Apocalipse 19

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ maakŋ raa ki aan gɔɔ dɔɔl jeege dɛn ɓo ul taara ɗeek ɔɔ:
1 E, depois destas coisas ouvi no céu uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! A salvação, e a glória, e a honra, e o poder pertencem ao Senhor nosso Deus;
2 Taa nakŋ naan̰ tɛɗ paac se mɛt ki ɔɔ te ɗoobin̰a.
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua fornicação, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tɛr maam mꞋbooy naaɗe ɗeek daala ɔɔ:
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Gɔtn se magalgen sik‑di‑kaar‑sɔɔ ute ne‑ɗimgen sɔɔ se, ɓaaɗo ɛrg naan Raa kɛn iŋg do kaag do ki se, eemin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ:
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, que estava assentado no trono, dizendo: Amém. Aleluia!
5 Tɛr mꞋbooy mind deba gɔtn kaag do ki se taaɗ ɔɔ:
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, assim pequenos como grandes.
6 Tɛr maam mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ aan gɔɔ dɔɔl jeegen dɛn ɓo taaɗa, aan gɔɔ maan zoor uu uu se ɔɔ aan gɔɔ Raa kɛn taat makɔn̰ɔ se kici, tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ:
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! pois já o Senhor Deus Todo-Poderoso reina.
7 KꞋtɛɗki maak‑raapjege ɔɔ ɔn̰ maakjege raapm sakan̰
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória; porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 Naan̰ jꞋɛɗin̰ uus kal te ron̰a,
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 Gɔtn se *kɔɗn Raa kalaŋ ɗeekum ɔɔ: «ꞋRaaŋ ɔɔ: ꞋMaak‑raapo jeege tun kꞋdaŋɗe gɛn ɓaa kɔsn gɔtn kɔkŋ mɛnd Goon Baatn Raa ki se.» Tɛr naan̰ taaɗum ɔɔ: «Taar se taar mɛt ki. Kɛse taar Raa mala ɓo taaɗa.»
9 E disse-me: Escreve: Bemaventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Gɔtn se maam mꞋɛrg mɛtn jɛn̰ ki mꞋje mꞋan̰ keeme. Naɓo naan̰ ɗeekum ɔɔ: «Ɔn̰ɔ! Ɔn̰te Ꞌkɛrgŋ naanum ki. Maam kic mꞋdebm tɛɗn naaba aan gɔɔ naai ɔɔ aan gɔɔ gɛnaaigen aal maakɗe do taar Isa kɛn taaɗo se. Anum naai ɛrg naan Raa ki kalin̰ ki sum.» Taa taar kɛn Isa taaɗo jeege tu se ɓo, kɛse ko mɛtn taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se.
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar; mas ele disse-me: Olha não faças tal; sou teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Tɛr gɔtn se, maam mꞋaak maakŋ raa ɔɔɗ waŋ ɔɔ mꞋaak sindi raap lak lak. Ɔɔ debm do ki se ron̰ «Debm lee te kɛn mɛt ki» ɔɔ «Debm tuj te ɔrmin̰ eyo.» Ɔɔ naan̰ ɔj bɔɔrɔ ɔɔ ɗo ute kɛn mɛt ki.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro; e julga e peleja com justiça.
12 Kaamin̰ se lɛ aan gɔɔ pooɗn ɔk kɔkɔ. Ɔɔ naan̰ ɔk laatn gaarin̰ge dɛna don̰ ki. Ɔɔ kꞋraaŋin̰ ron̰ ro ki ɔɔ ro se naan̰ kalin̰ ki sum ɓo jeelin̰a.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito, que ninguém sabia senão ele mesmo.
13 Kal naan̰ uuso se, jꞋɔlin̰ga kɔl maakŋ moos ki. Ɔɔ naan̰ mala se, kꞋdaŋin̰ «Taar gɛn Raa.»
13 E estava vestido de veste tingida em sangue; e o nome pelo qual se chama é A Palavra de Deus.
14 Ɔɔ dɔɔl asgargen maakŋ raa ki tuuso kalgen te roɗege, cɛɛpɛ ɔɔ taak bɛɛ bɛɛ. Naaɗe tooko do sɛndge tun raap raapo ɔɔ daanin̰a.
14 E seguiam-no os exércitos no céu em cavalos brancos, e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 Ɔɔ debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak se, gɔrɗ‑jɛrl aata teeco taarin̰ ki gɛn tɔɔl jee do naaŋ ki. «Ɔɔ jeege se naan̰ utu aɗe tɔnd ute sirɗn kꞋɗaapin̰ ute maala.» Ɔɔ naan̰ utu aɗen daal maakŋ duguɗn maak‑taar Raa Sidburku ki kɛn *kusin̰ aan gɔɔ kɛn kꞋdaal koojn̰ bin̰ jaay maanin̰ tɛɗ tɔtɔ se.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro; e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ro kalin̰ ki ɔɔ ro pɛɛlin̰ ki se, kꞋraaŋin̰ga raaŋ ron̰ jꞋɔɔ:
16 E no manto e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos reis, e Senhor dos senhores.
17 Tɛr maam mꞋaak maakŋ kaaɗ ki se, *kɔɗn Raa ɗaar ɗaara. Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ daŋ yeelgen tiin̰ maakŋ raa ki raan paac se ɔɔ: «ꞋTuski naapa ɔɔ Ꞌɓaakiro utu aki kɔsn kɔsn kɛn Raa tɛɗin̰ dɛn se.
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 ꞋƁaakiro aki kɔsn gaarin̰gen ooyga kooyo, magal asgarge, bubm asgarge, sɛndge ɔɔ jee tooko do ki, jeegen paacn̰ ɓulge ute jeegen ɓulge eyo, jeegen jꞋaalɗen maak ki ɔɔ ute kɛngen jꞋaalɗen maak ki eyo.»
18 Para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam; e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Gɔtn se tɛr maam mꞋaak daa‑gaabm deet deetn kɛn ooko maakŋ baar ki, gaarin̰gen do naaŋ ki ute asgarɗege, naaɗe paac tusu gɛn tɛɗn bɔɔrɔ ute debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak ute asgarin̰ge se.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo, e ao seu exército.
20 Anum daa‑gaabm se, kɛn kꞋcirin̰ se, kꞋɓaa kꞋjꞋɔkin̰a ɔɔ debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn lee tɛɗ nakgen deel doa naanin̰ ki jaay lee dɛrl jeege ɔk nakŋ kaakŋ jeele roɗe ki kɛn daa‑gaaba tɔndɗe se ɔɔ lee ɛrg naan nakŋ kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naan̰ se kic jꞋɔkin̰a. Naaɗe di se paac kꞋtɔk kꞋjꞋɔmbɗen zɛɛrɛ maakŋ baar pooɗ kɛn ɔk nakŋ aan gɔɔ kuɗn pooɗn ɔk ɓuluk ɓuluk se maak ki.
20 E a besta foi presa, e com ela o falso profeta, que diante dela fizera os sinais, com que enganou os que receberam o sinal da besta, e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Jee mɛtin̰ge lɛ, debm do sind ki se tɔɔlɗe ute gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn teeco taarin̰ ki se. Ɔɔ yoɗege se yeelge ɔsɗe te maraadɗe.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.