Apocalipse 19
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ maakŋ raa ki aan gɔɔ dɔɔl jeege dɛn ɓo ul taara ɗeek ɔɔ:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Taa nakŋ naan̰ tɛɗ paac se mɛt ki ɔɔ te ɗoobin̰a.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tɛr maam mꞋbooy naaɗe ɗeek daala ɔɔ:
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Gɔtn se magalgen sik‑di‑kaar‑sɔɔ ute ne‑ɗimgen sɔɔ se, ɓaaɗo ɛrg naan Raa kɛn iŋg do kaag do ki se, eemin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tɛr mꞋbooy mind deba gɔtn kaag do ki se taaɗ ɔɔ:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Tɛr maam mꞋbooy gɔtɔ tɛɗ gajalaŋ aan gɔɔ dɔɔl jeegen dɛn ɓo taaɗa, aan gɔɔ maan zoor uu uu se ɔɔ aan gɔɔ Raa kɛn taat makɔn̰ɔ se kici, tɔɔɗ tɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 KꞋtɛɗki maak‑raapjege ɔɔ ɔn̰ maakjege raapm sakan̰
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Naan̰ jꞋɛɗin̰ uus kal te ron̰a,
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Gɔtn se *kɔɗn Raa kalaŋ ɗeekum ɔɔ: «ꞋRaaŋ ɔɔ: ꞋMaak‑raapo jeege tun kꞋdaŋɗe gɛn ɓaa kɔsn gɔtn kɔkŋ mɛnd Goon Baatn Raa ki se.» Tɛr naan̰ taaɗum ɔɔ: «Taar se taar mɛt ki. Kɛse taar Raa mala ɓo taaɗa.»
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Gɔtn se maam mꞋɛrg mɛtn jɛn̰ ki mꞋje mꞋan̰ keeme. Naɓo naan̰ ɗeekum ɔɔ: «Ɔn̰ɔ! Ɔn̰te Ꞌkɛrgŋ naanum ki. Maam kic mꞋdebm tɛɗn naaba aan gɔɔ naai ɔɔ aan gɔɔ gɛnaaigen aal maakɗe do taar Isa kɛn taaɗo se. Anum naai ɛrg naan Raa ki kalin̰ ki sum.» Taa taar kɛn Isa taaɗo jeege tu se ɓo, kɛse ko mɛtn taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki taaɗo se.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tɛr gɔtn se, maam mꞋaak maakŋ raa ɔɔɗ waŋ ɔɔ mꞋaak sindi raap lak lak. Ɔɔ debm do ki se ron̰ «Debm lee te kɛn mɛt ki» ɔɔ «Debm tuj te ɔrmin̰ eyo.» Ɔɔ naan̰ ɔj bɔɔrɔ ɔɔ ɗo ute kɛn mɛt ki.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Kaamin̰ se lɛ aan gɔɔ pooɗn ɔk kɔkɔ. Ɔɔ naan̰ ɔk laatn gaarin̰ge dɛna don̰ ki. Ɔɔ kꞋraaŋin̰ ron̰ ro ki ɔɔ ro se naan̰ kalin̰ ki sum ɓo jeelin̰a.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Kal naan̰ uuso se, jꞋɔlin̰ga kɔl maakŋ moos ki. Ɔɔ naan̰ mala se, kꞋdaŋin̰ «Taar gɛn Raa.»
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ɔɔ dɔɔl asgargen maakŋ raa ki tuuso kalgen te roɗege, cɛɛpɛ ɔɔ taak bɛɛ bɛɛ. Naaɗe tooko do sɛndge tun raap raapo ɔɔ daanin̰a.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Ɔɔ debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak se, gɔrɗ‑jɛrl aata teeco taarin̰ ki gɛn tɔɔl jee do naaŋ ki. «Ɔɔ jeege se naan̰ utu aɗe tɔnd ute sirɗn kꞋɗaapin̰ ute maala.» Ɔɔ naan̰ utu aɗen daal maakŋ duguɗn maak‑taar Raa Sidburku ki kɛn *kusin̰ aan gɔɔ kɛn kꞋdaal koojn̰ bin̰ jaay maanin̰ tɛɗ tɔtɔ se.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ro kalin̰ ki ɔɔ ro pɛɛlin̰ ki se, kꞋraaŋin̰ga raaŋ ron̰ jꞋɔɔ:
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Tɛr maam mꞋaak maakŋ kaaɗ ki se, *kɔɗn Raa ɗaar ɗaara. Gɔtn se, naan̰ ɔɔɗ ɔɔy makɔn̰ɔ ɔɔ daŋ yeelgen tiin̰ maakŋ raa ki raan paac se ɔɔ: «ꞋTuski naapa ɔɔ Ꞌɓaakiro utu aki kɔsn kɔsn kɛn Raa tɛɗin̰ dɛn se.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 ꞋƁaakiro aki kɔsn gaarin̰gen ooyga kooyo, magal asgarge, bubm asgarge, sɛndge ɔɔ jee tooko do ki, jeegen paacn̰ ɓulge ute jeegen ɓulge eyo, jeegen jꞋaalɗen maak ki ɔɔ ute kɛngen jꞋaalɗen maak ki eyo.»
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Gɔtn se tɛr maam mꞋaak daa‑gaabm deet deetn kɛn ooko maakŋ baar ki, gaarin̰gen do naaŋ ki ute asgarɗege, naaɗe paac tusu gɛn tɛɗn bɔɔrɔ ute debm kɛn ooko do sind kɛn raap lak lak ute asgarin̰ge se.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Anum daa‑gaabm se, kɛn kꞋcirin̰ se, kꞋɓaa kꞋjꞋɔkin̰a ɔɔ debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn lee tɛɗ nakgen deel doa naanin̰ ki jaay lee dɛrl jeege ɔk nakŋ kaakŋ jeele roɗe ki kɛn daa‑gaaba tɔndɗe se ɔɔ lee ɛrg naan nakŋ kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naan̰ se kic jꞋɔkin̰a. Naaɗe di se paac kꞋtɔk kꞋjꞋɔmbɗen zɛɛrɛ maakŋ baar pooɗ kɛn ɔk nakŋ aan gɔɔ kuɗn pooɗn ɔk ɓuluk ɓuluk se maak ki.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Jee mɛtin̰ge lɛ, debm do sind ki se tɔɔlɗe ute gɔrɗ‑jɛrlɛ kɛn teeco taarin̰ ki se. Ɔɔ yoɗege se yeelge ɔsɗe te maraadɗe.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.