Atos 5
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Num gaŋ maakɗe ki se, debm kuuy ron̰ Ananias ute mɛndin̰ ron̰ Sapira, naaɗe se ɔk gɔtɔ. Ɔɔ naaɗe se dɔɔk taarɗe kalaŋ ɓaa dugŋ ute gɔtɗe se naata.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Naan̰ ute mɛndin̰ se, gursn se naaɗe gaaŋ ute mɛtin̰a ɔɔ gɔtn se gaabin̰ ɓaan ute gursn ɔɔp se, ji *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Gɔtn se Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Ananias, gɛn ɗi jaay naai ɔn̰ *Ɓubm sitange ɓaaɗo ɛnd ɗooc maak ki bin se? Kɛn Ꞌgaaŋo mɛt kɔɔpm gursi gɔti ki se kɛse taar‑kɔɔɓm kɛn naai Ꞌtɛɗ se tɛɗn *Nirl Salal ki.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Kɛn dugin̰ te ey lɛ gɔtɔ se gɛn naai tap ey la? Ɔɔ kɛn naai jaay dugin̰ga kic num, gursin̰ se gɛn naai ey la? Kɛn ɔli jaay taaɗ taar‑kɔɔɓɔ se gɛn ɗi? Taar‑kɔɔɓm kɛn naai tɛɗin̰ se, Ꞌtɛɗin̰ jikilimge tu eyo, gaŋ naai tɛɗin̰ *Raa ki.»
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Kɛn jaay Ananias booy taar se, naan̰ aal ooc ooyo ɔɔ jeegen paacn̰ jaay booy labar ese se, ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Gɔtn se, gaan kɔɗge ɓaaɗo teelin̰ ute kala ɔɔ uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Kɛn nakŋ se deel jaay ɓaa ɓaa nakŋ lɛr mɔtɔ se, mɛnd Ananias ɓaaɗo ɛnd gɔtn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu se; naɓo nakŋ kɛn aan do gaabin̰ ki se, naan̰ jeel eyo.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Gɔtn se Piɛr tɛɛsin̰ ɔɔ: «Gɔtsen naase Ꞌdugin̰ki se, kɛse ɓo gursin̰ paac sum ne?» Mɛnda took ɔɔ: «Yɛɛ. Kɛse ɓo gursin̰a.»
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Gɔtn se Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Gɛn ɗi jaay naai ute gaabi Ꞌdɔɔkki taarse gɛn naam *Nirl Raa se? ꞋBooyo! Jee kɛn ɔlo gaabi maakŋ iiɓ ki se aanga taa ɗoob ki. ꞋBooy gɔtn jɛɗe! Naaɗe utu ɓaaɗo ai ɓaa kuun kɔli naai kici.»
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Gɔtn ese sum ɓo, mɛnda se naar ooc ooy naan Piɛr ki. Kɛn gaan kɔɗge jaay aan se, naaɗe ɛnd se ɔŋin̰ naan̰ ooyga ɔɔ naaɗe uun ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki cɛɛ gaabin̰ ki.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Gɔtn se jee *egliz ki paac ute jee kuuy paac jaay booy labar ese se, naaɗe ɓeere ɓaa ɔkɗe tak tak.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Raa ɔl jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge dɛna ute nakgen deel doa naan jeege tu. Naaɗe paac taarɗe kalaŋ ɔɔ lee tus mɛtn daabm Salomon ki.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Anum jee kuuy se nam tap ɓo took gɛn tum te naaɗe eyo; gaŋ jee dɛnge se lee tɔɔm jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi ki se.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Ute naan̰ se kic ɓo jeege dɛna, mɛndge ute gaabge, took aal maakɗe do Isa al‑Masi ki ɔɔ ɓaaɗo ziiɗ do jeege tun aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Taa nakŋ‑kɔɔɓgen jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige lee tɛɗ se, ɔl jeege teecn̰no ute jee kɔɔn̰ge tuun taalɗeno do daŋalge tu ey lɛ do raagge tu; naaɗe ɓaaɗo tɔndɗen do ɗoobge tu, taa kɛn Piɛr deel deel jaay nirlin̰ deebga doɗe ki se, sɔm maakɗe ki se, nam kalaŋ utu Ꞌkɔŋ lapia.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Gɔtn se jeegen kuuy kic ɓo dɛna kɛn iin̰o maakŋ naaŋge tun kɛn cɛɛ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki, naaɗe ɓaano ute jee kɔɔn̰ɗege ɔɔ jee kɛn ɔk kɔɔn̰ sitange. Gɔtn se naaɗe paac ɔŋ lapia.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Do nakge tun tɛɗ se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute *Sadusegen ute naan̰ se, tɛɗn maak‑kilimi ro jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige tu ɔɔ gɔtn se naaɗe iin̰ roɗe ki.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Gɔtn se naaɗe tɔk ɔmbɗen daŋgay kɛn kꞋlee kꞋtɔkŋ kꞋtɔl jeege.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Gaŋ maakŋ nɔɔr ki se, *kɔɗn Raa ɓaaɗo tɔɔɗn ute kaam taar daŋgayge se naatn ɔɔ ɔɔɗ teecɗeno naatn ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «ꞋƁaaki daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ Ꞌtaaɗki taargen paacn̰ kɛn ɛɗ kaaja se jeege tu.»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Gɔtn se naaɗe took do taar kɔɗn Raa ki ɔɔ tanɔɔrin̰ nɔɔrin̰ sum ɓo, naaɗe ɓaa daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naaɗe baag dooy jeege gɔtn ese.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Num jee kɛn jꞋɔlɗe naaba taa ɓaa kaakŋ jee daŋgayge se, naaɗe aan se ɔŋɗen te eyo. Gɔtn se naaɗe ɔk tɛrl ɓaaɗo ɔŋ jee ɔlɗeno se ɔɔ taaɗɗen mɛtn taar nakgen deel se paac ɔɔ:
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 «Kɛn naaje jaay jꞋaan se, kꞋjꞋɔŋ kaam taar daŋgayge se kꞋgaasin̰ga gaas ute lɛkɛrlɛ ɔɔ jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgayge se lɛ, ɗaar ɗaar taa‑ɗoob ki. Naɓo kɛn naaje jaay kꞋtɔɔɗ kaam taara se, jꞋɔŋ te nam maak ki eyo.»
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Kɛn magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa ute magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu jaay booy taar se, gɔtn se taar naaɗe Ꞌtaaɗ tap ɓo jeel eyo. Anum naaɗe tɔnd mɛtn naapa do nakge tun deel se.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Gaŋ gɔtn se deb kalaŋ iin̰o daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɓaaɗo taaɗɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɓɛrɛ, jeegen naase tɔk ɔmbɗeki daŋgay ki se, ɓɔrse naaɗe utu daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ ɗaar dooy dooy jeege.»
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Gɔtn se magal jeegen lee bɔɔb Ɓee Raa se iin̰ ɓaa ute jeen̰ge tɔk ɓaanɗeno ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se, naɓo ute taa tɔɔg eyo, taa naaɗe ɓeer ɓeer jee dɛnge tu ɔɔ sɔm aɗen tund te ko cɛrɛ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Kɛn jee kɛn lee bɔɔb jee daŋgay ki jaay tɔk ɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige naan Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se, gɔtn se *magal debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki tɛɛsɗe ɔɔ:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 «Naaje kꞋgaassen jꞋɔɔ ɔn̰ten Ꞌdooyki jeege ute ro gaabm se bin ey la? Aakki nakŋ naase Ꞌtɛɗki se jaayo? Jeegen Jeruzalɛm ki se lɛ, naase Ꞌtaaɗ Ꞌdɔɔɗɗekiga paac. Naase Ꞌje aki kɔl moosn gaabm se Ꞌkɔɔpm mindje ki.»
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Gaŋ Piɛr ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masigen kuuy tɛrlɗen ɔɔ: «Bɛɛki num, nakŋ kɛn Raa maakin̰ jen ro ki se ɓo, jꞋan̰ tɛɗ jaay kꞋtɛɗn nakŋ kɛn jikilimge maakɗe jea.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Naase ɓo jee kɛn tup tɔɔlki Isa ro kaag ki, gaŋ Raa bubjege, durin̰oga daan yoge tu,
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 ɔɔ uun ɓaa ɔndin̰ga do ji daamin̰ ki, ɔɔ tɛɗin̰ naan̰ ɓo tɛɗga gaar jeege ɔɔ Debm Kaajn̰ jeege taa kɔɔɗn ɗoobo gaan *Israɛlge tu gɛn tɛrl maakɗe, ɔɔ Raa aɗen tɔɔl *kusin̰ɗege.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Do nakge tun deel paac se, naaje kꞋsaaɗin̰ge ɔɔ *Nirl Salal kɛn Raa ɛɗ jeege tun tookga taarin̰ se, kic ɓo saaɗa.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Kɛn naaɗe jaay booy taar se, maakɗe taarɗe pirin̰ aan gɔɔ aki ɗoobo, ɔɔ naaɗe je aɗen tɔɔlɔ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Num gaŋ gaaba kalaŋ naan̰ kɔɗ *Parizi, naan̰ maakŋ Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge se kici ɔɔ naan̰ se ron̰ Gamaliɛl. Naan̰ se debm jeel taaɗ tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa gɛn Yaudge ɔɔ gaan Israɛlge paac aalin̰ maak ki. Naan̰ iin̰ ɗaar naan jeege tun se ɔɔ taaɗɗen ɔɔ: «Jee se, ɔɔɗɗeki naatn jaayo.»
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay jꞋɔɔɗ kꞋteecɗen naatn sum se, naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Naase gɛnaamgen gaan Israɛlge, ɔndki kɔndɔ do nakge tun naase Ꞌje aki tɛɗn do jeege tun ese.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 ꞋJeelki, gɔɔr gɔɔr ara sum ɓo, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Tedas. Naan̰ se tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm kꞋjeel jeel gɔtin̰a ɔl gaabge ɓaa ɓaa nakŋ kaar‑sɔɔ se ɓaa mɛtin̰ ki. Gɔtn kꞋtɔɔlin̰ sum se, gaabgen mɛtin̰ ki se aan̰ wɔɔkɔ ɔɔ naabɗe se lɛ ɗaara.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Tɛr kaaɗ kɛn magal jee taa naaŋ *Rɔm ki jaay iin̰ taa mɛɗn jeege se, naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ kɔɗ Galile kꞋdaŋin̰ Judas se, naan̰ kic tɛɗ jeege dɛna ɓaa mɛtin̰ ki. Kɛn naan̰ jaay kꞋtɔɔlin̰ se, jee mɛtn naan̰ ki se kic ɓo aan̰ wɔɔkɔ.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Ɓɔrse, maam mꞋje mꞋasen taaɗa: ɔɔɗki dose dɔkɔ ro jeege tun ese, ɔn̰ɗeki naaɗe ɓaa. Kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn jikilimge sum lɛ, utu Ꞌɗaar kalin̰ ki.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Num, kɛn nakŋ naaɗe tɛɗ se jaay gɛn Raa lɛ, naase an̰ki kɔŋ ɗaar eyo! Ɔndki kɔndɔ, sɔm ɓaa naase aki tɛɗn jee taamooy Raage!» Gɔtn se naaɗe took uun taarin̰a.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Naaɗe ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se ɔɔ gɔtn se naaɗe ɔl jꞋɔndɗen ute mɛɛjɛ ɔɔ gaasɗe ɔɔ jꞋɔn̰te taaɗn ro Isa *al‑Masi se nam ki, ɔɔ bin jaay ɓo naaɗe tɔɔɗ tɔlɗe.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Kɛn jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige jaay teeco gɔtn ese se, maakɗe‑raap sakan̰ taa Raa se ɔŋɗe naaɗe se jee an̰ kaasin̰ gɛn dabar taa Isa.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ute naan̰ se kic ɓo, ɓii‑raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ maakŋ ɓeege tu se, naaɗe daayum lee dooy jeege ɔɔ taaɗɗen Labar Jigan gɛn Isa se jeege tu. Ɔɔ jeege se, naaɗe lee taaɗɗen ɔɔ: Isa se ɓo, al‑Masi.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.