Atos 12

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar Ɛrɔd baag dabar jee *eglizgen mɛtin̰ge.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Naan̰ kɛn se Jak gɛnaa Jan se, Ɛrɔd ɔl kꞋgaaŋ don̰a ute gɔrɗ‑jɛrlɛ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛn naan̰ aak nakŋ naan̰ tɛɗ jaay tɔɔl Yaudge tu se, tɛr naan̰ ɔk Piɛr se ɔlin̰ daŋgay ki ɔɔ kaaɗ kɛn se, jeege tɛɗ tɛɗ Laa mappan ɔk ɔrɔm eyo.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Kɛn naan̰ jaay ɔk kɔl Piɛr daŋgay ki se, gɔtn se naan̰ tɔmb asgarge sɔɔ sɔɔ gɔtɔ kaam sɔɔ taa an̰ bɔɔbɔ. Naan̰ je ɓii *laa Paak se jaay deelga num, Piɛr se naan̰ an̰o kɔkŋ ɓaa naan Yaudge tu taa an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Gaŋ kɛn Piɛr jaay daŋgay ki se, gɔtn se jee egliz ki se daayum tɔnd mɛtn *Raa ute maakɗe paac taa naan̰a.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Ey num, ɔɔp mɛtbeen̰ki sum ɓo *Ɛrɔd je utu Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do Piɛr ki naan jeege tu. Gaŋ maakŋ nɔɔrin̰ kɛn se, Piɛr se tooɗ tooɗ bia daan asgarge tu dio ɔɔ jin̰ge se, jꞋɔlin̰ zin̰ziri do jin̰ kɛn kaam ara ɔɔ do jin̰ kɛn kaam naane kici ɔɔ asgargen kuuy ɗaar bɔɔb bɔɔb taa ɗoobo.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Gaŋ gɔtn ese sum ɓo, kɔɗn Mɛljege Raa naar ɓaaɗo ɗaar cɛɛn̰ ki ɔɔ maakŋ daŋgay ute magalin̰ se wɔɔr kɛlɛŋ ɔɔ kɔɗn Raa tɔnd dur Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰ yɔkɔɗɔ!» Gɔtn se, zin̰zirgen jin̰ ki se tɔɔɗ si naatn kalɗe ki.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ɔɔ kɔɗn Raa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋDɔɔk maaki ɔɔ tɔɔl saai jɛi ki.» Piɛr took taar kɔɗn Raa ɔɔ tɛɗ aan gɔɔ kɛn naan̰ taaɗin̰. Tɛr kɔɗn Raa taaɗin̰ daala ɔɔ: «Uun uus kal magali se roi ki ɔɔ ɔk mɛtuma.»
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Gɔtn se Piɛr teeco naatn maakŋ daŋgay ki ɔɔ ɔk mɛtn kɔɗn Raa se. Maakŋ saapin̰ ki se ɔɔ daan naan̰ ni nia lɛ ɗaam; ey num, gɔtn se naan̰ jeel te eyo nakŋ kɔɗn Raa tɛɗ jaay ɗeer se.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Gɔtn se, naaɗe deel ɔn̰ asgargen jꞋɔmbɗe deet deet se, ɔɔ kɛngen gɛn k‑dige se kic, naaɗe deel ɔn̰ɗe ɔɔ naaɗe aan cɛɛ kaam taar kɛn kꞋɗaapin̰ ute maala kɛn jꞋɔɔɗin̰ga num jꞋɛnd kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr ki se. Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, taa ɗoobo se ɔɔɗ kalin̰ ki sum. Kɛn naaɗe teec gɔtn ese jaay lee aan gam daan ɗoob ki sum se, naan̰ aak kaakŋ kɔɗn Raa se gɔtɔ cɛɛn̰ ki.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Gɔtn se Piɛr nam ɔk ron̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɓɔrse jaay, maam mꞋjeel mꞋɔkga ɗeer ɗeer, Mɛljege Raa se ɔloga kɔɗin̰ ɓaaɗo ɔɔɗumga naatn kaam ji Gaar Ɛrɔd ɔɔ aajumga do nakge tun kɛn Yaudge je amsin̰ tɛɗn dom ki se.»
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Kɛn naan̰ jaay jeel ɔk ron̰ sum se, naan̰ ɓaa ɓee mɛnd ki kalaŋ bini ron̰ Mari. Mari se naan̰ ɓo ko Jan kɛn kꞋdaŋin̰ Mark kici. Gɔtn ese se, jeege tusga dɛna tɔnd tɔnd mɛtn Raa taa naan̰a.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Kɛn naan̰ aan jaay baag tɔnd taa kaam taar se, gɔtn ese mɛnd tɛɗn naabm kɛn kꞋdaŋin̰ Roda se, booy Piɛr tɔnd tɔnd kaam taara se, naan̰ ɓaaɗo taa an̰ kɔɔɗn kaam taara.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kɛn naan̰ jaay booy jeel mind Piɛr sum se, maakin̰ raapo, ɔɔ kaam taara se naan̰ baate kɔɔɗin̰a, gaŋ naan̰ ɔk tɛrl aan̰ ɓaa taaɗ jeege tun maak ki ɔɔ: «Ɓɛrɛ, Piɛr se ɓaaɗoga! Naan̰ utu ɗaar taa ɗoob ki naane.»
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai se, doi Ꞌdɛrlga lɛ ɗaam!» Gaŋ naan̰ dɔɔk taara ɔn̰ eyo taaɗɗen ɔɔ: «Ɗeere.» Gɔtn se naaɗe taaɗin̰ ɔɔ: «Kaaɗn naane Ꞌtɛɗn kɔɗn Raan̰a lɛ ɗaam.»
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Gaŋ Piɛr se ɗaar tɔnd kaam taara se ɔn̰ eyo. Kɛn naaɗe ɓaaɗo ɔɔɗ kaam taara jaay ɔŋin̰ naan̰ se, paac tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Gɔtn se Piɛr tɛɗɗen ute jin̰a ɔɔ kꞋdoa. Ɔɔ naan̰ taaɗɗen mɛtn taar kɛn tɛɗ ɔɔ ɗi jaay Mɛljege ɔɔɗin̰o maakŋ daŋgay ki naatn se. Gɔtn se naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «KꞋɓaa kꞋtaaɗ Jak ki ute gɛnaagen kuuy ɗoobm Isa *al‑Masi ki.» Bin jaay, naan̰ teec ɔn̰ɗe ɔɔ ɓaa gɔt kuuy.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kɛn mɛtbeen̰ki jaay asgarge aak Piɛr gɔtɔ maakŋ daŋgay ki se, gɔtn se naaɗe nirlɗe teece ɔɔ ɗoobm roɗe tap ɓo, naaɗe jeel eyo. Naaɗe taaɗ te naapa ɔɔ: «Piɛr tap ɓo, ɓaaga gay?»
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Gɔtn se Ɛrɔd ɔl jeege gɛn je Piɛr; naɓo naaɗe je ɔŋin̰ eyo. Naan̰ daŋo asgargen iŋg bɔɔb Piɛr se, tɔnd mɛtɗe taa Piɛr. Kɛn naaɗe jaay ɔŋ tɛrlin̰ te taar ɗim ey se, naan̰ und kulu jeege tu ɔɔ jee se kꞋtɔɔlɗe naata.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Jee Tir ute jee Sidɔŋ ki se, nakŋ kɔsɗe paac se iin̰o taa naaŋ Gaar Ɛrɔd ki. Ɓii kalaŋ, Gaar Ɛrɔd se maakin̰ taarin̰ doɗe ki. Taa naan̰ se, naaɗe je ɗoobm kɛn Ꞌkɔkŋ taasa ute naan̰a. Gɔtn se naaɗe ɓaa ɔŋ gaaba kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ Blatus ɔɔ Blatus se, naan̰ ɓo debm kɛn lee bɔɔb ɓee kɛn gaarge lee tooɗn se. Naaɗe tɛɗin̰ naan̰ tooko ɔlɗe naaɗe ɓaa ɔŋ gaarge taa ɓaa kɔkŋ taasa ute naan̰a.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd gaaŋɗen ɓiia ɔɔ kɛn ɓii naan̰ gaaŋɗen jaay aas se, naan̰ uun uus kal gaarin̰a ɔɔ ɓaaɗo iŋg do kaag do ki ɔɔ gɔtn se naan̰ baag taaɗn taara jeege tu.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Kɛn jee iŋg gɔtn ese jaay booy taar naan̰ taaɗ se, naaɗe taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Kɛn taaɗ se debkilimi sum eyo; num kɛse aan gɔɔ Raa mala ɓo taaɗa.»
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kɛn Ɛrɔd jaay booy taar jeegen taaɗin̰ bin se, naan̰ don̰ oopo ɔɔ magal ron̰a ɔɔ gɔtn se naan̰ baate *nookŋ Raa. Kaaɗ kɛn se sum ɓo, *kɔɗn Raa tɛɗin̰ ooc kɔɔn̰ɔ ɔɔ ɔlin̰ kuuru maakin̰ ki ɔs tɔɔlin̰ naata.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Naan̰ kɛn se, jee kɛn booy taar Raa se ɓaa ziiɗ tɛɗ ro naapki dɛna ɔɔ gɔtn se jeege dɛna took aal maakɗe do taar Raa ki.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Naan̰ kɛn se, Barnabas ute Sɔl jaay naŋ naabɗe Jeruzalɛm ki sum se, naaɗe ɓaa ɓaa se ɔk ɓaan ute deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Jan‑Mark se ute naaɗe.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.