Apocalipse 6

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kaaɗ kɛn maam mꞋaak kaak Goon Baatn Raa se, maakŋ tiiɓm teejn̰ kɛn kꞋteen̰in̰ gɔtɔ kaam cili se, naan̰ ɔɔɗ tiiɓm teejn̰ kꞋteen̰in̰ deet se ɔɔ maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy deb kalaŋ taaɗ aan gɔɔ raa kɛn taat se ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Gɔtn se maam mꞋaak sindi raap raapo ɔɔ debm ooko do ki se ɔk kꞋpɛndɛkɛ. Debm ese se jꞋɔndin̰o laatn gaarin̰ge. Naan̰ debm gaabm bɔɔr lee ɔs naaŋge ɔɔ tɛr naan̰ teecga gɛn ɓaa kɔsn naaŋgen kuuy daala.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑dige se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑dige se, taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sind kuuy teeco ɔɔ sind se aac dɛŋ. Debm ooko do ki se jꞋɛɗin̰ gɔrɗ‑jɛrlɛ ɔɔ magala jin̰ ki ɔɔ jꞋundin̰ kulu taa naan̰ tɛɗn tɔɔsɛ se Ꞌtɛɗn gɔtɔ do naaŋ ki ɔɔ kɔl jikilimge Ꞌtɔɔl naapa.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗn naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɔtɔge se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑mɔtɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!» Ɔɔ gɔtn se maam mꞋaak sindi ilim kilimi ɔɔ debm ooko do ki se, ɔk nakŋ kɛn kꞋlee kꞋdɔɔjn̰ nakge se jin̰ ki.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Tɛr maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy aan gɔɔ mind nam taaɗ ɔɔ: «Kɔɔl gɛn kɔɔr kaaria se, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ. Ɔɔ kɔɔr muriya kalaŋ ute kɔɔlin̰ se lɛ, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ kici. Num kɛn gɛn uubu ute tɔtn koojn̰ bin̰ se, ɔn̰ten lɛkɗe.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑sɔɔge se, mꞋbooy ne‑ɗimgen gɛn k‑sɔɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sindi ɔɔ ron̰ se tec aan gɔɔ gɛn debm ooyga kooyo. Ɔɔ debm ooko do ki se, ron̰ Yoa ɔɔ ɓee yoge se kic ɔko mɛtin̰a. Do naaŋa se, kꞋnigin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ, ɔɔ jee kaam kalaŋ se, jꞋundɗen kulu taa aɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛ, ɓoa, kɔɔn̰gen ɗɛɛt ɗɛɛtɛ, ute daa gaabge.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑miige se, maam mꞋaak *gɔtn kꞋjꞋiin̰in̰ kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Mɛtn nakŋ kɛn kꞋjꞋiin̰in̰ se, maam mꞋaak ko jeegen kꞋtɔɔlɗe taa taar *Raa ɔɔ taa saaɗn kɛn naaɗe lee tɛɗo se.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ko jeegen se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Mɛlje, naai Debm *Salal ɔɔ kɛn mɛt ki se, jee do naaŋ ki se, tap ɓo bini nuŋ ki jaay naai aɗen kɔjn̰ bɔɔrɔ doɗe ki ɔɔ aɗen dabara taa naaɗe tɔɔljeno naaje se?»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Gɔtn se, naaɗe se naŋa naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ kal raap raapo ɔɔ jɛrl aan naagŋ jɛɗege tu ɔɔ kꞋɗeekɗen jꞋɔɔ uɗki bi cɔkɔ, taa gɛnaasege se kaamɗe aas te ey ɓɔrtɔ. Ɔɔ jee kuuy uun ɗoobm Isa *al‑Masi aan gɔɔ naase se kic jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl aan gɔɔ naase se kici.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Tɛr kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɛcɛge se, maam mꞋaak naaŋa te makɔn̰ɔ ɔɔ kaaɗa se tɛɗ ilim dib aan gɔɔ jeegen tus kal kɔl doa ɔɔ laapa ute magalin̰ se tɛɗ aac aan gɔɔ mooso.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 K‑dijge se si rutuk rutuk do naaŋ ki aan gɔɔ kurin̰ koojn̰ ko ba kuulu ɔl makɔn̰ jaay sin̰ taa‑tɔɔg se.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Maakŋ raa se aan̰ iig kilu aan gɔɔ raagŋ kɛn nam teel ɓaani. Koge ɔɔ naaŋgen maane gurug ɔlɗe daan ki se kic ɓo paac tɛɗ gɔtɔ.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Tɛr gaarin̰gen do naaŋ ki, magalge, bubm asgarge, jee nak dɛnge, jee tɔɔgɔ, ɓulge ɔɔ kɛngen ɓulge eyo, paac aan̰ ɓaa toom maakŋ iiɓge tu ɔɔ pakal liŋge tu.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Naaɗe taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Ɔn̰ koge ute liŋge se si rujn̰ dojege tu, taa nam iŋg do kaag do ki se ute Goon Baatn Raa se ajenki kɔŋ kaak eyo ɔɔ maak‑taarɗe Ꞌbɔɔy dojege tu eyo.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Taa ɓii ɔɔn̰ kɛn naaɗe an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu ute maak‑taarɗe se, ɓɛrɛ, aanga. Ɔɔ ɓii kɛn se, naŋa jaay kɔŋ ɗaar naanɗe ki?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.