Apocalipse 16

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tɛr maam mꞋbooy mind nam maakŋ *Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki taaɗ makɔn̰ *kɔɗn Raage tun cili se ɔɔ: «Kɔɔpsegen cilin ɗooc ute maak‑taar Raa se, Ꞌɓaa tɔɔyɗeki do naaŋ ki.»
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Kɔɗn Raa kɛn deet deet se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa maakŋ kɔɔpin̰ ki se do naaŋ ki ɔɔ jee kɛn ɔk nakŋ kaakŋ jeele gɛn daa‑gaaba ɔɔ lee ɛrg naan kaag kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tec se, naaɗe paac roɗe tɔɔɗ taan‑dua ɔɔ taan‑duɗe se ɔsɗe aak eyo.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Kɔɗn Raa kɛn gɛn k‑dige se, iin̰ ɓaa ɔɔy maak‑taar Raa kɛn maakŋ kɔɔpin̰ ki se maakŋ baar ki ɔɔ maan maakŋ baar ki se dɛl aan gɔɔ moosn debm ooyga kooyo. Ɔɔ nakgen paacn̰ maakŋ baar ki se ooyo.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɔtɔge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɓaaɗo ɔɔyin̰ maakŋ oolge tu ɔɔ gɔtge tun ɔk maan maane paac se. Ɔɔ maangen se paac dɛl mooso.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Gɔtn se, maam mꞋbooy kɔɗn Raa kɛn mɛl maane se taaɗ ɔɔ:
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 Aan gɔɔ naaɗe ɔɔyga moosn jeeige ute gɛn jee taaɗ taar teeco taari ki se,
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Tɛr maam mꞋbooy mind nam taaɗ *gɔt kɛn kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ se ɔɔ:
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Kɔɗn Raa gɛn k‑sɔɔge se kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ do kaaɗ ki ɔɔ kaaɗa se ɓaa tɛɗn ɔŋgɔ ɔɔ nɔɔɗ jeege aan gɔɔ pooɗo.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Jee se jaay kɛn kaaɗa nɔɔɗ tɛɗɗen daama se, naaɗe naaj Raa kɛn ɓaano ute dubargen se. Gaŋ, ute naan̰ se kic, naaɗe baate tɛrl maakɗege do Raa ki ɔɔ baate *nookin̰a.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Kɔɗn Raa gɛn k‑miige se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, ɔɔyin̰ do kaag do daa‑gaab ki se. Ɔɔ taa naaŋ kɛn naan̰ ɓo gaarin̰ se, gɔtɔ ɓaa tɛɗ ilim dib. Jikilimge jaay naka ɔɔn̰ɗe se dɔɔn̰ taarɗege.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 Naaɗe naaj Raa kɛn maakŋ raa ki taa dubargen naaɗe ɔŋo ɔɔ ute dugen roɗe ki se. Ute naan̰ se kic ɓo, naaɗe baate kɔn̰ nakɗegen *kusin̰ kɛn naaɗe lee tɛɗ se.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Kɔɗn Raa gɛn k‑mɛcɛge se, kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se, naan̰ ɔɔyin̰ maakŋ ool kɛn magal kɛn kꞋdaŋin̰ Eprat se. Ɔɔ ool se maanin̰ ooko ɔɔ ɔn̰ ɗoobo gaarin̰ge tun iin̰o kaam gɔtn kaaɗa tookŋo.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Tɛr mꞋaak maakŋ taar k‑lamaga ki, maakŋ taar daa‑gaab ki ɔɔ maakŋ taar debm kɛn tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki se teeco sitange mɔtɔ tec aan gɔɔ kaarage.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Sitange se ɓo kɛn jeege tɔndɗe tɛɗ maragge se ɔɔ naaɗe ɓo kɛn tɛɗ nakŋ‑kɔɔɓge, naaɗe lee tus gaarin̰gen do naaŋ ki se paac taa ɓaa tɛɗn bɔɔrɔ ute Raa Sidburku, ɓii se ɓii ɔɔn̰ɔ kɛn naan̰ mala ɔndin̰ga kɔndɔ.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 Mɛljege taaɗ ɔɔ: «ꞋBooyki! Maam se, mꞋutu mꞋaɗe ɓaa aan gɔɔ debm ɓoogo! Maak‑raapo deb kɛn iŋg zɛɛrɛ ɔɔ bɔɔb kalin̰ge taa naan̰ lee mɛt‑beer eyo ɔɔ kɛnd maakŋ sɔkɔn̰ ki eyo.»
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Tɛr sitangen mɔtɔ se ɓaa tuso gaarin̰ge gɔtɔ kaam kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ ute taar *Ɛbre Armagedon.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Kɔɗn Raa gɛn k‑cilige kɔɔpin̰ ɗooc ute maak‑taar Raa se ɔɔyin̰ raan ɔɔ maam mꞋbooy maakŋ Ɓee Raa kɛn raan ɔɔ gɔtn kaag do ki se, mind nam taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Ɓɛrɛ, naaba naŋga!»
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 Gɔtn se maam mꞋaak maakŋ raa aal wusuk wusuk, tɛɗ gajalaŋ, Raa taat makɔn̰ɔ ɔɔ naaŋa kic ɓo te makɔn̰ɔ. Te kɛn naan̰ te se, gɔtn Raa aal debkilimi ɓii kalaŋ tap ɓo naaŋa te te bin eyo.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Naan̰ kɛn se, gɛgɛr kɛn magal se ɓaa tɔp gɔtɔ kaam mɔtɔ ɔɔ gɛgɛrgen do naaŋ ki paac se rua. Gɔtn se Raa saap do gɛgɛr kɛn Babilon kɛn magal se ɔɔ naan̰ an̰ kɛɗn kaay kɔɔpm kɛn ɗooc ute maak‑taarin̰ kɛn kusin̰ se.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Naaŋgen kɛn maane gurug ɔlɗe daan ki paac ɔɔ ute koge se, Ꞌtɛɗn gɔtɔ paac.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Isi magal magal siɗo maakŋ raa ki do jeege tu. Isi kalaŋ se deer ɓaa ɓaa kaasn kaam kɔɔr teen̰e si‑dio. Ɔɔ jeege se naaj Raa taa dubar kɛn isi dabarɗe se. Taa dubargen aan doɗe ki se dubar gɛn teecn̰ nirli.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.