Atos 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Sɔl took do taar jeege tun tɔɔl Etien se.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Jee kɛn ɔk taar *Raa ɔɔn̰ se, kɛn naaɗe jaay ɓaa duubo Etien se, naaɗe tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Gaŋ Sɔl se je eglizn kɛn Jeruzalɛm ki se Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Naan̰ ɓaa ɓee ute ɓea tɔko mɛndge ute gaabgen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ ɓaaɗo ɔmbɗen daŋgay ki.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Jeegen wɔɔk se, naaɗe ɓaa lee maakŋ naaŋge tun kaam ara kaam ara ɔɔ naaɗe taaɗ Labar Jiga gɛn Isa se jeege tu.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Kɛn Pilip jaay bɔɔy aan maakŋ gɛgɛr kɛn kalaŋ bini taa naaŋ Samari ki se, naan̰ ɓaa taaɗɗen taar gɛn *al‑Masi se jeege tu.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Jee dɛn se paac taa naapki took uun taar Pilip, taa naaɗe booyga maan nakŋ‑kɔɔɓm kɛn naan̰ lee tɛɗ se ɔɔ naaɗe mala kic aakin̰ga ute kaamɗe.
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 Gɔtn se sitange dɛna teec ro jeege tu ɔɔ kɛn naaɗe teec teec se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ jee kɔɔn̰ sitange se ɔŋ lapia. Gɔtn se jee k‑ruŋguyge ute jee cɛkɛɗge dɛna ɔŋ lapia kici.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Taa naan̰ se ɓo, jee kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, maakɗe raap dɛn aak eyo.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Kaaɗ kɛn se gaaba kalaŋ utu tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn ese tap ɔɔ gaabm se ron̰ Simon. Naan̰ se, do dɔkin̰ tap ɓo naan̰ debm kɔrɗɔ ɔɔ iin̰ga num tɛɗ nakgen kɛn jee Samari ki aak kic ɔkɗen taaɗ eyo. Naan̰ tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Ɔnd do gaange tun sɛɛmɛ bini aan do jee magalge tu se, naaɗe paac aalin̰ maak ki. Naaɗe ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɓo tɔɔgŋ Raa mala kɛn kꞋdaŋin̰ Tɔɔgŋ Magal se.»
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Simon jaay baag tɛɗn kɔrɗin̰ sum se, daanin̰ dɔkga. Ute kɔrɗin̰ se, naan̰ iin̰ga num tɛɗɗen nakŋ‑kɔɔɓge ɔɔ kɛn naaɗe aak tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ tɛɗ jeege paac aalin̰ maak ki.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Num kɛn naaɗe booy taar Pilipm taaɗɗen mɛtn taar gɛn Gaar Raa ɔɔ taar gɛn Isa al‑Masi se, gɔtn se mɛndge ute gaabge took uun taarin̰a ɔɔ naan̰ *batizɗe.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Gɔtn se Simon kic ɓo took aal maakin̰ do Isa al‑Masi ki ɔɔ naan̰ kic kꞋbatizin̰a ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɔk mɛtn Pilip tɛc. Kɛn naan̰ jaay aak nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel do kɛn Pilip lee tɛɗ se, naan̰ aak tap ɓo ɔkin̰ taaɗ eyo.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Kɛn *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen Jeruzalɛm ki jaay booy jꞋɔɔ jee Samari ki kic took uunga taar Raa se, naaɗe ɔlɗeno Piɛr ute Jan.
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Kɛn naaɗe jaay aan se, naaɗe tɔnd mɛtn Raa taa jee Samari ki kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se taa Raa aɗen kɛɗn *Nirl Salal,
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 taa maakɗe ki se nam kalaŋ tap ɓo ɔŋ te Nirl Salal ey ɓɔrtɔ, num naaɗe se kꞋbatizɗe ɓo ute ro Mɛljege Isa sum.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Gɔtn se Piɛr ute Jan baagɗen tɔnd jiɗe do jee Samari kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe ɔŋ Nirl Salal.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Kɛn Simon jaay aak jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen tɔnd jiɗe do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki jaay Raa ɛɗɗen Nirl Salal se, gɔtn se Simon taaɗ Piɛr ki ute Jan ki ɔɔ aɗen kɛɗn gurs.
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 Naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Ɛɗumkiro tɔɔgŋ se kici, taa debm jaay kɛn maam mꞋɔndga jim don̰ ki num, Ꞌkɔŋ Nirl Salal bin kici!»
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai ute gursi se, ɔn̰ Raa asen kutn kap, taa maaki ki se naai saap ɔɔ ute gursi se sum ɓo naai Ꞌkɔŋ dugŋ nakŋ kɛn Raa ɛɗ jeege tu cɛr se!
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Maakŋ naab kɛn ese se, naai bɛɗi gɔtɔ ute naaje, taa maakŋ naai naan Raa ki se, tɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰ eyo.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Nakŋ naai Ꞌtɛɗ jig ey se, naai ɔɔɗ doi ro ki naatn ɔɔ tɔnd mɛtn Raa. Bin sum ɓo sɔm daan Raa utu ai tɔɔl *kusin̰igen maaki ki se.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Taa maam mꞋaaki naai se ɔɔ nakge paac se tɛɗn gɛn naai, ɔɔ naai se ɔɔpga ɓulu gɛn tɛɗn kusin̰a.»
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Piɛr ute Jan se, Simon tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala Ꞌtɔndki mɛtn Raa taa maama, taa nakŋ naase Ꞌtaaɗki se Ꞌkaan dom ki eyo!»
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Kɛn Piɛr ute Jan jaay taaɗo nakŋ kɛn naaɗe aako ɔɔ booyo gɔtn Isa ki ɔɔ taaɗa taar Raa jee Samari ki jaay aas se, naaɗe ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, maakŋ naaŋ Samarige tun ute dɛnin̰ se, gɔtn naaɗe aal maak ki paac se, naaɗe taaɗɗen Labar Jiga gɛn Isa.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Kɛn nakgen se jaay deel se, *kɔɗn Raa kalaŋ taaɗ Pilip ki ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa kaam kaam bɔɔyɔ kɛn gɔtin̰ kɔɗ‑ɓaara kɛn ɗoobm kɛn iin̰o Jeruzalɛm ki jaay bɔɔy ɓaa Gaza ki se.»
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 Gɔtn se Pilip naar iin̰ ɓaa. Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa se, naan̰ uun kaamin̰ aak magala kalaŋ, kɔɗ Etiopi ɔɔ naan̰ se kaasi. Ɔɔ Nɛɛl gɛn jee Etiopi kɛn kꞋdaŋin̰ Kandas se, naan̰ ɔn̰in̰ maalin̰ paac kaam jin̰a ɔɔ naan̰ ɓo debm kɛn aakin̰ do maalin̰ge tu se. Naan̰ iŋgo Jeruzalɛm ki se gɛn keem Raa.
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 Kɛn naan̰ tɛrl ɓaa ɓaa se, naan̰ ook iŋg maakŋ puusin̰ ki ɔɔ dooy makɔn̰ɔ taar kɛn maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se.
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Gɔtn se *Nirl Raa ɗeek Pilip ki ɔɔ: «Aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se.»
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Gɔtn se Pilip aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se, ɔɔ naan̰ booy gaabm se iŋg dooy dooy maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se. Gɔtn se naan̰ tɛɗin̰ tɔɔsɛ ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Taar naai iŋg dooyin̰ se tap ɓo, naai Ꞌjeel ɔk mɛtin̰ ɗey la?»
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar se jaay nam taaɗ tɔɔkum te mɛtin̰ ey se, mꞋan̰ jeel mꞋɔɔ ɗio?» Gɔtn se kɔɗ Etiopi se taaɗ Pilip ki ɔɔ: «ꞋƁaaɗo ook iŋg cɛɛm ki taa am taaɗ tɔɔkŋ mɛtin̰a.»
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Kɛse ɓo taar Kitapm kɛn naan̰ iŋg dooyin̰ se ɔɔ taar se taaɗ ɔɔ:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Naan̰ se jꞋaakin̰ aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ ɔɔ gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, nam tap ɓo ɓaa te mɛtin̰ ki eyo;
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Gaabm se tɔnd mɛtn Pilip ɔɔ: «ꞋMooyum tu, ara se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se tap ɓo, taaɗ ute naŋa? Ute naan̰ malin̰ lɔɓu ute nam nam kuuy lɛ?»
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Gɔtn se Pilip uun mindin̰a ɔɔ baagin̰ taaɗn do taar kɛn naan̰ dooyin̰ se ɔɔ ute taar se, naan̰ taaɗin̰ Labar Jiga gɛn Isa.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Kɛn naaɗe uun ɗoobo ɓaa ɓaa se, gɔtn se naaɗe aak maane ɔɔ gaabm se taaɗin̰ ɔɔ: «Aaka, ɓɛrɛ jꞋɔŋga maane! Ne ɗim jaay am gaasum am *batiz ey se utu la?»
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 [Pilip ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay aal maaki do Isa *al‑Masi ki num, maam mꞋai batizi.» Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam se mꞋtookga Isa al‑Masi se Goon Raa.»]
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Gɔtn se naan̰ taaɗ ɔɔ puus se kꞋɗaarin̰a ɔɔ naaɗen di se paac bɔɔy tɛlɛ maakŋ maan kɛn se ɔɔ gɔtn se Pilip batizin̰a.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Kɛn naaɗe jaay teeco maan sum se, Nirl Raa uun ɓaan ute Pilip se gam. Gaabm se jaay tɛrl aakin̰ se, aakin̰ naan̰ gɔtɔ. Num kɛn naan̰ jaay uun ɗoobin̰ ɓaa ɓaa se, ɓaa ute maak‑raapo.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Gaŋ Pilip aak kaak se, naan̰ aanga kaam Azɔtɔs ki sum. Maakŋ gɛgɛrge tun naan̰ aalo maak ki paac bini aan maakŋ gɛgɛr Sezare ki se, naan̰ taaɗ Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi se jeege tu.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.