Atos 5

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Num gaŋ maakɗe ki se, debm kuuy ron̰ Ananias ute mɛndin̰ ron̰ Sapira, naaɗe se ɔk gɔtɔ. Ɔɔ naaɗe se dɔɔk taarɗe kalaŋ ɓaa dugŋ ute gɔtɗe se naata.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Naan̰ ute mɛndin̰ se, gursn se naaɗe gaaŋ ute mɛtin̰a ɔɔ gɔtn se gaabin̰ ɓaan ute gursn ɔɔp se, ji *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Ananias, gɛn ɗi jaay naai ɔn̰ *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd ɗooc maak ki bin se? Kɛn Ꞌgaaŋo mɛt kɔɔpm gursi gɔti ki se kɛse taar‑kɔɔɓm kɛn naai Ꞌtɛɗ se tɛɗn *Nirl Salal ki.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Kɛn dugin̰ te ey lɛ gɔtɔ se gɛn naai tap ey la? Ɔɔ kɛn naai jaay dugin̰ga kic num, gursin̰ se gɛn naai ey la? Kɛn ɔli jaay taaɗ taar‑kɔɔɓɔ se gɛn ɗi? Taar‑kɔɔɓm kɛn naai tɛɗin̰ se, Ꞌtɛɗin̰ jikilimge tu eyo, gaŋ naai tɛɗin̰ *Raa ki.»
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Kɛn jaay Ananias booy taar se, naan̰ aal ooc ooyo ɔɔ jeegen paacn̰ jaay booy labar ese se, ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Gɔtn se, gaan kɔɗge ɓaaɗo teelin̰ ute kala ɔɔ uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Kɛn nakŋ se deel jaay ɓaa ɓaa nakŋ lɛr mɔtɔ se, mɛnd Ananias ɓaaɗo ɛnd gɔtn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu se; naɓo nakŋ kɛn aan do gaabin̰ ki se, naan̰ jeel eyo.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Gɔtn se Piɛr tɛɛsin̰ ɔɔ: «Gɔtsen naase Ꞌdugin̰ki se, kɛse ɓo gursin̰ paac sum ne?» Mɛnda took ɔɔ: «Yɛɛ. Kɛse ɓo gursin̰a.»
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai ute gaabi Ꞌdɔɔkki taarse gɛn naam *Nirl Raa se? ꞋBooyo! Jee kɛn ɔlo gaabi maakŋ iiɓ ki se aanga taa ɗoob ki. ꞋBooy gɔtn jɛɗe! Naaɗe utu ɓaaɗo ai ɓaa kuun kɔli naai kici.»
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Gɔtn ese sum ɓo, mɛnda se naar ooc ooy naan Piɛr ki. Kɛn gaan kɔɗge jaay aan se, naaɗe ɛnd se ɔŋin̰ naan̰ ooyga ɔɔ naaɗe uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki cɛɛ gaabin̰ ki.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Gɔtn se jee *egliz ki paac ute jee kuuy paac jaay booy labar ese se, naaɗe ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Raa ɔl jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ute nakgen deel doa naan jeege tu. Naaɗe paac taarɗe kalaŋ ɔɔ lee tus mɛtn daabm Salomon ki.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Anum jee kuuy se nam tap ɓo took gɛn tum te naaɗe eyo; gaŋ jee dɛnge se lee tɔɔm jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ute naan̰ se kic ɓo jeege dɛna, mɛndge ute gaabge, took aal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ ɓaaɗo ziiɗ do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Taa nakŋ‑kɔɔɓgen jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige lee tɛɗ se, ɔl jeege teecn̰no ute jee kɔɔn̰ge tuun taalɗeno do daŋalge tu ey lɛ do raagge tu; naaɗe ɓaaɗo tɔndɗen do ɗoobge tu, taa kɛn Piɛr deel deel jaay nirlin̰ deebga doɗe ki se, sɔm maakɗe ki se, nam kalaŋ utu Ꞌkɔŋ lapia.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Gɔtn se jeegen kuuy kic ɓo dɛna kɛn iin̰o maakŋ naaŋge tun kɛn cɛɛ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki, naaɗe ɓaano ute jee kɔɔn̰ɗege ɔɔ jee kɛn ɔk kɔɔn̰ sitange. Gɔtn se naaɗe paac ɔŋ lapia.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Do nakge tun tɛɗ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute *Sadusegen ute naan̰ se, tɛɗn maak‑kilimi ro jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu ɔɔ gɔtn se naaɗe iin̰ roɗe ki.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Gɔtn se naaɗe tɔk ɔmbɗen daŋgay kɛn kꞋlee kꞋtɔkŋ kꞋtɔl jeege.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Gaŋ maakŋ nɔɔr ki se, *kɔɗn Raa ɓaaɗo tɔɔɗn ute kaam taar daŋgayge se naatn ɔɔ ɔɔɗ teecɗeno naatn ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 «ꞋƁaaki daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ Ꞌtaaɗki taargen paacn̰ kɛn ɛɗ kaaja se jeege tu.»
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Gɔtn se naaɗe took do taar kɔɗn Raa ki ɔɔ tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, naaɗe ɓaa daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naaɗe baag dooy jeege gɔtn ese.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Num jee kɛn jꞋɔlɗe naaba taa ɓaa kaakŋ jee daŋgayge se, naaɗe aan se ɔŋɗen te eyo. Gɔtn se naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee ɔlɗeno se ɔɔ taaɗɗen mɛtn taar nakgen deel se paac ɔɔ:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 «Kɛn naaje jaay jꞋaan se, kꞋjꞋɔŋ kaam taar daŋgayge se kꞋgaasin̰ga gaas ute lɛkɛrlɛ ɔɔ jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgayge se lɛ, ɗaar ɗaar taa‑ɗoob ki. Naɓo kɛn naaje jaay kꞋtɔɔɗ kaam taara se, jꞋɔŋ te nam maak ki eyo.»
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Kɛn magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa ute magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay booy taar se, gɔtn se taar naaɗe Ꞌtaaɗ tap ɓo jeel eyo. Anum naaɗe tɔnd mɛtn naapa do nakge tun deel se.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Gaŋ gɔtn se deb kalaŋ iin̰o daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɓaaɗo taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɓɛrɛ, jeegen naase tɔk ɔmbɗeki daŋgay ki se, ɓɔrse naaɗe utu daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ ɗaar dooy dooy jeege.»
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Gɔtn se magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa se iin̰ ɓaa ute jeen̰ge tɔk ɓaanɗeno ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se, naɓo ute taa tɔɔg eyo, taa naaɗe ɓeer ɓeer jee dɛnge tu ɔɔ sɔm aɗen tund te ko cɛrɛ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Kɛn jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgay ki jaay tɔk ɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige naan Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se, gɔtn se *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki tɛɛsɗe ɔɔ:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 «Naaje kꞋgaassen jꞋɔɔ ɔn̰ten Ꞌdooyki jeege ute ro gaabm se bin ey la? Aakki nakŋ naase Ꞌtɛɗki se jaayo? Jeegen Jeruzalɛm ki se lɛ, naase Ꞌtaaɗ Ꞌdɔɔɗɗekiga paac. Naase Ꞌje aki kɔl moosn gaabm se Ꞌkɔɔpm mindje ki.»
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Gaŋ Piɛr ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen kuuy tɛrlɗen ɔɔ: «Bɛɛki num, nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki se ɓo, jꞋan̰ tɛɗ jaay kꞋtɛɗn nakŋ kɛn jikilimge maakɗe jea.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Naase ɓo jee kɛn tup tɔɔlki Isa ro kaag ki, gaŋ Raa bubjege, durin̰oga daan yoge tu,
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 ɔɔ uun ɓaa ɔndin̰ga do ji daamin̰ ki, ɔɔ tɛɗin̰ naan̰ ɓo tɛɗga gaar jeege ɔɔ Debm Kaajn̰ jeege taa kɔɔɗn ɗoobo gaan *Israɛlge tu gɛn tɛrl maakɗe, ɔɔ Raa aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Do nakge tun deel paac se, naaje kꞋsaaɗin̰ge ɔɔ *Nirl Salal kɛn Raa ɛɗ jeege tun tookga taarin̰ se, kic ɓo saaɗa.»
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, maakɗe taarɗe pirin̰ aan gɔɔ aki ɗoobo, ɔɔ naaɗe je aɗen tɔɔlɔ.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Num gaŋ gaaba kalaŋ naan̰ kɔɗ *Parizi, naan̰ maakŋ Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se kici ɔɔ naan̰ se ron̰ Gamaliɛl. Naan̰ se debm jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa gɛn Yaudge ɔɔ gaan Israɛlge paac aalin̰ maak ki. Naan̰ iin̰ ɗaar naan jeege tun se ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «Jee se, ɔɔɗɗeki naatn jaayo.»
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay jꞋɔɔɗ kꞋteecɗen naatn sum se, naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Naase gɛnaamgen gaan Israɛlge, ɔndki kɔndɔ do nakge tun naase Ꞌje aki tɛɗn do jeege tun ese.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 ꞋJeelki, gɔɔr gɔɔr ara sum ɓo, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Tedas. Naan̰ se tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔl gaabge ɓaa ɓaa nakŋ kaar‑sɔɔ se ɓaa mɛtin̰ ki. Gɔtn kꞋtɔɔlin̰ sum se, gaabgen mɛtin̰ ki se aan̰ wɔɔkɔ ɔɔ naabɗe se lɛ ɗaara.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Tɛr kaaɗ kɛn magal jee taa naaŋ *Rɔm ki jaay iin̰ taa mɛɗn jeege se, naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ kɔɗ Galile kꞋdaŋin̰ Judas se, naan̰ kic tɛɗ jeege dɛna ɓaa mɛtin̰ ki. Kɛn naan̰ jaay kꞋtɔɔlin̰ se, jee mɛtn naan̰ ki se kic ɓo aan̰ wɔɔkɔ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Ɓɔrse, maam mꞋje mꞋasen taaɗa: ɔɔɗki dose dɔkɔ ro jeege tun ese, ɔn̰ɗeki naaɗe ɓaa. Kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn jikilimge sum lɛ, utu Ꞌɗaar kalin̰ ki.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Num, kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn Raa lɛ, naase an̰ki kɔŋ ɗaar eyo! Ɔndki kɔndɔ, sɔm ɓaa naase aki tɛɗn jee taamooy Raage!» Gɔtn se naaɗe took uun taarin̰a.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Naaɗe ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se ɔɔ gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔndɗen ute mɛɛjɛ ɔɔ gaasɗe ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn ro Isa *al‑Masi se nam ki, ɔɔ bin jaay ɓo naaɗe tɔɔɗ tɔlɗe.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay teeco gɔtn ese se, maakɗe‑raap sakan̰ taa Raa se ɔŋɗe naaɗe se jee an̰ kaasin̰ gɛn dabar taa Isa.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Ute naan̰ se kic ɓo, ɓii‑raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ maakŋ ɓeege tu se, naaɗe daayum lee dooy jeege ɔɔ taaɗɗen Labar Jigan gɛn Isa se jeege tu. Ɔɔ jeege se, naaɗe lee taaɗɗen ɔɔ: Isa se ɓo, al‑Masi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.