɔ; nakge paac tooɗ tal. Ɔɔ naan Raa ki se ɓo, naŋa naŋa kic ɓo Ꞌɓaa taaɗn mɛtn taarin̰ taarin̰a.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Taa naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ kɛn magal cir jee tɛɗn sɛrkgen ɓaa se paac. Naan̰ se ook ɓaaga maakŋ raa ki cɛɛsn Raa ki. Naan̰ se Isa, Goon Raa. Taa naan̰ se ɓo kaal maakjegen do Isa ki jaay kꞋlee kꞋtaaɗki mɛtin̰ jeege tu se, jꞋɔkin̰ki tɔɔgɔ.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Ɗeere, naajege se jꞋɔkki debm tɛɗn sɛrkŋ magal kɛn aas kaakŋ taa‑daayjege. Naan̰ se ɔŋoga napar nakŋ naamge paac aan gɔɔ naajege, naɓo naan̰ se ɔŋ tɛɗ te *kusin̰ eyo.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Bin num jꞋɔn̰ten Ꞌɓeerki, kꞋɓaaki gɔtn kaag do Raa kɛn debm ajeki kɛɛjn̰ dojege tu ɔɔ ajeki tɛɗn bɛɛ kaaɗ kɛn naaje kꞋjeki naan̰ aajjeki noogo.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.