Atos 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 *Jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige ute gɛnaagen ɗoobm Isa *al‑Masi kɛn taa naaŋ Jude ki se, ɓaa booy ɔɔ jeegen Yaudge ey se kic ɓo booyga taar *Raa ɔɔ took aalga maakɗe do ki.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kɛn Piɛr jaay ɔk tɛrlo Jeruzalɛm ki se, Yaudgen ɗoobm Isa al‑Masi ki se ɓaaɗo tɛɛsin̰a, ɔɔ baagin̰ mooyo.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋbooyga jꞋɔɔ naai iŋgoga ɓee jeege tun Yaudge eyo ɔɔ ɔsoga ute naaɗe!»
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Gɔtn se Piɛr uun mɛtn taar nakŋ deel se paac, taaɗɗesin̰ tak tak ɔɔ:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 «Ɓii kalaŋ, maam maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki jaay mꞋeem keem Raa se, maam mꞋaak naka tal tal iin̰o maakŋ raa ki: nakŋ se magala tec aan gɔɔ kala kꞋdɔɔkin̰ taarin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ; nakŋ se iin̰ raan bini bɔɔy aan naaŋ ki cɛɛm ki.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Kɛn maam jaay mꞋbil mꞋaakin̰ se, maam mꞋaak daagen ɓeene, daagen naata, kɛngen ɛrg kɛrgɛ ɔɔ yeelge.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Gɔtn se, maam booy mind deba ɗeekum ɔɔ: ‹Piɛr iin̰i, daagen se Ꞌtɔk, Ꞌtɔɔlɔ ɔɔ ɔsɔ.›
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Gɔtn se maam tɛrlin̰ mꞋɔɔ: ‹A‑a Mɛluma! Gɔtn maam mꞋtiŋg tap ɓo, daagen gɛn kɔs ey se, ɓii kalaŋ maam mꞋɔs te eyo.›
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Tɛr maam booy mind debm se taaɗum maakŋ raa ki kuuy daala ɔɔ: ‹Nakŋ kɛn jaay Raa tɛɗin̰ tɛɗga jiga se, naai ɔn̰te kaakin̰ aan gɔɔ nakŋ aak kusu.›
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Mind debm se taaɗ ɗɔɔlum mɔtɔ, jaay ɓo nakŋ aan gɔɔ kala se, tɛrl ook ɓaa maakŋ raa ki.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Kaaɗ kɛn se sum ɓo, gaabge mɔtɔ naar aan taa ɗoobm ɓee kɛn naaje kꞋmaak ki se. Naaɗe se iin̰o Sezare ki ɔɔ jꞋɔlɗeno gɔtum ki.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ɔɔ *Nirl Salal taaɗum ɔɔ mꞋɓaa ute naaɗe, mꞋɔn̰te naaja. ꞋBooyki, gɛnaagen mɛcɛ kɛn ɗoobm Isa al‑Masi kɛn ɓaaɗo ute maam Jeruzalɛm ki ara se, naaɗe se ɓo kɛn iŋgo ute maam ɓee gaab kɛn ese.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Gaabm se taaɗjen ɔɔ naan̰ aakga *kɔɗn Raa ɓaaɗo ɓeen̰ ki ɔɔ kɔɗn Raa se ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Ɓɔrse ɔl jeege Japa ki, taa aio ɓaa daŋ gaabm ron̰ Simon kɛn kꞋdaŋin̰ Piɛr se.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Naan̰ utu ai taaɗn taar Raa ɔɔ taar se ɓo ai kɛɗn kaaja naai ki ute jeegen maakŋ ɓee ki paac.›
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Kɛn maam jaay mꞋaan mꞋutu mꞋtaaɗ taaɗ sum ɓo, gɔtn se Nirl Salal naar bɔɔy doɗe ki aan gɔɔ kɛn naan̰ bɔɔyɔ deet dojege tu se.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Gɔtn ese sum ɓo, maam mꞋnaar mꞋsaap do taar kɛn Mɛljege Isa taaɗjekiro kɛn ɔɔ: Jan se *batizo jeege te maane, num gaŋ naase se jꞋutu jꞋasen *batizn ute Nirl Salal.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Jee se maam mꞋaakga Raa ɛɗɗenga Nirl Salal aan gɔɔ kɛn naan̰ ɛɗjekiro naajege tun jꞋaalkiga kaal maakjege do Isa al‑Masi ki se kici. Bin se, maam tap ɓo mꞋnaŋa jaay mꞋgaasn Raa do nak kɛn naan̰ ɓaa ɓaa tɛɗa se?»
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Kɛn naaɗe jaay booy taar kɛn Piɛr taaɗɗen se, naaɗe paac ɓaa doa. Gɔtn se naaɗe *nook Raa ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, Raa se ɔɔɗga ɗoobo jeege tun Yaudge ey se kici, gɛn tɛrl maakɗe do Raa ki taa kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Kɛn jaay kꞋtɔɔl Etien sum se, jee ɗoobm Isa *al‑Masi ki se, kꞋbaagɗe dabara. Taa naan̰ se ɓo, naaɗe aan̰ wɔɔk ɓaa taa naaŋge tun kuuy. Jee mɛtin̰ge ɓaa taa naaŋ Pɛnisi ki ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge ɓaa taa naaŋ Sipir ki ɔɔ mɛtin̰gen kuuy ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki. Ɔɔ gɔtn kɛn naaɗe aanga ro ki se, naaɗe taaɗ taar Raa se Yaudge tu kalɗe ki sum.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Gaŋ maakɗe ki se, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Sipir ki ute maakŋ gɛgɛr kɛn Sirɛn ki jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki se, naaɗe taaɗ Labar Jiga gɛn Mɛljege Isa se jeege tun Yaudge ey kici.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Gɔtn se tɔɔgŋ Mɛljege Raa utu te naaɗe; taa naan̰ se ɓo jeege dɛna took taar Raa ɔɔ aal maakɗe do Mɛljege tu Isa ki.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Jee *eglizn Jeruzalɛm ki jaay, taar se ɓaa ooc biɗe ki se, gɔtn se naaɗe ɔl Barnabas taa aɗe ɓaa kaakŋ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki se.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 — ausente —
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 — ausente —
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Gɔtn se Barnabas iin̰ ɔn̰ɗe ɔɔ ɓaa gɛgɛr kɛn Tars ki gɛn ɓaa je Sɔl.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɔŋin̰ se, naaɗe kꞋɓaaɗo kalaŋ maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki. Maakŋ ɓaar kɛn ute magalin̰ paac se, naaɗe lee tus ute jee egliz kɛn gɔtn ese ɔɔ jeege dɛna naaɗe lee dooyɗe ute taar Raa. Maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki sum ɓo, jeegen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se kꞋbaagɗe daŋ ute ro: jee al‑Masige.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Kaaɗ kɛn se, jee kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki iin̰o Jeruzalɛm ki, bɔɔy ɓaaɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Maakɗe ki se, deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Agabus, *Nirl Salal ɔlin̰ naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ taaɗ jeege tu ɔɔ: «Gɔtɔ ɓaa se paac, ɓo utu tɔɔl tɛɗn daama jeege tu.» Ɔɔ ɓo kɛn Agabus taaɗn ese se, tɔɔlo jeege do Gaar magal *Rɔm kɛn kꞋdaŋin̰ Klɔd.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Gɔtn se jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi kɛn gɔtn ese se jaay booy taar se, naaɗe uun doa taaɗ ɔɔ: «Naŋa naŋa kic ɓo, nakŋ naan̰ ɔk se ɓaano kaam do ron̰ ron̰a, taa jꞋan ɓaa noogŋ gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi kɛn taa naaŋ Jude ki.»
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Kɛn naaɗe jaay tusin̰ aas se, naaɗe ɛɗin̰ ji Barnabas ki ute Sɔl ki taa an̰ ɓaa kɛɗn ji jee naan jee *eglizge tun taa naaŋ Jude ki.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.