Gálatas 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛse ɓo nakŋ maam saapin̰ mꞋje mꞋasen taaɗa: goono jaay utu baat num, booy taar jeege aan gɔɔ ɓul booy taar mɛlin̰a. Ey num nakge paac kaam jin̰a.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Num gaŋ kɛn naan̰ utu goon cɔkɔ se, jeege ɓo aakin̰ don̰ ki ɔɔ dɛjin̰a; naan̰ aɗen booy kuun taarɗe bini Ꞌkaan kaaɗ kɛn bubin̰ mala jen ro ki.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Naajege kic ɓo jꞋiŋgkiro aan gɔɔ gaangen sɛɛm se, nakgen ɔk tɔɔgɔ do *duni ki se tɛɗjekiro ɓulge.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Gaŋ kaaɗn *Raa taaɗn jaay aan se, Raa ɔlo Goonin̰ do naaŋ ki. Ɔɔ naan̰ se mɛnda ɓo oojin̰a ɔɔ iŋgo do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki,
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 taa dugŋ do jeegen iŋg maakŋ ɓul ki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se. Ute naan̰ se ɓo jꞋaki tɛɗn gaan Raage.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Nakŋ kɛn taaɗ ɔɔ naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage se, taa Raa ɔloga Nirl gɛn Goonin̰a maakse ki kɛn daŋ ɔɔ Abba. Abba se je ɗeekŋ ɔɔ: Bua.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Bin se ɓɔrse naai ɓul ey sum, num Ꞌtɛɗga goon Raa. Aan gɔɔ naai Ꞌtɛɗga goonin̰ se, Raa ute bɛɛn̰ se utu ai kɛɗn nakŋ naan̰ ɔn̰ gɛnin̰ge tu se kici.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Do dɔkin̰ kɛn naase Ꞌjeelki Raa ey ɓɔrt se, naase iŋgkiro ɓul maragge, num gaŋ maragge se raagen ɗeer eyo.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Num ɓɔrse naase Ꞌjeelkiga Raa, ey lɛ mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ Raa jeelsega naase, num taa ɗi jaay naase Ꞌtɛrlki daala do nakge tun ɔk tɔɔgɔ do naaŋ ki ara ɔɔ kɛn tɔɔl sɛr ey se. Naase Ꞌje aki tɛrl kiŋg ɓulu do nakge tun se daal la?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Taa naase Ꞌtaaɗki ɔɔki ɓiigen mɛtin̰ge ɓii *sɛrkɛ, laapgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, kaaɗgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, ɔɔ ɓaargen mɛtin̰ge kic ɓo ɔɔki gɛn sɛrkɛ.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Nakŋ naase Ꞌtɛɗki se ɔlum ɓeere maakum ki, taa maam mꞋje naabm maam mꞋtɛɗin̰ daanse ki se kutn cɛr eyo.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Gɛnaamge mꞋeemsen nɔɔ: ɓɔrse maam tɛɗga aan gɔɔ naase se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki aan gɔɔ maama. Ey num naase lɛ Ꞌtujumki te ɗim eyo.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Naase Ꞌjeelki, kɛn maam mꞋiŋgo daanse ki se, kaaɗ kɛn se maam mꞋkɔɔn̰o. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗseno Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi se deet deet.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Naase Ꞌdabarkiga taa maama kɛn maam kɔɔn̰ɔ se. Num gaŋ te naan̰ se kic ɓo, naase Ꞌbaatumki te eyo ɔɔ Ꞌrɛsumki te eyo. Anum naase ɔkumkiro aan gɔɔ *kɔɗn Raa, ɔɔ aan gɔɔ Isa al‑Masi mala.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Kaaɗ kɛn naane se naase maakse Ꞌraapo; num taa ɗi ɓɔrse naase maakse Ꞌraap ey se! Ey num mꞋjeele kɛn mꞋiŋgo maakse ki se, kɛn ɔkki ɗoobm kɛn jaay aki tooɗn kaamsege amɗekiro kɛɗ kic num, kaaɗn naane ɛɗumɗekiroga.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Num ɓɔrse kɛn mꞋtaaɗsen taar mɛt ki se ɓo, mꞋdɛlga debm taamooyse la?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Jee kɛn taaɗsen taar mɛt ki ey se, je aki ɓaa te naaɗe. Num maak‑saapm naaɗe se, maak‑saapm jig eyo. Gaŋ kɛn naaɗe tɛɗ bin se je ajeki gaaŋ te naapa, taa naase aki ɓaa te naaɗe.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Bɛɛki se, ɔŋki jeege jaay taarɗen naaɗe taaɗ se mɛt ki num, dɔɔkki taarse daayum ute naaɗe. Kɛn maam gɔtɔ kic num, bɛɛki se, taar se ɓo naase an̰ki kɔkŋ maakse ki daayum.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Gaan maak‑jemge, Ꞌbooyki mꞋasen ɗeeke: maam se tɛr dabar dabar daala aan gɔɔ mɛnd ɓaa koojo. Dubar kɛn maam dabar taa naase se, maam mꞋje bini naase aki tɛɗn aan gɔɔ al‑Masi.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Maakum ki se mꞋje mꞋtɛɗn te naase jaay, mꞋjeel ɗoobm taaɗin̰a, ey num ɓɔrse se taar se ɔkum taaɗ eyo.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 ꞋƊeekumki tu, naase jeegen Ꞌjeki ɔɔki aki kiŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se: Ko Taar se naase Ꞌjeel ɔkki mɛtin̰ ɗey?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Kitap ɗeek ɔɔ *Abraam se ɔk gaangen gaabge dio: kɛn kalaŋ ɓulin̰ ɓo oojin̰ ɔɔ kɛn kalaŋ goon mɛnd gɛndin̰a.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Goon kɛn ɓulin̰ ɓo oojin̰ se, jꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac. Gaŋ goon gɛn mɛnd gɛndin̰ se koojin̰ tec te bin eyo. Anum goon se, Raa mala ɓo taaɗga taaɗ Abraam ki ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗa.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Raa je ajeki taaɗn te ɗoobm nakgen deel se, naan̰ je ɗeekŋ ɔɔ, mɛndgen dio se tec aan gɔɔ dɔɔkŋ kaam dio, kɛn Raa dɔɔk te jeege. Agar, mɛndin̰ kɛn ɓulu se, tec aan gɔɔ dɔɔkŋ Raa dɔɔko te *Musa do ko kɛn Sinai. Num gaan Agarge se jꞋoojɗen ɓo ɓulge.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Agar, se naan̰ aan gɔɔ ko Sinai kɛn ute taa naaŋ Suge tu se. Ɔɔ tɛr naan̰ aan gɔɔ Jeruzalɛm kɛn utu iŋg ɓɔrse se, taa jeegen iŋg maak ki se naaɗe ɓulge do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Num gaŋ Jeruzalɛm maakŋ raa ki se, jeegen iŋg maak ki se, naaɗe se ɓulge eyo. Kɛse ɓo naaŋ naajege ɔɔ naan̰ se ɓo aan gɔɔ kon̰jege.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Taa Kitap taaɗ ɔɔ:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Gɛnaamge, ɓɔrse se naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage mala, aan gɔɔ Isakŋ kɛn Raa taaɗo do dɔkin̰ Abraam ki, ɔɔ te an̰sin̰ kɛɗ se.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Num gaŋ goon kꞋjꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac se, lee dabaro goon kɛn jꞋoojin̰ te tɔɔgŋ *Nirl Raa se. Ɓɔrse kic ɓo utu bin kici.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Num Ꞌsaapki tu Raa tap ɓo taaɗ ɔɔ ɗi maakŋ Kitap ki: ꞋTuur mɛnd ɓulu se ute goonin̰ naata. Taa goon mɛnd ɓulu se kɔŋ kɔsn kaagŋ ɓee tɛlɛ ute goon mɛnd gɛndi se eyo.
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Ɓɔrse gɛnaamge, naajege se kꞋgaan mɛnd kɛn ɓulu se eyo. Num gaŋ kꞋtɛɗkiga aan gɔɔ gaangen gɛn mɛnd gɛndin̰ se.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.