Atos 24
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Kɛn Pɔl aan Sezare ki jaay tɛɗ ɓii mii se, naan̰ kɛn se, Ananias kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge kandum se, naaɗe ɔko gaaba kalaŋ ron̰ Tartɛlus. Ɔɔ gaabm se jeel kɔjn̰ bɔɔrɔ kꞋɓaaɗo tɛlɛ Sezare ki. Gɔtn se, naaɗe sakak Pɔl gɔtn magal kɛn taa naaŋ Jude ki se.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Kɛn naaɗe aan se, magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese ɔl kꞋdaŋo Pɔl ɔɔ gɔtn ese sum ɓo, Tartɛlus se, baagin̰ kɔk mindin̰a. Naan magal taa naaŋ kɛn gɔtn ese, naan̰ taaɗ ɔɔ: «Jaamus, barka ute naai jaay ɓo ɓɔrse naaŋje ɗaap se. Ɔɔ ute mɛtɛki se sum ɓo, ɓɔrse naai Ꞌnoogjen jꞋiŋg lapia ute maraadje se.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Maakŋ naaŋje ki se, gɔtɔ ɓaa se paac daayum naaje kꞋtɔɔmi taa bɛɛ kɛn naai tɛɗjen se.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Ɓɔrse se, maam mꞋje mꞋai tujn̰ naabi eyo, num Ꞌmooyje uɗ bi do mɛtn taar kɛn naaje jꞋai taaɗ se.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 Gaabm ese se, naaje jꞋɔŋin̰ naan̰ debm jig eyo. Naan̰ se ɓo, kɛn lee ɛc Yaudgen gɔtɔ ɓaa se paac ɔɔ jee uun ɗoobm kɔɗ Nazarɛt se lɛ, naan̰ ɓo bubɗe.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Ey num, naan̰ ɓo je an tujn̰ te *Ɓee Raa se kici. [Taa naan̰ se ɓo, naaje kꞋjꞋɔkin̰o ɔɔ kꞋje jꞋan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki aan gɔɔ kɛn *Ko Taar Raaje taaɗjen ro ki.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 Gaŋ gɔtn se, bubm asgarge ɓaaɗo ute asgarin̰ge ɔɔɗin̰ ute taa tɔɔg jije ki.
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Naan̰ taaɗjen ɔɔ debm jaay je kɔkŋ mind Pɔl num aɗe ɓaa gɔti ki.] Anum, Jaamus, naai mala ɓo Ꞌtɔnd mɛtn gaabm se. Ute taar kɛn naan̰ ai taaɗ se sum ɓo, naai Ꞌjeel taar kɛn naaje kꞋtaaɗ ron̰ ki se, taar mɛt ki.»
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Yaudgen ɓaaɗo ute naan̰ se kic took do taar kɛn se ɔɔ taaɗ ɔɔ: «Ɗeere, taar naan̰ taaɗ se, mɛt ki.»
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Gɔtn se magal taa naaŋ Jude ki se, tɛɗ ute jin̰ Pɔl ki ɔɔ n̰Ꞌtaaɗa. Naan̰ kɛn se, Pɔl ɛɛp taarin̰ ɔɔ: «Jaamus, mꞋjeele gɔtn naai baag kɔjn̰ bɔɔrɔ do Yaudge tu sum se, ɔkga ɓaara dɛna; taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɓeer eyo kɛn mꞋai taaɗn mɛtn taarum se.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Gɔtn mꞋɓaaɗo Jeruzalɛm ki gɛn keem *Raa daan bɔɔr *Ɓee Raa ki sum se, aas te ɓii sik‑kaar‑di eyo. Taarum mꞋtaaɗi se, kɛn naai Ꞌtuur mɛtin̰ kic ɓo an̰ kɔŋin̰ ɗoobin̰ ki.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Daan bɔɔr Ɓee Raa ki lɔ maakŋ *ɓeege tun Yaudge lee tusn maak ki, ey lɛ maakŋ gɛgɛr ki gɔtn kɛn jeege lee tusn se kic ɓo, naaɗe, ɓii kalaŋ, ɔŋum te naaj naaj te jeege eyo ɔɔ mꞋɔɔs kɔɔs mɛtn jeege eyo.
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Mɛtn taar naaɗe jaay ɔkum mindum ro ki se, naaɗe aisin̰ kɔŋ taaɗn mɛtin̰ tal tal eyo.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 «ꞋBooyo mꞋai taaɗa: nakŋ maam mꞋjeel se, maam se mꞋuun ɗoobm Raa bubjege ute ɗoobm kɛn naaɗe aakin̰ aan gɔɔ ɗoobm se ɗoobm jig eyo. Ey num, maam kic mꞋaal maakum do taarge tun kꞋraaŋin̰o maakŋ *Ko Taar Raa ki ute kɛngen jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ se kici.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Maam se, mꞋɔnd dom do Raa ki ɔɔ do mɛtn taar kɛn Raa utu dur jeege daan yoge tu jee kɛn tɛɗ naka ute ɗoobin̰a ɔɔ kɛngen tɛɗ naka ute ɗoobin̰ eyo aan gɔɔ naaɗe kici.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Taa naan̰ se ɓo, daayum maam mꞋaay kaamuma mꞋlee naan Raa ki ɔɔ naan jeege tu se ute maakŋ kalaŋ.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 Maam se, mꞋɔkga ɓaara dɛna mꞋɓaaɗo te Jeruzalɛm ki eyo. Num, kɛn ɓɔrse jaay mꞋɓaaɗo se, mꞋɓaano ute nakŋ noogŋ jee daaygen maakŋ naaŋum ki ɔɔ mꞋɓaano ute *sɛrkɛ Raa ki kici.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Naan̰ kɛn se, naaɗe ɔŋum daan bɔɔr Ɓee Raa ki mꞋtug mꞋɗaap ɗaap rom naan Raa ki. Kaaɗ kɛn se lɛ, jeege tus te cɛɛm ki eyo ɔɔ jeege lɛ ul te taar ey kici.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Gaŋ Yaudgen iin̰o taa naaŋ Azi ki se ɓo, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo ɔŋuma. Kɛn bɛɛn̰ ki se, kɛn maam jaay mꞋtujga ɗim num naaɗe se ɓo, jee kɛn aɗe ɓaa naani ki am kɔkŋ minduma.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Ey lɛ, jee kɛn ɓaaɗo naan naai ki ara ki se, kaaɗ kɛn jaay naaɗe ɔkuma mindum naan Yaudge tun *jee kaakŋ mɛtn taarge se, kꞋtaaɗum nakŋ kɛn maam mꞋtujga se.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Nakŋ kɛn maam mꞋjeel se, mꞋtaaɗga ɓo taara kalaŋ: kaaɗ kɛn maam mꞋɗaaro daan naaɗe ki se, maam mꞋuuno mindum raan ɔɔ mꞋɗeekɗeno mꞋɔɔ, jaaki jaay naase Ꞌje amki kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki se, taa maam mꞋaalga kaal maakum do Raa kɛn utu dur jeege daan yoge tu se!»
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Pɛliksn magal taa naaŋ Jude se, Ɗoobm Isa sum se, naan̰ jeel mɛtin̰a. Taa naan se ɓo, naan̰ ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki, ɔn̰ki Lisiasn kɛn bubm asgarge se jaay ɓaaɗo gɔtn ara ki sum ɓo, maam mꞋasen kaakŋ mɛtn taarse se.»
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Gɔtn se Pɛliks ɔl magal asgargen naan̰ ɔn̰in̰ Pɔl kaam jin̰ se, ɔɔ n̰Ꞌɓaa n̰Ꞌbɔɔb Pɔl se maakŋ daŋgay ki naɓo jꞋɔn̰in̰ ɗoobo ɔɔ jꞋɔn̰te gaasn jeen̰ge taa ɓaaɗo an̰ lee kaaka ɔɔ an̰ kaakŋ don̰ ki.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Kɛn tɛɗ ɓii kandum se, Pɛliks ute mɛndin̰ Drusil kɛn mɛnd Yaud se, ɔl kꞋdaŋo Pɔl, taa naaɗe se, je Pɔl aɗen taaɗn mɛtn taar ɗoobm *al‑Masi, Isa.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Num gaŋ, kaaɗ kɛn Pɔl jaay baagɗen taaɗn ɔɔ: «Bɛɛki num, debkilimi se, Ꞌtɛɗ nakŋ ute ɗoobin̰a naan Raa ki ɔɔ bɔɔbm ron̰a, taa Raa se, ɓii kalaŋ, utu kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu.» Kɛn Pɛliks jaay booy taar se, nirlin̰ ɓaa teece. Gɔtn se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse se, iin̰ Ꞌɓaa gɔti ki, Ꞌtɛɗga jaay sɔm, maam mꞋaio daŋa.»
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Naan̰ saap ɔɔ kaaɗn naane Pɔl an̰ kɛɗn gurs lɛ ɗaam, taa naan̰ se ɓo, naan̰ daŋ ɗɔɔlin̰ cɔk cɔk gɛn kɛɛs ute naan̰ se.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Kɛn Pɛliks jaay tɛɗ ɓaara di se, Porsius Pɛstus se kꞋɓaaɗo jꞋɔlin̰ gɔɔn̰ ki. Aan gɔɔ Pɛliks je raapm maakŋ Yaudge se, naan̰ ɓaa ɓaa se ɔn̰ Pɔl tiŋg maakŋ daŋgay ki gɔtin̰ ki.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.