Atos 5
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Num gaŋ maakɗe ki se, debm kuuy ron̰ Ananias ute mɛndin̰ ron̰ Sapira, naaɗe se ɔk gɔtɔ. Ɔɔ naaɗe se dɔɔk taarɗe kalaŋ ɓaa dugŋ ute gɔtɗe se naata.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Naan̰ ute mɛndin̰ se, gursn se naaɗe gaaŋ ute mɛtin̰a ɔɔ gɔtn se gaabin̰ ɓaan ute gursn ɔɔp se, ji *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Ananias, gɛn ɗi jaay naai ɔn̰ *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd ɗooc maak ki bin se? Kɛn Ꞌgaaŋo mɛt kɔɔpm gursi gɔti ki se kɛse taar‑kɔɔɓm kɛn naai Ꞌtɛɗ se tɛɗn *Nirl Salal ki.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Kɛn dugin̰ te ey lɛ gɔtɔ se gɛn naai tap ey la? Ɔɔ kɛn naai jaay dugin̰ga kic num, gursin̰ se gɛn naai ey la? Kɛn ɔli jaay taaɗ taar‑kɔɔɓɔ se gɛn ɗi? Taar‑kɔɔɓm kɛn naai tɛɗin̰ se, Ꞌtɛɗin̰ jikilimge tu eyo, gaŋ naai tɛɗin̰ *Raa ki.»
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Kɛn jaay Ananias booy taar se, naan̰ aal ooc ooyo ɔɔ jeegen paacn̰ jaay booy labar ese se, ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Gɔtn se, gaan kɔɗge ɓaaɗo teelin̰ ute kala ɔɔ uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Kɛn nakŋ se deel jaay ɓaa ɓaa nakŋ lɛr mɔtɔ se, mɛnd Ananias ɓaaɗo ɛnd gɔtn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu se; naɓo nakŋ kɛn aan do gaabin̰ ki se, naan̰ jeel eyo.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Gɔtn se Piɛr tɛɛsin̰ ɔɔ: «Gɔtsen naase Ꞌdugin̰ki se, kɛse ɓo gursin̰ paac sum ne?» Mɛnda took ɔɔ: «Yɛɛ. Kɛse ɓo gursin̰a.»
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai ute gaabi Ꞌdɔɔkki taarse gɛn naam *Nirl Raa se? ꞋBooyo! Jee kɛn ɔlo gaabi maakŋ iiɓ ki se aanga taa ɗoob ki. ꞋBooy gɔtn jɛɗe! Naaɗe utu ɓaaɗo ai ɓaa kuun kɔli naai kici.»
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Gɔtn ese sum ɓo, mɛnda se naar ooc ooy naan Piɛr ki. Kɛn gaan kɔɗge jaay aan se, naaɗe ɛnd se ɔŋin̰ naan̰ ooyga ɔɔ naaɗe uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki cɛɛ gaabin̰ ki.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Gɔtn se jee *egliz ki paac ute jee kuuy paac jaay booy labar ese se, naaɗe ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Raa ɔl jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ute nakgen deel doa naan jeege tu. Naaɗe paac taarɗe kalaŋ ɔɔ lee tus mɛtn daabm Salomon ki.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Anum jee kuuy se nam tap ɓo took gɛn tum te naaɗe eyo; gaŋ jee dɛnge se lee tɔɔm jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ute naan̰ se kic ɓo jeege dɛna, mɛndge ute gaabge, took aal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ ɓaaɗo ziiɗ do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Taa nakŋ‑kɔɔɓgen jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige lee tɛɗ se, ɔl jeege teecn̰no ute jee kɔɔn̰ge tuun taalɗeno do daŋalge tu ey lɛ do raagge tu; naaɗe ɓaaɗo tɔndɗen do ɗoobge tu, taa kɛn Piɛr deel deel jaay nirlin̰ deebga doɗe ki se, sɔm maakɗe ki se, nam kalaŋ utu Ꞌkɔŋ lapia.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Gɔtn se jeegen kuuy kic ɓo dɛna kɛn iin̰o maakŋ naaŋge tun kɛn cɛɛ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki, naaɗe ɓaano ute jee kɔɔn̰ɗege ɔɔ jee kɛn ɔk kɔɔn̰ sitange. Gɔtn se naaɗe paac ɔŋ lapia.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Do nakge tun tɛɗ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute *Sadusegen ute naan̰ se, tɛɗn maak‑kilimi ro jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu ɔɔ gɔtn se naaɗe iin̰ roɗe ki.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Gɔtn se naaɗe tɔk ɔmbɗen daŋgay kɛn kꞋlee kꞋtɔkŋ kꞋtɔl jeege.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Gaŋ maakŋ nɔɔr ki se, *kɔɗn Raa ɓaaɗo tɔɔɗn ute kaam taar daŋgayge se naatn ɔɔ ɔɔɗ teecɗeno naatn ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 «ꞋƁaaki daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ Ꞌtaaɗki taargen paacn̰ kɛn ɛɗ kaaja se jeege tu.»
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Gɔtn se naaɗe took do taar kɔɗn Raa ki ɔɔ tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, naaɗe ɓaa daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naaɗe baag dooy jeege gɔtn ese.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Num jee kɛn jꞋɔlɗe naaba taa ɓaa kaakŋ jee daŋgayge se, naaɗe aan se ɔŋɗen te eyo. Gɔtn se naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee ɔlɗeno se ɔɔ taaɗɗen mɛtn taar nakgen deel se paac ɔɔ:
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 «Kɛn naaje jaay jꞋaan se, kꞋjꞋɔŋ kaam taar daŋgayge se kꞋgaasin̰ga gaas ute lɛkɛrlɛ ɔɔ jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgayge se lɛ, ɗaar ɗaar taa‑ɗoob ki. Naɓo kɛn naaje jaay kꞋtɔɔɗ kaam taara se, jꞋɔŋ te nam maak ki eyo.»
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Kɛn magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa ute magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay booy taar se, gɔtn se taar naaɗe Ꞌtaaɗ tap ɓo jeel eyo. Anum naaɗe tɔnd mɛtn naapa do nakge tun deel se.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Gaŋ gɔtn se deb kalaŋ iin̰o daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɓaaɗo taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɓɛrɛ, jeegen naase tɔk ɔmbɗeki daŋgay ki se, ɓɔrse naaɗe utu daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ ɗaar dooy dooy jeege.»
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Gɔtn se magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa se iin̰ ɓaa ute jeen̰ge tɔk ɓaanɗeno ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se, naɓo ute taa tɔɔg eyo, taa naaɗe ɓeer ɓeer jee dɛnge tu ɔɔ sɔm aɗen tund te ko cɛrɛ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kɛn jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgay ki jaay tɔk ɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige naan Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se, gɔtn se *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki tɛɛsɗe ɔɔ:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 «Naaje kꞋgaassen jꞋɔɔ ɔn̰ten Ꞌdooyki jeege ute ro gaabm se bin ey la? Aakki nakŋ naase Ꞌtɛɗki se jaayo? Jeegen Jeruzalɛm ki se lɛ, naase Ꞌtaaɗ Ꞌdɔɔɗɗekiga paac. Naase Ꞌje aki kɔl moosn gaabm se Ꞌkɔɔpm mindje ki.»
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Gaŋ Piɛr ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen kuuy tɛrlɗen ɔɔ: «Bɛɛki num, nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki se ɓo, jꞋan̰ tɛɗ jaay kꞋtɛɗn nakŋ kɛn jikilimge maakɗe jea.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Naase ɓo jee kɛn tup tɔɔlki Isa ro kaag ki, gaŋ Raa bubjege, durin̰oga daan yoge tu,
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 ɔɔ uun ɓaa ɔndin̰ga do ji daamin̰ ki, ɔɔ tɛɗin̰ naan̰ ɓo tɛɗga gaar jeege ɔɔ Debm Kaajn̰ jeege taa kɔɔɗn ɗoobo gaan *Israɛlge tu gɛn tɛrl maakɗe, ɔɔ Raa aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Do nakge tun deel paac se, naaje kꞋsaaɗin̰ge ɔɔ *Nirl Salal kɛn Raa ɛɗ jeege tun tookga taarin̰ se, kic ɓo saaɗa.»
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, maakɗe taarɗe pirin̰ aan gɔɔ aki ɗoobo, ɔɔ naaɗe je aɗen tɔɔlɔ.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Num gaŋ gaaba kalaŋ naan̰ kɔɗ *Parizi, naan̰ maakŋ Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se kici ɔɔ naan̰ se ron̰ Gamaliɛl. Naan̰ se debm jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa gɛn Yaudge ɔɔ gaan Israɛlge paac aalin̰ maak ki. Naan̰ iin̰ ɗaar naan jeege tun se ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «Jee se, ɔɔɗɗeki naatn jaayo.»
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay jꞋɔɔɗ kꞋteecɗen naatn sum se, naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Naase gɛnaamgen gaan Israɛlge, ɔndki kɔndɔ do nakge tun naase Ꞌje aki tɛɗn do jeege tun ese.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 ꞋJeelki, gɔɔr gɔɔr ara sum ɓo, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Tedas. Naan̰ se tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔl gaabge ɓaa ɓaa nakŋ kaar‑sɔɔ se ɓaa mɛtin̰ ki. Gɔtn kꞋtɔɔlin̰ sum se, gaabgen mɛtin̰ ki se aan̰ wɔɔkɔ ɔɔ naabɗe se lɛ ɗaara.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Tɛr kaaɗ kɛn magal jee taa naaŋ *Rɔm ki jaay iin̰ taa mɛɗn jeege se, naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ kɔɗ Galile kꞋdaŋin̰ Judas se, naan̰ kic tɛɗ jeege dɛna ɓaa mɛtin̰ ki. Kɛn naan̰ jaay kꞋtɔɔlin̰ se, jee mɛtn naan̰ ki se kic ɓo aan̰ wɔɔkɔ.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Ɓɔrse, maam mꞋje mꞋasen taaɗa: ɔɔɗki dose dɔkɔ ro jeege tun ese, ɔn̰ɗeki naaɗe ɓaa. Kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn jikilimge sum lɛ, utu Ꞌɗaar kalin̰ ki.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Num, kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn Raa lɛ, naase an̰ki kɔŋ ɗaar eyo! Ɔndki kɔndɔ, sɔm ɓaa naase aki tɛɗn jee taamooy Raage!» Gɔtn se naaɗe took uun taarin̰a.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Naaɗe ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se ɔɔ gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔndɗen ute mɛɛjɛ ɔɔ gaasɗe ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn ro Isa *al‑Masi se nam ki, ɔɔ bin jaay ɓo naaɗe tɔɔɗ tɔlɗe.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay teeco gɔtn ese se, maakɗe‑raap sakan̰ taa Raa se ɔŋɗe naaɗe se jee an̰ kaasin̰ gɛn dabar taa Isa.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Ute naan̰ se kic ɓo, ɓii‑raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ maakŋ ɓeege tu se, naaɗe daayum lee dooy jeege ɔɔ taaɗɗen Labar Jigan gɛn Isa se jeege tu. Ɔɔ jeege se, naaɗe lee taaɗɗen ɔɔ: Isa se ɓo, al‑Masi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.