Apocalipse 6

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kaaɗ kɛn maam mꞋaak kaak Goon Baatn Raa se, maakŋ tiiɓm teejn̰ kɛn kꞋteen̰in̰ gɔtɔ kaam cili se, naan̰ ɔɔɗ tiiɓm teejn̰ kꞋteen̰in̰ deet se ɔɔ maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy deb kalaŋ taaɗ aan gɔɔ raa kɛn taat se ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
1 Observei quando o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos. Então ouvi um dos seres viventes dizer com voz de trovão: "Venha! "
2 Gɔtn se maam mꞋaak sindi raap raapo ɔɔ debm ooko do ki se ɔk kꞋpɛndɛkɛ. Debm ese se jꞋɔndin̰o laatn gaarin̰ge. Naan̰ debm gaabm bɔɔr lee ɔs naaŋge ɔɔ tɛr naan̰ teecga gɛn ɓaa kɔsn naaŋgen kuuy daala.
2 Olhei, e diante de mim estava um cavalo branco! Seu cavaleiro empunhava um arco, e foi-lhe dada uma coroa; ele cavalgava como vencedor determinado a vencer.
3 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑dige se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑dige se, taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: "Venha! "
4 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sind kuuy teeco ɔɔ sind se aac dɛŋ. Debm ooko do ki se jꞋɛɗin̰ gɔrɗ‑jɛrlɛ ɔɔ magala jin̰ ki ɔɔ jꞋundin̰ kulu taa naan̰ tɛɗn tɔɔsɛ se Ꞌtɛɗn gɔtɔ do naaŋ ki ɔɔ kɔl jikilimge Ꞌtɔɔl naapa.
4 Então saiu outro cavalo; e este era vermelho. Seu cavaleiro recebeu poder para tirar a paz da terra e fazer que os homens se matassem uns aos outros. E lhe foi dada uma grande espada.
5 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗn naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɔtɔge se, maam mꞋbooy ne‑ɗim gɛn k‑mɔtɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!» Ɔɔ gɔtn se maam mꞋaak sindi ilim kilimi ɔɔ debm ooko do ki se, ɔk nakŋ kɛn kꞋlee kꞋdɔɔjn̰ nakge se jin̰ ki.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: "Venha! " Olhei, e diante de mim estava um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Tɛr maakŋ ne‑ɗimge tun sɔɔ se, maam mꞋbooy aan gɔɔ mind nam taaɗ ɔɔ: «Kɔɔl gɛn kɔɔr kaaria se, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ. Ɔɔ kɔɔr muriya kalaŋ ute kɔɔlin̰ se lɛ, aas gɛn kɔgŋ nam kɛn tɛɗn naaba ɓii kalaŋ kici. Num kɛn gɛn uubu ute tɔtn koojn̰ bin̰ se, ɔn̰ten lɛkɗe.»
6 Então ouvi o que parecia uma voz entre os quatro seres viventes, dizendo: "Um quilo de trigo por um denário, e três quilos de cevada por um denário, e não danifique o azeite e o vinho! "
7 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑sɔɔge se, mꞋbooy ne‑ɗimgen gɛn k‑sɔɔge se taaɗ ɔɔ: «ꞋƁaaɗo!»
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: "Venha! "
8 Ɔɔ gɔtn se, maam mꞋaak sindi ɔɔ ron̰ se tec aan gɔɔ gɛn debm ooyga kooyo. Ɔɔ debm ooko do ki se, ron̰ Yoa ɔɔ ɓee yoge se kic ɔko mɛtin̰a. Do naaŋa se, kꞋnigin̰ gɔtɔ kaam sɔɔ, ɔɔ jee kaam kalaŋ se, jꞋundɗen kulu taa aɗen tɔɔl ute gɔrɗ‑jɛrlɛ, ɓoa, kɔɔn̰gen ɗɛɛt ɗɛɛtɛ, ute daa gaabge.
8 Olhei, e diante de mim estava um cavalo amarelo. Seu cavaleiro chamava-se Morte, e o Hades o seguia de perto. Foi-lhes dado poder sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome, por pragas e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑miige se, maam mꞋaak *gɔtn kꞋjꞋiin̰in̰ kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ Raa ki. Mɛtn nakŋ kɛn kꞋjꞋiin̰in̰ se, maam mꞋaak ko jeegen kꞋtɔɔlɗe taa taar *Raa ɔɔ taa saaɗn kɛn naaɗe lee tɛɗo se.
9 Quando ele abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas daqueles que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e do testemunho que deram.
10 Ko jeegen se tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ: «Mɛlje, naai Debm *Salal ɔɔ kɛn mɛt ki se, jee do naaŋ ki se, tap ɓo bini nuŋ ki jaay naai aɗen kɔjn̰ bɔɔrɔ doɗe ki ɔɔ aɗen dabara taa naaɗe tɔɔljeno naaje se?»
10 Eles clamavam em alta voz: "Até quando, ó Soberano santo e verdadeiro, esperarás para julgar os habitantes da terra e vingar o nosso sangue? "
11 Gɔtn se, naaɗe se naŋa naŋa kic ɓo jꞋɛɗin̰ kal raap raapo ɔɔ jɛrl aan naagŋ jɛɗege tu ɔɔ kꞋɗeekɗen jꞋɔɔ uɗki bi cɔkɔ, taa gɛnaasege se kaamɗe aas te ey ɓɔrtɔ. Ɔɔ jee kuuy uun ɗoobm Isa *al‑Masi aan gɔɔ naase se kic jꞋutu jꞋaɗen tɔɔl aan gɔɔ naase se kici.
11 Então cada um deles recebeu uma veste branca, e foi-lhes dito que esperassem um pouco mais, até que se completasse o número dos seus conservos e irmãos, que deveriam ser mortos como eles.
12 Tɛr kɛn Goon Baata jaay ɔɔɗ naatn ute tiiɓm gɛn k‑mɛcɛge se, maam mꞋaak naaŋa te makɔn̰ɔ ɔɔ kaaɗa se tɛɗ ilim dib aan gɔɔ jeegen tus kal kɔl doa ɔɔ laapa ute magalin̰ se tɛɗ aac aan gɔɔ mooso.
12 Observei quando ele abriu o sexto selo. Houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como tecido de crina negra, toda a lua tornou-se vermelha como sangue,
13 K‑dijge se si rutuk rutuk do naaŋ ki aan gɔɔ kurin̰ koojn̰ ko ba kuulu ɔl makɔn̰ jaay sin̰ taa‑tɔɔg se.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra como figos verdes caem da figueira quando sacudidos por um vento forte.
14 Maakŋ raa se aan̰ iig kilu aan gɔɔ raagŋ kɛn nam teel ɓaani. Koge ɔɔ naaŋgen maane gurug ɔlɗe daan ki se kic ɓo paac tɛɗ gɔtɔ.
14 O céu foi se recolhendo como se enrola um pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram removidas de seus lugares.
15 Tɛr gaarin̰gen do naaŋ ki, magalge, bubm asgarge, jee nak dɛnge, jee tɔɔgɔ, ɓulge ɔɔ kɛngen ɓulge eyo, paac aan̰ ɓaa toom maakŋ iiɓge tu ɔɔ pakal liŋge tu.
15 Então os reis da terra, os príncipes, os generais, os ricos, os poderosos — todos os homens, quer escravos, quer livres, esconderam-se em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Naaɗe taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ: «Ɔn̰ koge ute liŋge se si rujn̰ dojege tu, taa nam iŋg do kaag do ki se ute Goon Baatn Raa se ajenki kɔŋ kaak eyo ɔɔ maak‑taarɗe Ꞌbɔɔy dojege tu eyo.
16 Eles gritavam às montanhas e às rochas: "Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está assentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Taa ɓii ɔɔn̰ kɛn naaɗe an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu ute maak‑taarɗe se, ɓɛrɛ, aanga. Ɔɔ ɓii kɛn se, naŋa jaay kɔŋ ɗaar naanɗe ki?»
17 Pois chegou o grande dia da ira deles; e quem poderá suportar? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.