Atos 23
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH
1 Kɛn Pɔl jaay aan naan Yaudge tun *jee kaakŋ mɛtn taarge se, naan̰ ɔndɗen kaama tak ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛnaamge, maam se, leem kɛn mꞋlee naan *Raa ki bini aan jaaki se, maam mꞋjeel maakum ki, maam se mꞋtuj te ɗim eyo.»
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Gaŋ Ananias kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, taaɗ jeege tun kɛn cɛɛ Pɔl ki se ɔɔ: «Pɔl se, kꞋjꞋɔndin̰ taarin̰ ki.»
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Gɔtn se Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai kɛn tec aan gɔɔ durdur jꞋɔlin̰ ron̰ raap raap se, Raa utu ai kɔnd naai. Naai ɓo debm aal *Ko Taar Raa maak ki eyo ɔɔ gɔtn ese se Ꞌje am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki ute Ko Taar Raa ɔɔ ɔl ɔɔ kꞋjꞋɔnduma.»
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Gaŋ jee iŋg cɛɛ Pɔl ki se, taaɗin̰ ɔɔ: «Naai se ɓo, Ꞌnaaj magal debm tɛɗ sɛrkɛ Raa ki tu ne?»
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Gɔtn se, Pɔl tɛrlɗen ɔɔ: «Gɛnaamge, kɛn gaabm se jaay magal debm tɛɗ sɛrkɛ Raa ki se, maam mꞋjeel eyo. Ey num, Kitap se taaɗga ɔɔ: Magal jee taa naaŋi ki se ɔn̰te naajin̰a.»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Yaudgen jee kaakŋ mɛtn taargen tus se, Pɔl jeel maakɗe ki se, jee mɛtin̰ge se *Sadusege ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge se lɛ *Parizige. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ taaɗɗen makɔn̰ɔ ɔɔ: «Gɛnaamge, maam se mꞋkɔɗ Parizi ɔɔ bubum kic ɓo Parizi, naɓo kɛn ɔl kꞋjꞋɔk kꞋɓaansumo gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, taa maam se mꞋɔnd dom do Raa kɛn utu dur jeege daan yoge tu se.»
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Kɛn naaɗe jaay booy Pɔl taaɗɗen taar se, Sadusege ute Parizige se baag naajn̰ ute naapa ɔɔ ɔl jee dɛngen tus gɔtn ese se, ɓaa gaaŋ naapa gɔtɔ kaam dio.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Taa Sadusege se saap ɔɔ jee ooyga kooy se lɛ, Ꞌkɔŋ dur ey sum ɔɔ *kɔɗn Raage ute sitange se kic ɓo naaɗe gɔtɔ; gaŋ Parizige se paac tooko ɔɔ nakgen se utu.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Gɔtn se, naaɗe iin̰ ul taara gajalaŋ. Ɔɔ maakŋ Parizige tu se, jee mɛtin̰ge se jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se iin̰ taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Gaabm se, jꞋɔn̰te Ꞌkɔkin̰ki mindin̰a taa naan̰ lɛ tuj te ɗim eyo. Kaaɗn naane kɔɗn Raa gam lɔ ɗim gam ɓo, taaɗin̰ga lɛ ɗaam.»
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Aan gɔɔ naaɗe ul taar gajalaŋ ɔn̰ ey se, ɔl bubm asgarge se kic ɓo ɓeere ɓaa ɔkin̰a ɔɔ sɔm naaɗe an tɔɔl ute Pɔl se cɛrɛ. Taa naan̰ se ɓo naan̰ taaɗ asgarge tu ɔɔ: «ꞋBɔɔy Ꞌɓaaki maakŋ jeege tun ese, ɔɔ Pɔl se ɔk ɓaansin̰kiro maakŋ *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn asgarge lee toom maak ki se ara.»
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Gaŋ maakŋ nɔɔr kɛn ese se sum ɓo, Mɛljege ɓaaɗo teec naan Pɔl ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Aay kaami! Aan gɔɔ naai Ꞌtaaɗoga taa maama jeege tun Jeruzalɛm ki se, bɛɛki num, Ꞌɓaa taaɗn saaɗum jeege tun maakŋ gɛgɛr kɛn *Rɔm ki kici.»
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Mɛtbeen̰ki se, Yaudgen mɛtin̰ge dɔɔk taarɗe ɔɔ naam roɗe naan Raa ki ɔɔ: «Pɔl se, jaay kꞋtɔɔlin̰ te ey num, naaje se jꞋkɔs eyo ɔɔ jꞋkaay eyo.»
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Jee jaay naam roɗe naan Raa ki taa taar se, naaɗe se cir gaabge si‑sɔɔ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Jee se ɓaa ɔŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naaje se kꞋnaamga naam roje naan Raa ki, kɛn Pɔl se jaay kꞋtɔɔlin̰ te ey num, naaje se jꞋkɔs eyo ɔɔ jꞋkaay eyo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Bin se, Ꞌɓaaki ute ro *jee kaakŋ mɛtn taarge se, Ꞌɓaa ɔŋki magal asgarge se Ꞌtaaɗin̰ki ɔɔki n̰Ꞌɔk n̰Ꞌɓaano ute Pɔl gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ara. Naase se Ꞌtɛɗki raay aan gɔɔ jee kɛn je kaakŋ kɔkŋ mɛtn taarin̰ jiga. Gaŋ naaje se lɛ, kꞋɗaapga ɗaap roje kɔr naan̰ Ꞌkaan gɔtse ki ey sum ɓo, naaje jꞋan̰ tɔɔlɔ.»
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Num gaŋ, taar se ɓaa ooc bi goon gɛnaa Pɔl kɛn mɛnda. Naan̰ naar iin̰ *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn asgarge lee toom maak ki se ɔɔ ɛnd ɔŋ Pɔl se ɔɔ aalin̰ bin̰ ki.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Maakŋ magal asgarge tu se, Pɔl daŋo deb kalaŋ ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Goon kɔɗn ese se, ɔk ɓaansin̰ gɔtn bubm asgarge tu, taa naan̰ se ɔk taara je an̰ taaɗa.»
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Gɔtn se, magal asgarge se ɔk ɓaansin̰o gɔtn bubm asgarge tu se, ɔɔ ɗeek bubm asgarge tu ɔɔ: «Pɔl debm daŋgay se ɓo, daŋumo ɔɔ taaɗum ɔɔ Ꞌɓaano ute goon kɔɗn ese se, taa naan̰ se ɔk taara je ai taaɗa.»
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Gɔtn se, bubm asgarge se ɔk goon kɔɗɔ se jin̰ ki ɔɔ iik tɔɔkin̰sin̰ cɛɛs ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Taari naai Ꞌje am taaɗ se tap ɓo, taar ɗi?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Anum, goon kɔɗɔ se taaɗin̰ mɛtn taarin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam mꞋbooy Yaudge se, dɔɔkga taarɗe ɔɔ utu Ꞌtɔnd mɛti. Taa Pɔl se, naaɗe je ɔɔ mɛtbeeki se, naai ansin̰ ɓaa naan Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge ɔɔ naaɗe se lɛ, Ꞌtɛɗn raay aan gɔɔ jee kɛn je kaakŋ kɔkŋ mɛtn taarin̰ jiga se.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Num gaŋ, taar naaɗe se ɔn̰te kuunu taa gaabge cir si‑sɔɔ se oom koom Pɔl, taa naaɗe naamga naam roɗe naan Raa ki ɔɔ kɛn naaɗe jaay tɔɔlin̰ te ey num, naaɗe se Ꞌkɔs eyo ɔɔ Ꞌkaay eyo. Ɔɔ kɛn ɔɔp se, naaɗe booy kɛn naai aɗen tookŋ taarɗe sum.»
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Kɛn goon kɔɗɔ se jaay taaɗ mɛtn taarin̰ aas se, bubm asgarge se taaɗin̰ ɔɔ: «Mɛtn taar kɛn naai taaɗum mɛtin̰ se, ɔn̰te taaɗn nam ki.» Jaay ɓo, naan̰ ɔlin̰ ɓaao.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Gɔtn se, bubm asgarge daŋo maakŋ magal asgarge tu se, gaabge dio ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋDaŋ Ꞌtuskiro asgarge kaar‑dio, jee sɛndge si‑cili ɔɔ asgargen lee ute bɔɔrɗe se kic ɓo kaar‑dio. ꞋƊaapki rose, taa kaaɗn kɛɛski se, naase aki ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 ꞋƊaapki sɛndgen kɛn Pɔl Ꞌkookŋ kiŋg do ki se kici, taa ansin̰ki ɓaa gɔtn Pɛliks kɛn magal taa naaŋ Jude ki se ute lapia.»
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Gɔtn se, naan̰ raaŋin̰ maktub ɔɔ maakŋ maktubin̰ ki se, naan̰ taaɗin̰ ɔɔ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Kɛse maam Klɔdius Lisias ɓo mꞋraaŋi maktubm ese. Maam mꞋraaŋ mꞋɔli tɔɔsɛ naai Pɛliks, kɛn magal taa naaŋ Jude ki.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Maam mꞋraaŋi se taa gaabm kɛn maam mꞋɔk mꞋɔlin̰ gɔti ki se, ey num Yaudge je an̰ tɔɔlɔ. Naɓo, kɛn maam mꞋbooy jaay jꞋɔɔ gaabm se kɔɗ *Rɔmɛ se, taa naan̰ se, maam mꞋɓaaɗo ute dɔɔl asgarumge jaay ɓo mꞋɔk mꞋɔɔɗin̰o jiɗe ki.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Aan gɔɔ maam mꞋje mꞋjeel mɛtn taar kɛn Yaudge ɔkin̰ mindin̰ se, maam mꞋɔkŋ ɓaansin̰o naan jeege tun lee aakɗen mɛtn taarɗege se.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Kɛn maam jaay mꞋbooy mɛtn taarɗe se, mꞋɔŋin̰ gaabm se naaɗe ɔkin̰ mindin̰ taa *Ko Taar Raaɗe. Gaŋ gɛn naajege num, gaabm se tɛɗ te ɗim jaay Ꞌkaasn jꞋansin̰ tɔɔlɔ, ey lɛ jꞋansin̰ kɔl daŋgay ki se eyo.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Tɛr kꞋjꞋɔɔjum jꞋɔɔ Yaudge se dɔɔkga taarɗe gɛn kutin̰a. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋnaar mꞋɔlin̰ gɔti ki, ɔɔ jee kɛn ɔkin̰ mindin̰ se lɛ, kɛn naaɗe ɔk taar ɗim num ɔn̰ɗe naaɗe ai ɓaa taaɗn mɛtin̰ naai ki.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Gɔtn ese sum ɓo, asgarge iin̰ tɛɗ nakŋ kɛn bubm asgarge taaɗɗesin̰ se. Naaɗe ɔk Pɔl ɔɔ maakŋ nɔɔr kɛn ese sum ɓo, naaɗe uun bɔɔy ɓaansin̰ gɔtɔ kaam kalaŋ kꞋdaŋin̰ Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Mɛtbeen̰ki se, asgargen ɓaa ute jɛɗege se, ɔk tɛrl ɓaaɗo *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn naaɗe lee toom maak ki se, ɔɔp jee sɛndge kalɗe ki sum ɓo, ɓaan ute Pɔl.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Kɛn jee se jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki se, maktubm kɛn bubm asgarge raaŋ ɛɗɗesin̰ jiɗe ki se, naaɗe ɛɗin̰ ji magal kɛn taa naaŋ Jude kɛn iŋg gɔtn ese se. Ɔɔ Pɔl se kic ɓo, naaɗe ɛɗin̰sin̰ kaam jin̰a.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Kɛn magal taa naaŋ Jude ki jaay dooy maktubm se aas se, naan̰ tɔnd mɛtn Pɔl ɔɔ: «Naai tap ɓo kɔɗ ɗi?» Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋiin̰o taa naaŋ kɛn Silisi ki.»
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Ɔɔ kɛn magal taa naaŋ Jude ki jaay booy taar Pɔl se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jee ɔkki mindi se jaay ɓaaɗoga sum ɓo, maam mꞋutu mꞋbooy mɛtn taari se.» Gɔtn se, naan̰ ɓaa ɔlin̰ kꞋbɔɔbin̰ maakŋ ɓee kɛn *Ɛrɔd iin̰in̰ se.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.