Atos 12
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kaaɗ kɛn se, Gaar Ɛrɔd baag dabar jee *eglizgen mɛtin̰ge.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Naan̰ kɛn se Jak gɛnaa Jan se, Ɛrɔd ɔl kꞋgaaŋ don̰a ute gɔrɗ‑jɛrlɛ.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Kɛn naan̰ aak nakŋ naan̰ tɛɗ jaay tɔɔl Yaudge tu se, tɛr naan̰ ɔk Piɛr se ɔlin̰ daŋgay ki ɔɔ kaaɗ kɛn se, jeege tɛɗ tɛɗ Laa mappan ɔk ɔrɔm eyo.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Kɛn naan̰ jaay ɔk kɔl Piɛr daŋgay ki se, gɔtn se naan̰ tɔmb asgarge sɔɔ sɔɔ gɔtɔ kaam sɔɔ taa an̰ bɔɔbɔ. Naan̰ je ɓii *laa Paak se jaay deelga num, Piɛr se naan̰ an̰o kɔkŋ ɓaa naan Yaudge tu taa an̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ don̰ ki.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Gaŋ kɛn Piɛr jaay daŋgay ki se, gɔtn se jee egliz ki se daayum tɔnd mɛtn *Raa ute maakɗe paac taa naan̰a.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Ey num, ɔɔp mɛtbeen̰ki sum ɓo *Ɛrɔd je utu Ꞌkɔjn̰ bɔɔrɔ do Piɛr ki naan jeege tu. Gaŋ maakŋ nɔɔrin̰ kɛn se, Piɛr se tooɗ tooɗ bia daan asgarge tu dio ɔɔ jin̰ge se, jꞋɔlin̰ zin̰ziri do jin̰ kɛn kaam ara ɔɔ do jin̰ kɛn kaam naane kici ɔɔ asgargen kuuy ɗaar bɔɔb bɔɔb taa ɗoobo.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Gaŋ gɔtn ese sum ɓo, kɔɗn Mɛljege Raa naar ɓaaɗo ɗaar cɛɛn̰ ki ɔɔ maakŋ daŋgay ute magalin̰ se wɔɔr kɛlɛŋ ɔɔ kɔɗn Raa tɔnd dur Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰ yɔkɔɗɔ!» Gɔtn se, zin̰zirgen jin̰ ki se tɔɔɗ si naatn kalɗe ki.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Ɔɔ kɔɗn Raa tɛrlin̰ ɔɔ: «ꞋDɔɔk maaki ɔɔ tɔɔl saai jɛi ki.» Piɛr took taar kɔɗn Raa ɔɔ tɛɗ aan gɔɔ kɛn naan̰ taaɗin̰. Tɛr kɔɗn Raa taaɗin̰ daala ɔɔ: «Uun uus kal magali se roi ki ɔɔ ɔk mɛtuma.»
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Gɔtn se Piɛr teeco naatn maakŋ daŋgay ki ɔɔ ɔk mɛtn kɔɗn Raa se. Maakŋ saapin̰ ki se ɔɔ daan naan̰ ni nia lɛ ɗaam; ey num, gɔtn se naan̰ jeel te eyo nakŋ kɔɗn Raa tɛɗ jaay ɗeer se.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Gɔtn se, naaɗe deel ɔn̰ asgargen jꞋɔmbɗe deet deet se, ɔɔ kɛngen gɛn k‑dige se kic, naaɗe deel ɔn̰ɗe ɔɔ naaɗe aan cɛɛ kaam taar kɛn kꞋɗaapin̰ ute maala kɛn jꞋɔɔɗin̰ga num jꞋɛnd kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr ki se. Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, taa ɗoobo se ɔɔɗ kalin̰ ki sum. Kɛn naaɗe teec gɔtn ese jaay lee aan gam daan ɗoob ki sum se, naan̰ aak kaakŋ kɔɗn Raa se gɔtɔ cɛɛn̰ ki.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Gɔtn se Piɛr nam ɔk ron̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɓɔrse jaay, maam mꞋjeel mꞋɔkga ɗeer ɗeer, Mɛljege Raa se ɔloga kɔɗin̰ ɓaaɗo ɔɔɗumga naatn kaam ji Gaar Ɛrɔd ɔɔ aajumga do nakge tun kɛn Yaudge je amsin̰ tɛɗn dom ki se.»
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Kɛn naan̰ jaay jeel ɔk ron̰ sum se, naan̰ ɓaa ɓee mɛnd ki kalaŋ bini ron̰ Mari. Mari se naan̰ ɓo ko Jan kɛn kꞋdaŋin̰ Mark kici. Gɔtn ese se, jeege tusga dɛna tɔnd tɔnd mɛtn Raa taa naan̰a.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Kɛn naan̰ aan jaay baag tɔnd taa kaam taar se, gɔtn ese mɛnd tɛɗn naabm kɛn kꞋdaŋin̰ Roda se, booy Piɛr tɔnd tɔnd kaam taara se, naan̰ ɓaaɗo taa an̰ kɔɔɗn kaam taara.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Kɛn naan̰ jaay booy jeel mind Piɛr sum se, maakin̰ raapo, ɔɔ kaam taara se naan̰ baate kɔɔɗin̰a, gaŋ naan̰ ɔk tɛrl aan̰ ɓaa taaɗ jeege tun maak ki ɔɔ: «Ɓɛrɛ, Piɛr se ɓaaɗoga! Naan̰ utu ɗaar taa ɗoob ki naane.»
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naai se, doi Ꞌdɛrlga lɛ ɗaam!» Gaŋ naan̰ dɔɔk taara ɔn̰ eyo taaɗɗen ɔɔ: «Ɗeere.» Gɔtn se naaɗe taaɗin̰ ɔɔ: «Kaaɗn naane Ꞌtɛɗn kɔɗn Raan̰a lɛ ɗaam.»
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Gaŋ Piɛr se ɗaar tɔnd kaam taara se ɔn̰ eyo. Kɛn naaɗe ɓaaɗo ɔɔɗ kaam taara jaay ɔŋin̰ naan̰ se, paac tap ɓo ɔkɗen taaɗ eyo.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Gɔtn se Piɛr tɛɗɗen ute jin̰a ɔɔ kꞋdoa. Ɔɔ naan̰ taaɗɗen mɛtn taar kɛn tɛɗ ɔɔ ɗi jaay Mɛljege ɔɔɗin̰o maakŋ daŋgay ki naatn se. Gɔtn se naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «KꞋɓaa kꞋtaaɗ Jak ki ute gɛnaagen kuuy ɗoobm Isa *al‑Masi ki.» Bin jaay, naan̰ teec ɔn̰ɗe ɔɔ ɓaa gɔt kuuy.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Kɛn mɛtbeen̰ki jaay asgarge aak Piɛr gɔtɔ maakŋ daŋgay ki se, gɔtn se naaɗe nirlɗe teece ɔɔ ɗoobm roɗe tap ɓo, naaɗe jeel eyo. Naaɗe taaɗ te naapa ɔɔ: «Piɛr tap ɓo, ɓaaga gay?»
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Gɔtn se Ɛrɔd ɔl jeege gɛn je Piɛr; naɓo naaɗe je ɔŋin̰ eyo. Naan̰ daŋo asgargen iŋg bɔɔb Piɛr se, tɔnd mɛtɗe taa Piɛr. Kɛn naaɗe jaay ɔŋ tɛrlin̰ te taar ɗim ey se, naan̰ und kulu jeege tu ɔɔ jee se kꞋtɔɔlɗe naata.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Jee Tir ute jee Sidɔŋ ki se, nakŋ kɔsɗe paac se iin̰o taa naaŋ Gaar Ɛrɔd ki. Ɓii kalaŋ, Gaar Ɛrɔd se maakin̰ taarin̰ doɗe ki. Taa naan̰ se, naaɗe je ɗoobm kɛn Ꞌkɔkŋ taasa ute naan̰a. Gɔtn se naaɗe ɓaa ɔŋ gaaba kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ Blatus ɔɔ Blatus se, naan̰ ɓo debm kɛn lee bɔɔb ɓee kɛn gaarge lee tooɗn se. Naaɗe tɛɗin̰ naan̰ tooko ɔlɗe naaɗe ɓaa ɔŋ gaarge taa ɓaa kɔkŋ taasa ute naan̰a.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Gɔtn se Gaar Ɛrɔd gaaŋɗen ɓiia ɔɔ kɛn ɓii naan̰ gaaŋɗen jaay aas se, naan̰ uun uus kal gaarin̰a ɔɔ ɓaaɗo iŋg do kaag do ki ɔɔ gɔtn se naan̰ baag taaɗn taara jeege tu.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Kɛn jee iŋg gɔtn ese jaay booy taar naan̰ taaɗ se, naaɗe taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Kɛn taaɗ se debkilimi sum eyo; num kɛse aan gɔɔ Raa mala ɓo taaɗa.»
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Kɛn Ɛrɔd jaay booy taar jeegen taaɗin̰ bin se, naan̰ don̰ oopo ɔɔ magal ron̰a ɔɔ gɔtn se naan̰ baate *nookŋ Raa. Kaaɗ kɛn se sum ɓo, *kɔɗn Raa tɛɗin̰ ooc kɔɔn̰ɔ ɔɔ ɔlin̰ kuuru maakin̰ ki ɔs tɔɔlin̰ naata.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Naan̰ kɛn se, jee kɛn booy taar Raa se ɓaa ziiɗ tɛɗ ro naapki dɛna ɔɔ gɔtn se jeege dɛna took aal maakɗe do taar Raa ki.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Naan̰ kɛn se, Barnabas ute Sɔl jaay naŋ naabɗe Jeruzalɛm ki sum se, naaɗe ɓaa ɓaa se ɔk ɓaan ute deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Jan‑Mark se ute naaɗe.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.