Atos 25
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC
1 Kɛn Pɛstus jaay aan Sezare ki, tɛɗ ɓii mɔtɔ sum se, gɔtn se naan̰ ook ɓaa Jeruzalɛm ki.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Kɛn naan̰ jaay aan Jeruzalɛm ki se, *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute magal Yaudge se, ɓaaɗo sakak Pɔl gɔtin̰ ki. Gɔtn se, naaɗe taaɗ dɔɔk taara,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Bɛɛki num, naaje kꞋje Pɔl se, ajensin̰ kɔn̰ aɗe ɓaa Jeruzalɛm ki ara.» Taa naaɗe se, oom koom Pɔl taa kɛn naan̰ jaay ɓaa ɓaa num, naaɗe an̰ tɔɔl ɗoob ki.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Gaŋ gɔtn se, Pɛstus tɛrlɗen ɔɔ: «Pɔl se, utu daŋgay ki Sezare ki naane ɔɔ maam kic mꞋtɛɗga sum ɓo mꞋutu mꞋtɛrl naane.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Ɔn̰ki magalsege kandum se Ꞌɓaa ute maam tɛlɛ. Ɔɔ kɛn gaabm se jaay tujga ɗim lɛ, amki ɓaa taaɗn mɛtin̰ naane.»
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Kɛn Pɛstus aan Jeruzalɛm ki se, naan̰ tɛɗo ɓii marta lɔ ɓii sik sum. Kɛn naan̰ jaay tɛrl ɓaa Sezare ki se, mɛtbeen̰ki sum ɓo, naan̰ ɓaa iŋg gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ ɔl kꞋɓaa kꞋdaŋo Pɔl.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Kɛn Pɔl jaay aan gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, Yaudgen iin̰o Jeruzalɛm ki ɓaaɗo ute Pɛstus se, ɓaaɗo gurugin̰a ɔɔ baagin̰ tɔɔl taargen iŋg kus dɛna don̰ ki. Naɓo taarɗegen naaɗe taaɗ se, debm jaay kɔŋ taar mɛt kɛn an̰ kɔkŋ mindin̰ tap ɓo, gɔtɔ.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Gaŋ Pɔl taaɗ mɛtn taarin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋtuj te *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Yaudge tu se eyo, mꞋtuj te *Ɓee Raa eyo ɔɔ Gaar magal iŋg *Rɔm ki kɛn kꞋdaŋin̰ Sezar se kic lɛ, mꞋtujin̰ te ɗim eyo.»
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Gaŋ Pɛstus je raapm maakŋ Yaudge se, taaɗ Pɔl ki ɔɔ: «Kɛn Ꞌkookŋ ɓaa Jeruzalɛm ki jaay jꞋai ɓaa kaakŋ mɛtn taari naanum ki se Ꞌtook la?»
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Gaŋ Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Aan gɔɔ maam mꞋɓaaɗoga gɔtn kɔjn̰ bɔɔr kɛn gɛn Sezar ɗey se, maam mꞋje jꞋam kɔjn̰ bɔɔrɔ gɔtn ara. Taa Yaudge se lɛ, maam mꞋtujɗen te ɗim eyo aan gɔɔ kɛn naai kic Ꞌjeelin̰ tak se.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Ɗeere, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim lɔ tɛɗga nakŋ jaay aas tɔɔlum se, naan̰ se, maam mꞋtooko jꞋam tɔɔlɔ. Num gaŋ jee ɔkum mindum se lɛ, nakɗe mɛt ki eyo; bin se, nam tap ɓo am kɔŋ kɔkŋ kɔlum jiɗe ki eyo. Maam se, jꞋam ɓaa kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki.»
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Kɛn Pɛstus jaay booy taar se, gɔtn se naan̰ ɓaa taaɗ ute jeen̰ge, jaay ɓo ɓaaɗo tɛrl Pɔl ki ɔɔ: «Naai Ꞌje jꞋai kɔjn̰ bɔɔrɔ naan Sezar ki ɗey se, ɓɔrse maam mꞋai kɔli Ꞌɓaa naan naan̰ ki.»
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Kɛn naaɗe aak mɛtn taar Pɔl jaay tɛɗ ɓii kandum se Pɛstus aan Sezare ki, gɔtn se Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda, ron̰ Berenis, ɓaan̰o tɛɗn tɔɔsɛ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Aan gɔɔ naaɗe tiŋgga ɓii dɛna gɔtn ese se, ɓii kalaŋ Pɛstus taaɗin̰ mɛtn taar Pɔl se, ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Kɛn Pɛliks ɓaa ɓaa se, naan̰ ɔn̰ga gaaba kalaŋ maakŋ daŋgay ki ara.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 Kaaɗ kɛn jaay maam mꞋiŋgo Jeruzalɛm ki se, *magalgen gɛn jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge se, ɓaaɗo sakakin̰ gɔtum ki ɔɔ ɗeekum ɔɔ: ‹Gaabm se ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki.›
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ɔɔ maam mꞋtɛrlɗen mꞋɔɔ: ‹Naaje *Rɔmɛge se, deba se jꞋaak mɛtn taarin̰ jaayo. Taa jee ɔkin̰ mindin̰ se, aɗe ɓaa kꞋbooy mɛtn taarɗe ɔɔ mɛtn taar naan̰ kici, ey num jꞋan̰ kɔŋ kɔjn̰ bɔɔr don̰ ki, bin sum eyo.›
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Gɔtn se, magal Yaudge se, iin̰ ɓaaɗo ute maama Sezare ki, ɔɔ maam kic mꞋtooɗ te bi do taar kɛn se eyo. Mɛtbeen̰ki sum ɓo, maam mꞋɓaaɗo gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ mꞋɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Kɛn jee kɛn ɔkin̰ mindin̰ jaay aan se, maam mꞋsaap mꞋɔɔ kaaɗ naane, naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se do nakge tun *kusin̰ kɛn naan̰ tɛɗa. Num gaŋ, do nakge tun kɛn naaɗe ɔkin̰ mindin̰ se, kɛn mɛt ki tap ɓo, maam mꞋɔŋ te eyo.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Gaŋ maam mꞋɔŋɗe se, naaɗe naaj naaj ɓo do ɗoobm naaɗe Yaudge tu ɔɔ do gaab ki kalaŋ kꞋdaŋin̰ Isa. Gaabm ese se ooyga kooyo, naɓo gaŋ Pɔl ɔɔ gaabm se utu iŋg zɛɛrɛ daayum.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 Taa naan̰ se ɓo, taargen bin se, maam se mꞋjeel taaɗ mɛtin̰ eyo. Naan̰ kɛn se ɓo, maam mꞋtaaɗ Pɔl ki mꞋɔɔ n̰Ꞌje num n̰Ꞌɓaa Jeruzalɛm ki jꞋan̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰ naane.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Gaŋ Pɔl baate tookŋ do taar kɛn se. Naan̰ ɗeek ɔɔ: ‹Naan̰ se, jꞋan̰ ɓaa kɔl gɔtn Sezar ki se ɓo an̰ ɓaa kaakŋ mɛtn taarin̰a.› Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔl asgarumge utu bɔɔbin̰ maakŋ daŋgay ki, bini ɓii kɛn mꞋan̰ kɔlin̰ gɔtn Sezar ki.»
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Gɔtn se, Gaar Agripa taaɗ Pɛstus ki ɔɔ: «Gaabm se, maam kic mꞋje booy mɛtn taarin̰a.» Ɔɔ Pɛstus tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛse jiga. Mɛtbeeki sum ɓo, naai utu Ꞌbooy mɛtn taarin̰a.»
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Mɛtbeen̰ki se, Gaar Agripa ute gɛnaan̰ mɛnda ron̰ Berenis, naaɗe tuso kal gaarin̰ge ɔɔ ɓaaɗo ute magal asgarge ute magalgen gɛn maakŋ gɛgɛr gɔtn ese. Naaɗe ɓaaɗo ɛnd maakŋ ɓee kɛn jeege lee tusn se. Gɔtn se, Pɛstus ɔl kꞋdaŋ kꞋɓaano ute Pɔl.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Ɔɔ Pɛstus ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Gaar Agripa ɔɔ naasen iŋgki ute naaje maakŋ ɓee ki ara ki paac, aakki, kɛse ɓo gaabm se, Yaudge ute dɛnɗe ɓaaɗo ɔŋum Jeruzalɛm ki bini kꞋɓaaɗo Sezare ki ara. Naaɗe taaɗum mɛtn taar gaabm se ɔɔ tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: ‹Gaabm se, kꞋtɔɔlin̰ naatn!›
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Ɔɔ kɛn maam jaay mꞋbooy mɛtn taarin̰ se, mꞋɔŋin̰ naan̰ se tuj te ɗim jaay Ꞌkaasn jꞋansin̰ tɔɔl ro ki eyo. Num gaŋ naan̰ mala taaɗ ɔɔ jꞋansin̰ ɓaa naan Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki ɗey se. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋje mꞋan̰ kɔl gɔtn naane.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Num maam se, taar mꞋkɔŋ jaay mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se, mꞋɔk eyo. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɔkŋ mꞋɓaansin̰o naanse ki ɔɔ kɛn tap tap se, naan naai Agripa ki, taa gaabm se jaay Ꞌbooyin̰kiga mɛtn taarin̰ num. Bin sum ɓo, amki kɔŋ mɛtn taar kɛn maam mꞋraaŋ Gaar magal kɛn iŋg Rɔm ki se.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 Ey num, kɛn debm daŋgay jaay jꞋɔŋ te nakŋ kɛn naan̰ tuj te ey se, jꞋan̰ kɔkŋ kɔl Rɔm ki jꞋɔɔ ɗi?»
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.