Atos 8

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɔl took do taar jeege tun tɔɔl Etien se.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 Jee kɛn ɔk taar *Raa ɔɔn̰ se, kɛn naaɗe jaay ɓaa duubo Etien se, naaɗe tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo.
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Gaŋ Sɔl se je eglizn kɛn Jeruzalɛm ki se Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Naan̰ ɓaa ɓee ute ɓea tɔko mɛndge ute gaabgen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ ɓaaɗo ɔmbɗen daŋgay ki.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Jeegen wɔɔk se, naaɗe ɓaa lee maakŋ naaŋge tun kaam ara kaam ara ɔɔ naaɗe taaɗ Labar Jiga gɛn Isa se jeege tu.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Kɛn Pilip jaay bɔɔy aan maakŋ gɛgɛr kɛn kalaŋ bini taa naaŋ Samari ki se, naan̰ ɓaa taaɗɗen taar gɛn *al‑Masi se jeege tu.
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Jee dɛn se paac taa naapki took uun taar Pilip, taa naaɗe booyga maan nakŋ‑kɔɔɓm kɛn naan̰ lee tɛɗ se ɔɔ naaɗe mala kic aakin̰ga ute kaamɗe.
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 Gɔtn se sitange dɛna teec ro jeege tu ɔɔ kɛn naaɗe teec teec se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ jee kɔɔn̰ sitange se ɔŋ lapia. Gɔtn se jee k‑ruŋguyge ute jee cɛkɛɗge dɛna ɔŋ lapia kici.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 Taa naan̰ se ɓo, jee kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, maakɗe raap dɛn aak eyo.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Kaaɗ kɛn se gaaba kalaŋ utu tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn ese tap ɔɔ gaabm se ron̰ Simon. Naan̰ se, do dɔkin̰ tap ɓo naan̰ debm kɔrɗɔ ɔɔ iin̰ga num tɛɗ nakgen kɛn jee Samari ki aak kic ɔkɗen taaɗ eyo. Naan̰ tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a.
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Ɔnd do gaange tun sɛɛmɛ bini aan do jee magalge tu se, naaɗe paac aalin̰ maak ki. Naaɗe ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɓo tɔɔgŋ Raa mala kɛn kꞋdaŋin̰ Tɔɔgŋ Magal se.»
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Simon jaay baag tɛɗn kɔrɗin̰ sum se, daanin̰ dɔkga. Ute kɔrɗin̰ se, naan̰ iin̰ga num tɛɗɗen nakŋ‑kɔɔɓge ɔɔ kɛn naaɗe aak tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ tɛɗ jeege paac aalin̰ maak ki.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 Num kɛn naaɗe booy taar Pilipm taaɗɗen mɛtn taar gɛn Gaar Raa ɔɔ taar gɛn Isa al‑Masi se, gɔtn se mɛndge ute gaabge took uun taarin̰a ɔɔ naan̰ *batizɗe.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Gɔtn se Simon kic ɓo took aal maakin̰ do Isa al‑Masi ki ɔɔ naan̰ kic kꞋbatizin̰a ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɔk mɛtn Pilip tɛc. Kɛn naan̰ jaay aak nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel do kɛn Pilip lee tɛɗ se, naan̰ aak tap ɓo ɔkin̰ taaɗ eyo.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Kɛn *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen Jeruzalɛm ki jaay booy jꞋɔɔ jee Samari ki kic took uunga taar Raa se, naaɗe ɔlɗeno Piɛr ute Jan.
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 Kɛn naaɗe jaay aan se, naaɗe tɔnd mɛtn Raa taa jee Samari ki kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se taa Raa aɗen kɛɗn *Nirl Salal,
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 taa maakɗe ki se nam kalaŋ tap ɓo ɔŋ te Nirl Salal ey ɓɔrtɔ, num naaɗe se kꞋbatizɗe ɓo ute ro Mɛljege Isa sum.
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Gɔtn se Piɛr ute Jan baagɗen tɔnd jiɗe do jee Samari kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe ɔŋ Nirl Salal.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Kɛn Simon jaay aak jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen tɔnd jiɗe do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki jaay Raa ɛɗɗen Nirl Salal se, gɔtn se Simon taaɗ Piɛr ki ute Jan ki ɔɔ aɗen kɛɗn gurs.
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 Naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Ɛɗumkiro tɔɔgŋ se kici, taa debm jaay kɛn maam mꞋɔndga jim don̰ ki num, Ꞌkɔŋ Nirl Salal bin kici!»
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai ute gursi se, ɔn̰ Raa asen kutn kap, taa maaki ki se naai saap ɔɔ ute gursi se sum ɓo naai Ꞌkɔŋ dugŋ nakŋ kɛn Raa ɛɗ jeege tu cɛr se!
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Maakŋ naab kɛn ese se, naai bɛɗi gɔtɔ ute naaje, taa maakŋ naai naan Raa ki se, tɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰ eyo.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 Nakŋ naai Ꞌtɛɗ jig ey se, naai ɔɔɗ doi ro ki naatn ɔɔ tɔnd mɛtn Raa. Bin sum ɓo sɔm daan Raa utu ai tɔɔl *kusin̰igen maaki ki se.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Taa maam mꞋaaki naai se ɔɔ nakge paac se tɛɗn gɛn naai, ɔɔ naai se ɔɔpga ɓulu gɛn tɛɗn kusin̰a.»
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Piɛr ute Jan se, Simon tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala Ꞌtɔndki mɛtn Raa taa maama, taa nakŋ naase Ꞌtaaɗki se Ꞌkaan dom ki eyo!»
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Kɛn Piɛr ute Jan jaay taaɗo nakŋ kɛn naaɗe aako ɔɔ booyo gɔtn Isa ki ɔɔ taaɗa taar Raa jee Samari ki jaay aas se, naaɗe ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, maakŋ naaŋ Samarige tun ute dɛnin̰ se, gɔtn naaɗe aal maak ki paac se, naaɗe taaɗɗen Labar Jiga gɛn Isa.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Kɛn nakgen se jaay deel se, *kɔɗn Raa kalaŋ taaɗ Pilip ki ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa kaam kaam bɔɔyɔ kɛn gɔtin̰ kɔɗ‑ɓaara kɛn ɗoobm kɛn iin̰o Jeruzalɛm ki jaay bɔɔy ɓaa Gaza ki se.»
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Gɔtn se Pilip naar iin̰ ɓaa. Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa se, naan̰ uun kaamin̰ aak magala kalaŋ, kɔɗ Etiopi ɔɔ naan̰ se kaasi. Ɔɔ Nɛɛl gɛn jee Etiopi kɛn kꞋdaŋin̰ Kandas se, naan̰ ɔn̰in̰ maalin̰ paac kaam jin̰a ɔɔ naan̰ ɓo debm kɛn aakin̰ do maalin̰ge tu se. Naan̰ iŋgo Jeruzalɛm ki se gɛn keem Raa.
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 Kɛn naan̰ tɛrl ɓaa ɓaa se, naan̰ ook iŋg maakŋ puusin̰ ki ɔɔ dooy makɔn̰ɔ taar kɛn maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se.
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Gɔtn se *Nirl Raa ɗeek Pilip ki ɔɔ: «Aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se.»
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Gɔtn se Pilip aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se, ɔɔ naan̰ booy gaabm se iŋg dooy dooy maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se. Gɔtn se naan̰ tɛɗin̰ tɔɔsɛ ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Taar naai iŋg dooyin̰ se tap ɓo, naai Ꞌjeel ɔk mɛtin̰ ɗey la?»
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar se jaay nam taaɗ tɔɔkum te mɛtin̰ ey se, mꞋan̰ jeel mꞋɔɔ ɗio?» Gɔtn se kɔɗ Etiopi se taaɗ Pilip ki ɔɔ: «ꞋƁaaɗo ook iŋg cɛɛm ki taa am taaɗ tɔɔkŋ mɛtin̰a.»
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Kɛse ɓo taar Kitapm kɛn naan̰ iŋg dooyin̰ se ɔɔ taar se taaɗ ɔɔ:
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 Naan̰ se jꞋaakin̰ aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ ɔɔ gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, nam tap ɓo ɓaa te mɛtin̰ ki eyo;
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Gaabm se tɔnd mɛtn Pilip ɔɔ: «ꞋMooyum tu, ara se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se tap ɓo, taaɗ ute naŋa? Ute naan̰ malin̰ lɔɓu ute nam nam kuuy lɛ?»
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Gɔtn se Pilip uun mindin̰a ɔɔ baagin̰ taaɗn do taar kɛn naan̰ dooyin̰ se ɔɔ ute taar se, naan̰ taaɗin̰ Labar Jiga gɛn Isa.
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 Kɛn naaɗe uun ɗoobo ɓaa ɓaa se, gɔtn se naaɗe aak maane ɔɔ gaabm se taaɗin̰ ɔɔ: «Aaka, ɓɛrɛ jꞋɔŋga maane! Ne ɗim jaay am gaasum am *batiz ey se utu la?»
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 [Pilip ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay aal maaki do Isa *al‑Masi ki num, maam mꞋai batizi.» Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam se mꞋtookga Isa al‑Masi se Goon Raa.»]
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Gɔtn se naan̰ taaɗ ɔɔ puus se kꞋɗaarin̰a ɔɔ naaɗen di se paac bɔɔy tɛlɛ maakŋ maan kɛn se ɔɔ gɔtn se Pilip batizin̰a.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 Kɛn naaɗe jaay teeco maan sum se, Nirl Raa uun ɓaan ute Pilip se gam. Gaabm se jaay tɛrl aakin̰ se, aakin̰ naan̰ gɔtɔ. Num kɛn naan̰ jaay uun ɗoobin̰ ɓaa ɓaa se, ɓaa ute maak‑raapo.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 Gaŋ Pilip aak kaak se, naan̰ aanga kaam Azɔtɔs ki sum. Maakŋ gɛgɛrge tun naan̰ aalo maak ki paac bini aan maakŋ gɛgɛr Sezare ki se, naan̰ taaɗ Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi se jeege tu.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.