Apocalipse 19
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ maakŋ raa ki aan gɔɔ dɔɔl jeege dɛn ɓo ul taara ɗeek ɔɔ:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 Taa nakŋ naan̰ tɛɗ paac se mɛt ki ɔɔ te ɗoobin̰a.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Tɛr maam mꞋbooy naaɗe ɗeek daala ɔɔ:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Gɔtn se magalgen sik‑di‑kaar‑sɔɔ ute ne‑ɗimgen sɔɔ se, ɓaaɗo ɛrg naan Raa kɛn iŋg do kaag do ki se, eemin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tɛr mꞋbooy mind deba gɔtn kaag do ki se taaɗ ɔɔ:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Tɛr maam mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ aan gɔɔ dɔɔl jeegen dɛn ɓo taaɗa, aan gɔɔ maan zoor uu uu se ɔɔ aan gɔɔ Raa kɛn taat makɔn̰ɔ se kici, tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 KꞋtɛɗki maak‑raapjege ɔɔ ɔn̰ maakjege raapm sakan̰
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Naan̰ jꞋɛɗin̰ uus kal te ron̰a,
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Gɔtn se *kɔɗn Raa kalaŋ ɗeekum ɔɔ: «ꞋRaaŋ ɔɔ: ꞋMaak‑raapo jeege tun kꞋdaŋɗe gɛn ɓaa kɔsn gɔtn kɔkŋ mɛnd Goon Baatn Raa ki se.» Tɛr naan̰ taaɗum ɔɔ: «Taar se taar mɛt ki. Kɛse taar Raa mala ɓo taaɗa.»
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Gɔtn se maam mꞋɛrg mɛtn jɛn̰ ki mꞋje mꞋan̰ keeme. Naɓo naan̰ ɗeekum ɔɔ: «Ɔn̰ɔ! Ɔn̰te Ꞌkɛrgŋ naanum ki. Maam kic mꞋdebm tɛɗn naaba aan gɔɔ naai ɔɔ aan gɔɔ gɛnaaigen aal maakɗe do taar Isa kɛn taaɗo se. Anum naai ɛrg naan Raa ki kalin̰ ki sum.» Taa taar kɛn Isa taaɗo jeege tu se ɓo, kɛse ko mɛtn taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se.
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Tɛr gɔtn se, maam mꞋaak maakŋ raa ɔɔɗ waŋ ɔɔ mꞋaak sindi raap lak lak. Ɔɔ debm do ki se ron̰ «Debm lee te kɛn mɛt ki» ɔɔ «Debm tuj te ɔrmin̰ eyo.» Ɔɔ naan̰ ɔj bɔɔrɔ ɔɔ ɗo ute kɛn mɛt ki.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Kaamin̰ se lɛ aan gɔɔ pooɗn ɔk kɔkɔ. Ɔɔ naan̰ ɔk laatn gaarin̰ge dɛna don̰ ki. Ɔɔ kꞋraaŋin̰ ron̰ ro ki ɔɔ ro se naan̰ kalin̰ ki sum ɓo jeelin̰a.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Kal naan̰ uuso se, jꞋɔlin̰ga kɔl maakŋ moos ki. Ɔɔ naan̰ mala se, kꞋdaŋin̰ «Taar gɛn Raa.»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Ɔɔ dɔɔl asgargen maakŋ raa ki tuuso kalgen te roɗege, cɛɛpɛ ɔɔ taak bɛɛ bɛɛ. Naaɗe tooko do sɛndge tun raap raapo ɔɔ daanin̰a.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Ɔɔ debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak se, gɔrɗ‑jɛrl aata teeco taarin̰ ki gɛn tɔɔl jee do naaŋ ki. «Ɔɔ jeege se naan̰ utu aɗe tɔnd ute sirɗn kꞋɗaapin̰ ute maala.» Ɔɔ naan̰ utu aɗen daal maakŋ duguɗn maak‑taar Raa Sidburku ki kɛn *kusin̰ aan gɔɔ kɛn kꞋdaal koojn̰ bin̰ jaay maanin̰ tɛɗ tɔtɔ se.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Ro kalin̰ ki ɔɔ ro pɛɛlin̰ ki se, kꞋraaŋin̰ga raaŋ ron̰ jꞋɔɔ:
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Tɛr maam mꞋaak maakŋ kaaɗ ki se, *kɔɗn Raa ɗaar ɗaara. Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ daŋ yeelgen tiin̰ maakŋ raa ki raan paac se ɔɔ: «ꞋTuski naapa ɔɔ Ꞌɓaakiro utu aki kɔsn kɔsn kɛn Raa tɛɗin̰ dɛn se.
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 ꞋƁaakiro aki kɔsn gaarin̰gen ooyga kooyo, magal asgarge, bubm asgarge, sɛndge ɔɔ jee tooko do ki, jeegen paacn̰ ɓulge ute jeegen ɓulge eyo, jeegen jꞋaalɗen maak ki ɔɔ ute kɛngen jꞋaalɗen maak ki eyo.»
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Gɔtn se tɛr maam mꞋaak daa‑gaabm deet deetn kɛn ooko maakŋ baar ki, gaarin̰gen do naaŋ ki ute asgarɗege, naaɗe paac tusu gɛn tɛɗn bɔɔrɔ ute debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak ute asgarin̰ge se.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Anum daa‑gaabm se, kɛn kꞋcirin̰ se, kꞋɓaa kꞋjꞋɔkin̰a ɔɔ debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn lee tɛɗ nakgen deel doa naanin̰ ki jaay lee dɛrl jeege ɔk nakŋ kaakŋ jeele roɗe ki kɛn daa‑gaaba tɔndɗe se ɔɔ lee ɛrg naan nakŋ kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naan̰ se kic jꞋɔkin̰a. Naaɗe di se paac kꞋtɔk kꞋjꞋɔmbɗen zɛɛrɛ maakŋ baar pooɗ kɛn ɔk nakŋ aan gɔɔ kuɗn pooɗn ɔk ɓuluk ɓuluk se maak ki.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Jee mɛtin̰ge lɛ, debm do sind ki se tɔɔlɗe ute gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn teeco taarin̰ ki se. Ɔɔ yoɗege se yeelge ɔsɗe te maraadɗe.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.