Atos 25
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn Pɛstus jaay aan Sezare ki, tɛɗ ɓii mɔtɔ sum se, gɔtn se naan̰ ook ɓaa Jeruzalɛm ki.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Kɛn naan̰ jaay aan Jeruzalɛm ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute magal Yaudge se, ɓaaɗo sakak Pɔl gɔtin̰ ki. Gɔtn se, naaɗe taaɗ dɔɔk taara,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Bɛɛki num, naaje kꞋje Pɔl se, ajensin̰ kɔn̰ aɗe ɓaa Jeruzalɛm ki ara.» Taa naaɗe se, oom koom Pɔl taa kɛn naan̰ jaay ɓaa ɓaa num, naaɗe an̰ tɔɔl ɗoob ki.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Gaŋ gɔtn se, Pɛstus tɛrlɗen ɔɔ: «Pɔl se, utu daŋgay ki Sezare ki naane ɔɔ maam kic mꞋtɛɗga sum ɓo mꞋutu mꞋtɛrl naane.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ɔn̰ki magalsege kandum se Ꞌɓaa ute maam tɛlɛ. Ɔɔ kɛn gaabm se jaay tujga ɗim lɛ, amki ɓaa taaɗn mɛtin̰ naane.»
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Kɛn Pɛstus aan Jeruzalɛm ki se, naan̰ tɛɗo ɓii marta lɔ ɓii sik sum. Kɛn naan̰ jaay tɛrl ɓaa Sezare ki se, mɛtbeen̰ki sum ɓo, naan̰ ɓaa iŋg gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋdaŋo Pɔl.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Kɛn Pɔl jaay aan gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, Yaudgen iin̰o Jeruzalɛm ki ɓaaɗo ute Pɛstus se, ɓaaɗo gurugin̰a ɔɔ baagin̰ tɔɔl taargen iŋg kus dɛna don̰ ki. Naɓo taarɗegen naaɗe taaɗ se, debm jaay kɔŋ taar mɛt kɛn an̰ kɔkŋ mindin̰ tap ɓo, gɔtɔ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Gaŋ Pɔl taaɗ mɛtn taarin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋtuj te *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Yaudge tu se eyo, mꞋtuj te *Ɓee Raa eyo ɔɔ Gaar magal iŋg *Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se kic lɛ, mꞋtujin̰ te ɗim eyo.»
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Gaŋ Pɛstus je raapm maakŋ Yaudge se, taaɗ Pɔl ki ɔɔ: «Kɛn Ꞌkookŋ ɓaa Jeruzalɛm ki jaay jꞋai ɓaa kaakŋ mɛtn taari naanum ki se Ꞌtook la?»
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Gaŋ Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ maam mꞋɓaaɗoga gɔtn kɔjn̰ bɔɔr kɛn gɛn Sezar ɗey se, maam mꞋje jꞋam kɔjn̰ bɔɔrɔ gɔtn ara. Taa Yaudge se lɛ, maam mꞋtujɗen te ɗim eyo aan gɔɔ kɛn naai kic Ꞌjeelin̰ tak se.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Ɗeere, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim lɔ tɛɗga nakŋ jaay aas tɔɔlum se, naan̰ se, maam mꞋtooko jꞋam tɔɔlɔ. Num gaŋ jee ɔkum mindum se lɛ, nakɗe mɛt ki eyo; bin se, nam tap ɓo am kɔŋ kɔkŋ kɔlum jiɗe ki eyo. Maam se, jꞋam ɓaa kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki.»
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Kɛn Pɛstus jaay booy taar se, gɔtn se naan̰ ɓaa taaɗ ute jeen̰ge, jaay ɓo ɓaaɗo tɛrl Pɔl ki ɔɔ: «Naai Ꞌje jꞋai kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki ɗey se, ɓɔrse maam mꞋai kɔli Ꞌɓaa naan naan̰ ki.»
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Kɛn naaɗe aak mɛtn taar Pɔl jaay tɛɗ ɓii kandum se Pɛstus aan Sezare ki, gɔtn se Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda, ron̰ Berenis, ɓaan̰o tɛɗn tɔɔsɛ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Aan gɔɔ naaɗe tiŋgga ɓii dɛna gɔtn ese se, ɓii kalaŋ Pɛstus taaɗin̰ mɛtn taar Pɔl se, ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn Pɛliks ɓaa ɓaa se, naan̰ ɔn̰ga gaaba kalaŋ maakŋ daŋgay ki ara.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Kaaɗ kɛn jaay maam mꞋiŋgo Jeruzalɛm ki se, *magalgen gɛn jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge se, ɓaaɗo sakakin̰ gɔtum ki ɔɔ ɗeekum ɔɔ: ‹Gaabm se ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki.›
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ɔɔ maam mꞋtɛrlɗen mꞋɔɔ: ‹Naaje *Rɔmɛge se, deba se jꞋaak mɛtn taarin̰ jaayo. Taa jee ɔkin̰ mindin̰ se, aɗe ɓaa kꞋbooy mɛtn taarɗe ɔɔ mɛtn taar naan̰ kici, ey num jꞋan̰ kɔŋ kɔjn̰ bɔɔr don̰ ki, bin sum eyo.›
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Gɔtn se, magal Yaudge se, iin̰ ɓaaɗo ute maama Sezare ki, ɔɔ maam kic mꞋtooɗ te bi do taar kɛn se eyo. Mɛtbeen̰ki sum ɓo, maam mꞋɓaaɗo gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ mꞋɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Kɛn jee kɛn ɔkin̰ mindin̰ jaay aan se, maam mꞋsaap mꞋɔɔ kaaɗ naane, naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se do nakge tun *kusin̰ kɛn naan̰ tɛɗa. Num gaŋ, do nakge tun kɛn naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se, kɛn mɛt ki tap ɓo, maam mꞋɔŋ te eyo.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Gaŋ maam mꞋɔŋɗe se, naaɗe naaj naaj ɓo do ɗoobm naaɗe Yaudge tu ɔɔ do gaab ki kalaŋ kꞋdaŋin̰ Isa. Gaabm ese se ooyga kooyo, naɓo gaŋ Pɔl ɔɔ gaabm se utu iŋg zɛɛrɛ daayum.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Taa naan̰ se ɓo, taargen bin se, maam se mꞋjeel taaɗ mɛtin̰ eyo. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗ Pɔl ki mꞋɔɔ n̰Ꞌje num n̰Ꞌɓaa Jeruzalɛm ki jꞋan̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰ naane.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Gaŋ Pɔl baate tookŋ do taar kɛn se. Naan̰ ɗeek ɔɔ: ‹Naan̰ se, jꞋan̰ ɓaa kɔl gɔtn Sezar ki se ɓo an̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰a.› Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔl asgarumge utu bɔɔbin̰ maakŋ daŋgay ki, bini ɓii kɛn mꞋan̰ kɔlin̰ gɔtn Sezar ki.»
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Gɔtn se, Gaar Agripa taaɗ Pɛstus ki ɔɔ: «Gaabm se, maam kic mꞋje booy mɛtn taarin̰a.» Ɔɔ Pɛstus tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse jiga. Mɛtbeeki sum ɓo, naai utu Ꞌbooy mɛtn taarin̰a.»
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Mɛtbeen̰ki se, Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda ron̰ Berenis, naaɗe tuso kal gaarin̰ge ɔɔ ɓaaɗo ute magal asgarge ute magalgen gɛn maakŋ gɛgɛr gɔtn ese. Naaɗe ɓaaɗo ɛnd maakŋ ɓee kɛn jeege lee tusn se. Gɔtn se, Pɛstus ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ɔɔ Pɛstus ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Gaar Agripa ɔɔ naasen iŋgki ute naaje maakŋ ɓee ki ara ki paac, aakki, kɛse ɓo gaabm se, Yaudge ute dɛnɗe ɓaaɗo ɔŋum Jeruzalɛm ki bini kꞋɓaaɗo Sezare ki ara. Naaɗe taaɗum mɛtn taar gaabm se ɔɔ tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: ‹Gaabm se, kꞋtɔɔlin̰ naatn!›
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋbooy mɛtn taarin̰ se, mꞋɔŋin̰ naan̰ se tuj te ɗim jaay Ꞌkaasn jꞋansin̰ tɔɔl ro ki eyo. Num gaŋ naan̰ mala taaɗ ɔɔ jꞋansin̰ ɓaa naan Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki ɗey se. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋje mꞋan̰ kɔl gɔtn naane.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Num maam se, taar mꞋkɔŋ jaay mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se, mꞋɔk eyo. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔkŋ mꞋɓaansin̰o naanse ki ɔɔ kɛn tap tap se, naan naai Agripa ki, taa gaabm se jaay Ꞌbooyin̰kiga mɛtn taarin̰ num. Bin sum ɓo, amki kɔŋ mɛtn taar kɛn maam mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Ey num, kɛn debm daŋgay jaay jꞋɔŋ te nakŋ kɛn naan̰ tuj te ey se, jꞋan̰ kɔkŋ kɔl Rɔm ki jꞋɔɔ ɗi?»
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.