Atos 24
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn Pɔl aan Sezare ki jaay tɛɗ ɓii mii se, naan̰ kɛn se, Ananias kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge kandum se, naaɗe ɔko gaaba kalaŋ ron̰ Tartɛlus. Ɔɔ gaabm se jeel kɔjn̰ bɔɔrɔ kꞋɓaaɗo tɛlɛ Sezare ki. Gɔtn se, naaɗe sakak Pɔl gɔtn magal kɛn taa naaŋ Jude ki se.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Kɛn naaɗe aan se, magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese ɔl kꞋdaŋo Pɔl ɔɔ gɔtn ese sum ɓo, Tartɛlus se, baagin̰ kɔk mindin̰a. Naan magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese, naan̰ taaɗ ɔɔ: «Jaamus, barka ute naai jaay ɓo ɓɔrse naaŋje ɗaap se. Ɔɔ ute mɛtɛki se sum ɓo, ɓɔrse naai Ꞌnoogjen jꞋiŋg lapia ute maraadje se.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Maakŋ naaŋje ki se, gɔtɔ ɓaa se paac daayum naaje kꞋtɔɔmi taa bɛɛ kɛn naai tɛɗjen se.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Ɓɔrse se, maam mꞋje mꞋai tujn̰ naabi eyo, num Ꞌmooyje uɗ bi do mɛtn taar kɛn naaje jꞋai taaɗ se.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Gaabm ese se, naaje jꞋɔŋin̰ naan̰ debm jig eyo. Naan̰ se ɓo, kɛn lee ɛc Yaudgen gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jee uun ɗoobm kɔɗ Nazarɛt se lɛ, naan̰ ɓo bubɗe.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 Ey num, naan̰ ɓo je an tujn̰ te *Ɓee Raa se kici. [Taa naan̰ se ɓo, naaje kꞋjꞋɔkin̰o ɔɔ kꞋje jꞋan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki aan gɔɔ kɛn *Ko Taar Raaje taaɗjen ro ki.
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 Gaŋ gɔtn se, bubm asgarge ɓaaɗo ute asgarin̰ge ɔɔɗin̰ ute taa tɔɔg jije ki.
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Naan̰ taaɗjen ɔɔ debm jaay je kɔkŋ mind Pɔl num aɗe ɓaa gɔti ki.] Anum, Jaamus, naai mala ɓo Ꞌtɔnd mɛtn gaabm se. Ute taar kɛn naan̰ ai taaɗ se sum ɓo, naai Ꞌjeel taar kɛn naaje kꞋtaaɗ ron̰ ki se, taar mɛt ki.»
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Yaudgen ɓaaɗo ute naan̰ se kic took do taar kɛn se ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Ɗeere, taar naan̰ taaɗ se, mɛt ki.»
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Gɔtn se magal taa naaŋ Jude ki se, tɛɗ ute jin̰ Pɔl ki ɔɔ n̰Ꞌtaaɗa. Naan̰ kɛn se, Pɔl ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Jaamus, mꞋjeele gɔtn naai baag kɔjn̰ bɔɔrɔ do Yaudge tu sum se, ɔkga ɓaara dɛna; taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɓeer eyo kɛn mꞋai taaɗn mɛtn taarum se.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Gɔtn mꞋɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn keem *Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki sum se, aas te ɓii sik‑kaar‑di eyo. Taarum mꞋtaaɗi se, kɛn naai Ꞌtuur mɛtin̰ kic ɓo an̰ kɔŋin̰ ɗoobin̰ ki.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Daan bɔɔr Ɓee Raa ki lɔ maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki, ey lɛ maakŋ gɛgɛr ki gɔtn kɛn jeege lee tusn se kic ɓo, naaɗe, ɓii kalaŋ, ɔŋum te naaj naaj te jeege eyo ɔɔ mꞋɔɔs kɔɔs mɛtn jeege eyo.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Mɛtn taar naaɗe jaay ɔkum mindum ro ki se, naaɗe aisin̰ kɔŋ taaɗn mɛtin̰ tal tal eyo.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 «ꞋBooyo mꞋai taaɗa: nakŋ maam mꞋjeel se, maam se mꞋuun ɗoobm Raa bubjege ute ɗoobm kɛn naaɗe aakin̰ aan gɔɔ ɗoobm se ɗoobm jig eyo. Ey num, maam kic mꞋaal maakum do taarge tun kꞋraaŋin̰o maakŋ *Ko Taar Raa ki ute kɛngen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ se kici.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Maam se, mꞋɔnd dom do Raa ki ɔɔ do mɛtn taar kɛn Raa utu dur jeege daan yoge tu jee kɛn tɛɗ naka ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛngen tɛɗ naka ute ɗoobin̰ eyo aan gɔɔ naaɗe kici.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 Taa naan̰ se ɓo, daayum maam mꞋaay kaamuma mꞋlee naan Raa ki ɔɔ naan jeege tu se ute maakŋ kalaŋ.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 Maam se, mꞋɔkga ɓaara dɛna mꞋɓaaɗo te Jeruzalɛm ki eyo. Num, kɛn ɓɔrse jaay mꞋɓaaɗo se, mꞋɓaano ute nakŋ noogŋ jee daaygen maakŋ naaŋum ki ɔɔ mꞋɓaano ute *sɛrkɛ Raa ki kici.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Naan̰ kɛn se, naaɗe ɔŋum daan bɔɔr Ɓee Raa ki mꞋtug mꞋɗaap ɗaap rom naan Raa ki. Kaaɗ kɛn se lɛ, jeege tus te cɛɛm ki eyo ɔɔ jeege lɛ ul te taar ey kici.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Gaŋ Yaudgen iin̰o taa naaŋ Azi ki se ɓo, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo ɔŋuma. Kɛn bɛɛn̰ ki se, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim num naaɗe se ɓo, jee kɛn aɗe ɓaa naani ki am kɔkŋ minduma.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Ey lɛ, jee kɛn ɓaaɗo naan naai ki ara ki se, kaaɗ kɛn jaay naaɗe ɔkuma mindum naan Yaudge tun *jee kaakŋ mɛtn taarge se, kꞋtaaɗum nakŋ kɛn maam mꞋtujga se.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Nakŋ kɛn maam mꞋjeel se, mꞋtaaɗga ɓo taara kalaŋ: kaaɗ kɛn maam mꞋɗaaro daan naaɗe ki se, maam mꞋuuno mindum raan ɔɔ mꞋɗeekɗeno mꞋɔɔ, jaaki jaay naase Ꞌje amki kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki se, taa maam mꞋaalga kaal maakum do Raa kɛn utu dur jeege daan yoge tu se!»
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Pɛliksn magal taa naaŋ Jude se, Ɗoobm Isa sum se, naan̰ jeel mɛtin̰a. Taa naan se ɓo, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɔn̰ki Lisiasn kɛn bubm asgarge se jaay ɓaaɗo gɔtn ara ki sum ɓo, maam mꞋasen kaakŋ mɛtn taarse se.»
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Gɔtn se Pɛliks ɔl magal asgargen naan̰ ɔn̰in̰ Pɔl kaam jin̰ se, ɔɔ n̰Ꞌɓaa n̰Ꞌbɔɔb Pɔl se maakŋ daŋgay ki naɓo jꞋɔn̰in̰ ɗoobo ɔɔ jꞋɔn̰te gaasn jeen̰ge taa ɓaaɗo an̰ lee kaaka ɔɔ an̰ kaakŋ don̰ ki.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Kɛn tɛɗ ɓii kandum se, Pɛliks ute mɛndin̰ Drusil kɛn mɛnd Yaud se, ɔl kꞋdaŋo Pɔl, taa naaɗe se, je Pɔl aɗen taaɗn mɛtn taar ɗoobm *al‑Masi, Isa.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Num gaŋ, kaaɗ kɛn Pɔl jaay baagɗen taaɗn ɔɔ: «Bɛɛki num, debkilimi se, Ꞌtɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰a naan Raa ki ɔɔ bɔɔbm ron̰a, taa Raa se, ɓii kalaŋ, utu kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu.» Kɛn Pɛliks jaay booy taar se, nirlin̰ ɓaa teece. Gɔtn se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse se, iin̰ Ꞌɓaa gɔti ki, Ꞌtɛɗga jaay sɔm, maam mꞋaio daŋa.»
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Naan̰ saap ɔɔ kaaɗn naane Pɔl an̰ kɛɗn gurs lɛ ɗaam, taa naan̰ se ɓo, naan̰ daŋ ɗɔɔlin̰ cɔk cɔk gɛn kɛɛs ute naan̰ se.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Kɛn Pɛliks jaay tɛɗ ɓaara di se, Porsius Pɛstus se kꞋɓaaɗo jꞋɔlin̰ gɔɔn̰ ki. Aan gɔɔ Pɛliks je raapm maakŋ Yaudge se, naan̰ ɓaa ɓaa se ɔn̰ Pɔl tiŋg maakŋ daŋgay ki gɔtin̰ ki.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.