Gálatas 4
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛse ɓo nakŋ maam saapin̰ mꞋje mꞋasen taaɗa: goono jaay utu baat num, booy taar jeege aan gɔɔ ɓul booy taar mɛlin̰a. Ey num nakge paac kaam jin̰a.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Num gaŋ kɛn naan̰ utu goon cɔkɔ se, jeege ɓo aakin̰ don̰ ki ɔɔ dɛjin̰a; naan̰ aɗen booy kuun taarɗe bini Ꞌkaan kaaɗ kɛn bubin̰ mala jen ro ki.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Naajege kic ɓo jꞋiŋgkiro aan gɔɔ gaangen sɛɛm se, nakgen ɔk tɔɔgɔ do *duni ki se tɛɗjekiro ɓulge.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 Gaŋ kaaɗn *Raa taaɗn jaay aan se, Raa ɔlo Goonin̰ do naaŋ ki. Ɔɔ naan̰ se mɛnda ɓo oojin̰a ɔɔ iŋgo do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki,
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 taa dugŋ do jeegen iŋg maakŋ ɓul ki do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se. Ute naan̰ se ɓo jꞋaki tɛɗn gaan Raage.
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 Nakŋ kɛn taaɗ ɔɔ naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage se, taa Raa ɔloga Nirl gɛn Goonin̰a maakse ki kɛn daŋ ɔɔ Abba. Abba se je ɗeekŋ ɔɔ: Bua.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Bin se ɓɔrse naai ɓul ey sum, num Ꞌtɛɗga goon Raa. Aan gɔɔ naai Ꞌtɛɗga goonin̰ se, Raa ute bɛɛn̰ se utu ai kɛɗn nakŋ naan̰ ɔn̰ gɛnin̰ge tu se kici.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Do dɔkin̰ kɛn naase Ꞌjeelki Raa ey ɓɔrt se, naase iŋgkiro ɓul maragge, num gaŋ maragge se raagen ɗeer eyo.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Num ɓɔrse naase Ꞌjeelkiga Raa, ey lɛ mꞋɗeekŋ mꞋɔɔ Raa jeelsega naase, num taa ɗi jaay naase Ꞌtɛrlki daala do nakge tun ɔk tɔɔgɔ do naaŋ ki ara ɔɔ kɛn tɔɔl sɛr ey se. Naase Ꞌje aki tɛrl kiŋg ɓulu do nakge tun se daal la?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Taa naase Ꞌtaaɗki ɔɔki ɓiigen mɛtin̰ge ɓii *sɛrkɛ, laapgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, kaaɗgen mɛtin̰ge ɔɔki gɛn sɛrkɛ, ɔɔ ɓaargen mɛtin̰ge kic ɓo ɔɔki gɛn sɛrkɛ.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Nakŋ naase Ꞌtɛɗki se ɔlum ɓeere maakum ki, taa maam mꞋje naabm maam mꞋtɛɗin̰ daanse ki se kutn cɛr eyo.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Gɛnaamge mꞋeemsen nɔɔ: ɓɔrse maam tɛɗga aan gɔɔ naase se, naase kic ɓo Ꞌtɛɗki aan gɔɔ maama. Ey num naase lɛ Ꞌtujumki te ɗim eyo.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Naase Ꞌjeelki, kɛn maam mꞋiŋgo daanse ki se, kaaɗ kɛn se maam mꞋkɔɔn̰o. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗseno Labar Jigan gɛn Isa *al‑Masi se deet deet.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Naase Ꞌdabarkiga taa maama kɛn maam kɔɔn̰ɔ se. Num gaŋ te naan̰ se kic ɓo, naase Ꞌbaatumki te eyo ɔɔ Ꞌrɛsumki te eyo. Anum naase ɔkumkiro aan gɔɔ *kɔɗn Raa, ɔɔ aan gɔɔ Isa al‑Masi mala.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Kaaɗ kɛn naane se naase maakse Ꞌraapo; num taa ɗi ɓɔrse naase maakse Ꞌraap ey se! Ey num mꞋjeele kɛn mꞋiŋgo maakse ki se, kɛn ɔkki ɗoobm kɛn jaay aki tooɗn kaamsege amɗekiro kɛɗ kic num, kaaɗn naane ɛɗumɗekiroga.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Num ɓɔrse kɛn mꞋtaaɗsen taar mɛt ki se ɓo, mꞋdɛlga debm taamooyse la?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Jee kɛn taaɗsen taar mɛt ki ey se, je aki ɓaa te naaɗe. Num maak‑saapm naaɗe se, maak‑saapm jig eyo. Gaŋ kɛn naaɗe tɛɗ bin se je ajeki gaaŋ te naapa, taa naase aki ɓaa te naaɗe.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Bɛɛki se, ɔŋki jeege jaay taarɗen naaɗe taaɗ se mɛt ki num, dɔɔkki taarse daayum ute naaɗe. Kɛn maam gɔtɔ kic num, bɛɛki se, taar se ɓo naase an̰ki kɔkŋ maakse ki daayum.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Gaan maak‑jemge, Ꞌbooyki mꞋasen ɗeeke: maam se tɛr dabar dabar daala aan gɔɔ mɛnd ɓaa koojo. Dubar kɛn maam dabar taa naase se, maam mꞋje bini naase aki tɛɗn aan gɔɔ al‑Masi.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Maakum ki se mꞋje mꞋtɛɗn te naase jaay, mꞋjeel ɗoobm taaɗin̰a, ey num ɓɔrse se taar se ɔkum taaɗ eyo.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 ꞋƊeekumki tu, naase jeegen Ꞌjeki ɔɔki aki kiŋg do *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se: Ko Taar se naase Ꞌjeel ɔkki mɛtin̰ ɗey?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Kitap ɗeek ɔɔ *Abraam se ɔk gaangen gaabge dio: kɛn kalaŋ ɓulin̰ ɓo oojin̰ ɔɔ kɛn kalaŋ goon mɛnd gɛndin̰a.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Goon kɛn ɓulin̰ ɓo oojin̰ se, jꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac. Gaŋ goon gɛn mɛnd gɛndin̰ se koojin̰ tec te bin eyo. Anum goon se, Raa mala ɓo taaɗga taaɗ Abraam ki ɔɔ utu an̰sin̰ kɛɗa.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Raa je ajeki taaɗn te ɗoobm nakgen deel se, naan̰ je ɗeekŋ ɔɔ, mɛndgen dio se tec aan gɔɔ dɔɔkŋ kaam dio, kɛn Raa dɔɔk te jeege. Agar, mɛndin̰ kɛn ɓulu se, tec aan gɔɔ dɔɔkŋ Raa dɔɔko te *Musa do ko kɛn Sinai. Num gaan Agarge se jꞋoojɗen ɓo ɓulge.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Agar, se naan̰ aan gɔɔ ko Sinai kɛn ute taa naaŋ Suge tu se. Ɔɔ tɛr naan̰ aan gɔɔ Jeruzalɛm kɛn utu iŋg ɓɔrse se, taa jeegen iŋg maak ki se naaɗe ɓulge do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Num gaŋ Jeruzalɛm maakŋ raa ki se, jeegen iŋg maak ki se, naaɗe se ɓulge eyo. Kɛse ɓo naaŋ naajege ɔɔ naan̰ se ɓo aan gɔɔ kon̰jege.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Taa Kitap taaɗ ɔɔ:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Gɛnaamge, ɓɔrse se naase Ꞌtɛɗkiga gaan Raage mala, aan gɔɔ Isakŋ kɛn Raa taaɗo do dɔkin̰ Abraam ki, ɔɔ te an̰sin̰ kɛɗ se.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Num gaŋ goon kꞋjꞋoojin̰ aan gɔɔ gaangen ɓaa se paac se, lee dabaro goon kɛn jꞋoojin̰ te tɔɔgŋ *Nirl Raa se. Ɓɔrse kic ɓo utu bin kici.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Num Ꞌsaapki tu Raa tap ɓo taaɗ ɔɔ ɗi maakŋ Kitap ki: ꞋTuur mɛnd ɓulu se ute goonin̰ naata. Taa goon mɛnd ɓulu se kɔŋ kɔsn kaagŋ ɓee tɛlɛ ute goon mɛnd gɛndi se eyo.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Ɓɔrse gɛnaamge, naajege se kꞋgaan mɛnd kɛn ɓulu se eyo. Num gaŋ kꞋtɛɗkiga aan gɔɔ gaangen gɛn mɛnd gɛndin̰ se.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.