Gálatas 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs BKJ
1 Kɛse ɓo nakŋ maam saapin̰ mꞋje mꞋasen taaɗa: goono jaay utu baat num, booy taar jeege aan gɔɔ ɓul booy taar mɛlin̰a. Ey num nakge paac kaam jin̰a.
1 Agora digo, que o herdeiro, enquanto criança, em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo;
2 Num gaŋ kɛn naan̰ utu goon cɔkɔ se, jeege ɓo aakin̰ don̰ ki ɔɔ dɛjin̰a; naan̰ aɗen booy kuun taarɗe bini Ꞌkaan kaaɗ kɛn bubin̰ mala jen ro ki.
2 mas está sob tutores e administradores, até ao tempo determinado por seu pai.
3 Naajege kic ɓo jꞋiŋgkiro aan gɔɔ gaangen sɛɛm se, nakgen ɔk tɔɔgɔ do *duni ki se tɛɗjekiro ɓulge.
3 Assim também nós, quando éramos crianças, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo;
4 Gaŋ kaaɗn *Raa taaɗn jaay aan se, Raa ɔlo Goonin̰ do naaŋ ki. Ɔɔ naan̰ se mɛnda ɓo oojin̰a ɔɔ iŋgo do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki,
4 mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 taa dugŋ do jeegen iŋg maakŋ ɓul ki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se. Ute naan̰ se ɓo jꞋaki tɛɗn gaan Raage.
5 para redimir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Nakŋ kɛn taaɗ ɔɔ naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage se, taa Raa ɔloga Nirl gɛn Goonin̰a maakse ki kɛn daŋ ɔɔ Abba. Abba se je ɗeekŋ ɔɔ: Bua.
6 E porque vós sois filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho aos vossos corações, que clama: Aba, Pai.
7 Bin se ɓɔrse naai ɓul ey sum, num Ꞌtɛɗga goon Raa. Aan gɔɔ naai Ꞌtɛɗga goonin̰ se, Raa ute bɛɛn̰ se utu ai kɛɗn nakŋ naan̰ ɔn̰ gɛnin̰ge tu se kici.
7 Portanto, já não és servo, mas filho; e se és filho, então és também herdeiro de Deus por meio de Cristo.
8 Do dɔkin̰ kɛn naase Ꞌjeelki Raa ey ɓɔrt se, naase iŋgkiro ɓul maragge, num gaŋ maragge se raagen ɗeer eyo.
8 Outrora, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses.
9 Num ɓɔrse naase Ꞌjeelkiga Raa, ey lɛ mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ Raa jeelsega naase, num taa ɗi jaay naase Ꞌtɛrlki daala do nakge tun ɔk tɔɔgɔ do naaŋ ki ara ɔɔ kɛn tɔɔl sɛr ey se. Naase Ꞌje aki tɛrl kiŋg ɓulu do nakge tun se daal la?
9 Agora, porém, depois de conhecerdes a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos elementos fracos e miseráveis, aos quais desejais novamente estar em escravidão?
10 Taa naase Ꞌtaaɗki ɔɔki ɓiigen mɛtin̰ge ɓii *sɛrkɛ, laapgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, kaaɗgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, ɔɔ ɓaargen mɛtin̰ge kic ɓo ɔɔki gɛn sɛrkɛ.
10 Observais dias, e meses, e tempos e anos.
11 Nakŋ naase Ꞌtɛɗki se ɔlum ɓeere maakum ki, taa maam mꞋje naabm maam mꞋtɛɗin̰ daanse ki se kutn cɛr eyo.
11 Eu tenho receio por vós, de que eu tenha trabalhado convosco em vão.
12 Gɛnaamge mꞋeemsen nɔɔ: ɓɔrse maam tɛɗga aan gɔɔ naase se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki aan gɔɔ maama. Ey num naase lɛ Ꞌtujumki te ɗim eyo.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu; pois eu sou como vós sois; vós não me fizestes mal algum.
13 Naase Ꞌjeelki, kɛn maam mꞋiŋgo daanse ki se, kaaɗ kɛn se maam mꞋkɔɔn̰o. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗseno Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi se deet deet.
13 Vós sabeis como através de enfermidade na carne eu vos preguei o evangelho pela primeira vez.
14 Naase Ꞌdabarkiga taa maama kɛn maam kɔɔn̰ɔ se. Num gaŋ te naan̰ se kic ɓo, naase Ꞌbaatumki te eyo ɔɔ Ꞌrɛsumki te eyo. Anum naase ɔkumkiro aan gɔɔ *kɔɗn Raa, ɔɔ aan gɔɔ Isa al‑Masi mala.
14 E minha tentação, que estava em minha carne, nem por isto me desprezastes, nem me rejeitastes, antes me acolhestes como a um anjo de Deus, até mesmo como Cristo Jesus.
15 Kaaɗ kɛn naane se naase maakse Ꞌraapo; num taa ɗi ɓɔrse naase maakse Ꞌraap ey se! Ey num mꞋjeele kɛn mꞋiŋgo maakse ki se, kɛn ɔkki ɗoobm kɛn jaay aki tooɗn kaamsege amɗekiro kɛɗ kic num, kaaɗn naane ɛɗumɗekiroga.
15 Onde está agora aquela bem-aventurança da qual falastes? Pois tenho em memória que, se possível fora, vós teríeis arrancado os teus próprios olhos e dado-os para mim.
16 Num ɓɔrse kɛn mꞋtaaɗsen taar mɛt ki se ɓo, mꞋdɛlga debm taamooyse la?
16 Tornei-me, portanto, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Jee kɛn taaɗsen taar mɛt ki ey se, je aki ɓaa te naaɗe. Num maak‑saapm naaɗe se, maak‑saapm jig eyo. Gaŋ kɛn naaɗe tɛɗ bin se je ajeki gaaŋ te naapa, taa naase aki ɓaa te naaɗe.
17 Eles zelosamente têm afeto por vós, mas não para o bem; sim, eles vos excluiriam, a fim de que vós possais ter afeto por eles.
18 Bɛɛki se, ɔŋki jeege jaay taarɗen naaɗe taaɗ se mɛt ki num, dɔɔkki taarse daayum ute naaɗe. Kɛn maam gɔtɔ kic num, bɛɛki se, taar se ɓo naase an̰ki kɔkŋ maakse ki daayum.
18 Mas é bom ser zelosamente sempre afetado por uma coisa boa, e não somente quando estou presente convosco.
19 Gaan maak‑jemge, Ꞌbooyki mꞋasen ɗeeke: maam se tɛr dabar dabar daala aan gɔɔ mɛnd ɓaa koojo. Dubar kɛn maam dabar taa naase se, maam mꞋje bini naase aki tɛɗn aan gɔɔ al‑Masi.
19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Maakum ki se mꞋje mꞋtɛɗn te naase jaay, mꞋjeel ɗoobm taaɗin̰a, ey num ɓɔrse se taar se ɔkum taaɗ eyo.
20 eu desejo estar presente agora convosco, e mudar o tom da minha voz; porquanto eu me encontro em dúvida a respeito de vós.
21 ꞋƊeekumki tu, naase jeegen Ꞌjeki ɔɔki aki kiŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se: Ko Taar se naase Ꞌjeel ɔkki mɛtin̰ ɗey?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sob a lei: Não ouvis a lei?
22 Kitap ɗeek ɔɔ *Abraam se ɔk gaangen gaabge dio: kɛn kalaŋ ɓulin̰ ɓo oojin̰ ɔɔ kɛn kalaŋ goon mɛnd gɛndin̰a.
22 Porque está escrito, que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro de mulher livre.
23 Goon kɛn ɓulin̰ ɓo oojin̰ se, jꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac. Gaŋ goon gɛn mɛnd gɛndin̰ se koojin̰ tec te bin eyo. Anum goon se, Raa mala ɓo taaɗga taaɗ Abraam ki ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗa.
23 Mas aquele que nasceu da escrava nasceu segundo a carne, e aquele que nasceu da mulher livre nasceu da promessa.
24 Raa je ajeki taaɗn te ɗoobm nakgen deel se, naan̰ je ɗeekŋ ɔɔ, mɛndgen dio se tec aan gɔɔ dɔɔkŋ kaam dio, kɛn Raa dɔɔk te jeege. Agar, mɛndin̰ kɛn ɓulu se, tec aan gɔɔ dɔɔkŋ Raa dɔɔko te *Musa do ko kɛn Sinai. Num gaan Agarge se jꞋoojɗen ɓo ɓulge.
24 Tais coisas são uma alegoria; pois estes são os dois pactos: o do monte Sinai, que gerou para a escravidão, que é Agar.
25 Agar, se naan̰ aan gɔɔ ko Sinai kɛn ute taa naaŋ Suge tu se. Ɔɔ tɛr naan̰ aan gɔɔ Jeruzalɛm kɛn utu iŋg ɓɔrse se, taa jeegen iŋg maak ki se naaɗe ɓulge do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se.
25 Porque Agar é o monte Sinai na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em cativeiro com seus filhos.
26 Num gaŋ Jeruzalɛm maakŋ raa ki se, jeegen iŋg maak ki se, naaɗe se ɓulge eyo. Kɛse ɓo naaŋ naajege ɔɔ naan̰ se ɓo aan gɔɔ kon̰jege.
26 Mas a Jerusalém que está lá no alto é livre, e é a mãe de todos nós.
27 Taa Kitap taaɗ ɔɔ:
27 Porquanto está escrito: Alegra-te, tu estéril que não tens; esforça-te e clama, tu que não estás de parto, pois a desolada tem muito mais filhos do que aquela que tem um marido.
28 Gɛnaamge, ɓɔrse se naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage mala, aan gɔɔ Isakŋ kɛn Raa taaɗo do dɔkin̰ Abraam ki, ɔɔ te an̰sin̰ kɛɗ se.
28 Agora nós, irmãos, como Isaque o foi, somos os filhos da promessa.
29 Num gaŋ goon kꞋjꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac se, lee dabaro goon kɛn jꞋoojin̰ te tɔɔgŋ *Nirl Raa se. Ɓɔrse kic ɓo utu bin kici.
29 Como naquele tempo, aquele que era nascido segundo a carne perseguia o que havia nascido do Espírito, o mesmo se dá hoje.
30 Num Ꞌsaapki tu Raa tap ɓo taaɗ ɔɔ ɗi maakŋ Kitap ki: ꞋTuur mɛnd ɓulu se ute goonin̰ naata. Taa goon mɛnd ɓulu se kɔŋ kɔsn kaagŋ ɓee tɛlɛ ute goon mɛnd gɛndi se eyo.
30 Todavia, o que diz a escritura? Lança fora a escrava e o seu filho, porque o filho da mulher escrava não será herdeiro com o filho da mulher livre.
31 Ɓɔrse gɛnaamge, naajege se kꞋgaan mɛnd kɛn ɓulu se eyo. Num gaŋ kꞋtɛɗkiga aan gɔɔ gaangen gɛn mɛnd gɛndin̰ se.
31 Assim então, irmãos, nós não somos filhos da mulher escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.