Filipenses 2

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kiŋgsen Ꞌdɔɔkki ute *al‑Masi se, ɛɗsen kaay kaama ɗey la? Ɔɔ maakjen̰ dose ki se sɛlsen maakse ɗey la? Naase ute *Nirl Salal se Ꞌtum Ꞌtɛɗkiga kalaŋ ɗey la? Naase tap ɓo iŋgki se Ꞌjeki naapa ɔɔ Ꞌtɛɗki bɛɛ ute naapa ɗey la?
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 Kɛn bin num naase iŋg dɔɔkki taarse kalaŋ ɔɔ Ꞌtɛɗumki maakum‑raap te maraadin̰a. ꞋJeki naapa, iŋgki ute maakŋ kalaŋ ɔɔ ɔn̰ki maak‑saapse kic ɓo Ꞌtɛɗn kalaŋ.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Ɔn̰te Ꞌniki ute naapa ɔɔ ɔn̰te Ꞌmagalki rosege taa jeege asen kaaka, num gaŋ ɔɔpki rosege baata ɔɔ aakki jee kuuy se aan gɔɔ naaɗe se magal cirse naase.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Naŋa naŋa kic ɓo ɔn̰te kaakŋ do nakŋ naan̰ ki sum, num gaŋ n̰Ꞌkaakŋ do nakŋ jeege tun kuuy kici.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Naase utu naapa se ɔn̰ki maak‑saap se tecn̰ aan gɔɔ gɛn Isa *al‑Masi:
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 Naan̰ kɛn Raa mala mala se,
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Gaŋ naan̰ ɔɔp ron̰ baata
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Naan̰ ɔɔp ron̰ baata ɔɔ took taara bini
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Taa naan̰ se ɓo Raa se durin̰oga daan yoge tu
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Raa tɛɗin̰ bin se taa jeegen maakŋ raa ki,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 Ɔn̰ jeege paac ute taar naaŋɗege se
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Bin se, jee maak‑jemge, aan gɔɔ daayum naase lee Ꞌtookki taar Raa se, aayki kaamse Ꞌtɛɗki nakgen taaɗn jeege tu ɔɔ naase se ɔŋkiga kaaja, Ꞌtɛɗki rosege baata ɔɔ Ꞌɓeerki Raa ki. Ɔn̰te Ꞌtɛɗin̰ki kɛn maam mꞋutu sum, num kɛn maam gɔtɔ kic ɓo lee Ꞌtɛɗ Ꞌɓaan̰ki ute naanin̰a.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Taa Raa mala, naan̰ ɓo kɛn lee tɛɗ naabin̰a maakse ki, naan̰ ɛɗsen maak‑jea kɛn tɛɗsen naase aaskiga gɛn tɛɗn nakŋ kɛn naan̰ uuno doa do dɔkin̰a gɔɔ kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Nakŋ naase aki tɛɗn paac se ɔn̰te Ꞌnaajki ute naapa ɔɔ ɔn̰te Ꞌmooyki naaŋ ki.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Taa bin se ɓo naase aki tɛɗn jee ɔk taar ɗim roɗe ki eyo, jee *salal, ɔɔ aki tɛɗn gaan Raagen ɔk tuju roɗe ki eyo daan jeege tun ɓɔrse baate Raa. Naaɗe se jee tɔɔj eyo ɔɔ tɛɗn nakŋ mɛt ki eyo. Daan naaɗe ki se ɓo, naase aki kiŋg wɔɔr gɔtɔ aan gɔɔ pooɗn kɛn lee ɓaa wɔɔr maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗ se.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 Naase ɓo kɛn lee Ꞌtaaɗɗeki taar kɛn ɛɗ kaaja se: kɛn naase jaay lee Ꞌtɛɗki naan̰ se num, ɓii kɛn *al‑Masi aɗe tɛrl se am tɛɗn jiga aak eyo, bin se ɓo taa nakŋ maam mꞋtiŋg mꞋlee mꞋdabar mꞋtɛɗ se Ꞌtɛɗn nakŋ cɛr eyo.
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Kɛn maam ɓo mꞋkɔn̰ rom *sɛrkɛ taa mꞋtɛɗn kaasn sɛrkŋ kɛn naase lee Ꞌtɛɗki Raa ki se, maam maakum‑raapo. Sɛrkŋ ese se ɓo mꞋje taaɗn te kaal maaksen do Isa al‑Masi ki jaay ɔlse naase Ꞌtɛɗin̰ki naaba se. Taa naan̰ se ɓo maam maakum‑raapo ute naase paac.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Ɔɔ naase kic Ꞌtɛɗki maak‑raapo do naapse kɛn naase Ꞌtɛɗki ɔɔ Ꞌtɛɗki maak‑raapo ute maam kici!
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Tɛɗga num ute Mɛljege Isa se, maam mꞋsaapm mꞋutu mꞋasen kɔl Timote gɔtse ki taa amo ɓaa te labarse ɔɔ kɛn jaay mꞋɔŋga labarse se, am kɛɗn kaay kaama.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Naan̰ ey se maam mꞋɔk nam kuuy eyo kɛn Ꞌkiŋg te maam jaay Ꞌsaapm taa naase ɔɔ saapm do nakge tun an dose ki se.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Taa jeegen kuuy paac se saap do naabm naaɗe ki kalɗe ki salal ɔɔ naaɗe se ɔlɗen te naabm gɛn Isa *al‑Masi eyo.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Num nakŋ Timote tɛɗ se, naase kic Ꞌjeelin̰ki. Naan̰ se debm mɛc ɔɔ tuj ɔrmin̰ eyo ɔɔ naan̰ se tɛɗ naaba ute maama aan gɔɔ goon kɛn lee noog bubin̰a gɛn taaɗn Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi jeege tu.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Kɛn maam mꞋaak mꞋɔkga nakgen utu kaan dom ki se jaay ɓo, kaaɗ kɛn se maam mꞋsaapm mꞋɔɔ mꞋutu mꞋasesin̰ kɔlɔ.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Maam mꞋjeele ute Mɛljege Isa se tɛɗga sum ɓo, naan̰ utu am kɔn̰um maam kic mꞋutu mꞋasen ɓaa kaaka.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Kɛn bɛɛki se, maam je mꞋasen kɔl Epaprodit. Naan̰ se gɛnaajege ɔɔ tɛɗn naaba ute maam tɛlɛ ɔɔ naan̰ se aan gɔɔ asgar cɛɛm ki gɛn kuɗn bɔɔrɔ. Naase ɔlin̰kiro gɔtum ki se naan̰ ɓaamo ute nakŋ kɛn am noogo kɛn am kaasn kiŋguma.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Taa maakin̰ ki se naan̰ je asen ɓaa kaakŋ naase paac ute kaamin̰a. Ey num naan̰ se maakin̰a ɗaar eyo kɛn naan̰ jaay booy ɔɔ naase Ꞌbooykiga kaaɗ kɛn naan̰ oocno kɔɔn̰ɔ se.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Ey num kɛn naan̰ ooco kɔɔn̰ɔ se ɔɔpɔ cɔkɔ sum ɓo Ꞌkooyo, gaŋ Raa se tɛɗin̰ga bɛɛn̰a ɔɔ ɛɗin̰ga lapia. Raa se tɛɗ bɛɛn̰ naan̰ ki sum eyo, num gaŋ tɛɗumga maam ki kici taa mꞋkiŋg ɓo maakŋ maak‑tuj ki kalin̰ ki sum eyo.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Maam naar mꞋje mꞋasesin̰ kɔlɔ taa kɛn naan̰ jaay aan ɔŋsega ɔɔ naase jaay aakin̰kiga te kaamse se, bin se asen kɛɗn maak‑raapo ɔɔ maam kic ɓo maakum Ꞌtooɗn kaam kalaŋ.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Kɛn naan̰ jaay aan ɔŋsega se dɔɔɗ ɔkin̰ki ute maak‑raapo taa naan̰ se gɛnaajege ɗoobm Mɛljege tu. Jee aan gɔɔ naan̰ se ɔkɗeki ɔɔn̰ɔ.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Taa naabm Isa al‑Masi se, ɔɔpga cɔkɔ sum ɓo naan̰ aɗe kooyo. Ey num naan̰ aɗe Ꞌkutn kon̰a ɔɔ naan̰ ɓaaɗo se taa am tɛɗn naaba gɔɔ naase ki.
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.