Atos 8
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF
1 Sɔl took do taar jeege tun tɔɔl Etien se.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se naquele dia uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judéia e de Samaria, exceto os apóstolos.
2 Jee kɛn ɔk taar *Raa ɔɔn̰ se, kɛn naaɗe jaay ɓaa duubo Etien se, naaɗe tɔɔy dɔɔk taara ɔn̰ eyo.
2 E uns homens piedosos foram enterrar Estêvão, e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Gaŋ Sɔl se je eglizn kɛn Jeruzalɛm ki se Ꞌtɛɗn gɔtɔ. Naan̰ ɓaa ɓee ute ɓea tɔko mɛndge ute gaabgen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ ɓaaɗo ɔmbɗen daŋgay ki.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Jeegen wɔɔk se, naaɗe ɓaa lee maakŋ naaŋge tun kaam ara kaam ara ɔɔ naaɗe taaɗ Labar Jiga gɛn Isa se jeege tu.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda a parte, anunciando a palavra.
5 Kɛn Pilip jaay bɔɔy aan maakŋ gɛgɛr kɛn kalaŋ bini taa naaŋ Samari ki se, naan̰ ɓaa taaɗɗen taar gɛn *al‑Masi se jeege tu.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria lhes pregava a Cristo.
6 Jee dɛn se paac taa naapki took uun taar Pilip, taa naaɗe booyga maan nakŋ‑kɔɔɓm kɛn naan̰ lee tɛɗ se ɔɔ naaɗe mala kic aakin̰ga ute kaamɗe.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia;
7 Gɔtn se sitange dɛna teec ro jeege tu ɔɔ kɛn naaɗe teec teec se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ jee kɔɔn̰ sitange se ɔŋ lapia. Gɔtn se jee k‑ruŋguyge ute jee cɛkɛɗge dɛna ɔŋ lapia kici.
7 Pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Taa naan̰ se ɓo, jee kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, maakɗe raap dɛn aak eyo.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Kaaɗ kɛn se gaaba kalaŋ utu tiŋg maakŋ gɛgɛr kɛn ese tap ɔɔ gaabm se ron̰ Simon. Naan̰ se, do dɔkin̰ tap ɓo naan̰ debm kɔrɗɔ ɔɔ iin̰ga num tɛɗ nakgen kɛn jee Samari ki aak kic ɔkɗen taaɗ eyo. Naan̰ tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a.
9 E estava ali um certo homem, chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica, e tinha iludido o povo de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Ɔnd do gaange tun sɛɛmɛ bini aan do jee magalge tu se, naaɗe paac aalin̰ maak ki. Naaɗe ɗeek ɔɔ: «Gaabm se ɓo tɔɔgŋ Raa mala kɛn kꞋdaŋin̰ Tɔɔgŋ Magal se.»
10 Ao qual todos atendiam, desde o menor até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Simon jaay baag tɛɗn kɔrɗin̰ sum se, daanin̰ dɔkga. Ute kɔrɗin̰ se, naan̰ iin̰ga num tɛɗɗen nakŋ‑kɔɔɓge ɔɔ kɛn naaɗe aak tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo ɔɔ tɛɗ jeege paac aalin̰ maak ki.
11 E atendiam-no, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Num kɛn naaɗe booy taar Pilipm taaɗɗen mɛtn taar gɛn Gaar Raa ɔɔ taar gɛn Isa al‑Masi se, gɔtn se mɛndge ute gaabge took uun taarin̰a ɔɔ naan̰ *batizɗe.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus, e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Gɔtn se Simon kic ɓo took aal maakin̰ do Isa al‑Masi ki ɔɔ naan̰ kic kꞋbatizin̰a ɔɔ gɔtn se, naan̰ ɔk mɛtn Pilip tɛc. Kɛn naan̰ jaay aak nakŋ‑kɔɔɓge ute nakgen deel do kɛn Pilip lee tɛɗ se, naan̰ aak tap ɓo ɔkin̰ taaɗ eyo.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Kɛn *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen Jeruzalɛm ki jaay booy jꞋɔɔ jee Samari ki kic took uunga taar Raa se, naaɗe ɔlɗeno Piɛr ute Jan.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 Kɛn naaɗe jaay aan se, naaɗe tɔnd mɛtn Raa taa jee Samari ki kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se taa Raa aɗen kɛɗn *Nirl Salal,
15 Os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo
16 taa maakɗe ki se nam kalaŋ tap ɓo ɔŋ te Nirl Salal ey ɓɔrtɔ, num naaɗe se kꞋbatizɗe ɓo ute ro Mɛljege Isa sum.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido; mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus).
17 Gɔtn se Piɛr ute Jan baagɗen tɔnd jiɗe do jee Samari kɛn aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se ɔɔ naan̰ kɛn se sum ɓo, naaɗe ɔŋ Nirl Salal.
17 Então lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Kɛn Simon jaay aak jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen tɔnd jiɗe do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki jaay Raa ɛɗɗen Nirl Salal se, gɔtn se Simon taaɗ Piɛr ki ute Jan ki ɔɔ aɗen kɛɗn gurs.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Ɛɗumkiro tɔɔgŋ se kici, taa debm jaay kɛn maam mꞋɔndga jim don̰ ki num, Ꞌkɔŋ Nirl Salal bin kici!»
19 Dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Gaŋ Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai ute gursi se, ɔn̰ Raa asen kutn kap, taa maaki ki se naai saap ɔɔ ute gursi se sum ɓo naai Ꞌkɔŋ dugŋ nakŋ kɛn Raa ɛɗ jeege tu cɛr se!
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Maakŋ naab kɛn ese se, naai bɛɗi gɔtɔ ute naaje, taa maakŋ naai naan Raa ki se, tɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰ eyo.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Nakŋ naai Ꞌtɛɗ jig ey se, naai ɔɔɗ doi ro ki naatn ɔɔ tɔnd mɛtn Raa. Bin sum ɓo sɔm daan Raa utu ai tɔɔl *kusin̰igen maaki ki se.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniqüidade, e ora a Deus, para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Taa maam mꞋaaki naai se ɔɔ nakge paac se tɛɗn gɛn naai, ɔɔ naai se ɔɔpga ɓulu gɛn tɛɗn kusin̰a.»
23 Pois vejo que estás em fel de amargura, e em laço de iniqüidade.
24 Piɛr ute Jan se, Simon tɛrlɗen ɔɔ: «Naase mala Ꞌtɔndki mɛtn Raa taa maama, taa nakŋ naase Ꞌtaaɗki se Ꞌkaan dom ki eyo!»
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Kɛn Piɛr ute Jan jaay taaɗo nakŋ kɛn naaɗe aako ɔɔ booyo gɔtn Isa ki ɔɔ taaɗa taar Raa jee Samari ki jaay aas se, naaɗe ɔk tɛrl Jeruzalɛm ki. Kɛn naaɗe ɓaa ɓaa se, maakŋ naaŋ Samarige tun ute dɛnin̰ se, gɔtn naaɗe aal maak ki paac se, naaɗe taaɗɗen Labar Jiga gɛn Isa.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e em muitas aldeias dos samaritanos anunciaram o evangelho.
26 Kɛn nakgen se jaay deel se, *kɔɗn Raa kalaŋ taaɗ Pilip ki ɔɔ: «Iin̰ Ꞌɓaa kaam kaam bɔɔyɔ kɛn gɔtin̰ kɔɗ‑ɓaara kɛn ɗoobm kɛn iin̰o Jeruzalɛm ki jaay bɔɔy ɓaa Gaza ki se.»
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai para o lado do sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserta.
27 Gɔtn se Pilip naar iin̰ ɓaa. Kɛn naan̰ ɓaa ɓaa se, naan̰ uun kaamin̰ aak magala kalaŋ, kɔɗ Etiopi ɔɔ naan̰ se kaasi. Ɔɔ Nɛɛl gɛn jee Etiopi kɛn kꞋdaŋin̰ Kandas se, naan̰ ɔn̰in̰ maalin̰ paac kaam jin̰a ɔɔ naan̰ ɓo debm kɛn aakin̰ do maalin̰ge tu se. Naan̰ iŋgo Jeruzalɛm ki se gɛn keem Raa.
27 E levantou-se, e foi; e eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros, e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Kɛn naan̰ tɛrl ɓaa ɓaa se, naan̰ ook iŋg maakŋ puusin̰ ki ɔɔ dooy makɔn̰ɔ taar kɛn maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se.
28 Regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Gɔtn se *Nirl Raa ɗeek Pilip ki ɔɔ: «Aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se.»
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te, e ajunta-te a esse carro.
30 Gɔtn se Pilip aan̰ ɔŋ mɛtn debm puus se, ɔɔ naan̰ booy gaabm se iŋg dooy dooy maakŋ Kitapm gɛn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi se. Gɔtn se naan̰ tɛɗin̰ tɔɔsɛ ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Taar naai iŋg dooyin̰ se tap ɓo, naai Ꞌjeel ɔk mɛtin̰ ɗey la?»
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes tu o que lês?
31 Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Taar se jaay nam taaɗ tɔɔkum te mɛtin̰ ey se, mꞋan̰ jeel mꞋɔɔ ɗio?» Gɔtn se kɔɗ Etiopi se taaɗ Pilip ki ɔɔ: «ꞋƁaaɗo ook iŋg cɛɛm ki taa am taaɗ tɔɔkŋ mɛtin̰a.»
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém não me ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Kɛse ɓo taar Kitapm kɛn naan̰ iŋg dooyin̰ se ɔɔ taar se taaɗ ɔɔ:
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, Assim não abriu a sua boca.
33 Naan̰ se jꞋaakin̰ aan gɔɔ nakŋ cɛrɛ ɔɔ gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, nam tap ɓo ɓaa te mɛtin̰ ki eyo;
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; E quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Gaabm se tɔnd mɛtn Pilip ɔɔ: «ꞋMooyum tu, ara se debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se tap ɓo, taaɗ ute naŋa? Ute naan̰ malin̰ lɔɓu ute nam nam kuuy lɛ?»
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo, ou de algum outro?
35 Gɔtn se Pilip uun mindin̰a ɔɔ baagin̰ taaɗn do taar kɛn naan̰ dooyin̰ se ɔɔ ute taar se, naan̰ taaɗin̰ Labar Jiga gɛn Isa.
35 Então Filipe, abrindo a sua boca, e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Kɛn naaɗe uun ɗoobo ɓaa ɓaa se, gɔtn se naaɗe aak maane ɔɔ gaabm se taaɗin̰ ɔɔ: «Aaka, ɓɛrɛ jꞋɔŋga maane! Ne ɗim jaay am gaasum am *batiz ey se utu la?»
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 [Pilip ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn naai jaay aal maaki do Isa *al‑Masi ki num, maam mꞋai batizi.» Gaabm se tɛrlin̰ ɔɔ: «Yɛɛ, maam se mꞋtookga Isa al‑Masi se Goon Raa.»]
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Gɔtn se naan̰ taaɗ ɔɔ puus se kꞋɗaarin̰a ɔɔ naaɗen di se paac bɔɔy tɛlɛ maakŋ maan kɛn se ɔɔ gɔtn se Pilip batizin̰a.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Kɛn naaɗe jaay teeco maan sum se, Nirl Raa uun ɓaan ute Pilip se gam. Gaabm se jaay tɛrl aakin̰ se, aakin̰ naan̰ gɔtɔ. Num kɛn naan̰ jaay uun ɗoobin̰ ɓaa ɓaa se, ɓaa ute maak‑raapo.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Gaŋ Pilip aak kaak se, naan̰ aanga kaam Azɔtɔs ki sum. Maakŋ gɛgɛrge tun naan̰ aalo maak ki paac bini aan maakŋ gɛgɛr Sezare ki se, naan̰ taaɗ Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi se jeege tu.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.