Atos 11

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 *Jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige ute gɛnaagen ɗoobm Isa *al‑Masi kɛn taa naaŋ Jude ki se, ɓaa booy ɔɔ jeegen Yaudge ey se kic ɓo booyga taar *Raa ɔɔ took aalga maakɗe do ki.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Kɛn Piɛr jaay ɔk tɛrlo Jeruzalɛm ki se, Yaudgen ɗoobm Isa al‑Masi ki se ɓaaɗo tɛɛsin̰a, ɔɔ baagin̰ mooyo.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Naaje kꞋbooyga jꞋɔɔ naai iŋgoga ɓee jeege tun Yaudge eyo ɔɔ ɔsoga ute naaɗe!»
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Gɔtn se Piɛr uun mɛtn taar nakŋ deel se paac, taaɗɗesin̰ tak tak ɔɔ:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 «Ɓii kalaŋ, maam maakŋ gɛgɛr kɛn Japa ki jaay mꞋeem keem Raa se, maam mꞋaak naka tal tal iin̰o maakŋ raa ki: nakŋ se magala tec aan gɔɔ kala kꞋdɔɔkin̰ taarin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ; nakŋ se iin̰ raan bini bɔɔy aan naaŋ ki cɛɛm ki.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Kɛn maam jaay mꞋbil mꞋaakin̰ se, maam mꞋaak daagen ɓeene, daagen naata, kɛngen ɛrg kɛrgɛ ɔɔ yeelge.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Gɔtn se, maam booy mind deba ɗeekum ɔɔ: ‹Piɛr iin̰i, daagen se Ꞌtɔk, Ꞌtɔɔlɔ ɔɔ ɔsɔ.›
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Gɔtn se maam tɛrlin̰ mꞋɔɔ: ‹A‑a Mɛluma! Gɔtn maam mꞋtiŋg tap ɓo, daagen gɛn kɔs ey se, ɓii kalaŋ maam mꞋɔs te eyo.›
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Tɛr maam booy mind debm se taaɗum maakŋ raa ki kuuy daala ɔɔ: ‹Nakŋ kɛn jaay Raa tɛɗin̰ tɛɗga jiga se, naai ɔn̰te kaakin̰ aan gɔɔ nakŋ aak kusu.›
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Mind debm se taaɗ ɗɔɔlum mɔtɔ, jaay ɓo nakŋ aan gɔɔ kala se, tɛrl ook ɓaa maakŋ raa ki.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Kaaɗ kɛn se sum ɓo, gaabge mɔtɔ naar aan taa ɗoobm ɓee kɛn naaje kꞋmaak ki se. Naaɗe se iin̰o Sezare ki ɔɔ jꞋɔlɗeno gɔtum ki.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Ɔɔ *Nirl Salal taaɗum ɔɔ mꞋɓaa ute naaɗe, mꞋɔn̰te naaja. ꞋBooyki, gɛnaagen mɛcɛ kɛn ɗoobm Isa al‑Masi kɛn ɓaaɗo ute maam Jeruzalɛm ki ara se, naaɗe se ɓo kɛn iŋgo ute maam ɓee gaab kɛn ese.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Gaabm se taaɗjen ɔɔ naan̰ aakga *kɔɗn Raa ɓaaɗo ɓeen̰ ki ɔɔ kɔɗn Raa se ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Ɓɔrse ɔl jeege Japa ki, taa aio ɓaa daŋ gaabm ron̰ Simon kɛn kꞋdaŋin̰ Piɛr se.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Naan̰ utu ai taaɗn taar Raa ɔɔ taar se ɓo ai kɛɗn kaaja naai ki ute jeegen maakŋ ɓee ki paac.›
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Kɛn maam jaay mꞋaan mꞋutu mꞋtaaɗ taaɗ sum ɓo, gɔtn se Nirl Salal naar bɔɔy doɗe ki aan gɔɔ kɛn naan̰ bɔɔyɔ deet dojege tu se.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Gɔtn ese sum ɓo, maam mꞋnaar mꞋsaap do taar kɛn Mɛljege Isa taaɗjekiro kɛn ɔɔ: Jan se *batizo jeege te maane, num gaŋ naase se jꞋutu jꞋasen *batizn ute Nirl Salal.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Jee se maam mꞋaakga Raa ɛɗɗenga Nirl Salal aan gɔɔ kɛn naan̰ ɛɗjekiro naajege tun jꞋaalkiga kaal maakjege do Isa al‑Masi ki se kici. Bin se, maam tap ɓo mꞋnaŋa jaay mꞋgaasn Raa do nak kɛn naan̰ ɓaa ɓaa tɛɗa se?»
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Kɛn naaɗe jaay booy taar kɛn Piɛr taaɗɗen se, naaɗe paac ɓaa doa. Gɔtn se naaɗe *nook Raa ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, Raa se ɔɔɗga ɗoobo jeege tun Yaudge ey se kici, gɛn tɛrl maakɗe do Raa ki taa kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum.»
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Kɛn jaay kꞋtɔɔl Etien sum se, jee ɗoobm Isa *al‑Masi ki se, kꞋbaagɗe dabara. Taa naan̰ se ɓo, naaɗe aan̰ wɔɔk ɓaa taa naaŋge tun kuuy. Jee mɛtin̰ge ɓaa taa naaŋ Pɛnisi ki ɔɔ kɛngen mɛtin̰ge ɓaa taa naaŋ Sipir ki ɔɔ mɛtin̰gen kuuy ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki. Ɔɔ gɔtn kɛn naaɗe aanga ro ki se, naaɗe taaɗ taar Raa se Yaudge tu kalɗe ki sum.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Gaŋ maakɗe ki se, jee mɛtin̰ge iin̰o taa naaŋ Sipir ki ute maakŋ gɛgɛr kɛn Sirɛn ki jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki se, naaɗe taaɗ Labar Jiga gɛn Mɛljege Isa se jeege tun Yaudge ey kici.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Gɔtn se tɔɔgŋ Mɛljege Raa utu te naaɗe; taa naan̰ se ɓo jeege dɛna took taar Raa ɔɔ aal maakɗe do Mɛljege tu Isa ki.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Jee *eglizn Jeruzalɛm ki jaay, taar se ɓaa ooc biɗe ki se, gɔtn se naaɗe ɔl Barnabas taa aɗe ɓaa kaakŋ jee kɛn aal maakɗe do Isa al‑Masi kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki se.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 — ausente —
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 — ausente —
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Gɔtn se Barnabas iin̰ ɔn̰ɗe ɔɔ ɓaa gɛgɛr kɛn Tars ki gɛn ɓaa je Sɔl.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Kɛn naan̰ jaay ɓaa ɔŋin̰ se, naaɗe kꞋɓaaɗo kalaŋ maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki. Maakŋ ɓaar kɛn ute magalin̰ paac se, naaɗe lee tus ute jee egliz kɛn gɔtn ese ɔɔ jeege dɛna naaɗe lee dooyɗe ute taar Raa. Maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki sum ɓo, jeegen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se kꞋbaagɗe daŋ ute ro: jee al‑Masige.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Kaaɗ kɛn se, jee kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki iin̰o Jeruzalɛm ki, bɔɔy ɓaaɗo maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs ki.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Maakɗe ki se, deb kalaŋ kꞋdaŋin̰ Agabus, *Nirl Salal ɔlin̰ naan̰ iin̰ ɗaara ɔɔ taaɗ jeege tu ɔɔ: «Gɔtɔ ɓaa se paac, ɓo utu tɔɔl tɛɗn daama jeege tu.» Ɔɔ ɓo kɛn Agabus taaɗn ese se, tɔɔlo jeege do Gaar magal *Rɔm kɛn kꞋdaŋin̰ Klɔd.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Gɔtn se jee aal maakɗe do Isa *al‑Masi kɛn gɔtn ese se jaay booy taar se, naaɗe uun doa taaɗ ɔɔ: «Naŋa naŋa kic ɓo, nakŋ naan̰ ɔk se ɓaano kaam do ron̰ ron̰a, taa jꞋan ɓaa noogŋ gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi kɛn taa naaŋ Jude ki.»
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Kɛn naaɗe jaay tusin̰ aas se, naaɗe ɛɗin̰ ji Barnabas ki ute Sɔl ki taa an̰ ɓaa kɛɗn ji jee naan jee *eglizge tun taa naaŋ Jude ki.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.