Atos 25

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn Pɛstus jaay aan Sezare ki, tɛɗ ɓii mɔtɔ sum se, gɔtn se naan̰ ook ɓaa Jeruzalɛm ki.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Kɛn naan̰ jaay aan Jeruzalɛm ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute magal Yaudge se, ɓaaɗo sakak Pɔl gɔtin̰ ki. Gɔtn se, naaɗe taaɗ dɔɔk taara,
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Bɛɛki num, naaje kꞋje Pɔl se, ajensin̰ kɔn̰ aɗe ɓaa Jeruzalɛm ki ara.» Taa naaɗe se, oom koom Pɔl taa kɛn naan̰ jaay ɓaa ɓaa num, naaɗe an̰ tɔɔl ɗoob ki.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Gaŋ gɔtn se, Pɛstus tɛrlɗen ɔɔ: «Pɔl se, utu daŋgay ki Sezare ki naane ɔɔ maam kic mꞋtɛɗga sum ɓo mꞋutu mꞋtɛrl naane.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Ɔn̰ki magalsege kandum se Ꞌɓaa ute maam tɛlɛ. Ɔɔ kɛn gaabm se jaay tujga ɗim lɛ, amki ɓaa taaɗn mɛtin̰ naane.»
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Kɛn Pɛstus aan Jeruzalɛm ki se, naan̰ tɛɗo ɓii marta lɔ ɓii sik sum. Kɛn naan̰ jaay tɛrl ɓaa Sezare ki se, mɛtbeen̰ki sum ɓo, naan̰ ɓaa iŋg gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋdaŋo Pɔl.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Kɛn Pɔl jaay aan gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, Yaudgen iin̰o Jeruzalɛm ki ɓaaɗo ute Pɛstus se, ɓaaɗo gurugin̰a ɔɔ baagin̰ tɔɔl taargen iŋg kus dɛna don̰ ki. Naɓo taarɗegen naaɗe taaɗ se, debm jaay kɔŋ taar mɛt kɛn an̰ kɔkŋ mindin̰ tap ɓo, gɔtɔ.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Gaŋ Pɔl taaɗ mɛtn taarin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋtuj te *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Yaudge tu se eyo, mꞋtuj te *Ɓee Raa eyo ɔɔ Gaar magal iŋg *Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se kic lɛ, mꞋtujin̰ te ɗim eyo.»
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Gaŋ Pɛstus je raapm maakŋ Yaudge se, taaɗ Pɔl ki ɔɔ: «Kɛn Ꞌkookŋ ɓaa Jeruzalɛm ki jaay jꞋai ɓaa kaakŋ mɛtn taari naanum ki se Ꞌtook la?»
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Gaŋ Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ maam mꞋɓaaɗoga gɔtn kɔjn̰ bɔɔr kɛn gɛn Sezar ɗey se, maam mꞋje jꞋam kɔjn̰ bɔɔrɔ gɔtn ara. Taa Yaudge se lɛ, maam mꞋtujɗen te ɗim eyo aan gɔɔ kɛn naai kic Ꞌjeelin̰ tak se.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ɗeere, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim lɔ tɛɗga nakŋ jaay aas tɔɔlum se, naan̰ se, maam mꞋtooko jꞋam tɔɔlɔ. Num gaŋ jee ɔkum mindum se lɛ, nakɗe mɛt ki eyo; bin se, nam tap ɓo am kɔŋ kɔkŋ kɔlum jiɗe ki eyo. Maam se, jꞋam ɓaa kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki.»
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Kɛn Pɛstus jaay booy taar se, gɔtn se naan̰ ɓaa taaɗ ute jeen̰ge, jaay ɓo ɓaaɗo tɛrl Pɔl ki ɔɔ: «Naai Ꞌje jꞋai kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki ɗey se, ɓɔrse maam mꞋai kɔli Ꞌɓaa naan naan̰ ki.»
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Kɛn naaɗe aak mɛtn taar Pɔl jaay tɛɗ ɓii kandum se Pɛstus aan Sezare ki, gɔtn se Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda, ron̰ Berenis, ɓaan̰o tɛɗn tɔɔsɛ.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Aan gɔɔ naaɗe tiŋgga ɓii dɛna gɔtn ese se, ɓii kalaŋ Pɛstus taaɗin̰ mɛtn taar Pɔl se, ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn Pɛliks ɓaa ɓaa se, naan̰ ɔn̰ga gaaba kalaŋ maakŋ daŋgay ki ara.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Kaaɗ kɛn jaay maam mꞋiŋgo Jeruzalɛm ki se, *magalgen gɛn jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge se, ɓaaɗo sakakin̰ gɔtum ki ɔɔ ɗeekum ɔɔ: ‹Gaabm se ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki.›
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Ɔɔ maam mꞋtɛrlɗen mꞋɔɔ: ‹Naaje *Rɔmɛge se, deba se jꞋaak mɛtn taarin̰ jaayo. Taa jee ɔkin̰ mindin̰ se, aɗe ɓaa kꞋbooy mɛtn taarɗe ɔɔ mɛtn taar naan̰ kici, ey num jꞋan̰ kɔŋ kɔjn̰ bɔɔr don̰ ki, bin sum eyo.›
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Gɔtn se, magal Yaudge se, iin̰ ɓaaɗo ute maama Sezare ki, ɔɔ maam kic mꞋtooɗ te bi do taar kɛn se eyo. Mɛtbeen̰ki sum ɓo, maam mꞋɓaaɗo gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ mꞋɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Kɛn jee kɛn ɔkin̰ mindin̰ jaay aan se, maam mꞋsaap mꞋɔɔ kaaɗ naane, naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se do nakge tun *kusin̰ kɛn naan̰ tɛɗa. Num gaŋ, do nakge tun kɛn naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se, kɛn mɛt ki tap ɓo, maam mꞋɔŋ te eyo.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Gaŋ maam mꞋɔŋɗe se, naaɗe naaj naaj ɓo do ɗoobm naaɗe Yaudge tu ɔɔ do gaab ki kalaŋ kꞋdaŋin̰ Isa. Gaabm ese se ooyga kooyo, naɓo gaŋ Pɔl ɔɔ gaabm se utu iŋg zɛɛrɛ daayum.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Taa naan̰ se ɓo, taargen bin se, maam se mꞋjeel taaɗ mɛtin̰ eyo. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗ Pɔl ki mꞋɔɔ n̰Ꞌje num n̰Ꞌɓaa Jeruzalɛm ki jꞋan̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰ naane.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Gaŋ Pɔl baate tookŋ do taar kɛn se. Naan̰ ɗeek ɔɔ: ‹Naan̰ se, jꞋan̰ ɓaa kɔl gɔtn Sezar ki se ɓo an̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰a.› Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔl asgarumge utu bɔɔbin̰ maakŋ daŋgay ki, bini ɓii kɛn mꞋan̰ kɔlin̰ gɔtn Sezar ki.»
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Gɔtn se, Gaar Agripa taaɗ Pɛstus ki ɔɔ: «Gaabm se, maam kic mꞋje booy mɛtn taarin̰a.» Ɔɔ Pɛstus tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse jiga. Mɛtbeeki sum ɓo, naai utu Ꞌbooy mɛtn taarin̰a.»
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Mɛtbeen̰ki se, Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda ron̰ Berenis, naaɗe tuso kal gaarin̰ge ɔɔ ɓaaɗo ute magal asgarge ute magalgen gɛn maakŋ gɛgɛr gɔtn ese. Naaɗe ɓaaɗo ɛnd maakŋ ɓee kɛn jeege lee tusn se. Gɔtn se, Pɛstus ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Ɔɔ Pɛstus ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Gaar Agripa ɔɔ naasen iŋgki ute naaje maakŋ ɓee ki ara ki paac, aakki, kɛse ɓo gaabm se, Yaudge ute dɛnɗe ɓaaɗo ɔŋum Jeruzalɛm ki bini kꞋɓaaɗo Sezare ki ara. Naaɗe taaɗum mɛtn taar gaabm se ɔɔ tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: ‹Gaabm se, kꞋtɔɔlin̰ naatn!›
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋbooy mɛtn taarin̰ se, mꞋɔŋin̰ naan̰ se tuj te ɗim jaay Ꞌkaasn jꞋansin̰ tɔɔl ro ki eyo. Num gaŋ naan̰ mala taaɗ ɔɔ jꞋansin̰ ɓaa naan Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki ɗey se. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋje mꞋan̰ kɔl gɔtn naane.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Num maam se, taar mꞋkɔŋ jaay mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se, mꞋɔk eyo. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔkŋ mꞋɓaansin̰o naanse ki ɔɔ kɛn tap tap se, naan naai Agripa ki, taa gaabm se jaay Ꞌbooyin̰kiga mɛtn taarin̰ num. Bin sum ɓo, amki kɔŋ mɛtn taar kɛn maam mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Ey num, kɛn debm daŋgay jaay jꞋɔŋ te nakŋ kɛn naan̰ tuj te ey se, jꞋan̰ kɔkŋ kɔl Rɔm ki jꞋɔɔ ɗi?»
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.