Atos 23
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛn Pɔl jaay aan naan Yaudge tun *jee kaakŋ mɛtn taarge se, naan̰ ɔndɗen kaama tak ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Gɛnaamge, maam se, leem kɛn mꞋlee naan *Raa ki bini aan jaaki se, maam mꞋjeel maakum ki, maam se mꞋtuj te ɗim eyo.»
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Gaŋ Ananias kɛn *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, taaɗ jeege tun kɛn cɛɛ Pɔl ki se ɔɔ: «Pɔl se, kꞋjꞋɔndin̰ taarin̰ ki.»
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Gɔtn se Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai kɛn tec aan gɔɔ durdur jꞋɔlin̰ ron̰ raap raap se, Raa utu ai kɔnd naai. Naai ɓo debm aal *Ko Taar Raa maak ki eyo ɔɔ gɔtn ese se Ꞌje am kɔjn̰ bɔɔrɔ dom ki ute Ko Taar Raa ɔɔ ɔl ɔɔ kꞋjꞋɔnduma.»
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Gaŋ jee iŋg cɛɛ Pɔl ki se, taaɗin̰ ɔɔ: «Naai se ɓo, Ꞌnaaj magal debm tɛɗ sɛrkɛ Raa ki tu ne?»
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Gɔtn se, Pɔl tɛrlɗen ɔɔ: «Gɛnaamge, kɛn gaabm se jaay magal debm tɛɗ sɛrkɛ Raa ki se, maam mꞋjeel eyo. Ey num, Kitap se taaɗga ɔɔ: Magal jee taa naaŋi ki se ɔn̰te naajin̰a.»
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Yaudgen jee kaakŋ mɛtn taargen tus se, Pɔl jeel maakɗe ki se, jee mɛtin̰ge se *Sadusege ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge se lɛ *Parizige. Taa naan̰ se ɓo, naan̰ taaɗɗen makɔn̰ɔ ɔɔ: «Gɛnaamge, maam se mꞋkɔɗ Parizi ɔɔ bubum kic ɓo Parizi, naɓo kɛn ɔl kꞋjꞋɔk kꞋɓaansumo gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki se, taa maam se mꞋɔnd dom do Raa kɛn utu dur jeege daan yoge tu se.»
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Kɛn naaɗe jaay booy Pɔl taaɗɗen taar se, Sadusege ute Parizige se baag naajn̰ ute naapa ɔɔ ɔl jee dɛngen tus gɔtn ese se, ɓaa gaaŋ naapa gɔtɔ kaam dio.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Taa Sadusege se saap ɔɔ jee ooyga kooy se lɛ, Ꞌkɔŋ dur ey sum ɔɔ *kɔɗn Raage ute sitange se kic ɓo naaɗe gɔtɔ; gaŋ Parizige se paac tooko ɔɔ nakgen se utu.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Gɔtn se, naaɗe iin̰ ul taara gajalaŋ. Ɔɔ maakŋ Parizige tu se, jee mɛtin̰ge se jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage, naaɗe se iin̰ taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Gaabm se, jꞋɔn̰te Ꞌkɔkin̰ki mindin̰a taa naan̰ lɛ tuj te ɗim eyo. Kaaɗn naane kɔɗn Raa gam lɔ ɗim gam ɓo, taaɗin̰ga lɛ ɗaam.»
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Aan gɔɔ naaɗe ul taar gajalaŋ ɔn̰ ey se, ɔl bubm asgarge se kic ɓo ɓeere ɓaa ɔkin̰a ɔɔ sɔm naaɗe an tɔɔl ute Pɔl se cɛrɛ. Taa naan̰ se ɓo naan̰ taaɗ asgarge tu ɔɔ: «ꞋBɔɔy Ꞌɓaaki maakŋ jeege tun ese, ɔɔ Pɔl se ɔk ɓaansin̰kiro maakŋ *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn asgarge lee toom maak ki se ara.»
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Gaŋ maakŋ nɔɔr kɛn ese se sum ɓo, Mɛljege ɓaaɗo teec naan Pɔl ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Aay kaami! Aan gɔɔ naai Ꞌtaaɗoga taa maama jeege tun Jeruzalɛm ki se, bɛɛki num, Ꞌɓaa taaɗn saaɗum jeege tun maakŋ gɛgɛr kɛn *Rɔm ki kici.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Mɛtbeen̰ki se, Yaudgen mɛtin̰ge dɔɔk taarɗe ɔɔ naam roɗe naan Raa ki ɔɔ: «Pɔl se, jaay kꞋtɔɔlin̰ te ey num, naaje se jꞋkɔs eyo ɔɔ jꞋkaay eyo.»
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Jee jaay naam roɗe naan Raa ki taa taar se, naaɗe se cir gaabge si‑sɔɔ.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Jee se ɓaa ɔŋ *magal jee tɛɗn sɛrkɛ Raage tu ute magal taa ɓee Yaudge ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naaje se kꞋnaamga naam roje naan Raa ki, kɛn Pɔl se jaay kꞋtɔɔlin̰ te ey num, naaje se jꞋkɔs eyo ɔɔ jꞋkaay eyo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Bin se, Ꞌɓaaki ute ro *jee kaakŋ mɛtn taarge se, Ꞌɓaa ɔŋki magal asgarge se Ꞌtaaɗin̰ki ɔɔki n̰Ꞌɔk n̰Ꞌɓaano ute Pɔl gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki ara. Naase se Ꞌtɛɗki raay aan gɔɔ jee kɛn je kaakŋ kɔkŋ mɛtn taarin̰ jiga. Gaŋ naaje se lɛ, kꞋɗaapga ɗaap roje kɔr naan̰ Ꞌkaan gɔtse ki ey sum ɓo, naaje jꞋan̰ tɔɔlɔ.»
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Num gaŋ, taar se ɓaa ooc bi goon gɛnaa Pɔl kɛn mɛnda. Naan̰ naar iin̰ *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn asgarge lee toom maak ki se ɔɔ ɛnd ɔŋ Pɔl se ɔɔ aalin̰ bin̰ ki.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Maakŋ magal asgarge tu se, Pɔl daŋo deb kalaŋ ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Goon kɔɗn ese se, ɔk ɓaansin̰ gɔtn bubm asgarge tu, taa naan̰ se ɔk taara je an̰ taaɗa.»
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Gɔtn se, magal asgarge se ɔk ɓaansin̰o gɔtn bubm asgarge tu se, ɔɔ ɗeek bubm asgarge tu ɔɔ: «Pɔl debm daŋgay se ɓo, daŋumo ɔɔ taaɗum ɔɔ Ꞌɓaano ute goon kɔɗn ese se, taa naan̰ se ɔk taara je ai taaɗa.»
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Gɔtn se, bubm asgarge se ɔk goon kɔɗɔ se jin̰ ki ɔɔ iik tɔɔkin̰sin̰ cɛɛs ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Taari naai Ꞌje am taaɗ se tap ɓo, taar ɗi?»
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Anum, goon kɔɗɔ se taaɗin̰ mɛtn taarin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Maam mꞋbooy Yaudge se, dɔɔkga taarɗe ɔɔ utu Ꞌtɔnd mɛti. Taa Pɔl se, naaɗe je ɔɔ mɛtbeeki se, naai ansin̰ ɓaa naan Yaudge tun jee kaakŋ mɛtn taarge ɔɔ naaɗe se lɛ, Ꞌtɛɗn raay aan gɔɔ jee kɛn je kaakŋ kɔkŋ mɛtn taarin̰ jiga se.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Num gaŋ, taar naaɗe se ɔn̰te kuunu taa gaabge cir si‑sɔɔ se oom koom Pɔl, taa naaɗe naamga naam roɗe naan Raa ki ɔɔ kɛn naaɗe jaay tɔɔlin̰ te ey num, naaɗe se Ꞌkɔs eyo ɔɔ Ꞌkaay eyo. Ɔɔ kɛn ɔɔp se, naaɗe booy kɛn naai aɗen tookŋ taarɗe sum.»
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Kɛn goon kɔɗɔ se jaay taaɗ mɛtn taarin̰ aas se, bubm asgarge se taaɗin̰ ɔɔ: «Mɛtn taar kɛn naai taaɗum mɛtin̰ se, ɔn̰te taaɗn nam ki.» Jaay ɓo, naan̰ ɔlin̰ ɓaao.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Gɔtn se, bubm asgarge daŋo maakŋ magal asgarge tu se, gaabge dio ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋDaŋ Ꞌtuskiro asgarge kaar‑dio, jee sɛndge si‑cili ɔɔ asgargen lee ute bɔɔrɗe se kic ɓo kaar‑dio. ꞋƊaapki rose, taa kaaɗn kɛɛski se, naase aki ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 ꞋƊaapki sɛndgen kɛn Pɔl Ꞌkookŋ kiŋg do ki se kici, taa ansin̰ki ɓaa gɔtn Pɛliks kɛn magal taa naaŋ Jude ki se ute lapia.»
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Gɔtn se, naan̰ raaŋin̰ maktub ɔɔ maakŋ maktubin̰ ki se, naan̰ taaɗin̰ ɔɔ:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Kɛse maam Klɔdius Lisias ɓo mꞋraaŋi maktubm ese. Maam mꞋraaŋ mꞋɔli tɔɔsɛ naai Pɛliks, kɛn magal taa naaŋ Jude ki.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Maam mꞋraaŋi se taa gaabm kɛn maam mꞋɔk mꞋɔlin̰ gɔti ki se, ey num Yaudge je an̰ tɔɔlɔ. Naɓo, kɛn maam mꞋbooy jaay jꞋɔɔ gaabm se kɔɗ *Rɔmɛ se, taa naan̰ se, maam mꞋɓaaɗo ute dɔɔl asgarumge jaay ɓo mꞋɔk mꞋɔɔɗin̰o jiɗe ki.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Aan gɔɔ maam mꞋje mꞋjeel mɛtn taar kɛn Yaudge ɔkin̰ mindin̰ se, maam mꞋɔkŋ ɓaansin̰o naan jeege tun lee aakɗen mɛtn taarɗege se.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Kɛn maam jaay mꞋbooy mɛtn taarɗe se, mꞋɔŋin̰ gaabm se naaɗe ɔkin̰ mindin̰ taa *Ko Taar Raaɗe. Gaŋ gɛn naajege num, gaabm se tɛɗ te ɗim jaay Ꞌkaasn jꞋansin̰ tɔɔlɔ, ey lɛ jꞋansin̰ kɔl daŋgay ki se eyo.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Tɛr kꞋjꞋɔɔjum jꞋɔɔ Yaudge se dɔɔkga taarɗe gɛn kutin̰a. Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋnaar mꞋɔlin̰ gɔti ki, ɔɔ jee kɛn ɔkin̰ mindin̰ se lɛ, kɛn naaɗe ɔk taar ɗim num ɔn̰ɗe naaɗe ai ɓaa taaɗn mɛtin̰ naai ki.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Gɔtn ese sum ɓo, asgarge iin̰ tɛɗ nakŋ kɛn bubm asgarge taaɗɗesin̰ se. Naaɗe ɔk Pɔl ɔɔ maakŋ nɔɔr kɛn ese sum ɓo, naaɗe uun bɔɔy ɓaansin̰ gɔtɔ kaam kalaŋ kꞋdaŋin̰ Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Mɛtbeen̰ki se, asgargen ɓaa ute jɛɗege se, ɔk tɛrl ɓaaɗo *ɓee kɛn tɔɔgŋ kɛn naaɗe lee toom maak ki se, ɔɔp jee sɛndge kalɗe ki sum ɓo, ɓaan ute Pɔl.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Kɛn jee se jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki se, maktubm kɛn bubm asgarge raaŋ ɛɗɗesin̰ jiɗe ki se, naaɗe ɛɗin̰ ji magal kɛn taa naaŋ Jude kɛn iŋg gɔtn ese se. Ɔɔ Pɔl se kic ɓo, naaɗe ɛɗin̰sin̰ kaam jin̰a.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Kɛn magal taa naaŋ Jude ki jaay dooy maktubm se aas se, naan̰ tɔnd mɛtn Pɔl ɔɔ: «Naai tap ɓo kɔɗ ɗi?» Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋiin̰o taa naaŋ kɛn Silisi ki.»
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Ɔɔ kɛn magal taa naaŋ Jude ki jaay booy taar Pɔl se, naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Jee ɔkki mindi se jaay ɓaaɗoga sum ɓo, maam mꞋutu mꞋbooy mɛtn taari se.» Gɔtn se, naan̰ ɓaa ɔlin̰ kꞋbɔɔbin̰ maakŋ ɓee kɛn *Ɛrɔd iin̰in̰ se.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.