Atos 24

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɛn Pɔl aan Sezare ki jaay tɛɗ ɓii mii se, naan̰ kɛn se, Ananias kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge kandum se, naaɗe ɔko gaaba kalaŋ ron̰ Tartɛlus. Ɔɔ gaabm se jeel kɔjn̰ bɔɔrɔ kꞋɓaaɗo tɛlɛ Sezare ki. Gɔtn se, naaɗe sakak Pɔl gɔtn magal kɛn taa naaŋ Jude ki se.
1 Cinco dias depois o Grande Sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns líderes do povo e com um advogado chamado Tértulo. Eles se apresentaram ao governador Félix para fazer acusações contra Paulo.
2 Kɛn naaɗe aan se, magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese ɔl kꞋdaŋo Pɔl ɔɔ gɔtn ese sum ɓo, Tartɛlus se, baagin̰ kɔk mindin̰a. Naan magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese, naan̰ taaɗ ɔɔ: «Jaamus, barka ute naai jaay ɓo ɓɔrse naaŋje ɗaap se. Ɔɔ ute mɛtɛki se sum ɓo, ɓɔrse naai Ꞌnoogjen jꞋiŋg lapia ute maraadje se.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo começou a acusação, dizendo: — Excelentíssimo Senhor Governador, o seu governo nos tem trazido um longo tempo de paz, e graças à sua sábia administração muitas reformas necessárias estão sendo feitas para o bem deste povo.
3 Maakŋ naaŋje ki se, gɔtɔ ɓaa se paac daayum naaje kꞋtɔɔmi taa bɛɛ kɛn naai tɛɗjen se.
3 Somos muito agradecidos por tudo aquilo que temos recebido em todas as ocasiões e em todos os lugares.
4 Ɓɔrse se, maam mꞋje mꞋai tujn̰ naabi eyo, num Ꞌmooyje uɗ bi do mɛtn taar kɛn naaje jꞋai taaɗ se.
4 Mas não quero tomar muito do seu tempo e por isso peço que tenha a bondade de nos escutar apenas um pouco mais.
5 Gaabm ese se, naaje jꞋɔŋin̰ naan̰ debm jig eyo. Naan̰ se ɓo, kɛn lee ɛc Yaudgen gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jee uun ɗoobm kɔɗ Nazarɛt se lɛ, naan̰ ɓo bubɗe.
5 Nós achamos, de fato, que este homem é uma peste. Ele provoca desordens entre os judeus do mundo inteiro e é também o líder do partido dos nazarenos.
6 Ey num, naan̰ ɓo je an tujn̰ te *Ɓee Raa se kici. [Taa naan̰ se ɓo, naaje kꞋjꞋɔkin̰o ɔɔ kꞋje jꞋan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki aan gɔɔ kɛn *Ko Taar Raaje taaɗjen ro ki.
6 Além disso tentou profanar o Templo, e então nós o prendemos. Nós íamos julgá-lo de acordo com a nossa Lei ,
7 Gaŋ gɔtn se, bubm asgarge ɓaaɗo ute asgarin̰ge ɔɔɗin̰ ute taa tɔɔg jije ki.
7 mas o comandante Lísias veio e o tirou de nós à força.
8 Naan̰ taaɗjen ɔɔ debm jaay je kɔkŋ mind Pɔl num aɗe ɓaa gɔti ki.] Anum, Jaamus, naai mala ɓo Ꞌtɔnd mɛtn gaabm se. Ute taar kɛn naan̰ ai taaɗ se sum ɓo, naai Ꞌjeel taar kɛn naaje kꞋtaaɗ ron̰ ki se, taar mɛt ki.»
8 Aí o próprio Lísias mandou que os acusadores viessem até aqui e fizessem a acusação diante do senhor. Se o senhor fizer perguntas a este homem, ele mesmo confirmará todas as acusações que estamos fazendo contra ele.
9 Yaudgen ɓaaɗo ute naan̰ se kic took do taar kɛn se ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Ɗeere, taar naan̰ taaɗ se, mɛt ki.»
9 Então os judeus concordaram, dizendo que tudo era verdade.
10 Gɔtn se magal taa naaŋ Jude ki se, tɛɗ ute jin̰ Pɔl ki ɔɔ n̰Ꞌtaaɗa. Naan̰ kɛn se, Pɔl ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Jaamus, mꞋjeele gɔtn naai baag kɔjn̰ bɔɔrɔ do Yaudge tu sum se, ɔkga ɓaara dɛna; taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɓeer eyo kɛn mꞋai taaɗn mɛtn taarum se.
10 O Governador fez sinal para que Paulo falasse. Então ele disse: — Eu sei que há muitos anos o senhor é juiz do povo judeu e por isso eu me sinto à vontade para fazer a minha defesa na sua presença.
11 Gɔtn mꞋɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn keem *Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki sum se, aas te ɓii sik‑kaar‑di eyo. Taarum mꞋtaaɗi se, kɛn naai Ꞌtuur mɛtin̰ kic ɓo an̰ kɔŋin̰ ɗoobin̰ ki.
11 Como o senhor mesmo pode comprovar, faz apenas doze dias que fui a Jerusalém para adorar a Deus.
12 Daan bɔɔr Ɓee Raa ki lɔ maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki, ey lɛ maakŋ gɛgɛr ki gɔtn kɛn jeege lee tusn se kic ɓo, naaɗe, ɓii kalaŋ, ɔŋum te naaj naaj te jeege eyo ɔɔ mꞋɔɔs kɔɔs mɛtn jeege eyo.
12 Os judeus não me viram discutindo com ninguém nos pátios do Templo, nem agitando o povo nas suas sinagogas ou em qualquer outro lugar da cidade.
13 Mɛtn taar naaɗe jaay ɔkum mindum ro ki se, naaɗe aisin̰ kɔŋ taaɗn mɛtin̰ tal tal eyo.
13 E eles não podem provar nenhuma das acusações que agora estão fazendo contra mim.
14 «ꞋBooyo mꞋai taaɗa: nakŋ maam mꞋjeel se, maam se mꞋuun ɗoobm Raa bubjege ute ɗoobm kɛn naaɗe aakin̰ aan gɔɔ ɗoobm se ɗoobm jig eyo. Ey num, maam kic mꞋaal maakum do taarge tun kꞋraaŋin̰o maakŋ *Ko Taar Raa ki ute kɛngen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ se kici.
14 Porém uma coisa confesso ao senhor: eu sigo o Caminho que os judeus dizem ser falso; mas é desse modo que sirvo ao Deus dos nossos antepassados. Creio em tudo o que está escrito na Lei de Moisés e nos livros dos Profetas .
15 Maam se, mꞋɔnd dom do Raa ki ɔɔ do mɛtn taar kɛn Raa utu dur jeege daan yoge tu jee kɛn tɛɗ naka ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛngen tɛɗ naka ute ɗoobin̰ eyo aan gɔɔ naaɗe kici.
15 Eu e os meus acusadores temos esta mesma esperança em Deus: todos vão ressuscitar, tanto os bons como os maus.
16 Taa naan̰ se ɓo, daayum maam mꞋaay kaamuma mꞋlee naan Raa ki ɔɔ naan jeege tu se ute maakŋ kalaŋ.
16 Por isso faço tudo para sempre ter a consciência limpa diante de Deus e das pessoas.
17 Maam se, mꞋɔkga ɓaara dɛna mꞋɓaaɗo te Jeruzalɛm ki eyo. Num, kɛn ɓɔrse jaay mꞋɓaaɗo se, mꞋɓaano ute nakŋ noogŋ jee daaygen maakŋ naaŋum ki ɔɔ mꞋɓaano ute *sɛrkɛ Raa ki kici.
17 E Paulo continuou: — Depois de ter ficado fora de Jerusalém durante alguns anos, voltei para lá a fim de levar algum dinheiro para o meu próprio povo e para oferecer
18 Naan̰ kɛn se, naaɗe ɔŋum daan bɔɔr Ɓee Raa ki mꞋtug mꞋɗaap ɗaap rom naan Raa ki. Kaaɗ kɛn se lɛ, jeege tus te cɛɛm ki eyo ɔɔ jeege lɛ ul te taar ey kici.
18 Quando estava fazendo isso, depois de eu ter acabado a cerimônia de purificação , alguns judeus me encontraram na área do Templo . Não havia muita gente comigo nem desordem.
19 Gaŋ Yaudgen iin̰o taa naaŋ Azi ki se ɓo, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo ɔŋuma. Kɛn bɛɛn̰ ki se, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim num naaɗe se ɓo, jee kɛn aɗe ɓaa naani ki am kɔkŋ minduma.
19 Porém alguns judeus da província da Ásia estavam lá. São eles que devem se apresentar diante do senhor e fazer as acusações, se é que têm alguma coisa contra mim.
20 Ey lɛ, jee kɛn ɓaaɗo naan naai ki ara ki se, kaaɗ kɛn jaay naaɗe ɔkuma mindum naan Yaudge tun *jee kaakŋ mɛtn taarge se, kꞋtaaɗum nakŋ kɛn maam mꞋtujga se.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam se, quando eu estive diante do Conselho Superior , eles me acharam culpado de qualquer crime.
21 Nakŋ kɛn maam mꞋjeel se, mꞋtaaɗga ɓo taara kalaŋ: kaaɗ kɛn maam mꞋɗaaro daan naaɗe ki se, maam mꞋuuno mindum raan ɔɔ mꞋɗeekɗeno mꞋɔɔ, jaaki jaay naase Ꞌje amki kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki se, taa maam mꞋaalga kaal maakum do Raa kɛn utu dur jeege daan yoge tu se!»
21 Quando estava de pé diante deles, eu apenas disse em voz alta: “Hoje estou sendo julgado por vocês porque creio que os mortos vão ressuscitar.”
22 Pɛliksn magal taa naaŋ Jude se, Ɗoobm Isa sum se, naan̰ jeel mɛtin̰a. Taa naan se ɓo, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɔn̰ki Lisiasn kɛn bubm asgarge se jaay ɓaaɗo gɔtn ara ki sum ɓo, maam mꞋasen kaakŋ mɛtn taarse se.»
22 Então Félix, que estava bem-informado a respeito do Caminho, deixou a questão para depois, dizendo a eles: — Quando o comandante Lísias chegar, eu resolverei o caso de vocês.
23 Gɔtn se Pɛliks ɔl magal asgargen naan̰ ɔn̰in̰ Pɔl kaam jin̰ se, ɔɔ n̰Ꞌɓaa n̰Ꞌbɔɔb Pɔl se maakŋ daŋgay ki naɓo jꞋɔn̰in̰ ɗoobo ɔɔ jꞋɔn̰te gaasn jeen̰ge taa ɓaaɗo an̰ lee kaaka ɔɔ an̰ kaakŋ don̰ ki.
23 Ele mandou que o oficial pusesse um guarda para tomar conta de Paulo e ordenou que lhe dessem alguma liberdade e licença para receber ajuda dos amigos.
24 Kɛn tɛɗ ɓii kandum se, Pɛliks ute mɛndin̰ Drusil kɛn mɛnd Yaud se, ɔl kꞋdaŋo Pɔl, taa naaɗe se, je Pɔl aɗen taaɗn mɛtn taar ɗoobm *al‑Masi, Isa.
24 Alguns dias mais tarde Félix veio com Drusila, a sua esposa, que era judia. Mandou chamar Paulo e o ouviu falar a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Num gaŋ, kaaɗ kɛn Pɔl jaay baagɗen taaɗn ɔɔ: «Bɛɛki num, debkilimi se, Ꞌtɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰a naan Raa ki ɔɔ bɔɔbm ron̰a, taa Raa se, ɓii kalaŋ, utu kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu.» Kɛn Pɛliks jaay booy taar se, nirlin̰ ɓaa teece. Gɔtn se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse se, iin̰ Ꞌɓaa gɔti ki, Ꞌtɛɗga jaay sɔm, maam mꞋaio daŋa.»
25 Mas, quando Paulo começou a falar sobre uma vida correta, o domínio próprio e o Dia do Juízo Final, Félix ficou com medo e disse: — Agora pode ir. Quando eu puder, chamarei você de novo.
26 Naan̰ saap ɔɔ kaaɗn naane Pɔl an̰ kɛɗn gurs lɛ ɗaam, taa naan̰ se ɓo, naan̰ daŋ ɗɔɔlin̰ cɔk cɔk gɛn kɛɛs ute naan̰ se.
26 Além disso Félix esperava que Paulo lhe desse algum dinheiro. Por isso o chamava muitas vezes e conversava com ele.
27 Kɛn Pɛliks jaay tɛɗ ɓaara di se, Porsius Pɛstus se kꞋɓaaɗo jꞋɔlin̰ gɔɔn̰ ki. Aan gɔɔ Pɛliks je raapm maakŋ Yaudge se, naan̰ ɓaa ɓaa se ɔn̰ Pɔl tiŋg maakŋ daŋgay ki gɔtin̰ ki.
27 Dois anos depois Pórcio Festo ficou no lugar de Félix como governador. Félix queria agradar os judeus; por isso, ao sair, deixou Paulo na prisão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.