Hebreus 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Bin ɓo jeegen paacn̰ aalo maakɗe do *Raa ki se, naaɗe se dɔɔl saaɗgen ɔl gurugjeki. Taa naan̰ se ɓo jꞋɔɔɗki dojege do nakge tun paacn̰ deer kɛn gaasjeki jꞋɔŋ kꞋleeki eyo aan gɔɔ *kusin̰ kɛn jꞋɔn̰in̰ki yɔkɔɗ sum ɓo lee gurugjeki se ɔɔ jꞋaayki kaamjege jꞋaan̰ki bini jꞋaki kaan gɔtn kɛn Raa taaɗjeki.
1 Portanto, também nós, uma vez que estamos rodeados por tão grande nuvem de testemunhas, livremo-nos de tudo o que nos atrapalha e do pecado que nos envolve, e corramos com perseverança a corrida que nos é proposta,
2 Taa naan̰ se jꞋɔndki kaamjege do Isa ki, naan̰ ɓo debm tɛɗjeki jaay jꞋaalki maakjege do Raa ki ɔɔ kaal maakjege se naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗin̰ tɛɗ mɛc se. Anum Isa se, naan̰ ɓo debm kɛn tooko ɔn̰ ron̰ kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki ɔɔ ɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki, naɓo taa maak‑raapm kɛn naan̰ utu kɔŋ naan ki se, sɔkɔn̰ kɛn tɔɔlin̰ se kic ɓo, naan̰ an ɗim eyo. Ɔɔ ɓɔrse naan̰ utu iŋg do ji daam gɛn kaag do Raa ki.
2 tendo os olhos fitos em Jesus, autor e consumador da nossa fé. Ele, pela alegria que lhe fora proposta, suportou a cruz, desprezando a vergonha, e assentou-se à direita do trono de Deus.
3 Ɗeere, kꞋsaapki do naan̰ kɛn jee kusin̰ge dabarin̰o, naɓo kic ɓo naan̰ aay kaamin̰ aasin̰oga. Bin ɓo ɔn̰te Ꞌkɔɔrki aayki kaamse.
3 Pensem bem naquele que suportou tal oposição dos pecadores contra si mesmo, para que vocês não se cansem nem se desanimem.
4 Anum maakŋ bɔɔr ki kɛn naase Ꞌtɛɗki ute kusin̰ se, ɓɔrse kic naase ɔŋ aasin̰ki te ey bini ooyki te maak ki eyo.
4 Na luta contra o pecado, vocês ainda não resistiram até o ponto de derramar o próprio sangue.
5 Naase, dɛjn̰ kɛn Raa dɛjse aan gɔɔ gɛnin̰ge se, Ꞌdirigkiga la kɛn ɔɔ:
5 Vocês se esqueceram da palavra de ânimo que ele lhes dirige como a filhos: "Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor, nem se magoe com a sua repreensão,
6 Taa Mɛljege se naan̰ dɛj debm kɛn naan̰ jen̰a
6 pois o Senhor disciplina a quem ama, e castiga todo aquele a quem aceita como filho".
7 Dubar kɛn aan dose ki se, naase Ꞌjeelin̰ki Raa ɓo dɛjse se, aayki kaamse ro ki. Naan̰ dɛjse bin se taa naase gɛnin̰ge. ꞋJeelki, goon jaay bubin̰ dɛjin̰ ey se, kɛn gayo?
7 Suportem as dificuldades, recebendo-as como disciplina; Deus os trata como filhos. Pois, qual o filho que não é disciplinado por seu pai?
8 Taa naan̰ se ɓo kɛn naase jaay kꞋjꞋɔŋ kꞋdɛjsen te eyo aan gɔɔ gaangen paacn̰ kꞋlee kꞋdɛjɗe se, naase se gaangen mala mal eyo, naɓo naase se gaan bumige.
8 Se vocês não são disciplinados, e a disciplina é para todos os filhos, então vocês não são filhos legítimos, mas sim ilegítimos.
9 KꞋjeelki, bubjegen do naaŋ ki ara se lee dɛjjeki ɔɔ naajege kꞋlee kꞋtookki taarɗege. Bin num, mɛt kando jꞋaki Ꞌtookŋ taar bubjegen maakŋ raa ki se cir daala ey la ɔɔ ute naan̰ se jꞋaki kɔŋ kaaja.
9 Além disso, tínhamos pais humanos que nos disciplinavam, e nós os respeitávamos. Quanto mais devemos submeter-nos ao Pai dos espíritos, para assim vivermos!
10 Bubm koojege se dɛjjeki do naaŋ ki ara sum aan gɔɔ kɛn naaɗe jen ro ki. Num gaŋ Raa se dɛjjeki se taa ajeki tɛɗn bɛɛ. Naan̰ je ajeki tɛɗn jee *salal aan gɔɔ naan̰a.
10 Nossos pais nos disciplinavam por curto período, segundo lhes parecia melhor; mas Deus nos disciplina para o nosso bem, para que participemos da sua santidade.
11 Kɛn jꞋutu kꞋdɛjjeki dɛj mɛtn‑jiki se tujjeki maakjege ɔɔ ɔŋ ɛɗjeki maak‑raapo eyo. Num naan ki se, jee kɛn kꞋdɛjɗega dɛj se, dɛjɗe se aɗe kɛɗn lapia ɔɔ aɗe kɔl naaɗe Ꞌtɛɗn nakge ute ɗoobin̰a.
11 Nenhuma disciplina parece ser motivo de alegria no momento, mas sim de tristeza. Mais tarde, porém, produz fruto de justiça e paz para aqueles que por ela foram exercitados.
12 Taa naan̰ se ɓo, jisen ɔɔrga kɔɔr se ɔkin̰ki tɔɔgɔ, ɔn̰te kɔn̰in̰ki Ꞌkɔjn̰ walak ɔɔ kɛrɛcsegen tɔksen se kic ɓo Ꞌɗaarin̰ki tɔɔgɔ.
12 Portanto, fortaleçam as mãos enfraquecidas e os joelhos vacilantes.
13 ꞋƊaapki ɗoobm Ꞌtooɗn tal kɛn anki lee do ki. Bin ɓo debm cɛkɛɗɛ se jɛn̰ ɓaa cɛɛs ki eyo, num naan̰ se kɔŋ lapia.
13 "Façam caminhos retos para os seus pés", para que o manco não se desvie, mas antes seja curado.
14 Aayki kaamse, Ꞌjeki ɗoobm kɛn anki kiŋg ute lapia ute jeege paac ɔɔ iŋgki kiŋg *salal. Kɛn bin ey num, nam tap ɓo Ꞌkɔŋ kaakŋ Mɛljege eyo.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e para serem santos; sem santidade ninguém verá o Senhor.
15 Ɔndki kɔndɔ nam tap ɓo ɔn̰ten tɛrl naaga bɛɛ Raa ki. Ɔɔ maakse ki se nam ɔn̰ten tɛɗn aan gɔɔ ko kaagŋ ataka kɛn asen kɛcn̰ pɛrpɛlɛn̰ ɔɔ ɗɛɛtn jeege dɛna.
15 Cuidem que ninguém se exclua da graça de Deus. Que nenhuma raiz de amargura brote e cause perturbação, contaminando a muitos.
16 Ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn debm kɛɛsn mɛndge ɔɔ nakŋ gɛn Raa se nam ɔn̰ten kuum kaalin̰ naaŋ ki aan gɔɔ Ɛzo kɛn taa kɔsn jɛ‑kalaŋ sum ɓo naan̰ dugŋ te bɛɗn goon paragin̰a.
16 Não haja nenhum imoral ou profano, como Esaú, que por uma única refeição vendeu os seus direitos de herança como filho mais velho.
17 ꞋJeelki kaam mɔɔtn se, naan̰ je ɔɔ bubin̰ an̰ kɔɔɗn ɓooro naɓo ɔɔɗin̰ te eyo. Gɔtn se naan̰ tɔɔyɔ ɔɔ sɛl mɛtn bubin̰a naɓo taar kɛn bubin̰ taaɗo se, naan̰ ɔŋ tɛrlin̰ te kuuy eyo.
17 Como vocês sabem, posteriormente, quando quis herdar a bênção, foi rejeitado; e não teve como alterar a sua decisão, embora buscasse a bênção com lágrimas.
18 Anum naase Ꞌɓaakiro gɔtn Raa ki se tec aan gɔɔ do ko kɛn gaan *Israɛlge ɓaaɗo mɛt ki se eyo. Ko ese se jꞋɔŋki jꞋutin̰ ute ji eyo. Naaɗe aak pooɗo ɔk do ki zir zir, gɔtɔ ɔɔɗ dɔrɔɗ, gɔtɔ paac ilim dib, naaɗe aak kuulu ɔl makɔn̰ɔ,
18 Vocês não chegaram ao monte que se podia tocar, e que estava chamas, nem às trevas, à escuridão e à tempestade,
19 naaɗe booy kꞋtuuy pulu ɔɔ booy mind nam. Kɛn gaan Israɛlge jaay booy se, ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe taaɗ ɔɔ mɔɔtn naaɗe je booy taar kuuy ey sum.
19 ao soar da trombeta e ao som de palavras tais, que os ouvintes rogaram que nada mais lhes fosse dito;
20 Taar kɛn kꞋtaaɗɗe se naaɗe ɔŋ aasin̰ te gɛn booyin̰ eyo. Taar se taaɗɗen ɔɔ: Nam jaay ɓaa utga ro ko se, kɛn maala kic ɓo jꞋan̰ tund tɔɔlin̰ ute koa.
20 pois não podiam suportar o que lhes estava sendo ordenado: "Até um animal, se tocar no monte, deve ser apedrejado".
21 Nakŋ kɛn gaan Israɛlge aak se, nakŋ teecn̰ nirli. Taa naan̰ se ɓo *Musa ɗeek ɔɔ: Maam kic ɓeere ɔkuma ɔɔ rom ook marga jɛg jɛg.
21 O espetáculo era tão terrível que até Moisés disse: "Estou apavorado e trêmulo! "
22 Gaŋ naase se Ꞌɓaakiro mɛt ko kɛn kꞋdaŋin̰ Sion, do ko kɛn se ɓo ɔk gɛgɛr gɛn Raa zɛɛrɛ, naan̰ se ɓo Jeruzalɛm kɛn maakŋ raa ki. Gɔtn ese se ɓo gɔtn *kɔɗn Raage tusn dupu kando kando gɛn tɛɗn maak‑raapɗe se.
22 Mas vocês chegaram ao monte Sião, à Jerusalém celestial, à cidade do Deus vivo. Chegaram aos milhares de milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ɔɔ naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn kɛn gaan paraggen gɛn Raage tusni kɛn Raa raaŋga raaŋ roɗe maakŋ raa ki ɔɔ Ꞌɓaakiroga naan Raa ki naan̰ ɓo debm kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu paac. Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn ko gɛn jee ooyga kooy kɛn tɛɗo nakgen ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛn tɛɗga jee mɛc naan Raa ki se.
23 à igreja dos primogênitos, cujos nomes estão escritos nos céus. Vocês chegaram a Deus, juiz de todos os homens, aos espíritos dos justos aperfeiçoados,
24 Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn Isa ki, naan̰ ɓo debm daan Raa ute jikilimge ɔɔ ute moosin̰ se ɓo naan̰ tɛɗ jeege *dɔɔkga kiji ute Raa ɔɔ moosn naan̰ ɔɔy se taaɗjeki cir gɛn Abɛl.
24 a Jesus, mediador de uma nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala melhor do que o sangue de Abel.
25 Ɔndki kɔndɔ! Debm taaɗsen taar ese se ɔn̰ten baateki gɛn booy taarin̰a. Do dɔkin̰ se jeegen baate booyo kuun taar debm kɛn Raa ɔlin̰o jaay taaɗɗen taarin̰ do naaŋ ki se. Taa naan̰ se ɓo naaɗe ɔŋoga dubar, num gaŋ naajegen kꞋbooyki Raa taaɗjeki maakŋ raa ki se, kɛn naajege jaay kꞋtɛrlin̰kiga naaga se, mɛt kando jꞋaki kɔŋ dubar cir gɛn naaɗe se ey ne?
25 Cuidado! Não rejeitem aquele que fala. Se os que se recusaram a ouvir aquele que os advertia na terra não escaparam, quanto mais nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte dos céus?
26 Do dɔkin̰ se Raa taaɗ sum ɓo, naaŋa tea; gaŋ ɓɔrse kic naan̰ taaɗjekiga nakŋ kɛn naan̰ utu Ꞌtɛɗa, naan̰ ɔɔ: Daala, maam mꞋutu mꞋte do naaŋa sum eyo num mꞋte maakŋ raa kici.
26 Aquele cuja voz outrora abalou a terra, agora promete: "Ainda uma vez abalarei não apenas a terra, mas também o céu".
27 Taargen naan̰ taaɗ ɔɔ: daala se, je ɗeekŋ ɔɔ nakgen kɛn Raa aalo paac se Raa utu an̰ Ꞌtɛɗin̰ Ꞌte makɔn̰ɔ ɔɔ utu Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Anum kɛn Ꞌkɔɔpm kiŋg jaay Ꞌte ey se, nakgen gɛn Raa kɛn jꞋɔŋ jꞋaakɗen ey se.
27 As palavras "ainda uma vez" indicam a remoção do que pode ser abalado, isto é, coisas criadas, de forma que permaneça o que não pode ser abalado.
28 Bin ɓo naajege se Raa ɔsga gaara dojege tu ɔɔ gaar naan̰ se, ɔŋ te eyo. Taa naan̰ se kꞋtɔɔmki Raa ɔɔ Ꞌtɛɗin̰ki naabm kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki, kꞋɓeerin̰ki ɔɔ kꞋsookin̰ki.
28 Portanto, já que estamos recebendo um Reino inabalável, sejamos agradecidos e, assim, adoremos a Deus de modo aceitável, com reverência e temor,
29 Ɗeere, ɓɛrɛ, Raa naajege se, naan̰ aan gɔɔ pooɗo. Ɔɔ jeegen tɛɗ nakgen tɔɔlin̰ naan̰ ki ey se, naan̰ ɔsɗen naata.
29 pois o nosso "Deus é fogo consumidor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.