Atos 10

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki se, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Kɔrney ɔɔ gaabm se asgargen kaaru se, naan̰ ɓo bubɗe. Naan̰ maakŋ dɔɔl asgarge tun kꞋdaŋɗe Italige.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Gaabm se ɔk taar *Raa ɔɔn̰ɔ ɔɔ naan̰ ute jee maakŋ ɓeen̰ ki paac se, ɓeer Raa ki. Naan̰ tɛɗ bɛɛ Yaudge tun jee daayge ɔɔ daayum naan̰ lee eem Raa.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Ɓii kalaŋ kaaɗn tɛgɛr ki se, Kɔrney aak kɔɗn Raa tal tal ɛndo kɛnd ɓeen̰ ki ɔɔ kɔɗn Raa se daŋin̰ ɔɔ: «Kɔrney!»
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Kɛn Kɔrney jaay aak kɔɗn Raa se, ɓeer ɔkin̰a ɔɔ naan̰ taaɗ kɔɗn Raa ki ɔɔ: «Kɛse ɗio, Jaamus?» Kɔɗn Raa tɛrlin̰ ɔɔ: «Keem Raa kɛn naai lee eeme ute tɛɗn bɛɛ kɛn naai lee tɛɗ jeege tu se, Raa dirigin̰ te eyo.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ɓɔrse, ɔl jeege Japa ki taa aɗe daŋ Simon kɛn kꞋdaŋin̰ Piɛr se.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ɔɔ naan̰ utu iŋg ɓee gaab kɛn kꞋdaŋin̰ Simon kɛn debm rujn̰ daara se ɔɔ gaabm se, naan̰ ɓeen̰a taa baar ki.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ɔɔ kɛn kɔɗn Raa jaay taaɗ taarin̰ aas jaay ɓaa se, gɔtn se Kɔrney daŋo maakŋ jee tɛɗn naabin̰ge tu se, jeege dio ute asgar kɛn jꞋɛɗin̰sin̰ kaam jin̰ se, ɔɔ asgar se, ɔk taar Raa ɔɔn̰ɔ.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Taar kɔɗn Raa taaɗin̰ se, Kɔrney taaɗɗen mɛtin̰ paac, jaay ɓo ɔlɗen kꞋɓaa Japa ki.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Gɔtn se jee kɛn Kɔrney ɔlɗen naaba se iin̰ ɓaa, ɔɔ mɛtbeen̰ kɛn naaɗe ɓaa ɓaa ɗoob ki jaay aan gɔɔr ute gɛgɛr Japa se, kaaɗ kɛn se kaaɗ aanga katara. Ɔɔ naan̰ kɛn se, Piɛr ook do ɓee ki raan gɛn keem Raa.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Gaŋ gɔtn se Piɛr nam ɓo tɔɔlin̰a ɔɔ je kɔsɔ. Kaaɗ kɛn jaay kꞋtɛɗin̰ tɛɗ kɔsɔ se, naan̰ naar aak ne ɗim iin̰o gɔtn Raa ki.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Naan̰ aak maakŋ raa ɔɔɗ waŋ ɔɔ aak naka aan gɔɔ kala magala kꞋdɔɔkin̰ taarin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ ɔɔ nakŋ se bɔɔyɔ bini aan naaŋ ki tak.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Maakŋ nak kɛn aan gɔɔ kala se, naan̰ aak napar daage paac: kɛngen jɛɗege sɔɔ sɔɔ, kɛngen ɛrg kɛrgɛ ɔɔ ute napar yeelge paac.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Gɔtn se naan̰ booy mind deba ɗeekin̰ ɔɔ: «Piɛr iin̰i, daagen se Ꞌtɔk Ꞌtɔɔlɔ ɔɔ ɔsɔ.»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «A‑a Mɛluma! Gɔtn maam tiŋg tap ɓo daagen gɛn kɔs ey se, ɓii kalaŋ maam mꞋɔs te eyo.»
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Tɛr naan̰ booy mind debm se taaɗin̰ kuuy daala ɗeekin̰ ɔɔ: «Nakŋ kɛn jaay Raa tɛɗin̰ tɛɗga jiga se, naai ɔn̰te kaakin̰ aan gɔɔ nakŋ aak kusu.»
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Mind debm ese se taaɗ ɗɔɔlin̰ mɔtɔ, jaay ɓo nakŋ aan gɔɔ kala se tɛrl ook ɓaa maakŋ raa ki gɔtin̰ ki.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Piɛr, nakŋ naan̰ aak se, deel don̰a ɔɔ saap mɛtn taar nakŋ se tap ɓo, naan̰ ɔnd ute mɛtin̰ eyo. Naɓo kaaɗ kɛn se sum ɓo, jee Kɔrney ɔlɗeno se, je je ɓee Simon ɔɔ kaaɗ kɛn se naaɗe aan taa ɗoobm Simon ki.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Gɔtn se naaɗe daŋ jee maak ki ɔɔ tɔnd mɛtɗe ɔɔ: «Gaabm ron̰ Simon kɛn kꞋdaŋin̰ Piɛr se, utu gɔtn ara ki la?»
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Kaaɗ kɛn Piɛr jaay utu iŋg saap saap ɓɔrtɔ do nakŋ kɛn naan̰ aako se, gɔtn se *Nirl Salal taaɗin̰ ɔɔ: «ꞋƁooyo Piɛr! Gaabge mɔtɔ utu ɗaar gɔtn ese jei jea.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Iin̰ bɔɔy kɛskɛ Ꞌɓaa ɔŋɗe, ɔn̰te Ꞌnaaja ɔɔ Ꞌɓaaki kalaŋ taa jee se, maam ɓo mꞋɔlɗeno gɔti ki.»
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Gɔtn se Piɛr bɔɔy ɓaa ɔŋ jee se ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Maam ɓo debm kɛn naase Ꞌjen̰ki se. Num naase Ꞌɓaakiro gɔtum ki tap ɓo bɛɛ ɗey la?»
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Naaje se bubm asgargen kꞋdaŋin̰ Kɔrney se ɓo ɔljeno. Naan̰ se debm daan ki ɔɔ ɓeer Raa ki ɔɔ Yaudge ute dɛnɗe paac se, tɔɔmin̰a. Naan̰ se, ɓii kalaŋ *kɔɗn Raa ɓaaɗo taaɗin̰ ɔɔ n̰Ꞌɔl kꞋɓaa kꞋdaŋo Piɛr aɗe ɓaa ɓeen̰ ki, taa an̰ taaɗn taar Raa naan̰ Ꞌbooyo.»
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Gɔtn se Piɛr ɓaanɗen ɓeene ɔɔ ɔndɗe mɛrtɛ ɔɔ naaɗe tooɗ iip gɔtin̰ ki.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Mɛtbeen̰ kɛn kuuy se, naan̰ ute jeen̰ge aan maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki. Gaŋ kɔr naaɗe utu aan te ey se, Kɔrney daŋo taasin̰ge ute mɛɗn don̰ge, naaɗe tus iŋg aak kaamin̰a.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Kaaɗ kɛn Piɛr aan jaay ɛnd kɛnd ɓeen se, gɔtn se Kɔrney ɓaaɗo dɔɔɗin̰a ɔɔ ooc mɛtn jɛn̰ ki aan gɔɔ debm kɛn ɓaa keem Raa se.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Gaŋ Piɛr ɔk jin̰a ɔɔ uun ɗaarin̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌtɛɗn bini; iin̰ raan! Ɓɛrɛ, maam kic mꞋdebkilimi aan gɔɔ naai sum.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Piɛr ute Kɔrney jaay ɛnd kɛnd ɓeen se, naaɗe ɓaa ɓaao ɔɔ lee taaɗ taaɗ ute naapa. Kɛn naaɗe jaay aan se, ɔŋ jeege tusga dɛna.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Gɔtn se Piɛr ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋJeelki, maakŋ *Ko Taar Raa naaje Yaudge tu se gaasje ɔɔ jꞋɔn̰te kiŋg ute jeegen Yaudge eyo ɔɔ jꞋɔn̰te lee ɓeeɗege tu. Gaŋ maam se, Raa taaɗumga tal ɔɔ mꞋɔn̰te kaakŋ jee kuuy se aan gɔɔ jee aak kusu naanin̰ ki.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Taa naan̰ se ɓo, kɛn naase ɔlki jaay kꞋdaŋumo se, maam naajo te eyo num mꞋɓaaɗoga. Ɓɔrse se Ꞌtaaɗumki tu, naase tap ɓo Ꞌdaŋumkiro se taa ɗi?»
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Kɔrney tɛrlin̰ ɔɔ: «Ɓɔrse tɛɗga ɓii mɔtɔ aan kaaɗn do tɛgɛr ki aan gɔɔ kaaɗn ara se, maam mꞋiŋg mꞋeem keem Raa maakŋ ɓeem ki mꞋaak kaak bin se, mꞋaak gaaba kalaŋ ɗaar ɗaar naanum ki ute kalin̰ raap lak lak.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Naan̰ taaɗum ɔɔ: ‹Kɔrney! Keem Raa kɛn naai lee eem se, Raa booyiga ɔɔ bɛɛ kɛn naai lee tɛɗ jeege tu se lɛ, Raa dirigin̰ te eyo.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Ɓɔrse, ɔl jeege Japa ki, taa aɗe daŋ Simon kɛn kꞋdaŋin̰ Piɛr se, taa aɗe ɓaa gɔtn ara. Naan̰ ute ɓee gaab kɛn kꞋdaŋin̰ Simon kɛn debm rujn̰ daar kɛn ɓeen̰ taa baar ki se.›
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Gɔtn se maam mꞋnaar mꞋɔl jeege Japa ki, taa ai ɓaa daŋa ɔɔ kɛn naai aanga se, naaje maakje raap aak eyo. Taa naan̰ se, ɓɔrse naaje kꞋtusga paac naan Raa ki ɔɔ kꞋje kꞋbooy taar kɛn Mɛljege Raa taaɗio ɔɔ ajen taaɗ se.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Gɔtn se Piɛr ɛɛp taarin̰a ɗeekɗen ɔɔ: «Ɗeere, maam se mꞋjeelga Raa se naan̰ bɛɛr nam eyo.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Gaŋ maakŋ mɛtjil jikilimge tun gay gay kic ɓo, debm kɛn ɓeer Raa ki ɔɔ tɛɗn nakgen ute ɗoobin̰ se, naan̰ se ɓo kɛn tɔɔl Raa ki.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Raa taaɗo taarin̰ gaan *Israɛlge tu ɔɔ ute ɗoobm Isa *al‑Masi se, naan̰ ɓaanoga te Labar Jiga kɛn Ꞌkɛɗn tɔɔsɛ jeege tu. Taa Isa se, naan̰ ɓo Mɛl jeege paac.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Naase Ꞌjeelki nakgen ɓɔrse deel taa naaŋ Jude ki paac se, nakgen se baago taa naaŋ Galile ki, kaaɗ kɛn Jan‑Batist taaɗo mɛtn taar *batɛm kɛn naan̰ lee batizo jeege se.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Naase Ꞌjeelki Raa kɛn bɛɛr ɔɔɗ Isan kɔɗn Nazarɛt se, ɛɗin̰ga tɔɔgŋ *Nirl Salal. Ɔɔ naase Ꞌjeelki kici, Isa se leeɗoga gɔtn ɓaa se paac ɔɔ naan̰ tɛɗ bɛɛ jeege tu ɔɔ ɛɗ lapia jeege tun kɛn *Ɓubm sitange tɔkɗega tɔk kaam jin̰a, taa Raa se utu te naan̰a.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 «Naaje, *jee kaan̰ naabm Isage se, jꞋaakga ute kaamje ɔɔ kꞋbooyga ute bije, nakŋ kɛn naan̰ tɛɗo maakŋ naaŋ Yaudge tu ɔɔ maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki se. Naan̰ se ɓo kɛn Yaudge ɔk tup tɔɔlin̰ ro kaag ki se.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Gaŋ kɛn tɛɗ ɓii mɔtɔ se, Raa durin̰oga daan yoge tu ɔɔ ɔlin̰ naan̰ teec naan jeege tu,
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 naɓo naan̰ se teec te naan jeege tu paac eyo. Gaŋ naan̰ se teec naan naaje kɛn Raa bɛɛr tɔɔɗjenoga tɔɔɗ do dɔkin̰a taa naaje kꞋtɛɗn saaɗin̰ge. Naaje se, kɛn naan̰ ooy duro se kic ɓo, naaje jꞋɔsoga ɔɔ jꞋaayoga ute naan̰a.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Naan̰ taaɗjeno ɔɔ kꞋɓaa kꞋtaaɗ Yaudge tu nakŋ kɛn naaje kꞋjꞋaako ɔɔ kꞋbooyo se ɔɔ jꞋaɗen taaɗn jꞋɔɔ: Isa se ɓo, debm kɛn Raa bɛɛr ɔɔɗin̰o gɛn kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tun ooyga kooyo ɔɔ kɛngen utu zɛɛrɛ.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Jee taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰ se paac taaɗoga saaɗn naan̰a; naaɗe ɗeek ɔɔ: ‹Debm jaay aalga maakin̰ do naan̰ ki num, Raa an̰ tɔɔl *kusin̰in̰ se paac naatn.›»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Kaaɗ kɛn Piɛr jaay utu ɗaar taaɗɗen taaɗ ɓɔrt sum ɓo, gɔtn se Nirl Salal naar bɔɔy do jeege tun paac iŋg booy booy taarin̰ se.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Yaudgen took aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi kɛn ɓaaɗo ute Piɛr jaay aak nakŋ se, ɔkɗen taaɗ eyo taa naaɗe aak Raa se jeegen Yaudge ey se kic ɓo, naan̰ took ɛɗɗen Nirl Salal!
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Taa naaɗe booy jee se taaɗ taaɗ taar naaŋ jeegen kuuy ɔɔ tɔɔm Raa ɔɔ: «Raa se, naan̰ debm magal aak eyo.» Gɔtn se Piɛr taaɗɗen ɔɔ:
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 «Ɓɔrse, jee se lɛ, Raa ɛɗɗenga Nirl Salal aan gɔɔ naaje kici. Kɛn bin num jꞋɔn̰te gaasɗeki gɛn *batizn maan.»
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Gɔtn se naan̰ taaɗɗen ɔɔ: «Jee se kꞋbatizɗe ute ro Isa al‑Masi.»
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.