Hebreus 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Bin ɓo jeegen paacn̰ aalo maakɗe do *Raa ki se, naaɗe se dɔɔl saaɗgen ɔl gurugjeki. Taa naan̰ se ɓo jꞋɔɔɗki dojege do nakge tun paacn̰ deer kɛn gaasjeki jꞋɔŋ kꞋleeki eyo aan gɔɔ *kusin̰ kɛn jꞋɔn̰in̰ki yɔkɔɗ sum ɓo lee gurugjeki se ɔɔ jꞋaayki kaamjege jꞋaan̰ki bini jꞋaki kaan gɔtn kɛn Raa taaɗjeki.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Taa naan̰ se jꞋɔndki kaamjege do Isa ki, naan̰ ɓo debm tɛɗjeki jaay jꞋaalki maakjege do Raa ki ɔɔ kaal maakjege se naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗin̰ tɛɗ mɛc se. Anum Isa se, naan̰ ɓo debm kɛn tooko ɔn̰ ron̰ kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki ɔɔ ɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki, naɓo taa maak‑raapm kɛn naan̰ utu kɔŋ naan ki se, sɔkɔn̰ kɛn tɔɔlin̰ se kic ɓo, naan̰ an ɗim eyo. Ɔɔ ɓɔrse naan̰ utu iŋg do ji daam gɛn kaag do Raa ki.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Ɗeere, kꞋsaapki do naan̰ kɛn jee kusin̰ge dabarin̰o, naɓo kic ɓo naan̰ aay kaamin̰ aasin̰oga. Bin ɓo ɔn̰te Ꞌkɔɔrki aayki kaamse.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Anum maakŋ bɔɔr ki kɛn naase Ꞌtɛɗki ute kusin̰ se, ɓɔrse kic naase ɔŋ aasin̰ki te ey bini ooyki te maak ki eyo.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Naase, dɛjn̰ kɛn Raa dɛjse aan gɔɔ gɛnin̰ge se, Ꞌdirigkiga la kɛn ɔɔ:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 Taa Mɛljege se naan̰ dɛj debm kɛn naan̰ jen̰a
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Dubar kɛn aan dose ki se, naase Ꞌjeelin̰ki Raa ɓo dɛjse se, aayki kaamse ro ki. Naan̰ dɛjse bin se taa naase gɛnin̰ge. ꞋJeelki, goon jaay bubin̰ dɛjin̰ ey se, kɛn gayo?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Taa naan̰ se ɓo kɛn naase jaay kꞋjꞋɔŋ kꞋdɛjsen te eyo aan gɔɔ gaangen paacn̰ kꞋlee kꞋdɛjɗe se, naase se gaangen mala mal eyo, naɓo naase se gaan bumige.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 KꞋjeelki, bubjegen do naaŋ ki ara se lee dɛjjeki ɔɔ naajege kꞋlee kꞋtookki taarɗege. Bin num, mɛt kando jꞋaki Ꞌtookŋ taar bubjegen maakŋ raa ki se cir daala ey la ɔɔ ute naan̰ se jꞋaki kɔŋ kaaja.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Bubm koojege se dɛjjeki do naaŋ ki ara sum aan gɔɔ kɛn naaɗe jen ro ki. Num gaŋ Raa se dɛjjeki se taa ajeki tɛɗn bɛɛ. Naan̰ je ajeki tɛɗn jee *salal aan gɔɔ naan̰a.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Kɛn jꞋutu kꞋdɛjjeki dɛj mɛtn‑jiki se tujjeki maakjege ɔɔ ɔŋ ɛɗjeki maak‑raapo eyo. Num naan ki se, jee kɛn kꞋdɛjɗega dɛj se, dɛjɗe se aɗe kɛɗn lapia ɔɔ aɗe kɔl naaɗe Ꞌtɛɗn nakge ute ɗoobin̰a.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Taa naan̰ se ɓo, jisen ɔɔrga kɔɔr se ɔkin̰ki tɔɔgɔ, ɔn̰te kɔn̰in̰ki Ꞌkɔjn̰ walak ɔɔ kɛrɛcsegen tɔksen se kic ɓo Ꞌɗaarin̰ki tɔɔgɔ.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 ꞋƊaapki ɗoobm Ꞌtooɗn tal kɛn anki lee do ki. Bin ɓo debm cɛkɛɗɛ se jɛn̰ ɓaa cɛɛs ki eyo, num naan̰ se kɔŋ lapia.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Aayki kaamse, Ꞌjeki ɗoobm kɛn anki kiŋg ute lapia ute jeege paac ɔɔ iŋgki kiŋg *salal. Kɛn bin ey num, nam tap ɓo Ꞌkɔŋ kaakŋ Mɛljege eyo.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Ɔndki kɔndɔ nam tap ɓo ɔn̰ten tɛrl naaga bɛɛ Raa ki. Ɔɔ maakse ki se nam ɔn̰ten tɛɗn aan gɔɔ ko kaagŋ ataka kɛn asen kɛcn̰ pɛrpɛlɛn̰ ɔɔ ɗɛɛtn jeege dɛna.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn debm kɛɛsn mɛndge ɔɔ nakŋ gɛn Raa se nam ɔn̰ten kuum kaalin̰ naaŋ ki aan gɔɔ Ɛzo kɛn taa kɔsn jɛ‑kalaŋ sum ɓo naan̰ dugŋ te bɛɗn goon paragin̰a.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 ꞋJeelki kaam mɔɔtn se, naan̰ je ɔɔ bubin̰ an̰ kɔɔɗn ɓooro naɓo ɔɔɗin̰ te eyo. Gɔtn se naan̰ tɔɔyɔ ɔɔ sɛl mɛtn bubin̰a naɓo taar kɛn bubin̰ taaɗo se, naan̰ ɔŋ tɛrlin̰ te kuuy eyo.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Anum naase Ꞌɓaakiro gɔtn Raa ki se tec aan gɔɔ do ko kɛn gaan *Israɛlge ɓaaɗo mɛt ki se eyo. Ko ese se jꞋɔŋki jꞋutin̰ ute ji eyo. Naaɗe aak pooɗo ɔk do ki zir zir, gɔtɔ ɔɔɗ dɔrɔɗ, gɔtɔ paac ilim dib, naaɗe aak kuulu ɔl makɔn̰ɔ,
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 naaɗe booy kꞋtuuy pulu ɔɔ booy mind nam. Kɛn gaan Israɛlge jaay booy se, ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe taaɗ ɔɔ mɔɔtn naaɗe je booy taar kuuy ey sum.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Taar kɛn kꞋtaaɗɗe se naaɗe ɔŋ aasin̰ te gɛn booyin̰ eyo. Taar se taaɗɗen ɔɔ: Nam jaay ɓaa utga ro ko se, kɛn maala kic ɓo jꞋan̰ tund tɔɔlin̰ ute koa.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Nakŋ kɛn gaan Israɛlge aak se, nakŋ teecn̰ nirli. Taa naan̰ se ɓo *Musa ɗeek ɔɔ: Maam kic ɓeere ɔkuma ɔɔ rom ook marga jɛg jɛg.
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Gaŋ naase se Ꞌɓaakiro mɛt ko kɛn kꞋdaŋin̰ Sion, do ko kɛn se ɓo ɔk gɛgɛr gɛn Raa zɛɛrɛ, naan̰ se ɓo Jeruzalɛm kɛn maakŋ raa ki. Gɔtn ese se ɓo gɔtn *kɔɗn Raage tusn dupu kando kando gɛn tɛɗn maak‑raapɗe se.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Ɔɔ naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn kɛn gaan paraggen gɛn Raage tusni kɛn Raa raaŋga raaŋ roɗe maakŋ raa ki ɔɔ Ꞌɓaakiroga naan Raa ki naan̰ ɓo debm kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu paac. Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn ko gɛn jee ooyga kooy kɛn tɛɗo nakgen ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛn tɛɗga jee mɛc naan Raa ki se.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn Isa ki, naan̰ ɓo debm daan Raa ute jikilimge ɔɔ ute moosin̰ se ɓo naan̰ tɛɗ jeege *dɔɔkga kiji ute Raa ɔɔ moosn naan̰ ɔɔy se taaɗjeki cir gɛn Abɛl.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Ɔndki kɔndɔ! Debm taaɗsen taar ese se ɔn̰ten baateki gɛn booy taarin̰a. Do dɔkin̰ se jeegen baate booyo kuun taar debm kɛn Raa ɔlin̰o jaay taaɗɗen taarin̰ do naaŋ ki se. Taa naan̰ se ɓo naaɗe ɔŋoga dubar, num gaŋ naajegen kꞋbooyki Raa taaɗjeki maakŋ raa ki se, kɛn naajege jaay kꞋtɛrlin̰kiga naaga se, mɛt kando jꞋaki kɔŋ dubar cir gɛn naaɗe se ey ne?
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Do dɔkin̰ se Raa taaɗ sum ɓo, naaŋa tea; gaŋ ɓɔrse kic naan̰ taaɗjekiga nakŋ kɛn naan̰ utu Ꞌtɛɗa, naan̰ ɔɔ: Daala, maam mꞋutu mꞋte do naaŋa sum eyo num mꞋte maakŋ raa kici.
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Taargen naan̰ taaɗ ɔɔ: daala se, je ɗeekŋ ɔɔ nakgen kɛn Raa aalo paac se Raa utu an̰ Ꞌtɛɗin̰ Ꞌte makɔn̰ɔ ɔɔ utu Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Anum kɛn Ꞌkɔɔpm kiŋg jaay Ꞌte ey se, nakgen gɛn Raa kɛn jꞋɔŋ jꞋaakɗen ey se.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Bin ɓo naajege se Raa ɔsga gaara dojege tu ɔɔ gaar naan̰ se, ɔŋ te eyo. Taa naan̰ se kꞋtɔɔmki Raa ɔɔ Ꞌtɛɗin̰ki naabm kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki, kꞋɓeerin̰ki ɔɔ kꞋsookin̰ki.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Ɗeere, ɓɛrɛ, Raa naajege se, naan̰ aan gɔɔ pooɗo. Ɔɔ jeegen tɛɗ nakgen tɔɔlin̰ naan̰ ki ey se, naan̰ ɔsɗen naata.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.