Apocalipse 6
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kaaɗ kɛn maam mꞋaak kaak Goon Baatn Raa se, maakŋ tiiɓm teejn̰ kɛn kꞋteen̰in̰ gɔtɔ kaam cili se, naan̰ ɔɔɗ tiiɓm teejn̰ kꞋteen̰in̰ deet se ɔɔ maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy deb kalaŋ taaɗ aan gɔɔ raa kɛn taat se ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Gɔtn se maam mꞋaak sindi raap raapo ɔɔ debm ooko do ki se ɔk kꞋpɛndɛkɛ. Debm ese se jꞋɔndin̰o laatn gaarin̰ge. Naan̰ debm gaabm bɔɔr lee ɔs naaŋge ɔɔ tɛr naan̰ teecga gɛn ɓaa kɔsn naaŋgen kuuy daala.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑dige se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑dige se, taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sind kuuy teeco ɔɔ sind se aac dɛŋ. Debm ooko do ki se jꞋɛɗin̰ gɔrɗ‑jɛrlɛ ɔɔ magala jin̰ ki ɔɔ jꞋundin̰ kulu taa naan̰ tɛɗn tɔɔsɛ se Ꞌtɛɗn gɔtɔ do naaŋ ki ɔɔ kɔl jikilimge Ꞌtɔɔl naapa.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗn naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɔtɔge se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑mɔtɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!» Ɔɔ gɔtn se maam mꞋaak sindi ilim kilimi ɔɔ debm ooko do ki se, ɔk nakŋ kɛn kꞋlee kꞋdɔɔjn̰ nakge se jin̰ ki.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Tɛr maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy aan gɔɔ mind nam taaɗ ɔɔ: «Kɔɔl gɛn kɔɔr kaaria se, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ. Ɔɔ kɔɔr muriya kalaŋ ute kɔɔlin̰ se lɛ, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ kici. Num kɛn gɛn uubu ute tɔtn koojn̰ bin̰ se, ɔn̰ten lɛkɗe.»
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑sɔɔge se, mꞋbooy ne‑ɗimgen gɛn k‑sɔɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sindi ɔɔ ron̰ se tec aan gɔɔ gɛn debm ooyga kooyo. Ɔɔ debm ooko do ki se, ron̰ Yoa ɔɔ ɓee yoge se kic ɔko mɛtin̰a. Do naaŋa se, kꞋnigin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ, ɔɔ jee kaam kalaŋ se, jꞋundɗen kulu taa aɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛ, ɓoa, kɔɔn̰gen ɗɛɛt ɗɛɛtɛ, ute daa gaabge.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑miige se, maam mꞋaak *gɔtn kꞋjꞋiin̰in̰ kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Mɛtn nakŋ kɛn kꞋjꞋiin̰in̰ se, maam mꞋaak ko jeegen kꞋtɔɔlɗe taa taar *Raa ɔɔ taa saaɗn kɛn naaɗe lee tɛɗo se.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Ko jeegen se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Mɛlje, naai Debm *Salal ɔɔ kɛn mɛt ki se, jee do naaŋ ki se, tap ɓo bini nuŋ ki jaay naai aɗen kɔjn̰ bɔɔrɔ doɗe ki ɔɔ aɗen dabara taa naaɗe tɔɔljeno naaje se?»
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Gɔtn se, naaɗe se naŋa naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ kal raap raapo ɔɔ jɛrl aan naagŋ jɛɗege tu ɔɔ kꞋɗeekɗen jꞋɔɔ uɗki bi cɔkɔ, taa gɛnaasege se kaamɗe aas te ey ɓɔrtɔ. Ɔɔ jee kuuy uun ɗoobm Isa *al‑Masi aan gɔɔ naase se kic jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl aan gɔɔ naase se kici.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Tɛr kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɛcɛge se, maam mꞋaak naaŋa te makɔn̰ɔ ɔɔ kaaɗa se tɛɗ ilim dib aan gɔɔ jeegen tus kal kɔl doa ɔɔ laapa ute magalin̰ se tɛɗ aac aan gɔɔ mooso.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 K‑dijge se si rutuk rutuk do naaŋ ki aan gɔɔ kurin̰ koojn̰ ko ba kuulu ɔl makɔn̰ jaay sin̰ taa‑tɔɔg se.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Maakŋ raa se aan̰ iig kilu aan gɔɔ raagŋ kɛn nam teel ɓaani. Koge ɔɔ naaŋgen maane gurug ɔlɗe daan ki se kic ɓo paac tɛɗ gɔtɔ.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Tɛr gaarin̰gen do naaŋ ki, magalge, bubm asgarge, jee nak dɛnge, jee tɔɔgɔ, ɓulge ɔɔ kɛngen ɓulge eyo, paac aan̰ ɓaa toom maakŋ iiɓge tu ɔɔ pakal liŋge tu.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Naaɗe taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Ɔn̰ koge ute liŋge se si rujn̰ dojege tu, taa nam iŋg do kaag do ki se ute Goon Baatn Raa se ajenki kɔŋ kaak eyo ɔɔ maak‑taarɗe Ꞌbɔɔy dojege tu eyo.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Taa ɓii ɔɔn̰ kɛn naaɗe an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu ute maak‑taarɗe se, ɓɛrɛ, aanga. Ɔɔ ɓii kɛn se, naŋa jaay kɔŋ ɗaar naanɗe ki?»
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.