Hebreus 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Bin ɓo jeegen paacn̰ aalo maakɗe do *Raa ki se, naaɗe se dɔɔl saaɗgen ɔl gurugjeki. Taa naan̰ se ɓo jꞋɔɔɗki dojege do nakge tun paacn̰ deer kɛn gaasjeki jꞋɔŋ kꞋleeki eyo aan gɔɔ *kusin̰ kɛn jꞋɔn̰in̰ki yɔkɔɗ sum ɓo lee gurugjeki se ɔɔ jꞋaayki kaamjege jꞋaan̰ki bini jꞋaki kaan gɔtn kɛn Raa taaɗjeki.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 Taa naan̰ se jꞋɔndki kaamjege do Isa ki, naan̰ ɓo debm tɛɗjeki jaay jꞋaalki maakjege do Raa ki ɔɔ kaal maakjege se naan̰ ɓo debm kɛn tɛɗin̰ tɛɗ mɛc se. Anum Isa se, naan̰ ɓo debm kɛn tooko ɔn̰ ron̰ kꞋtup kꞋtɔɔlin̰ ro kaag ki ɔɔ ɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki, naɓo taa maak‑raapm kɛn naan̰ utu kɔŋ naan ki se, sɔkɔn̰ kɛn tɔɔlin̰ se kic ɓo, naan̰ an ɗim eyo. Ɔɔ ɓɔrse naan̰ utu iŋg do ji daam gɛn kaag do Raa ki.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Ɗeere, kꞋsaapki do naan̰ kɛn jee kusin̰ge dabarin̰o, naɓo kic ɓo naan̰ aay kaamin̰ aasin̰oga. Bin ɓo ɔn̰te Ꞌkɔɔrki aayki kaamse.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Anum maakŋ bɔɔr ki kɛn naase Ꞌtɛɗki ute kusin̰ se, ɓɔrse kic naase ɔŋ aasin̰ki te ey bini ooyki te maak ki eyo.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 Naase, dɛjn̰ kɛn Raa dɛjse aan gɔɔ gɛnin̰ge se, Ꞌdirigkiga la kɛn ɔɔ:
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Taa Mɛljege se naan̰ dɛj debm kɛn naan̰ jen̰a
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Dubar kɛn aan dose ki se, naase Ꞌjeelin̰ki Raa ɓo dɛjse se, aayki kaamse ro ki. Naan̰ dɛjse bin se taa naase gɛnin̰ge. ꞋJeelki, goon jaay bubin̰ dɛjin̰ ey se, kɛn gayo?
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 Taa naan̰ se ɓo kɛn naase jaay kꞋjꞋɔŋ kꞋdɛjsen te eyo aan gɔɔ gaangen paacn̰ kꞋlee kꞋdɛjɗe se, naase se gaangen mala mal eyo, naɓo naase se gaan bumige.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 KꞋjeelki, bubjegen do naaŋ ki ara se lee dɛjjeki ɔɔ naajege kꞋlee kꞋtookki taarɗege. Bin num, mɛt kando jꞋaki Ꞌtookŋ taar bubjegen maakŋ raa ki se cir daala ey la ɔɔ ute naan̰ se jꞋaki kɔŋ kaaja.
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Bubm koojege se dɛjjeki do naaŋ ki ara sum aan gɔɔ kɛn naaɗe jen ro ki. Num gaŋ Raa se dɛjjeki se taa ajeki tɛɗn bɛɛ. Naan̰ je ajeki tɛɗn jee *salal aan gɔɔ naan̰a.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Kɛn jꞋutu kꞋdɛjjeki dɛj mɛtn‑jiki se tujjeki maakjege ɔɔ ɔŋ ɛɗjeki maak‑raapo eyo. Num naan ki se, jee kɛn kꞋdɛjɗega dɛj se, dɛjɗe se aɗe kɛɗn lapia ɔɔ aɗe kɔl naaɗe Ꞌtɛɗn nakge ute ɗoobin̰a.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Taa naan̰ se ɓo, jisen ɔɔrga kɔɔr se ɔkin̰ki tɔɔgɔ, ɔn̰te kɔn̰in̰ki Ꞌkɔjn̰ walak ɔɔ kɛrɛcsegen tɔksen se kic ɓo Ꞌɗaarin̰ki tɔɔgɔ.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 ꞋƊaapki ɗoobm Ꞌtooɗn tal kɛn anki lee do ki. Bin ɓo debm cɛkɛɗɛ se jɛn̰ ɓaa cɛɛs ki eyo, num naan̰ se kɔŋ lapia.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 Aayki kaamse, Ꞌjeki ɗoobm kɛn anki kiŋg ute lapia ute jeege paac ɔɔ iŋgki kiŋg *salal. Kɛn bin ey num, nam tap ɓo Ꞌkɔŋ kaakŋ Mɛljege eyo.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Ɔndki kɔndɔ nam tap ɓo ɔn̰ten tɛrl naaga bɛɛ Raa ki. Ɔɔ maakse ki se nam ɔn̰ten tɛɗn aan gɔɔ ko kaagŋ ataka kɛn asen kɛcn̰ pɛrpɛlɛn̰ ɔɔ ɗɛɛtn jeege dɛna.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 Ɔndki kɔndɔ nam ɔn̰ten tɛɗn debm kɛɛsn mɛndge ɔɔ nakŋ gɛn Raa se nam ɔn̰ten kuum kaalin̰ naaŋ ki aan gɔɔ Ɛzo kɛn taa kɔsn jɛ‑kalaŋ sum ɓo naan̰ dugŋ te bɛɗn goon paragin̰a.
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 ꞋJeelki kaam mɔɔtn se, naan̰ je ɔɔ bubin̰ an̰ kɔɔɗn ɓooro naɓo ɔɔɗin̰ te eyo. Gɔtn se naan̰ tɔɔyɔ ɔɔ sɛl mɛtn bubin̰a naɓo taar kɛn bubin̰ taaɗo se, naan̰ ɔŋ tɛrlin̰ te kuuy eyo.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Anum naase Ꞌɓaakiro gɔtn Raa ki se tec aan gɔɔ do ko kɛn gaan *Israɛlge ɓaaɗo mɛt ki se eyo. Ko ese se jꞋɔŋki jꞋutin̰ ute ji eyo. Naaɗe aak pooɗo ɔk do ki zir zir, gɔtɔ ɔɔɗ dɔrɔɗ, gɔtɔ paac ilim dib, naaɗe aak kuulu ɔl makɔn̰ɔ,
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 naaɗe booy kꞋtuuy pulu ɔɔ booy mind nam. Kɛn gaan Israɛlge jaay booy se, ɓeere ɔkɗe ɔɔ naaɗe taaɗ ɔɔ mɔɔtn naaɗe je booy taar kuuy ey sum.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Taar kɛn kꞋtaaɗɗe se naaɗe ɔŋ aasin̰ te gɛn booyin̰ eyo. Taar se taaɗɗen ɔɔ: Nam jaay ɓaa utga ro ko se, kɛn maala kic ɓo jꞋan̰ tund tɔɔlin̰ ute koa.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Nakŋ kɛn gaan Israɛlge aak se, nakŋ teecn̰ nirli. Taa naan̰ se ɓo *Musa ɗeek ɔɔ: Maam kic ɓeere ɔkuma ɔɔ rom ook marga jɛg jɛg.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Gaŋ naase se Ꞌɓaakiro mɛt ko kɛn kꞋdaŋin̰ Sion, do ko kɛn se ɓo ɔk gɛgɛr gɛn Raa zɛɛrɛ, naan̰ se ɓo Jeruzalɛm kɛn maakŋ raa ki. Gɔtn ese se ɓo gɔtn *kɔɗn Raage tusn dupu kando kando gɛn tɛɗn maak‑raapɗe se.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 Ɔɔ naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn kɛn gaan paraggen gɛn Raage tusni kɛn Raa raaŋga raaŋ roɗe maakŋ raa ki ɔɔ Ꞌɓaakiroga naan Raa ki naan̰ ɓo debm kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu paac. Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn ko gɛn jee ooyga kooy kɛn tɛɗo nakgen ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛn tɛɗga jee mɛc naan Raa ki se.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Naase se Ꞌɓaakiroga gɔtn Isa ki, naan̰ ɓo debm daan Raa ute jikilimge ɔɔ ute moosin̰ se ɓo naan̰ tɛɗ jeege *dɔɔkga kiji ute Raa ɔɔ moosn naan̰ ɔɔy se taaɗjeki cir gɛn Abɛl.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Ɔndki kɔndɔ! Debm taaɗsen taar ese se ɔn̰ten baateki gɛn booy taarin̰a. Do dɔkin̰ se jeegen baate booyo kuun taar debm kɛn Raa ɔlin̰o jaay taaɗɗen taarin̰ do naaŋ ki se. Taa naan̰ se ɓo naaɗe ɔŋoga dubar, num gaŋ naajegen kꞋbooyki Raa taaɗjeki maakŋ raa ki se, kɛn naajege jaay kꞋtɛrlin̰kiga naaga se, mɛt kando jꞋaki kɔŋ dubar cir gɛn naaɗe se ey ne?
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Do dɔkin̰ se Raa taaɗ sum ɓo, naaŋa tea; gaŋ ɓɔrse kic naan̰ taaɗjekiga nakŋ kɛn naan̰ utu Ꞌtɛɗa, naan̰ ɔɔ: Daala, maam mꞋutu mꞋte do naaŋa sum eyo num mꞋte maakŋ raa kici.
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Taargen naan̰ taaɗ ɔɔ: daala se, je ɗeekŋ ɔɔ nakgen kɛn Raa aalo paac se Raa utu an̰ Ꞌtɛɗin̰ Ꞌte makɔn̰ɔ ɔɔ utu Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Anum kɛn Ꞌkɔɔpm kiŋg jaay Ꞌte ey se, nakgen gɛn Raa kɛn jꞋɔŋ jꞋaakɗen ey se.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Bin ɓo naajege se Raa ɔsga gaara dojege tu ɔɔ gaar naan̰ se, ɔŋ te eyo. Taa naan̰ se kꞋtɔɔmki Raa ɔɔ Ꞌtɛɗin̰ki naabm kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki, kꞋɓeerin̰ki ɔɔ kꞋsookin̰ki.
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 Ɗeere, ɓɛrɛ, Raa naajege se, naan̰ aan gɔɔ pooɗo. Ɔɔ jeegen tɛɗ nakgen tɔɔlin̰ naan̰ ki ey se, naan̰ ɔsɗen naata.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.