Atos 3
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Ɓii kalaŋ tɛgɛr aan kaaɗa mɔtɔ kɛn kꞋlee kꞋjꞋeem *Raa jaay aas se, Piɛr ute Jan ook ɓaa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki gɛn keem Raa.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 Gɔtn se kꞋjꞋuun kꞋɓaano ɓaa ute gaaba kalaŋ gɔtn kꞋjꞋoojin̰ tap ɓo naan̰ k‑ruŋguyu. Gaabm se, ɓii‑raa naaɗe ɓaaɗo lee tɔl tɔndin̰ cɛɛ taa ɗoobm Ɓee Raa kɛn kꞋdaŋin̰ taa Ɗoobm Aak Jiga se ɔɔ ɓii‑raa, naan̰ lee baay baay gɔtn jeege tun lee ɓaaɗo daan bɔɔr Ɓee Raa ki se.
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Kɛn naan̰ jaay aak Piɛr ute Jan ɛndo kɛnd daan bɔɔr Ɓee Raa ki se, naan̰ baay ɗim gɔtɗe ki.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Kɛn naaɗe jaay booy taarin̰ se, gɔtn se naaɗe ɔk ɗaara ɔɔ ɔndin̰ kaama tak ɔɔ Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋTɛrl aakjen tu!»
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Gɔtn se gaabm se tɛrl aakɗe ɔɔ naan̰ saap maakin̰ ki ɔɔ kaaɗn naane naaɗe an̰ kɛɗn ɗim.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Gaŋ Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Daab ute pudda se maam mꞋɔk eyo, num nakŋ maam mꞋɔk se ɓo, mꞋaisin̰ kɛɗa. MꞋɔɔ ute ro Isa *al‑Masi kɛn kɔɗn Nazarɛt se, iin̰ Ꞌlea!»
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 Gɔtn se naan̰ ɔkin̰ ute ji daamin̰a ɔɔ uun ɗaarin̰a ɔɔ gɔtn ese sum ɓo kaam kiricin̰a ute kaam jɛn̰ se naar sɛɛj ɗaapa.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 Gɔtn se naan̰ iin̰ kirit ɔɔ ɗaara ɔɔ baag lea! Naan̰ ɛnd ute naaɗe daan bɔɔr Ɓee Raa ki, lea, taala ɔɔ tɔɔm Raa.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Jee ute dɛnɗe paac se aakin̰a kɛn naan̰ lea ɔɔ tɔɔm Raa se.
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 Jee se paac aak jeelin̰a naan̰ ɓo debm kɛn lee tiŋgo cɛɛ taa ɗoobm Ɓee Raa kɛn kꞋdaŋin̰ taa Ɗoobm Aak Jiga jaay lee baayo se. Kɛn naaɗe paac jaay aak nakŋ tɛɗ ese se, nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 Gɔtn se Piɛr ute Jan naaɗe ɗaar ɗaar mɛtn daab ki ɔɔ daabm se kꞋdaŋin̰ Daabm Salomon. Gaabm se kɔkŋ naan̰ tɔkɗe se ɔɔɗ ɔlɗen eyo. Gɔtn se jeege dɛna aan̰ ɓaaɗo ɔŋɗe taa nakŋ deel paac se ɔkɗen taaɗ eyo.
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Kɛn Piɛr jaay aak jee dɛngen aan̰ ɓaaɗo gɔtɗe ki se, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase gaan *Israɛlge, gɛn ɗi jaay gaabm ese ɔŋ lapi sum ɓo jaay naase ɔksen taaɗ ey se? Naase aakjeki bin se gɛn ɗi? Gɛn naase ki num Ꞌsaapki ɔɔki gaabm kɛn iin̰ lee se ute tɔɔgje lɔɓu, ɔɔki jꞋɔk taar Raaje se ɓo ɔɔn̰ ɓo naan̰ ɔŋ lapi lɛ?
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 Raa gɛn bubjege *Abraam, gɛn Isaka ɔɔ gɛn *Yakub se, naan̰ ɓo debm kɛn *nook Isan, debm tɛɗn naabin̰a, kɛn naase ɔk ɔlin̰ki kaam ji tɔɔgge tu ɔɔ ɔɔɗ undin̰ki naan Pilat ki. Ey num Pilat se, je an̰o kɔɔɗn kɔlɔ.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Naan̰ lɛ, debm *salal ɔɔ debm daan ki naan Raa ki, gaŋ naase Ꞌbaatin̰ki ɔɔ Ꞌjeki debm tɔɔl jeege se ɓo, jꞋasesin̰ kɔɔɗn kɔlɔ.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 Num Mɛl‑kaaja tap ɓo, naase Ꞌtɔɔlin̰ki. Gaŋ Raa se durin̰oga daan yoge tu ɔɔ naaje se jꞋaakin̰ga ute kaamje.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Anum gaabm naase aakin̰ki naanse ki ese se, naase paac Ꞌjeelin̰ki. Naan̰ jaay ɔŋ lapi se ute ro Isa, taa naaje jꞋaalga kaal maakje don̰ ki.
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 «Num ɓɔrse, gɛnaamge, maam mꞋjeele nakŋ naase ute magalsege Ꞌtɛɗin̰kiro se, naase Ꞌjeel ɔkkiro te mɛtin̰ eyo.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Gaŋ taar kɛn Raa ɔlo jee taaɗo taargen teeco taarin̰ ki taaɗo se ɓo, aanga ɗoobin̰ ki kɛn ɔɔ: *al‑Masi ɓaaɗoga num, utu Ꞌdabara.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 Bin se naase Ꞌtɛrlki maakse ɔɔ Ꞌɓaakiro gɔtn Raa ki, taa naan̰ asen tɔɔl *kusin̰se.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 Bin jaay Mɛljege Raa asen kɛɗn gɔtn tɔɔl maaka ɔɔ utu aseno kɔl Isa, naan̰ ɓo al‑Masi kɛn Raa bɛɛr ɔɔɗsesin̰o.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 Kɔr se, Isa kiŋg maakŋ raa ki bini Ꞌkaan ɓii kɛn Raa Ꞌtɔnd ɗaapm nakge paac Ꞌtɛɗn kiji. Kɛse ɓo nakŋ kɛn jee salal kɛn taaɗo taargen teeco taar Raa ki taaɗo do dɔkin̰ se.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Ey num *Musa kic taaɗoga taaɗ ɔɔ: Maakŋ gɛnaasege tu se, Mɛlse Raa utu aseno bɛɛr kɔɔɗn debm taaɗ taar teeco taar Raa ki aan gɔɔ maama, ɔɔ taar kɛn naan̰ utu asen taaɗn paac se, Ꞌbooy uunin̰ki.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Ɔɔ debm jaay baate booy kuun taarin̰ se, maakŋ jeen̰ge tu se jꞋan̰ kɔkŋ kutn naatn.
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 «Jee taaɗ taar teeco taar Raa ki paacn̰ iin̰o do Samuɛl ki ute jeegen ɓaaɗo mɛtn naan̰ ki se, taaɗoga taa nakgen kɛn ɓɔrse aanga se kici.
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 Gɛnaamge, naase se Ꞌgaan jee kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰a ɔɔ dɔɔkŋ kɛn *Raa dɔɔko ute bubsege se, dɔɔk ute naase kici. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ taaɗ Abraam ki ɔɔ: Ute mɛtjil naai se, maam mꞋtɛɗn bɛɛ mɛtjil jeege tun do naaŋ ki paac.
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 Deet deet se Raa ɔɔɗo debm tɛɗn naabin̰ Isa se naase gaan Israɛlge tu. Naan̰ ɔlin̰o se taa asen tɛɗn bɛɛ ɔɔ bin se naŋa naŋa kic ɓo Ꞌtɛrl naaga do nakge tun jig ey kɛn naan̰ lee tɛɗin̰ se.»
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.